44. bölüm / 97

43. BÖLÜM: TAHT ODASININ KANLI EŞİĞİ

Bölümler 97Şu an: 43. BÖLÜM: TAHT ODASININ KANLI EŞİĞİ

(Süre: 2002 Yılı, Aynı Günün Akşamüstü / Saat: 21:40)

Mürşid Efendi’nin küle dönüştüğü o geniş sunak odasından geriye kalan tek yol, tapınağın en derin karnına açılan devasa, demir kaplamalı ve üzer kazınmış kadim mühürlerle kaplı ana taht kapısıydı. Hakan, omzundaki derin sızıya, parkasına iyice işlemiş olan kurumuş kan lekelerine ve soluk borusunu yakan o yoğun kükürt kokusuna aldırış etmeden, çelik bileklerini sıkarak yürüyüşünü sürdürdü. Adımları mermer zemin üzerinde tok ve tavizsiz yankılanıyordu.

Sol eliyle HK MP5A3 makineli tüfeğini gövdesine sabitleyen Hakan, sağ eliyle taht odasının ağır, paslı demir kanatlarını omuz vererek ittirdi. Kapı, gıcırtılar ve metalin taşa sürtünmesiyle açıldığı an, içeriden saldıran ağır, boğucu bir ölüm ve çürüme dalgası yüzüne çarptı.

Oda, devasa sütunlarla çevrili, ortasında yedi kadim tahtın yükseldiği devasa bir salondu. Ancak Hakan içeri adımını atar atmaz, köşelerden ve sütun aralarından gelen o tanıdık, hışırtılı seslerle durdu.

HIRRR... ÇIT... ÇIT...

Meşale ışıklarının titrek gölgeleri altında, odanın dört bir yanını sararak üzer قَالَ gelen grotesk bir kalabalık belirdi. Bunlar, Mürşid Efendi’nin yüzyıllar önce iradelerini çaldığı, yüzleri kalın sicimlerle dikilmiş dikişli maskelerle örtülü, ellerinde paslı nacaklar ve ölümcül tırpanlar tutan köylülerdi. Tam yirmi kişiydiler. Gözlerinin yerinde sadece karanlık boşluklar, dikişli ağızlarının arasından ise salyalarla karışık koyu siyah bir akıntı vardı. Bu yirmilik ölüm mangası, Hakan’ın odaya girişini kesmek için etrafını çember içine alarak yavaşça yaklaşmaya başladı.
JPG
+ 1

Hakan, yüzünde en ufak bir korku çizgisi bile olmaksızın, aksine gözlerinde buz gibi bir kararlılıkla durdu. Etrafını saran bu dikişli maskeli kalabalığı süzdü, ardından MP5A3’ün kurma kolunu sert bir hareketle çekip namluyu kaldırdı.

"Demek geriye kalan kuklalar sizlerlersiniz..." dedi Hakan, sesi salonda yankılanarak. "Mürşid cehenneme gitti, sıra sizde."
JPG

Maskeli köylülerden en önde duranı, elindeki paslı tırpanı havaya kaldırıp insan dışı, gırtlaktan gelen bir çığlıkla ileriye atıldı. O atıldığı an, arkasındaki yirmi kişilik kalabalık da aç kurtlar gibi Hakan’ın üzerine doğru hücuma geçti.

Hakan bir saniye bile tereddüt etmedi. MP5A3’ün tetiğine uzanan parmağıyla birlikte salonu inleten o mermi fırtınası koptu:

TAK-TAK-TAK-TAK-TAK-TAK-TAK-TAK-TAK!

9mm’lik mermiler peş peşe patlayarak en öndeki maskeli köylünün göğsünü ve dikişli kafasını delip geçti. Maskeli adamın kafasındaki sicimler parçalandı, kanlı bir et yığını halinde yere yığıldı. Ancak kalabalık o kadar büyümüştü ki, düşenin yerine hemen arkadaki iki kişi atılıyordu.

"Gelin bakalım! Hepinize yetecek kurşunum var!" diye kükredi Hakan, geriye doğru yarım adım atarak kendine bir niş oluşturdu.

Tüfeğin namlusu alev saçıyor, mermiler karanlığı aydınlatan kıvılcımlarla köylülerin üzerini biçiyordu. Sağdan saldıran iki maskeli adam ellerindeki paslı nacakları savurduğunda, Hakan eğilerek darbeden sıyrıldı; hemen ardından namluyu sağa çevirip peş peşe tetiğe basarak ikisini de göğüslerinden vurdu. Adamlar yere kapaklanırken, arkadan fırlayan bir başka köylü elindeki tırpanı Hakan’ın omzuna doğru savurdu.

ŞRAAAK!

Tırpanın ucu Hakan’ın sol kolundaki parkayı sıyırıp geçti; derin bir kesik açıldı, sıcak kan anında koluna yayıldı. Hakan acıyla dişlerini sıktı ama silahını düşürmedi. Dönüş hareketiyle birlikte Sarsılmaz Kılınç tabancasını da çekerek çift elle ateş etmeye başladı.

GÜM! GÜM! GÜM! GÜM!

Tabancadan çıkan kurşunlar, çok yakınına kadar sokulan maskeli köylülerin kafataslarını ortadan ikiye yardı. Odanın taş zeminleri hızla dökülen kanlarla kırmızıya boyanmaya başlarken, köylülere ait hırıltılar ve çığlıklar birbirine karışıyordu.

Hakan bir an bile durmaksızın şarjör değiştirdi, seri ve kusursuz bir asker disipliniyle etrafını çembere alan o yirmi kişilik maskeli grubu sistemli bir şekilde haklamaya devam etti. Her kurşun hedefi buluyor, her tetik düşüşü bu lanetli topraklardaki bir köleyi daha özgürlüğüne (veya sonuna) kavuşturuyordu.

Son iki maskeli köylü de göğüslerine ve kafalarına aldıkları mermilerle Hakan’ın ayaklarının dibine yığıldığında, devasa taht odasında tozu dumana katan bir barut kokusu ve derin bir sessizlik hakim oldu.

Hakan, göğsü hızlı hızlı inip kalkarak, omzundan sızan kana aldırmadan elindeki tüfeğin namlusundan sızan dumanı izledi. Yirmi kişilik o maskeli ordu, komandonun inatçı iradesi ve kurşunlarıyla tamamen yok edilmişti.

Hakan derin bir nefes alıp alnındaki teri sildi ve gözlerini odanın tam ortasında, zifiri karanlıkta parlayan o yedi kadim tahta doğru çevirdi. Büyük hesaplaşma artık başlamak üzereydi.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

4okunma 1beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

43. BÖLÜM: TAHT ODASININ KANLI EŞİĞİ

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 154