46. bölüm / 97

45. BÖLÜM: SİSLİ LABİRENTTEN ÇIKIŞ VE ÖZGÜRLÜĞE DOĞRU

Kanlı Mühür: Sisli KöyYazar: Keskin Kalem

Bölümler 97Şu an: 45. BÖLÜM: SİSLİ LABİRENTTEN ÇIKIŞ VE ÖZGÜRLÜĞE DOĞRU

(Süre: 2002 Yılı, Aynı Günün Akşamüstü / Saat: 22:05)

Yedinci cinin paramparça olup salona yayılan binlerce toz parçasına ve kemik tozuna dönüşmesinin ardından, devasa taht odasını omuzlara çöken ağır, sağır edici bir sessizlik kaplamıştı. Havada hâlâ barutun acı kokusu, yanmış kükürt dumanı ve kadim çürümenin mideleri bulandıran o yoğunleşmiş nefesi asılı duruyordu. Hakan, sol omzundaki derin kesikten sızan sıcak kana, bacağındaki sızdıran sıyrıktan parkasına yayılan neme aldırış etmeden, ayakta kalabilmek için HK MP5A3 makineli tüfeğine yaslandı. Göğsü körük gibi inip kalkıyor, her nefes alışında kaburgalarındaki o keskin ağrı şakaklarında bir çekiç gibi atıyordu.

Zorlukla da olsa doğrulduktan sonra gözlerini odanın çıkışına çevirdi. Bu cehennemden artık tamamen kurtulmak, gün ışığına ya da en azından bu lanetli dağın temiz havasına ulaşmak istiyordu.

Adımları mermer zeminde toklukla yankılanarak o geldiği ana koridora, devasa demir kapıya doğru yöneldi. Kapının kollarına ellerini uzatıp büyük bir güçle itmeye çalıştı. Ancak kapı kımıldamadı bile. Hakan omuz verip tüm vücut ağırlığıyla yüklendi; demir kanatlar taş duvarlara adeta perçinlenmiş gibi sabitti, milimetre bile oynamıyordu.

"Lanet olsun..." diye homurdandı dişlerinin arasından, nefesi sesli bir hırıltıyla dökülerek. "Bunu bekliyordum zaten..."

Geriye dönüp baktığında, az önce geldiği o uzun, meşaleli taş koridorun tavanının ve devasa kaya bloklarının büyük bir gürültüyle çöktüğünü, ardında geçilemez, tonlarca ağırlıkta bir moloz yığını bıraktığını gördü. O yedi cin ve Mürşid ortadan kalktıktan sonra, tapınak kendi kendini mühürlemeye, içindeki her şeyi bu yeraltı mezarına gömmeye başlamıştı. Önceki yoldan geri dönmek artık fiziken imkansızdı.

Ancak Hakan panik yapmadı; bir Özel Harekât komandosu olarak ölümün nefesini ensesinde hissederken bile zihnini soğukkanlı tutmayı bilirdi. Çelik yeleğinin cebinden çıkardığı el fenerini açarak taht odasının arka köşelerini, sütun diplerini ve gölgeli kalıntıları taramaya başladı.

"Burada bir kaçış yolu olmalı..." diye fısıldadı kendi kendine, gözleri karanlığı delerken. "Bu lanet yerin mutlaka arka sokağı, dağın içine açılan bir tahliye tüneli vardır."

Fenerin soluk beyaz ışığı, tahtların arkasında kalan, devasa sarmaşıklarla ve nemli yosunlarla örtülü dar, insan boyunu aşmayan gizli bir taş geçidi aydınlattı. Hakan hiç vakit kaybetmeden o dar koridora doğru adımladı. Duvarlardan sızan buz gibi su damlaları alnına ve ensesine düşüyor, içerideki o boğucu havayı biraz olsun seyreltiyordu. Koridor ilerledikçe daralıyor, adeta insanı içine çeken bir yeraltı labirentine dönüşüyordu.

İlerledikçe zihni ve bedeni aşırı yorgunluktan sinyal vermeye başlasa da iradesi onu ayakta tutuyordu. Duvarlara omuzlarını sürüne sürüne ilerlediği sırada, yüzüne çarpan hafif, ferahlatıcı bir hava akımı hissetti. Yüzünü yalayan bu serin ve nemli dağ rüzgârı, kapalı alanın bittiğinin, dış dünyayla ve özgürlükle bir bağlantının kurulduğunun en net kanıtıydı.

Hakan adımlarını hızlandırdı, karanlığın içinden bir tünel faresi gibi sıyrılarak ilerledi. Koridorun sonundaki dik taş basamakları tırmanıp omzuyla demir paslı, küçük bir bakım kapısını sabırla ve tüm gücüyle ittirdi.

GICIRRR... TAK!

Kapı aralandığı an, gözleri dışarıdan sızan yoğun ve beyaz dağ sisiyle bir anlığına kamaştı. Hakan dışarı adımını attığında, arkasında bıraktığı o kadim tapınak kalıntısının dağın dik yamaçlarındaki gizli çıkışında olduğunu fark etti. Üstü başı kan içinde, parkası yırtılmış, elleri barut karasıyla kaplı halde dağın yamacına çıktığında, yüzüne vuran gece rüzgarı ciğerlerini adeta bayram yeri gibi tazeledi.

Arkasına döndüğünde, o lanetli Sisli Köy ve tapınak, yoğun dağ sisinin ve gece karanlığının arasında yavaşça, parça parça kaybolarak gözden uzaklaştı. Hakan tüfeğini omzuna astı, yorgun ama zafer kazanmış adımlarla dağın eteklerindeki patika yoldan aşağıya doğru yürümeye başladı. Kabus nihayet sona ermişti; o artık bu cehennemden sağ çıkan tek adamdı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

6okunma 1beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.