35. Bölüm/Seven sevdiğine benzer

Sabah uyandığımda Alparslan’ın çıplak bedeni beni sarmış, benim çıplak bedenim ise onun kollarının arasındaydı.Uyandığım en güzel sabah olabilirdi.Yatakta kıpırdanıp yüzümü Alparslan’a çevirdim.Benim hareketlerim ile onun gözleri de açıldı.Elimle onun yanağını okşarken o da tamamen uyandı.

“Günaydın birtanem.”dedim içtenlikle.

“Günaydın güzelim.”

Benim başımı göğsüne yasladı.Çıplak göğsünden kalp atışlarını hissedebiliyordum.

“Keşke gün boyu böyle kalsak.”dedim sesimdeki derinlikle.

Gece ben onun, o benim olmuştu.Bu gerçekten çok güzel bir şeydi.Gerçekten onun olmak, öyle hissetmek, onun dokunuşlarını hissetmek acayip ama güzel bir şeydi.

“Keşke yavrum.Ama gitmemiz gereken işlerimiz var.”

En sonunda o yatağımızdan kalkıp lavaboya gitti.Bende o sırada üstümü giyindim.O lavabodan çıkınca bende lavaboda işlerimi hallettim ve birlikte mutfağa gittik.

Alparslan salatalıklarla cebelleşirken ben ise ikimize omlet yapıyordum.En sonunda Alparslan’ında işi bitmişti ki birlikte masaya oturduk.Sessizlik hakimken ben konuştum.

“Babama aile olmayı deneyeceğimi söyledim alp.Görmeliydin o kadar çok sevindi ki.”

Alparslan masanın üzerindeki elimi tuttu.

“Sevindim güzelim.Siz çok iyi bir aile olmayı hakediyorsunuz.Umarım her zaman mutlu olursunuz.”

“Mutlu oluruz alp.Sen yoksan mutluluğun ne önemi var?Sen yoksan mutluluk zaten olmaz.Sen yoksan aile olmaz.”

Yüzünde güzel bir gülümseme oluştu.Gözleri parladı.

“Seni çok seviyorum Nil.”

“Bende seni çok seviyorum alp.”

“Bakıyorum da artık ‘nil’ dememe alınmıyorsun, kızmıyorsun.”

Dedikleriyle güldüm.Gerçekten, eskiden ne çok kızardım Nil demesine.Veya küstah hanım demesine.

“Artık kızmıyorum.Sonuçta sen bana Nil deme sebebini elde ettin.Benim için sıradan biri değil, hatta hayatımda ki en özel kişi oldun.”

“Doğru.Ben de senin alp demene kızmıyorum.İlk tanıştığımız zamanlarda ne çok inatlaşırdık, hatırlıyorsun değil mi?”

Sözleriyle kıkırdadım.Gerçekten biz ne çok inatlaşırdık.

“Hatırlıyorum tabii.O ilk tanıştığımız günü hatırlıyor musun?Bana ‘ehliyetini bakkaldan mı aldın?’ demiştin.”

Alparslan sözlerim ile bir kahkaha attı.

“Ama napabilirim geldin duran arabama çarptın.”

“Orası öyle ama frenlerin ayarları ile uğraşıldığını öğrenince endişelenmiştin.”

“Doğru, endişelendim.Ben endişelenmeyeceğim de kim endişelenecek yavrum?”

“Tabi ki sen endişeleneceksin.Şuanda diyorum ki iyi ki o kazayı yapmışız,iyi ki anlaşmalı evlenmek zorunda kalmışız.”

“Evet, iyi ki güzelim.”

Kahvaltımız bittiğinde masayı el birliği ile toplayıp birlikte adliyeye gittik.İkra savcı ile görüşecektik.İkra savcının odasına gelmemiz ile kapıyı tıklattık ve içeri girdik.

“Hoşgeldiniz Buyrun oturun.”

Sandalyelere karşılıklı oturduk.Ardından ikra savcı konuşmaya başladı.

“Kamera kayıtlarını incelememiz ile Alparslan beyin suçsuz olduğu ortaya çıktı.Bu yüzden içiniz rahat olsun.”

İkra savcının bilgilerini dinledikten sonra odadan çıktık.Sonra başsavcımın yani kayınbabamın odasına uğradık.Ona uğramamızın sebebi evliliğimizin gerçek olduğunu söylemekti.

“Hoşgeldiniz çocuklar.”diye karşıladaı bizi başsavcım.

“Hoşbulduk baba.”dedi Alparslan.

İkisi hemen birlikte sarıldıktan sonra sandalyelere karşılıklı oturduk.Sonra Alparslan konuşmaya başladı.

“Baba biz sana birşey söylemeye geldik.”

“Buyur söyle oğlum.”

“Baba bizim evliliğimiz gerçek oldu.”sözlerinden sonra bana baktı.Sonra tekrar konuştu.

“Biz birbirimizi seviyoruz.”

Başsavcımın yüzünde bariz belli olan bir gülüş oluştu.Mutlu olmuştu.Ardından konuştu.

“Çok güzel bir haber bu!Çok sevdiğim oğlumun ve çok sevdiğim gelinimin gerçekten mutlu olması, birbirlerini sevmesi beni o kadar mutlu etti ki.Yalnız size birşey söyleyeyim mi?Ben biliyordum.İçime doğmuştu.”

Bizde gülümsedik.Biraz daha sohbet ettikten sonra Alparslan askeriyeye gitmişti.Ben ise odama.

O kadar rahattım ki artık.Alparslanın suçsuzluğu kanıtlanmıştı.Odamda birkaç evrak ile ilgilendikten sonra işimin bitmesi ile eve gittim.Eve geldiğimde Alparslan henüz gelmemişti.Bende üzerimi değiştirip koltuğa oturdum.Yanıma gofretin gelmesi ile gofreti sevdim.

Koltukta gofreti severken uykunun ağır basması ile kendimi uykuya bıraktım.

Gözlerimi yavaşça aralandığında Alparslan beni yatağımıza yatırıyor, üzerimi örtüyordu.İşten yeni gelmişti.

Gözlerim yarı açık yarı kapalı halde olan bitene bakarken Alparslan da üzerini değiştirdi ve yanıma uzandı.

Kollarını bana sarması ile bende ona biraz yaklaştım.Saçlarıma ve şakağıma öpücükler kondurdu.En sonunda başını omzuma gömdü ve uykuya daldık.

Sabah uyandığımda Alparslan çoktan kalkmıştı.Bende yataktan kalktıktan sonra banyoda işlerimi hallettim ve mutfağa ilerledim.Tahmin ettiğim gibi bize kahvaltı hazırlamıştı.

“Günaydın.”

“Günaydın birtanem.”

“Oturmaz mısın canım.”

Sandalyemi çekip söylediği ile sandalyeme oturdum.

“Sen ne zaman kalktın?”

“Az önce.”

“Kaldırsaydın ya beni.”

“Nolcak sanki elime mi yapıştı.”

Onunda masaya oturması ile o konuştu.

“Ee varmı savcı hanım bugün yakalanacak suçlu?”

“Olmaz mı?Mesela sen.”

Dediklerim ile kaşları çatıldı.

“Niyeymiş o?”

“Akşam işten gelince beni uyandırmadığın için olabilir.Uyandırsaydın sana yemek hazırlardım.”

Dediklerim ile kıkırdadı.

“Ben toktum zaten güzelim.Ama madem bunun bir cezası var neymiş bu suçun cezası?”

“Hmm bir düşüneyim.Çok ağır bir ceza değil.Cezan iki yanağımdanda öpmen olabilir.”

Dediklerim ile kahkaha attı.Ardından yerinden kalkıp yanıma geldi.İki yanağıma da öpücük kondurdu.

“Yalnız bu benim için ceza değil ödüldür karıcım.Ayrıca sen bana fırsatçı diyorsun ama sende az değilsin.”

“E ne derler bilirsin.Seven sevdiğine benzer.”göz kırpıp söylediklerim ile gülümsedi.

Kahvaltı yaparken yanıma Gofretin gelip kucağıma atladı.Kahvaltım zaten bittiği için tüm ilgimi ona vererek tüylerini sevdim.Başının üzerini öptüm.

“Oyy gofret.Yavrum benim.Biricik kızım.”

Gofreti severken biraz fazla sıkmış olmalıyım ki kucağımdan inip etrafta turlar atmaya başladı.Benim bakışlarım ise bana hayranlıkla bakan Alparslan’a kaydı.

“Niye öyle bakıyorsun?”

“Nasıl bakıyorum?”

“Hayranlıkla.”

Dudaklarını ‘Bilmem.’ Anlamında büzdü.Sonra konuştu.

“Hayran olduğum içindir belki...Seni kediyi bile böyle yavrun gibi severken görünce, minik eller, minik ayakların sahibi, belki küçük bir Nil veya belki küçük bir Alp’i nasıl seversin diye düşündüm.Çok güzel olmaz mı yavrum?”

Baba olmak istiyordu Alparslan.Bende anne olmak tabi isterdim.Ancak hazır mıydım?İşte onu kestiremiyordum.Alparslan baba olmak istemesinin yanında ayrıca baba olmaya da hazırdı.Ancak ben bilmiyordum.Aslında hazırdım.Ama zihnimi hep kendi annem kemiriyordu.

“Çok güzel olur, bende isterim evde küçük adımların sahibi bir kişi.Ancak şuanda tam hazırmıyım kestiremiyorum.Bazen hazırım diyorum, bazen değilim.Biraz zaman gerekiyor sanırım alp.”

“Sen ne zaman istersen olur Nil.Eğer ki senin hiç rızan olmazsa da olmaz.Sorun değil.Sen kendini ne zaman hazır hissedersen veya yine de hissedemezsen bana söyle.Tamam mı hayat arkadaşım, can yoldaşım?

“Tamam birtanem.”

Kahvaltıdan kalktığımızda birlikte mutfağı toparladık.Ardından ikimizde hazırlanıp işlerimize gittik.

Bugün bir mahkemem olduğu için hızla mahkeme salonuna ilerledim.Mahkeme bittikten sonra işlerimi hallettim ve eve doğru yola çıktım.