9. Bölüm/Kızım

Issız, hafif sisli bir yolda yürüyordu genç kız.Emin adımlarla nereye gittiğini bilmese de içinde korku yoktu.Biraz yorgundu.Fakat başa çıkamayacağı birşey değildi.

Ayağının küçük bir ağaç köküne takılması ile yere düştü.Yere düşünce ağzından hafif bir çığlık kaçmışken arkasından duyduğu, onu yuvasına ait hissettiren bir ses duydu.

“Kızım.”endişeli, sanki yeni bulduğu bir şeyi kaybetmek istemeyen bir sesti bu.

Genç kız kaldırdı kafasını yavaşça.Karşısında şanlı Türk bayrağının altında iki kişi duruyordu.Yüzleri belli değildi.O sırada az önce duyduğu ses tekrarladı kendini.

“Kızım.”demesi ile Almila daha meraklı baktı karşısındaki adamlara.

Diğer adam dümdüz duruyordu.Tepkisiz.Sonrasında konuştu.

“Kardeşim.”

~~~~~

Sabah bu rüyadan telefon zil sesim ile uyandım.Bilinmeyen numara ile kaşlarım çatılsa da aldırmadan telefonu açtım.

“Alo?”

“Merhaba.Cumhuriyet Savcısı Almila Nil Karaca ile mi görüşüyorum acaba?”

“Buyurun benim.”

“Müvekkilim Servet bey sizinle görüşmek istiyor.Yarın görüşebilirsiniz.”

“Ne konu hakkında acaba?”

“Yarın onunla konuşmanız daha doğru olacaktır.İyi günler.”

“İyi günler.”diyip kapattım.

Servet beni anne ve babama benzeten o teröristti.Şimdi neden konuşmak istiyordu?

Hemen kalktım ve kahvaltı hazırlamaya başladım.Fakat gördüğüm rüya beni etkisi altına almıştı.Biri bana kızım, biri bana kardeşim diyordu.Üstelik ikisi de Türk bayrağının gölgesi altındaydı.Garip bir rüyaydı.

Kahvaltımı hızlıca yaptıktan sonra telefonum çaldı.Fakat bu sefer arayan sezendi.Bugün de telefonum hiç susmamıştı.

“Alo, efendim sezen.”

“Almila hanım.Nasılsınız.”

“İyiyim Sezen hanım.Siz nasılsınız.”dedim eğlenen bir sesle.

“İyiyim bende.Diyorum ki böyle bir dışarıya çıkalım, gezelim tozalım.”

“Hmm bir düşüneyim.Olabilir gibi aslında.”

“Süper.O zaman sana konum atacağım oraya gel.”

“Tamam.”

Demem ile telefonu kapattık.

Sezen gerçekten çok kafa dengi biriydi.Çok ta güzeldi.

Hızlıca üzerimi değiştirdim.Sezenle buluşmaya mecburen ukala bey ile gidecektim.

Dışarı çıkmam ile Ukala beyin bakışları telefonundan ayrılıp beni buldu.Ne inat bir adamdı bu ya.

“Günaydın savcı hanım.”

“Günaydın ukala bey.”

Diyip arabaya bindik.Konumu Alparslan’a gösterdim ve yola başladık.Kısa süre sonra kafeye varınca içeri girdik.Ben ve Sezen bir masada otururken Alparslan yan masamızdaydı.

Sezen ile içeceklerimizi söyledikten sonra sezenin konuşması ile tüm dikkatimi ona verdim.

“Nasılsın savcı hanım.”

“İyiyim teğmenim.”

“Ee Alparslan komutanım ile nasıl gidiyor?”

“Ne nasıl gidiyor?”

“E siz bildiğiniz flörtsünüz.”sözleri ile içtiğim kahve boğazımda kalırken öksürdüm.

“Ne flörtü be?”

“E bildiğin flört.”

“Yok ya flört falan değiliz.Allah korusun.”

“Kız niye öyle diyorsun?Çok yakışıyorsunuz.”sözleri içten içe hoşuma gitmişti.Ne diyorum ben ya?!

“Yok canım sağol ben almıyım.”

“Tamam şuan öyle diğilsiniz ama komutanımın senin tabağına yemek koyuşu, senin ona ukala demen, onun sana savcı hanım demesi falan…Bak buraya yazıyorum siz olacaksınız.”

“Ya kızım sen ne diyorsun ya?Yok yok olmaz bizden.Olsa bile ben oldurmam zaten.”

“He aynen aynen.Bende yedim.”

“Öff tamam kapat şu konuyu.Asıl sen anlat.Zafer ile birbirinize bakışınızı görmedim sanma.”

“Ne alaka ya?”

“Ne ne alaka?”

“Baya birbirinize aşkla bakıyorsunuz.”demem ile sezenin bana yapıştırması bir oldu.Evet bildiğiniz bana hafifçe vurdu.

“Ya kızım saçmalama.O benim iş arkadaşım.”

“He he inandım.”

“Tamam kapat bu konuları.Söyle bakalım siz Bora’yla nereden tanışıyorsunuz?”

“Küçüklükten beridir.O benim ilk arkadaşım.”

“Yaa ne kadar güzel.”

“Almila, belki kızacaksın ama biz boranın üzerine gidince bize seni biraz anlattı.Nasıl bir hayat yaşadığını.Bak biz tim olarak kocaman bir aileyiz ve sende bu ailenin bir parçasısın.Bu yüzden ne zaman kendini kötü hissetsen bizim yanımıza geliyorsun.”demesi ile gözlerim doldu, mahcupça baktım yüzüne.

“Teşekkür ederim Sezen.”

Beni bu kadar içlerine kabul etmeleri o kadar güzeldi ki.Çok sıcakkanlı insanlardı ve hoşgörülürlerdi.Beni hiç sorun çıkartmadan aralarına kabul etmeleri çok değerliydi.

Sezen ile konuşmalarımız kendimi çok iyi hissettirmişti.Sezen bana iyi geliyordu.Sezen ile konuştuktan sonra akşama doğru eve gelmiştim.Eve gelince yemek yemiştim.

Şimdi ise televizyonda yarışma izliyorum.Gofret kucağımda, ben koltukta harika zaman geçiriyorduk anlayacağınız.

Saatin geç olması ile uyumak için uzandım.Kısa süre sonra ise beni ısrarla içine çeken uykuya teslim oldum.

Sabah erkenden uyandım.Bugün servet ile konuşacaktık.Ve ben gerçekten ne konuşacağımızı çok merak ediyordum.

Üzerimi hızlıca giyindim.Alparslana cezaevine gideceğimizi söyledim.Yola çıktık.

Yolda Gökhan Türkmen/Aşk şarksı ile ilerlerken bir an Alparslan’a baktım.O ise zaten bana bakıyordu.Sezenin dedikleri geldi birden aklıma.Yakışıyorsunuz demişti.Sezenin sözleri bedenimde kelebeklerin uçuşmasına yol açarken ona bunu belli etmemeye çalışmıştım.Fakat hep böyle oluyordu.O bana baktığında kalbim duruyor gibi oluyordu.Bazen bir sözü kalbimi hızlandırıyordu.Ancak nedenini hiç anlamıyordum.

Kısa süre sonra cezaevine vardığımda servet ile görüşme alanına gittim.Biraz onu bekledikten sonra gelmişti.Geldikten sonra ellerim masada, göğsüm dik, bakışlarım sert bakıyordum adama.Adam konuştu.

“Gelmişsiniz savcı hanım.”

“İşlerim var.Konuşacağımız konu neyse hemen konuşalım.”

“Konuşacağımız kişi sensin savcı.”hafifçe bana doğru eğildi ve konuşmasına ekledi.”sen ve ailen hakkında konuşacağız.”demesi ile yüzümde sert bir ifade oluştu.

“Hiç merak ettin mi savcı?Gerçi benimki de soru.Tabi ki merak etmişsindir.Aileni.”

“Lafı uzatme ve diyeceğini de.”

“Diyeceğim o ki savcı.Ailen çok yakınında ve şuan da ailene senin kızları olduğunu haber verecek zarf yolda.Bakalım ailen seni öğrendiğinde ne yapacak.Seni kabul edecekler mi yoksa her zamanki gibi istenmeyecek misin?”dedikleri sözler kulaklarımda yankılandı.

Ailem, çok yakınımda ve onlara kızları olduğumu haber verecek zarf yolda.Ne demekti bu?

“Kimmiş benim ailem?”dememle adam yüzümü buruşturdu.

“Valla senin gibi bir baban var.Aklına koyduğu herşeyi yapan.Annen ise zaten başka bir dünyada gibi.Gözü intikamdan başka birşeyi görmüyor.”

Kapıda bekleyen gardiyanın görüş zamanı bitti uyarısı ile dışarı çıktım.Ne demek istiyordu bu adam?

Arabada adliyeye ilerlerken tuhaflığımıfark etmiş Alparslan konuştu.

“İyi misin?”

“İyiyim.”demem ile inanmasa da önüne döndü.

Kısa süre sonra adliyeye vardığımda asistanım Burçe yanıma geldi.

“Savcım bir ziyaretçiniz var.”demesi ile kaşlarım çatıldı.Odamdan içeri girdiğimde altmışlı yaşlarda, beyaz saçlı, başının ortası hafif kel bir adam vardı.Adam ben konuşmadan konuştu.

“Kızım.”

İyi bayramlar canlarııımm💗