32. bölüm / 97

31. BÖLÜM: TAHTIN GÖLGESİ

Bölümler 97Şu an: 31. BÖLÜM: TAHTIN GÖLGESİ

(Süre: 2002 Yılı, Aynı Günün Akşamüstü / Saat: 18:00)

Yerde yatan beş dikişli maskeli muhafızın cansız bedenlerinden sızan siyah, pıhtılaşmış sıvı, devasa taş blokların aralıklarına süzülürken tapınak tekrar o ölümcül, ağır sessizliğine büründü.

Hakan, Sarsılmaz Kılınç tabancasını sımsıkı kavrayarak rutubetli koridorda ilerlemeye başladı. Tapınağın devasa taş duvarları, dış dünyadan tamamen kopmuş, asırlık bir mezarlığın içini andırıyordu. Yüksek tavanlardan aşağıya doğru süzülen morumsu, kasvetli sis; duvarlara kazınmış tüyler ürperten kabartmaları ortaya çıkarıyordu. Hakan adımlarını yavaşlatıp yüzünü duvara yaklaştırdı.

Taşların üzerinde insan gövdelerine dikilmiş keçi ve kurbağa kafaları, zincirlere vurulmuş kurbanlar ve kanla çizilmiş devasa mühür sembolleri vardı. Yanıp sönen cılız meşalelerin ışığında bu kabartmalar adeta kıpırdıyor, duvardan fırlayacakmış gibi duruyordu. Koridor boyunca sıralanmış küçük nişlerin içinde kurumuş kemik parçaları, bakır kaseler içinde pıhtılaşmış siyah ayin kanları ve üst üste yığılmış eski yazıtlar duruyordu. Burası sadece bir sığınak değil, yüzyıllardır insan kanıyla beslenen karanlık bir ayin mabediydi.

Hakan’ın saatlerdir süren kovalamaca ve çatışmadan sonra midesi kazınmaya, bacakları dermansız kalmaya başlamıştı. Sağa ayrılan dar bir mahzen geçidinde, taş bir tezgahın üzerine bırakılmış tahta bir tepsi fark etti. Tepsinin üzerinde kurumuş, sertleşmiş bir parça çavdar ekmeği ile topraktan yapılma bir testi duruyordu.

Hakan silahını indirmeden etrafı taradı. Zehirlenme riski zihninden bir anlığına geçtiyse de bedeninin tükenmişliği baskın geldi. Testinin kapağını açıp kokladı; buz gibi, dağ kaynağından geldiği belli olan duru bir su kokusu vardı. Testiyi kafasına dikti, açlıktan kuruyan boğazından geçen soğuk su ciğerlerini ferahlattı. Ardından sert ekmekten büyük bir ısırık alıp hızlıca çiğnedi. Bedenine giren bu cılız besin, damarlarındaki komando direncini yeniden kamçıladı.

Açlığını bastırdıktan sonra geçidin sonuna doğru sessiz adımlarla yürümeye devam etti. Koridor derinleştikçe havadaki kükürt ve yanık balmumu kokusu daha da ağırlaşıyordu. Yaklaştıkça kulaklarına boğuk, hırıltılı sesler ve yankılanan fısıltılar gelmeye başladı.

Hakan, koridorun bittiği ve devasa bir taht odasına açılan sütunlu galerinin arkasına kendini yapıştırdı. Derin bir nefes alıp başını taş sütunun kenarından yavaşça uzattı.

Gördüğü manzara karşısında kanı çekildi.

Geniş, dairesel taht odasının ortasında, doğrudan siyah kayadan oyulmuş devasa bir taht yükseliyordu. Tahtın üzerinde oturan silüet, normal bir insan ölçülerinin çok ötesindeydi. Karanlığın ve süzülen kükürt dumanının içinden sadece devasa gövdesi, derisine kazınmış kor gibi parlayan kırmızılıktaki mühürler ve gözlerindeki o şeytani, yakıcı kızıllık seçiliyordu. Bu, Sisli Köy’ü ve bu laneti yöneten o 7 cinden biriydi.

Tahtın hemen önünde, uzun gri sakalları, omuzlarına dökülen kirli cübbesi ve elinde ucu kırmızı bir kristalle parıldayan asası olan yaşlı bir adam diz çökmüştü. Yaşlı adamın yüzünün sağ tarafı derin yaralarla kaplıydı ve sol gözü kızıl bir alev gibi parıldıyordu.

Hakan nefesini tuttu, sütunun gölgesine iyice büzülerek konuşmaları dinlemeye başladı.

Yaşlı adam başını tahttaki devasa varlığa doğru eğerek hırıltılı, titrek bir sesle konuşmaya başladı:

"Efendim... Size layıkıyla hizmet etmek için canımı bile veririm," dedi yaşlı adam, sesi taş duvarlarda yankılanarak. "Ama kurbanımız maalesef ki Rıza Hocanın elinden kaçmış... Ve Rıza Hocayı öldürmüş."

Tahttan, doğrudan zihni tırmalayan, yer altından geliyormuş gibi boğuk ve devasa bir kükreme yükseldi:

"KEMİK SURATLI... KAÇTIYSA BULUN, BUL GETİR!"

Yaşlı adam asasına daha sıkı sarılarak başını taş zemine kadar eğdi. Sesinde en ufak bir tereddüt yoktu:

"Merak etmeyin efendim," dedi yaşlı adam, haince bir tebessümle. "Bazı muhafızlar söylüyor ki o buralarda... Çok uzağa gidemez."

Sütunun arkasında duran Hakan’ın gözleri hırsla ve dehşetle kısıldı. "Kurban" dedikleri kişi kendisiydi; kütüphanede Rıza Hoca’yı yok eden, arkadaşlarının intikamı için yürüyen adamdı. Ve tam o anda, tahtın önünde diz çöken o yaşlı adamın aura’sından, gözlerindeki o şeytani parıltıdan ve konuştuğu dilden Hakan bir şeyi daha kesin olarak anladı:

Karşısında diz çöken bu yaşlı adam, sadece basit bir mürit veya köylü değildi. O da köye giren ve bedenleri ele geçiren 7 cinin sadık hizmetkarıydı

Hakan Sarsılmaz Kılınç tabancasının kabzasını parmakları beyazlaşana kadar sıktı. Düşman artık karşısındaydı. Karanlığın kalbine ulaşmıştı ve buradan canlı çıkış, ancak bu laneti tamamen kazımakla mümkün olacaktı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

5okunma 1beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

31. BÖLÜM: TAHTIN GÖLGESİ

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 152