11. Bölüm/Mahkeme

“Yeşim çınar babasının intikamı için kurduğu örgütün yıllarca yöneticiliğini yapmıştır.Bu kendisinin sorgusunda ortaya çıkmıştır.Ayrıca kendisi Davut koca cinayetini de işlettiğini sorguda itiraf etmiştir.Üstelik kendisinin bir savcının canına kastettiği, onu bu davadan vazgeçirmek için tehtid ettiği delillerle ortadadır.”sözlerim bitince yeşim ayağa fırladı ve bağırarak konuştu.

“O tehtid aramalarını ben yapmadım, savcının canına kastetme eylemini de ben gerçekleştirmedim.”bakışlarım sertleşti bir an.Ardından sertçe konuştum.

“Fakat her ikisi içinde emri siz verdiniz!”

Mahkemede sessizlik oluşurken biraz uğultu oldu.Eski eşi Kenan yeşime iğrenerek bakıyordu.Hakime hanım sanığa döndü ve konuştu.

“Son sözünüz nedir?”Yeşim ayağa kalktı ve konuştu.

“Sayın hakim.Ben bu örgütün yöneticiliğini yapmam dışında diğer hiçbir eylemi fiilen yapmadım.”sözlerinin ardından hakime hanımın bakışları beni bulurken ben konuştum.

“Sayın mahkeme;Sanık emri veren, örgütü yöneten, cinayeti ve cana kastetme eylemini planlayan kişidir.Dosyadaki deliller ve yapılan sorgudaki itiraflar birlikte değerlendirildiğinde cezalandırılması için yeterli hukuki kanaat oluşmuştur.Sanığa ağırlaştırılmış müebbet hapis ve diğer suçlardan ayrıca cezalandırılmasını talep ediyorum.”

Hakim derin bir nefes aldı, gözlüğünü çıkardı ve konuştu.

“Sanık yeşim Çınar hakkında yapılan yargılama, toplanan deliller ve Yeşim Çınar’ın sorgusundan alınan bilgiler tüm dosya kapsamında incelenmiştir.Sanığın Silahlı suç örgütünü idare ettiği, Davut Koca’nın öldürülmesi eylemine azmettirici olarak iştirak ettiği ve cumhuriyet savcısı Almila Nil Karaca’ya yönelik öldürmeye teşebbüs suçunun planlanmasında rol aldığı mahkememizde sabit görülmüştür.Sanığın Kasten öldürmeye azmettirme suçundan ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, Silahlı suç örgütü yöneticiliği suçundan ayrıca 10 yıl hapis cezasına, Yargı görevi yapan kişiyi öldürmeye teşebbüs suçundan 18 yıl hapis cezasına çarptırılmasına karar verilmiştir.”

Hakime hanım tokmağı sertçe masaya vurdu.Yeşimin bakışları önünde iken Yavuz bey annesine dolu gözlerle, Kenan albay eşine tiksinerek bakıyordu.Yavuzun yanında olan Alparslan yavuza destek olmaya çalışıyordu.

Hakime hanımın salondan çıkması ile yeşim Çınar görevliler tarafından götürüldü.Serevtin mahkemesi yapılmıştı ve o da hapis cezası almıştı.Soner Altun’unda mahkemesi yapılmış ve o da yeşim ile aynı hapis cezasına çarptırılmıştı.

Mahkemeden çıkarken Davut kocanın eşi, oğulları sersefil bir şekilde ağlıyordu.Yavuz annesinin böyle birşey yaptığına inanmamış gibiydi.Kenan albayın gözlerinde bana bakınca oluşan bir sıcaklık vardı sanki.

Mahkeme salonundan çıkmış adliye koridorlarında yürürken adliye koridorunun köşesini dönmüş birisini gördüm karşımda.Miraç savcı.

Kendisi ne zaman birşey yapsam yanımda bitiyordu.Bu durumdan bende her ne kadar rahatsız olsam da birşey demiyordum.Üstelik sözleri de çokça iğneleyici sözlerdi.Her seferinde eksik yanlarımdan bahsediyordu ve benim sinirimi bozuyordu.

Yine ona aldırmadan yoluma devam ederken yine sözleri kulaklarıma doldu.

“Naber savcı hanım.”

“İyidir miraç savcım.”savcım lafının üstüne bastırarak konuşurken.Yanından geçip odama gittim.

Gün sonunun gelip mesaimin bitmesi ile evime gitmek için adliyeden çıkıp arabama bindim.Eve gelir gelmez üzerimi değiştirip kendimi uykuya bıraktım.

İlahi bakış açısı,

Kenan albay mahkemeden çıkarken aklında hâlâ eşinden yediği kazık, kızının gözündeki yalnızlık ve herşeye rağmen güçlü olan kızı vardı.Yıllardır ölü bildiği kızı.Kızı olduğundan emin olmak için bir fikri vardı.Emin olmadan hareket etmeyecekti.Bu yüzden aklındaki fikir için Alparslan ve timini çağırdı.Tim geldiğinde konuşmaya başladı.

“Oturun çocuklar.”demesi ile hepsi yerlerine otururken albay konuştu.

“Ben diyorum ki yarın birlikte bir akşam yemeği yiyelim.Son günlerdeki başarınızdan herkes farkında.”demesi ile tim birbirine baktı albay ciddi mi diye.Çünkü bunca yıllık albayları hiç bu şekilde bir fikir ile yaklaşmamaıştı onlara.Alparslan kendini toparlayıp konuştu.

“Olur komutanım.”

“Almila savcı senin arkadaşındı değil mi Bora?”demesi ile bora başını salladı ve konuştu.Almila sözünü duyar duymaz dikleşti Alparslan.Fakat bu Kenan albayın gözünden kaçmamıştı.Yoksa Alparslan’ın kalbinde kızı mı vardı?Daha önce de bakışlarını görmüştü Alparslan’ın almilaya karşı.

“Evet komutanım benim arkadaşım Almila.”dedi bora.

“O zaman onu da çağır.O da sizinle konuşur, kaynaşır.”demesi ile tüm tim bu fikri kabul etti.Tim dışarı çıkarken albay sezeni durdurdu ve konuştu.

“Sezen sen kal.”Sezen odada kaldığında albay tekrar konuştu.

“Sezen senden almiladan bir saç örneği almanı istiyorum.”Sezen afalladı ilk önce.

“Tabi komutanım.Nedenini sorabilir miyim?”kenan içi acıyarak herşeyi sezene anlattı.Babası olma ihtimalini, oğlunun Almilanın abisi olma ihtimalini.Sesen çok şaşırdı ilk önce.Fakat arkadaşı için içi o kadar acıdı ki.Küçücükken yetimhaneye annesi tarafından bırakıldığını, şimdi de babası ve annesini aradığını fakat bulamadığını öğrenince gözünden yaşlar aktı.Arkadaşının canı ne kadar acımıştı bu zamana kadar?

Kenan’ın aklında ise kızı ile konuşup kaynaşmak, ona farkettirmeden bir saç telini alıp dna testi yaptırmak ve oğlu ile kızını tanıştırmak vardı.Kenan heyecanlıydı.Ölü bildiği kızı ile konuşacaktı.Kaynaşacaktı.

Kenan daha ilk gün görmüştü kızının gözündeki yalnızlığı, o güçlü duruşunun altındaki o zayıflığı.

Fakat bunca yıl bu üzüntü ile yaşamasının sebebi olan insanlardan hesabını soracaktı.Onlarla bir bir yüzleşecekti.Ancak ilk önce kızının gerçekten kızı olup olmadığını bulmalıydı.