87. bölüm / 97

86. BÖLÜM: GÖLGEDEKİ KOMUTAN VE MÜHÜRLÜ İHANET

Bölümler 97Şu an: 86. BÖLÜM: GÖLGEDEKİ KOMUTAN VE MÜHÜRLÜ İHANET

(Süre: 2002 Yılı, Öğle Vakti - Saat: 12:35)

Yüzsüz Taklitçi'nin paramparça olan cesedini geride bırakan Hakan, sağ bacağındaki derme çatma turnikenin ve derin sızının yarattığı her acı dolu adıma rağmen, köyün çıkışına uzanan ana patikaya doğru yürümeye başladı. Üzerindeki kurşun rengi sis yavaş yavaş inceliyor, yerini buz gibi ve yapışkan bir neme bırakıyordu. Botlarının çamurlu taşlara çarparken çıkardığı her tok ses, bu lanet kasabadan nihayet kurtulacağının adeta birer mühürlü adımıydı. Sol omzundaki eski yara ve tüfeğinin sıcak namlusu elindeydi; zihni ise uzun süredir ilk defa bu kadar netti. O lanet iblisi alt etmişti ve artık geriye sadece bu cehennemden uzaklaşmak kalmıştı.

Tam o sırada, önünü kesen engebeli ve sisli yolun ortasından, kulak tırmalayan ve köhne sokaklarda yankılanan boğuk bir ses duyuldu:

*“Aferin... Gerçekten aferin, Hakan.”*

Hakan’ın askerî refleksleri saniyenin onda biri kadar kısa bir sürede devreye girdi. Adımları aniden dondururken, parmağı tetiğe sıkıca kenetlendi ve 12 kalibre pompalı tüfeğini sesin geldiği sisli karanlığa doğru şimşek hızıyla doğrulttu. Gözlerini kısarak sisin arasından silueti beliren figüre odaklandı.

Yoğun dumanın ve alacakaranlığın içinden, üzerinde yırtılmış bir askerî parka olan, omuzları dik ama duruşunda insani bir sıcaklıktan eser kalmamış bir adam belirdi. Hakan bu adamı hemen tanıdı; doğrudan komutanı olmamıştı belki ama ordunun içinde, gizli operasyonlarda ve efsanevi birliklerin destanlarında adını her zaman saygıyla duyduğu o kıdemli komandoydu: **Reşat Komutan**.

Fakat karşısındaki adam artık uzaktan tanıdığı ya da hakkında hikâyeler dinlediği o gururlu Türk askeri değildi. Reşat Komutan’ın yüz hatları solmuş, göz bebekleri tamamen kararmıştı. Üzerindeki parkanın önü açıktı ve çıplak göğsünün tam sol üzerinde, tenini yakıp kavurmuş gibi duran, etrafına kızıl ve uğursuz bir parıltı yayan kadim bir mühür yer alıyordu. Göğsündeki bu mühür, karanlık birer damar gibi derisinin altına yayılıyordu.

Reşat Komutan, yüzünde donuk ve ürkütücü bir tebessümle ellerini iki yana açarak yaklaştı:
"Genç bir askere göre... Hiç de fena değilsin, Hakan. O iblisi alt etmen beni şaşırttı."

Hakan, kalbinin göğfesini dövdüğü bu anda şaşkınlıkla nefesini tuttu. Gözleri karşısındaki efsanevi komutanın göğsündeki o parlayan mühür ile yüzü arasında gidip geliyordu. Tüfeğin namlusu hâlâ sabitti ama elleri hafifçe titriyordu.

"Komutanım... Siz? Siz burada ne arıyorsunuz? Bu köyde ne işiniz var?" diye sordu Hakan, sesindeki şok ve inanmazlık tınısı açıkça hissediliyordu.

Reşat Komutan ağır adımlarla yaklaşmaya devam ederken, ses tonu buz gibi bir soğuklukla yankılandı:
"Senin için geldim, evlat... Seni efendimize götürmeye. Gece Hükümdarı, seni bu sınırlarda gördüğünde inan ki çok sevinecek. Uzun süredir böyle cesur bir kurban bekliyordu."

Hakan tüfeğini biraz daha sıkı kavradı, başını hayranlıkla karışık bir öfkeyle iki yana salladı. Gözlerinde alevlenen o isyankar parlaklıkla bağırdı:
"Hayır... Hayır, olamaz! Siz de mi? Siz bu vatanın komutanısınız, nasıl bu hale geldiniz?!"

Reşat Komutan durdu, göğsündeki parlayan mührü yavaşça sıvazlayarak gururlu ama saplantılı bir sesle yanıtladı:
"Evet, ben de bu kusursuz gücü kabul ettim... Önceleri direndim, zihnim benimle savaştı; ama sonra gerçeği gördüm ve kabullendim. Ve şimdi seni, bu karanlığın tahtına giden yolda efendilerimize kusursuz bir kurban olarak sunacağım."

Hakan zihninde kopan fırtınayla ne yapacağını bilemedi; karşısındaki efsanevi bir komutandı, yıllarca idol olarak görülen bir ismi vurmak fikri ruhunu yaralıyordu. Ancak karşısındaki varlığın artık insan olmadığını, o mührün iradesini tamamen ele geçirdiğini biliyordu. İçindeki tereddütle birlikte tetiğe uzandı ve tüfeğini ateşledi.

*GÜÜÜÜMMMM!*

Namludan fırlayan saçmalar doğrudan Reşat Komutan’ın omzuna ve gövdesine isabet etti; ancak Reşat bu şiddetli darbe karşısında neredeyse hiç irkilmedi bile. Göğsündeki mühür aniden kör edici bir kızıl ışıkla parladı; vücudu kurşunun etkisini hiçe sayarak bir kaya gibi sağlam durdu. Hakan şaşkınlıkla ikinci kez tetiğe uzanmak istediği an, Reşat Komutan insan üstü bir hızla ileriye atıldı.

Çelik gibi sertleşmiş eliyle pompalı tüfeğin namlusunu kavradığı gibi tek bir hamlede Hakan’ın ellerinden çekip aldı ve bir kenara fırlattı. Hakan ne olduğunu anlayamadan, Reşat Komutan’ın demir gibi sertleşmiş alnı, genç komandonun yüzünün tam orta yerine vahşi bir güçle çarptı.

*KÜT!*

Şiddetli darbeyle birlikte Hakan’ın dünyası karardı; dizlerinin bağı çözüldü ve parke taşların üzerine yığılıp kaldı. Bilinci kapanmadan hemen önce, Reşat Komutan’ın eğilip baygın haldeki genç komandoyu hiç zorlanmadan omzuna vurduğunu ve sislerin derinliklerindeki o karanlık merkeze doğru taşıdığını gördü.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

3okunma 1beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

86. BÖLÜM: GÖLGEDEKİ KOMUTAN VE MÜHÜRLÜ İHANET

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 154