21. Bölüm/Kim beğenmez?

İlk evli günümden sevgilerle…

Sabah uyanmıştım.Mutfaktan gelen takır takır sesler yüzünden.İlk önce kalkıp elimi yüzümü yıkadıktan sonra mutfağa gitmiştim.Tahmin ettiğim gibi Alparslan kalkmış ve harika becerileri ile kahvaltı hazırlamaya başlamıştı.Mutfağa geçmem ile Alparslan konuştu.

“Oo uyandın mı karıcım?”tek kaşımı havaya kaldırarak konuştum.

“Uyandım kocacım.”

Onun yanına gidip yapmaya çalıştığı menemene ve ona baktım.Biraz ‘ne yapmaya çalışıyorsun?’ Der gibi bakışımdan ötürü Alparslan konuştu.

“Olmamış mı?”

“Sence menemen soğansız mı olur?”

“Evet soğansız olur.”

“Hayır tabiki soğanlı olur Alp.”(Sizce okurlarım?Bence her ikisi de güzel.)

Ona biraz garip bakmış olmalıyım ki konuştu.

“Tamam karıcım sen ne dersen o.Soğanlı olur.”

Ne kadar çabuk hanımcı olmuştu.Böyle olması benim de hoşuma gidiyordu zaten.

Ona samimi bir gülümseme ile baktıktan sonra kahvaltıya oturduk.Masada sessizlik hakimken o konuştu.

“Rahat edebildin mi karıcım evinde?”

“Rahat ettim kocacım.Teşekkürler.”

“Ne demek karıcım.Senin rahatlığın benim için çok önemli.”

Ona ciddimi diye baktığımda gerçekten ciddiydi.Beni her geçen gün şaşırtıyordu.

Kahvaltımızın bitmesi ile mutfağı el birliği ile toparladıktan sonra görev için hazırlanmaya başladık.Mecburen evde hazırlanıyorduk çünkü bizi balayında biliyorlardı.

Üzerimize kıyafetlerimizi giydikten sonra son kontrolleri yaptık.Alparslan ile saatin akşama doğru gelmesi ile evden çıkmıştık.Biz aynı arabada, bora ise kendi arabası ile geliyordu.Biz ikimiz görev halindeyken bora da bizi uzaktan izleyecekti.Birlikte evden çıktıktan sonra biraz şehir dışında kalan otele doğru yola çıktık.Yol uzun sürüyordu çünkü otel uzaktı.Bu yüzden arabada şarkı eşliğinde ilerliyorduk.Ben şarkıyı mırıldanırken Alparslan’ın gözleri arada bana kaysa da yola odaklanmıştı.Otele geldikten sonra konuştu.

“Hazır mısın karıcım?”

“Hazırım kocacım.”

Arabada kulaklarımıza kulaklıklarımızı taktık.Valizlerimizi de aldıktan sonra otelin içine doğru ilerlemeye başladık.İçeri girdiğimizde Alparslan ile resepsiyona ilerledik.O odamızın anahtarını alırken ben ise etrafı inceliyordum.

Odamızın anahtarını almamız ile birlikte odaya çıktık.Valizlerimizi kenara koyduktan sonra birazdan başlayacak davet için şık bir şeyler giyecektik.

Alparslan odada hazırlanırken ben ise eşyalarımı almış lavaboda giyiniyordum.Üzerime lacivert, dizlerimin altında biten, vücuduma tam oturan bir elbise giymiş ve takılarımı takmıştım.Ayağımdaki topuklu ayakkabılarım ise kombini tamamlayan özel parçalardı.

Lavabodan çıktıktan sonra Alparslan’ın gözleri elindeki telefondan bana kaydı.İlk önce afallamış gibi gözüktü.Ardından üzerimi süzdü.

Bende Alparslan’ı süzüyordum o sırada.O da üzerine siyah bir gömlek ve siyah bir pantolon giymişti.Kolundaki saati ve alyansı kombinine ayrı bir hava katıyordu.Benim süzmem bitmişti fakat o hâlâ alık alık bana bakıyordu.Boğazımı temizlemem ile kendine gelmiş olacakki o da boğazını temizleyip konuştu.

“İnelim mi Nil?”

“İnelim Alp.”

Birlikte el ele tutuşarak odadan çıktık.Ellerimiz kenetliyken koridorlarda ilerleyip birazdan o Fatih denen adamın davetine katılacaktık.Gerçekten sinir bozucu bir şeydi.

Benim içimde ise heyecan vardı.Ne zaman Alparslan ile aramızda bir temas geçse böyle oluyordum.Hayırdır inşallah!

Birlikte davete geldiğimizde içeriye doğru adımladık.Boş bir masaya doğru ilerlerken Fatih ve iki koruması geldi yanımıza.

Üç meymeletsiz önümüzde duruken Fatih konuştu.

“Hoşgeldiniz siz İlay ve kuzey çifti olmalısınız.”

Alparslan elini belime atıp Fatih’in uzattığı elini samimiyetyen uzak bir şekilde sıktı.Ardından konuştu.

“Ta kendisiyiz.”

Fatih’in bakışları Alparslan’dan bana doğru kaydı.Sonra elimi tuttu ve üzerine bir Buse kondurdu.

Iyyy tiskindim senden.Öff elimi gidip deterjan ile yıkayacağım.

Alparslan belimdeki eli ile beni kendisine çekti.Eli belimde sıkılaştı.Şuan bir görevde olmasak adamı ölesiye döveceğine yemin edebilirim ama kanıtlayamam.

Fatih ve itlerinin yanımızdan ayrılması ile boş masaya geçip oturduk.

Ortam mide bulandırıcıydı.Çünkü şuanda kirli işlerden dolayı şüpheli olan tüm kişiler bu davetteydi.Birçoğu ile ilgili dava başlatmıştım.Onları incelemeye başlamıştım.Ancak hiçbirşey elde edememiştim.

Birlikte otururken kulaklığımızdan boranın sesi geldi.

“Almila sen şimdi biraz ortamı incele.”

Dediği ile ayağa kalkıp gizlice ortamı incelemeye başladım.Yavaş adımlarla ilerlerken herşey çok normal görünüyordu.Ortam karanlıktı.Hafif ışıklar ortamın karanlığını ve kasvetini kapatmıyordu.

Salonu gesdiğimde hiçbirşey bulamadan geri yerime döndüm.Fakat en azından Fatih’in çalışma odasına giden yolun bu salondan olduğunu öğrenmiştim.

Alparslan’ın yanına gittiğimde ona durum bilgilendirmesi yaptım.Ardından yanındaki yerime oturdum.Onun eli ise belimdeki yerini buldu.Beni kendine daha fazla yaklaştırdı.

Davetin bitmesi ile odamıza doğru çekildik.Odamız güzeldi güzel olmasına ama sadece bir yatak vardı.E bizimde yanyana yatacağımız yok tabi.Ne yapacağım?Tabiki sevgili kocamı tekli koltukta uyutacağım.

“Buyur kocacım, senin uyuyacağın yer.”dedim elimle tekli koltuğu işaret ederken.O ise bir kendine baktı bir tekli koltuğa.

“Ben, tekli koltuk?”

“Evet kocacım beğenemedin mi?”dedim saçımı savurarak.O ise bir an gözleri saçlarıma kaydı.Gözleri daha gözlerime çıkmadan konuştu.

“Beğendim.Kim beğenmez?”

Yüzüne kaşlarımı çatıp baktım.O ise tekrar konuştu.

“Ben yatağıma geçiyim.Gerçi bunda da nasıl uyuyacaksam.”

“Hadi söylenme, söylenme.”

Çift kişilik yatağa geçip uyumaya çalıştım.Fakat uyuyamıyordum.Sanırım bunun nedeni sevgili kocam ile aynı odada uyumamızdı.O da uyumamıştı.Onun uyumama sebebi ise sanırım tekli koltuktu.

Biraz daha boş boş tavana baktıktan sonra güzelce uykuya daldım.