71. bölüm / 97

70. BÖLÜM: MAĞARANIN ÇIKIŞI VE ATEŞ SİNEKLERİNİN KANLI HÜCUMU

Kanlı Mühür: Sisli KöyYazar: Keskin Kalem

Bölümler 97Şu an: 70. BÖLÜM: MAĞARANIN ÇIKIŞI VE ATEŞ SİNEKLERİNİN KANLI HÜCUMU

(Süre: 2002 Yılı, Aynı Günün Gecesi / Saat: 07:00)

Dev lav akrebiyle girdiği o ölüm kalım mücadelesinin ardından zırhlı mahlûkun cansız gövdesini arkasında bırakan Hakan, yeraltının o boğucu ve kükürt kokulu tünellerinde saatlerdir süren yürüyüşünün sonuna yaklaşmıştı. Sol omzundaki derin ezilme ve sızı her adımda tenini yakıyor, askeri üniformasının kumaşı ise kan, ter ve mağaranın ince kül tozlarıyla tamamen sertleşip sırtına bir zırh gibi yapışıyordu. Ancak tünelin ilerleyen kıvrımlarından sızan hava akımı, yüzünü yalayarak ona çok özlediği bir şeyin müjdesini veriyordu: Daha ferah, taze ve yeraltının o yoğun yapay ısısından uzak bir dış dünya nefesi.

Hakan, son bir gayretle alçak tünelin çıkışındaki dar kayalık aralığından sıyrılarak geniş, devasa bir mağara ağzına adım attı. Burası, cehennemî labirentin dağın dış eteklerine veya çok daha büyük bir dış krater boşluğuna açılan ana çıkış noktasıydı. Yüksek tavanlardan sarkan akkor lav sarkıtları burada yerini yavaş yavaş soğumuş koyu gri kayalara ve dışarıdan sızan soluk, gri bir alacakaranlık ışığına bırakıyordu. Hakan, yeraltının o zifiri karanlığından sonra gözleri bu soluk ışığa alışana kadar birkaç saniye duraksadı, elindeki pompalı tüfeğin demir kundağını sıkıca kavrayarak derin bir soluk aldı.

"Nihayet... Sonunda o cehennemî tünellerin dışına çıkabildim," diye fısıldadı Hakan, sesi mağaranın genişliğinde yankılanarak kayboldu. İçindeki o sönmeyen umut ateşi, bu çıkışla birlikte yeniden harlanmıştı.

Ancak bu sevinci çok kısa sürdü. Hakan, mağaranın çıkışındaki geniş kayalık zeminde daha birkaç adım bile atamamıştı ki, arkasından ve tavanın karanlık boşluklarından gelen, kulakları sağır eden o otoyol uğultusunu andıran devasa vızıltı dalgası bütün alanı sardı. Hakan ani bir askeri refleksle başını yukarı kaldırdı ve gördüğü manzara karşısında kanı çekildi.

Yeraltının en derin katmanlarından beri peşini bırakmayan, bu kez sayıları yüzleri aşan **devasa, zırhlı ateş sineklerinden oluşan dev bir ordu** üzerlerine doğru adeta bir kara bulut gibi sökün ediyordu. Bu mahlûklar sıradan sineklere hiç benzemiyordu; her biri bir kartal büyüklüğünde olan gövde yapıları, katran karası parlak zırh kabuklarıyla kaplıydı. Sırtlarındaki şeffaf dev kanatları saniyede yüzlerce kez çırpılırken çıkardıkları o metalik vızıltı insanin sinir uçlarını bozuyordu. Gövdelerinin eklem yerlerinden ve baş kısımlarından sızan saf, akışkan lav parıltıları, karanlıkta yüzlerce akkor göz gibi parlıyor, sivri iğne uçlu hortumları ve çeneleri avlarını parçalamak için ileriye doğru uzanıyordu.

"Bitmek bilmiyorsunuz!" diye kükredi Hakan.

Dev sinek ordusu, tek bir vücut gibi hareket ederek sivri uçlu iğneleriyle doğrudan genç komandonun üzerine doğru dalışa geçti. Hakan kaçacak veya saklanacak bir yeri olmadığını anladığı o salisede, komando eğitiminin getirdiği o sarsılmaz soğukkanlılıkla ayaklarını yere sağlam bastı. Pompalı tüfeğini omzuna yasladı, nişangâhı üzerlerine gelen o ölümcül bulutun tam ortasına kilitledi ve tetiğe var gücüyle asıldı.

*GÜÜÜÜMMMM!*

Namludan fırlayan cehennemi alev patlaması ve çelik bilyeli ağır saçmalar, dar mağara çıkışının akustiğinde devasa bir patlama yaratarak en öndeki üç dev sineği havada paramparça etti. Parçalanan zırh parçaları, akkor sıvı dolu gövde kalıntıları ve yanık kan kokusu etrafa saçıldı. Ancak sürünün geri kalanı bu kayıptan hiç etkilenmeden, daha da büyük bir hınçla ve çığlıkları andıran vızıltılarla üzerlerine akın etmeye devam etti.

Hakan saniyeyi bile boşa harcamadan alt kundağı şimşek hızıyla geriye çekip fırlattığı sıcak kovanın ardından tetiğe peş peşe asılmaya başladı:

*ŞAK-ŞUK!*
*GÜÜÜÜMMMM!*
*ŞAK-ŞUK!*
*GÜÜÜÜMMMM!*

Namludan art arda çıkan alev sütunları, mağaranın çıkışını adeta bir savaş alanına çevirdi. Her patlamayla birlikte havada uçuşan dev sinekler yere çakılıyor, çırpınan kanatlar ve eriyen zırhlar taş zemini kaplıyordu. Hakan bir yandan ateş ediyor, bir yandan da yaratıkların açtığı rüzgâr tazyikinden ve üzerlerine savrulan zehirli iğnelerden kaçınmak için sağa sola çevik adımlarla savruluyordu. Sol omzundaki yara bu ani hareketlerle yeniden sızlasa da, hayatta kalma iradesi acının önüne geçiyordu.

Sürü, Hakan'ın açtığı bu yoğun ve merhametsiz ateş gücü karşısında büyük bir kayıp vermeye başlamıştı. Onlarca dev sineğin yerde cansız yattığını, kalanların ise açtığı bu çelik duvarı aşamayacağını anlayan sürünün liderleri, tiz ve kulak tırmalayan son bir çığlık kopardı.

Beklenmedik bir anda, o devasa ateş sineği ordusu havada ani bir manevra yaparak dağın çatlaklarına, karanlık tünel ağızlarına ve mağaranın ulaşılamaz yüksek tavan boşluklarına doğru hızla dağıldı. Birkaç saniye önce cehennemî bir fırtınayı andıran o büyük saldırı, yerini hızla derin bir sessizliğe bıraktı.

Hakan, dumanı tütmekte olan pompalı tüfeğinin namlusunu aşağıya indirip derin, hırıltılı soluklar alarak etrafı tarassut etti. Yerde yatan sinek leşlerinden yayılan akkor korlar yavaş yavaş sönerken, genç komando alnındaki kanı ve teri koluyla sildi.

"Dağıldınız... Ama biliyorum ki bitmedi," diye fısıldadı Hakan, gözlerini dışarıdaki geniş ve karanlık vadiye dikerek. Pompalı tüfeğini omzuna asıp, bu cehennemin dış dünyasındaki gerçek mücadelesine doğru kararlı adımlarla yürümeye devam etti.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

3okunma 1beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.