83. bölüm / 97

82. BÖLÜM: KANLI ADIMLAR VE SIĞINAK

Kanlı Mühür: Sisli KöyYazar: Keskin Kalem

Bölümler 97Şu an: 82. BÖLÜM: KANLI ADIMLAR VE SIĞINAK

(Süre: 2002 Yılı, Sabah Saat: 11:20)

Yüzsüz Taklitçi'nin sinsi maskesi ardında kurduğu o psikolojik ve ölümcül tuzağın ardından sağ ayağının baldırına saplanan paslı bıçağın açtığı derin yara, Hakan’ın her adımında cehennemî bir sızıyla tenini ve kaslarını dağlıyordu. Yaratığın hileli hamlesini pompalı tüfeğinin cehennemi aleviyle püskürtüp karanlığın kuytularına kaçmaya zorlamıştı; ancak saniyelerin bile insan hayatı için birer asır değer taşıdığı bu lanetli köyde, vücudundan sızan sıcak kan askerî botunun içine doğru durmaksızın doluşuyordu. Sisli sokağın soğuk ve nemli parke taşları üzerinde bıraktığı her ayak izi, koyu renkli, parlak bir kan lekesiyle mühürleniyordu. Hakan dişlerini birbirine öyle bir sertlikle geçirmişti ki, çene kasları gerilmiş, yüz hatları acıdan ve öfkeden yontulmuş soğuk birer taşa dönmüştü. Sol omzundaki eski ve künt sızının üzerine binen bu yeni, taze ve sızdıran yara, genç komandonun iradesini ve fiziksel direncini sonuna kadar sınayan amansız bir test gibi karşısında duruyordu.

Sokak boyunca ilerledikçe zihni hafifçe bulanmaya, başı dönmeye ve gözünün önündeki yoğun sis tabakası gri dalgalar halinde kararmaya başladı. Yoğun kan kaybı, yavaş yavaş vücudundaki tüm enerjiyi ve direnci tüketiyordu. Henüz o şekil değiştiren iblisin yeniden karşısına çıkmadığının farkındaydı; ancak bu ıssız, karanlık ve ölüm kokan sokaklarda açık hedef olarak kalmaya devam ederse, kokusunu alan diğer mahlûklar için kaçınılmaz bir av haline gelecekti. Acilen durup yarasına müdahale edebileceği, dışarıdaki gözlerden uzak, güvenli ve kapalı bir alana sığınması hayati bir zorunluluktu.

Gözlerini kısıp sisin ve alacakaranlığın içinde çevreyi taramaya devam etti. Birkaç metre ileride, sokağın sol köşesinde yer alan, dış cephesi dökülmüş, ahşap kepenkleri rüzgârın etkisiyle gıcırdayan, diğer yıkık dökük yapılara nazaran nispeten daha sağlam ayakta kalmış iki katlı eski ve metruk bir ev dikkatini çekti. Evin giriş kapısı hafifçe aralanmıştı ve içeriden dışarıya doğru sızan küflü, ağır bir oda kokusu burnuna kadar geliyordu.

"Şurası... Şimdilik bu lanet yerden uzaklaşmak ve yaramı sarmak için iş görür," diye fısıldadı Hakan, ses tonu nefes nefese kalmış bir halde oldukça kısıtlı ve boğuk çıkıyordu.

Topallayan bacağını zorlukla sürükleyerek evin önüne kadar ulaştı. Sırtını taş duvara verip kısa bir an soluklandı; pompalı tüfeğini tek eliyle sıkıca kavrayıp namluyu içeriye doğru yönelttikten sonra omuz darbesiyle kapıyı itip içeri girdi. Evin içi zifiri karanlık ve basık bir atmosfere sahipti. Hakan arkasından kapıyı çekip paslı sürgüsünü kapattıktan sonra, odanın ortasında bulduğu döküntü ahşap bir sandalyenin üzerine yorgunlukla çöktü.

Zaman kaybetmeden yarasına müdahale etmesi gerekiyordu. Hakan sağ elini pantolonunun yan cebine atarak acil durum ekipmanlarını yokladı; ardından keskin askeri hayatta kalma bıçağını çıkarıp üniformasının pantolon paçasını diz kapağından aşağıya doğru dikkatlice yırttı. Kumaş açıldığında, baldırındaki derinin derin bir şekilde yarıldığı ve koyu kırmızı kanın hâlâ taze bir şekilde akmaya devam ettiği net bir şekilde görüldü. Yüzsüz Taklitçi'nin paslı bıçağı yarayı kirletmişti; bu yüzden enfeksiyon kapma riskini en aza indirmek için hızlı ve titiz hareket etmeliydi.

"Lanet yaratık... Derin girmiş," diye mırıldandı Hakan, alnından süzülen soğuk terleri koluyla silerken.

Askeri matarasından çıkardığı son damla temiz suyu doğrudan yaranın üzerine dökerek pıhtılaşmış kanı ve tozu temizledi. Acı dalgalar halinde beynine vururken Hakan dişlerini sıkarak haykırmamak için kendini zor tuttu. Ardından sırt çantasından çıkardığı kalın steril sargı bezini aldı; bacağını sıkı bir turnike mantığıyla, kan akışını baskılayacak ve kasları sabitleyecek şekilde kat kat sararak düğümledi. İşlemi bitirdiğinde derin bir soluk aldı; alın teri şakaklarından aşağıya iplik gibi süzülüyordu.

Oda loş bir karanlığa gömülmüşken, dışarıdaki sisin ve rüzgârın uğultusu pencere tahtalarını dövüyordu. Henüz taklitçi ortalıkta görünmemişti; bu sessizlik fırtına öncesi sessizliğini anımsatıyordu. Hakan pompalı tüfeğini kucağına yerleştirip gözlerini kapının aralığına dikti. Bu odada yarasını sardıktan sonra toparlanacak, soluklanacak ve bu kabusun merkezine doğru yürümek için son gücünü toplayacaktı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

7okunma 1beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.