15. Bölüm/Tektaş yüzüğe gerek yok

Bugün yine uyandım ve hemen üzerimi değiştirdim.Sonra ise adliyeye gitmeme daha zaman olduğu için selini arayıp bu evlilik olayını söylemeye karar verdim.Kendisi zaten ben söyler söylemez beni öldürecekti, çünkü ona daha önce herhangi birinden bahsetmemiştim.Bu düşüncelerden arınıp hızlıca selini aradım.

“Alo Selin nasılsın?”

“İyiyim canım, sen nasılsın?”

“Bende iyiyim.Benim sana birşey söylemem gerek.”

“Noldu?Kız çatlatma beni.Hemen söyle.”

“Selin ben evleniyorum.”ilk önce ses gelmedi.Ardından söylediklerimi yeni anlamış olacak ki çığlıkla karışık bir ses ile konuştu.

“Ne?!”bu sefer susan taraf ben iken tekrar o konuştu.

“Ne demek ben evleniyorum.Sen bana hayatında birinin olduğundan hiç bahsetmedin.Bak Almila şaka yapmıyorsun değil mi?”

“Şaka değil.”

“Oha!Sen baya baya evleniyorsun.Nasıl daha önce bana bahsetmezsin?Ne zaman olacak düğün.”

“Düğün olmayacak zaten sadece bir nikah yapacağız.Onun gününü de bugün alacağız.En yakın tarihte nikah olacak.Yani sen buraya gelmek için hazırlıklarını yap Selin hanım.”

“Ya kızım ne en yakın tarihi?!Bu kadar erken neden yapıyorsunuz?Tamam ben izin alacağım, valizlerimi hazırlayacağım ve hemen oraya gelmeye çalışacağım.Ayrıca bana söylememenin bedelini de ödeyeceksin.”son cümlesi ile gözlerimi sıkıca kapattım.Selin dediyse gerçekten yapardı.Ve ben bedelini gerçekten çok ağır ödeyecektim.

Vedalaşıp telefonu kapattıktan sonra telefonuma gelen mesaj ile bakışlarım telefonuma döndü.

0567…:Günaydın Nil.Ben Alparslan.Numaranı Bora’dan aldım.Babam bu iş uzamasın diye nikah gününü alın dedi.Ona göre istersen seni evinden alabilirim.Birlikte geçeriz.

Siz:Tamam Alp.Birlikte geçeriz.

0567… numarasını Ukala Bey’ olarak değiştirdiniz.

Mesaj yazdıktan sonra ayaklandım ve çantamı hazırlayıp, gofretin mamasını koydum.O sırada Alp’in arabasının sesinin gelmesiyle dışarı çıktım.Sürücü koltuğunun yanındaki koltuğa oturduktan sonra yola koyulduk.Yolda sessizlik hakimken konuşan Alparslan oldu.

“Nil, annemin inanması için seninle tanıştırmak adına bir yerde buluşalım diyorum.Ne dersin?”

“Olur.Hatta sen annenin, kardeşinin ne sevdiğini söyle ben evde onları ağırlayayım.Daha inandırıcı olur.”

“Tamam o zaman.Ne zaman müsaitsen o zaman bana söylersin.Annemle, kardeşime söyledim zaten inanmadılar evleneceğime.”

“Benimde arkadaşım inanmadı ya.”bana bakması ile birbirimize bakıp güldük.Aslında oturup sakince konuştuğumuzda anlaşabiliyorduk.Fakat o bana kafa tuttuğunda ben de ona kafa tutuyordum ve anlaşamıyorduk.

“Bir de benim sana birşey söylemem lazım.”demem ile bana doğru döndü.

“Dinliyorum.”

“Benim biliyorsun ki kedim var.Onu bırakamam.Alerjin var mı kediye?”

“Hayır yok.Kedin çok tatlı.O da bizimle yaşayabilir.”

“Teşekkür ederim.”dedim yüzümdeki büyük gülümseme ile.

Kısa süre sonra nikah tarihi almaya geldiğimizde arabadan indik ve içeri doğru ilerledik.Nikah tarihimizi haftaya cuma gününe yani 27 Nisan gününe almıştık.

Nikaha kısa bir süre vardı.Ancak daha yapılacak çok fazla hazırlık vardı.

Dışarı doğru çıkıp arabaya ilerlerken Alparslan konuştu.

“Nil, çoğu kişi evleneceği zaman gelinlik giymek ister.Sen de eğer gelinlik giymek istersen alabiliriz.”bu kadar ince düşünmesi beni mutlu etmişti.İnce düşünen ve cömert biriydi Alparslan.

“Gerek yok.Ben beyaz bir elbise giyerim.Gelinliği de birgün gerçekten evlenirsem giyerim.”bu cevap onu tatmin etmiş olacakki önüne döndü ve arabaya ilerlemeye devam ettik.

Arabada ilerlerken ben onun beni adliyeye bırakacağını düşünürken başka bir yola girmesi ile ona döndüm ve konuştum.

“Nereye gidiyoruz?”

“Alyans almaya.Sahte de olsa alyanslarımız olmalı.”

“Gerek yok aslınd-“

“Gerek var Nil.Gerçekten evlenmesek bile insanlar senin evli olduğunu veya benim evli olduğumu bilmeli.”bu cevabı ile önüme dönerken bir kuyumcunun önünde durmamız ile arabadan indik.Yan yana kuyumcuya ilerledik ve kuyumcuya girmemiz ile önümüze birkaç alyans modeli konuldu.

Konulan modellerden beğendiğim bir alyansı aldık.Arkamı döndüğümde Alparslan’ın ise tektaş yüzük modellerine baktığını gördüm, yanına gittiğimde tektaş yüzük modellerinden birini kuyumcuya göstererek konuştu.

“Buna bakabilir miyiz?”

“Gerek yok tektaş yüzüğe.Alyans aldık ya.”

“Hayır.Tektaşın da olmalı.”

Kuyumcudan istediği tektaş yüzüğü bana gösterdi.

“Beğendin mi?”Alparslan’ın yüzüne ‘ne gerek var?’ diye baksam da işe yaramamıştı ve hala yüzüğü bana gösteriyordu.Sonrasında gösterdiği yüzüğe baktığımda yüzük gerçekten güzeldi.

“Güzel.”dememin ardından Alparslan kuyumcuya hitaben konuştu.

“Biz bu tektaşı ve alyansları alalım.”kuyumcu alacaklarımızı kutuya yerleştirirken göz ucuyla bize baktı.Ardından konuştu.

“Maşallah size.Çok yakışıyorsunuz.Bana bak delikanlı bu kızı üzme.Üzersen karşında beni bulursun.”dedi şakayla karışık.Sözleri beni gülümsetirken Alparslan’a baktım.O da gülümsüyordu.Alprslan ardından konuştu.

“Merak etme abi.Ben onu hiç üzer miyim?Asla üzmem.”ona mahcupça baktım.Gerçekten beni çokça kez sinirlendirmişti.Fakat hiç üzmemişti.Gerçekten eşi olmayacağım halde bana bu kadar özen gösteriyorken, gerçekten evleneceği kadın çok şanslı diye düşündüm.

Kuyumcuda işimizin bitmesi ile kuyumcudan çıktık.Arabada adliyeye doğru ilerlerken Alparslan’ın ailesini yarın yemeğe çağırmaya karar vermiştim.Evliliğimizin anlaşma olduğunu Alparslan’ın babası yani başsavcı ve Kenan albay biliyordu.Seline bunu söylememek beni çok üzüyordu.Fakat görev için ona söylemeyecektim.

Kısa süre sonra adliyeye vardığımızda arabadan indim ve vedalaşıp adliyeye doğru ilerledim.

Görev için tüm plan hazırdı.Bize yeni kimlik verilecekti.Yanımızda Bora olacaktı.Nikahın ertesi günü etrafımızdaki insanlara balayına gidecek gibi görünecektik.Fakat aslında Fatih denen adamın otellerinden birinde görevde olacaktık.

Adliyede işimin bitmesi ile evime doğru yola çıktım.Evimde geçirdiğim son günlerimde zamanımı güzel geçirmek istiyordum.Yarın Alparslan’ın ailesi evime yemeğe geleceklerdi.Bu yüzden yarın için izin almıştım.Akşam yemeğine onların sevdikleri yemeklerden yapacaktım.

Eve giderken birkaç şey aldıktan sonra evime varır varmaz kendimi uykuya bıraktım.

Almilanın tektaş yüzüğü ve alyansı.