24. Bölüm/Ufacık bir sıyrık

Arabaya geldiğimiz gibi hemen ilk yardım çantasını alıp bana parıldayan gözlerle bakan Alparslan’a döndüm ve konuştum.

“Hadi şuraya otur.Bende sana pansuman yapıyım.”

Onun sürücü koltuğuna geçip yan oturması ile ilk yardım çantasından gerekli malzemeleri aldım.Yarası omzundan sıyırdığı için kısa kollusunu tek omzunu çıkarmak zorunda kalmıştı.Ben elimdeki malzemelerle arkamı döndüğümde gördüğüm manzara ile dilim tutulurken o ise bana sırıtarak bakıyordu.Yani bu kaslar ne!Kızlar ben diyeyim heykel, sen de canlı anotomi kitabı.Öyle bir kasları var.

Büyük bir şekilde yutkunup kendime geldiğimde onun gözleri hala bende kilitlenmişti.Kendimi toplayıp yanına gittim ve pansuman yapmaya başladım.Yarası sıyrık olduğu için eminim ki hastaneye gitmezdi.Böyle de inat işte.

Pansumana başladığımda asla titremeyen elim titredi.Onun hoş, ferah ve bir o kadarda güzel kokusu burnuma dolduğu an kalbim yerinden çıkacak gibi attı.Arada bir gözlerim yüzüne kayıyordu.Benim bakışlarım arada yüzüne kayıyordu da, onun bakışları hep benim yüzümdeydi.Beni tanımak ister gibi inceliyordu.Veya belkide bana bakarken kendi içinde kaybolmuştu.

Pansumanın bitmesi ile ilk yardım çantasını topladım ve yerine koydum.O ise üzerini tamamen giyindi ve konuştu.

“Teşekkürler İlay.”

“Rica ederim kuzey.Ama artık görev bitti.Ben Almilayım sen Alparslan.”

“Sen benim için Nil’sin.”sert bir nefes verdim.Almila de işte be adam.

“Neden Almila değil de Nil?”ben bagajı kapatırken sitemle konuştum.O ise birkaç adımda yanıma geldi.Aramızda santimler varken hafif eğildi ve konuştu.

“Çünkü herkes Almila diyor.Ben farklı olmak istiyorum.Hayatına farklılık getirmek istiyorum.Senin için sıradan biri gibi olmak istemiyorum.”

Dilim tutulmuştu adeta, birşey diyemiyordum.Yanaklarım kesin yine kızarmıştı.Nefeslerim hızlanmış, yine kalbim deli gibi atmaya başlamıştı.Bu söz benim ayarlarımla oynamıştı.

Uyandığım için hızlıca yanından çekilip arabanın sürücü koltuğuna ilerledim.Onun ise gülme sesleri geliyordu.Sonrasında konuştu.

“Arabayı sen mi süreceksin?”

“Sence bu kol ile sana sürdürür müyüm?”

“Ufacık bir sıyrık.”

“Ama yine de hastaneye gitmen gerekiyor.”

“Hayır.Hem bak sen pansuman yaptın karıcım.Hastaneye gerek kalmadı.”

Ona ‘sen ıslah olmazsın’ diye bakış atarken ikimizinde arabaya bindik.Arabada ilerledikten sonra hızla Alparslan’ın evine yani evimize gelmiştik.Eve gelmemiz ile hızlıca içeri girdik ve salonda birlikte oturmaya başladık.Birlikte televizyon izliyor gülünecek yerde birlikte gülüyorduk.Gerçi o gülünecek komik yerlerde genellikle benim gülüşüme bakıyordu.Ama sorun değildi.

Bende gofreti seviyordum.Kendini sevdiren bir kediydi.Saatin geç olması ile ikimizde odalarımıza geçerken ilk ben konuştum.

“İyi geceler.”

“İyi geceler karıcım.”

Odama geçip kulaklığımı taktım.Yatağıma uzandım.Derin düşüncelere daldım.

Yıllar sonra bir anlaşma içinde olsa yıllardır bende eksik olan o kavramı, aile kavramını ben Alparslan ile tatmıştım.İlk başlarda Alparslan ile evlenme fikiri bana çok uzak gelmişti.Daha ilk karşılaşmadan birbiri ile kavga eden bir çift nasıl evlenir diye düşünmüştüm.Ancak hiçte öyle olmamıştı.Alparslan bana aile kavramını yaşatmıştı.İlk defa onunla iken yalnız olmadığımı hissetmiştim.

Alparslan bir anlaşma için bana bunları yaşatmıştı.Gerçekten evleneceği kadın gerçekten çok şanslıydı.

Düşüncelerimi kafamdan atıp hızla uykuya daldım.

Yine yeni bir güne uyanmıştım.Bu sefer ben erkenciydim.Hızla kalkıp ikimize kahvaltı hazırladım.Alparslanın sonunda uyanıp mutfağa gelemsi ile ona bakarak konuştum.

“Günaydın.”

“Günaydın karıcım.Vallahi bir yaşıma daha girdim.Sen erken uyanmışsın.”

Yüzümü buruşturup ona aynen öyle bakışı atıktan sonra konuştum.

“Abart.”

“Abartmıyorum karıcım.Bugün bence kutlamalıyız bu erken uyanışını.”

Ona göz devirip önüme döndüm.Ödetirim bunu size Alparslan bey!

Menemeni sonunda yapıp masaya koymam ile çoktan üzerine üniformalarını giyen Alparslan geldi.Üniforma gerçekten yakışıyordu.

Benimde masaya oturmam ile Alparslan bize çay koydu.Ardından ben konuştum.

“Tat bakalım.Ben senin menemenini yemiştim.Şimdi sıra sende.”

Yedikten sonra bana döndü ve konuştu.Aslında bence yüzünde beğenmiş bir ifade vardı.

“Beklediğimden iyi.”yüzüne ‘öyle mi?’der gibi baktım ve konuştum.

“He beklentin çok düşüktü yani?”

“Yok yani sen yanlış anladın öyle demek istemedim gerçekten çok güzel ol-”daha fazla kendimi tutamadın ve kahkaha attım.Çok komikti.Ben ona ciddi sormamıştım aslında.İltifat etmeye çalıştığını ama odun olduğu için başaramadığını anlamıştım.O ise kendini açıklamak için bir tık fazla çaba göstermişti.

Kahvaltımızı yapıp ikimizde askeriyeye doğru yola çıktık.Dün tutuklanan kişilerin sorgusu yapılacaktı.

Askeriyeye varmamız ile tim bizi görüp hemen konuştu.

“Vay çifte kumrular gelmiş!”

Birebirlerimizin eli kenetliyken ben yanaklarımın kızardığına adım kadar emindim.İkimiz sorgu odasına geçmiştik.Alparslan sorgu yapacaktı ben ise ekrandan izleyecektim.Alparslan sinirle Fatih’e konuştu.

“İş yaptığın depoların yerini söyle!Söyle ki sana istemeyeceğin şeyler yapmayayım burada!”

“İstemeyeceğim şeyler mi?Sen de karında istemeyeceğim şeyleri yaptınız zaten!Ama hesabını ödeyeceksiniz.Sen ödemesen bile karın ödeyecek.Yani üsteğmen istemeyeceğin şeyler yapabilirim.”

Alparslan bir hışımla ayağa kalktı.Fatihin yakalarından tuttuğu gibi adamı yumruklamaya başladı.Asla durmuyor, hatta hızlanıyordu.Ben hemen Bora’ya döndüm ve konuştum.

“Bora öldürecek adamı, birşey yapın!”

Bora hemen odaya girip Alparslan’la Fatih’i ayırdı.Alparslan sorgu odasından çıktı.

“Alp sen ne yaptın?”diye konuştum endişeyle.

“Yapılması gerekeni yaptım.”

“Ama-“

“Aması falan yok Nil.”yürürken durdu ve fısıldayarak konuştu.

“Bu evlilik gerçek olmayabilir ama yinede sen benim karımsın.Sen benim korumam altındasın.Bu yüzden hiç kimse senin adını kötü niyetle ağzına alamaz.Alırsa da karşısında beni bulur.”

Dilim tutulmuştu.

Gerçekten çok güzel düşünüyordu Alparslan.Bana değer vermesi beni çok mutlu ediyordu.

Askeriyeden çıktıktan sonra adliyeye doğru yol aldım.Adliyedeki işlerimi hallettikten sonra ise eve geldim.Alparslan çoktan gelmişti.