16. Bölüm/Maşallah almilaya.

Sabah uyandım.Kendime kahve yapıp kahvemi içtikten sonra mutfağa geçmiştim çünkü bugün sözde müstakbel kayınvalidem ve görümcem yemeğe geleceklerdi.

Mutfağa geçtiğimde ilk tatlıdan başladım.Kurabiye ve kek yaptıktan sonra ana yemeklere geçtim.Yemek konusunda yetenekliydim.

Yemeklerin yapımı bitince üzerime açık renk kumaş bir pantolon ve bluz giydikten sonra saçlarımı sıkı bir topuz yaptım.

Akşam yemeği saati geldiğinde masaya tüm yemekleri güzelce dizdim.Gerçekten çok güzel görünüyorlardı.

Gelecek olan kişiler Ceyda hanım yani Alparslan’ın annesi ve Merve yani Alparslan’ın kardeşiydi.Onların dışında babası yani başsavcım da gelecekti.

Artık herşey hazırken telefonumun çalması ile telefonumu açtım.Arayan Alparslandı.

“Alo sevgilim nasılsın.”belli ki yanında biri vardı ve rol yapıyordu.Bana da bu rolü devam ettirmek düşerdi.

“İyiyim birtanem.Geliyor musunuz?”

“Biz yoldayız.Yanımda ailem var.Eksik birşey var mı diye aramıştım.”

“Eksik birşey yok canım.”demem ile telefonu vedalaşıp kapattık.Onunla böyle konuşacağım aklımın ucundan geçmezdi.

Kısa süre sonra kapının çalması ile kapıya doğru gittim, derin nefes aldım ve enerjik bir şekilde kapıyı açtım.

“Hoşgeldiniz efendim.”hepsi bana hoşbulduk diye karşılık verirken içeri geçen Ceyda hanımın elini öptüm.Merve ile sarıldım.Onların içeri geçmesi ile Alparslan ve ben kapının önünde kalmıştık.

Alparslan’ın elindeki çiçek buketi ile kafamı iki yana salladım ‘bu ne?’ Demek ister gibi.Alparslan ise annesini göstermişti.Belli ki Ceyda hanım bana çiçek almasını istemişti.Ne kadar ince düşünen bir ailelerdi.

“Hoşbulduk sevgilim.”dedi Alparslan çiçekleri bana doğru uzatırken.

“Teşekkür ederim.”dedim Alparslan’a.

İçeri geçtiğimde Alparslan beni annesine gösterdi ve konuştu.

“Anne tanıştırayım;Sevgilim Almila.”Ceyda hanım elini bana uzatırken elini sıktım.Alparslan ise konuşmaya devam etti.

“Sevgilim tanıştırayım;Annem Ceyda.”

“Memnun oldum Ceyda hanım.”

“Hanım deme kızım.Artık aile olacağız.Anne de sen bana.”ona gülümseyerek baktım.Alparslan bu sefer kardeşini gösterdi ve konuştu.

“Kardeşim Merve.”

“Memnun oldum yenge.”

“Memnun oldum canım.”

Sonrasında hep beraber sofraya geçtik.Sofrada sessizlik hakimken ben konuştum.

“Nasılsınız?İyisiniz inşallah.”tüm bakışlar bana dönerken ilk konuşan Ceyda hanım oldu.

“İyiyiz kızım.Sen nasılsın?Maşallah pekte güzelsin.”

“Ben de iyiyim.Teşekkür ederim.”dedim tatlı bir gülümseme ile.Ardından Ceyda hanım tekrar konuştu.

“Siz nasıl tanıştınız bakalım.”Alparslan ile birbirimize baktık.Bu çalıştığımız bir soruydu.Bu soru için cevap bulmuştuk.Ardından Alparslan konuşmaya başladı.

“Bir yıl önce internetten tanıştık.Nil’in buraya taşınması ile yüzyüze görüşmeye başladık.Sonra da evlenme kararı aldık.”Sobrasında Merve bir soru sordu bana hitaben.

“Yenge senin mesleğin ne?”

“Ben savcıyım.”

“A bende hukuk okuyorum.Babamla aynı adliyede mi çalışıyorsunuz?”

“Evet aynı adliyede çalışıyoruz.”bu sefer takrar Ceyda anne konuştu.

“Almila kaç yaşındasın sen?Maşallah oğlum çok şanslı senin gibi güzel bir eşi olacağı için.”demesi ile yanaklarımın kıpkırmızı olduğuna adım kadar emindim.

“27 yaşındayım.Ayrıca teşekkür ederim.Bende çok şanslıyım Alparslan gibi bir eşim olacağı için.”sözlerim bitince Alparslan’a baktığımda o zaten bana bakıyordu.Yüzünde memnun olmuş bir gülümseme vardı.

Yemeklerimiz bitince sofrayı toplamıştık.Sonrasında ben Türk kahvesi yapmıştım.Herekese kahvesini ikram ederken Ceyda anne konuştu.

“Maşallah kızım.Ellerine sağlık.Yorduk seni ama.”

“Hiç sorun değil Ceyda annecim.Yorulmadım zaten.”demem ile yüzünde tatlı bir gülümseme oluştu Ceyda annenin.

Akşamın geri kalanında da güzel sohbetler etmiştik.Ceyda anne ve Merve’yle çok iyi anlaşmıştım.Gerçekten çok tatlı insanlardı.Artık saatin geç olup herkesin ayaklanması ile kapıya doğru ilerledim.Kapıya doğru ilerlerken Merve konuştu.

“Yenge gelinlik alacak mısın?”

“Gelinlik değil ama beyaz bir elbise alacağım.Hatta isterseniz elbise almaya sizde gelin.Birlikte seçeriz.”demem ile Ceyda anne konuştu.

“Tamam kızım.Sen bize haber verirsin.Bizde geliriz Merve ile.”

Kapıya ulaşmamız ile hepsiyle vedalaştım.Onların arabaya binip gitmeleri ile bende mutfağı temizledim ve uyudum.

İlahi bakış açısı,

Alparslan, annesi, kardeşi ve babası yoldalarken annesi kendini daha fazla tutamadı ve konuştu.

“Gerçekten maşallah kıza oğlum.Çok güzel.Çokta yetenekli.Eli de lezzetli.Durdun durdun en iyi gelini buldun bize.”demesi ile Alparslan derin bir nefes aldı.Arabaya bindiğinden beridir aynı cümleleri hem kardeşinden hem de annesinden dinliyordu.Annesi de kardeşi de almilayı pek bir sevmişlerdi.

“Öyledir annecim.”dedi Alparslan.Bu sefer ise sözü Merve devam ettirdi.

“Gerçekten abi.Çok tatlı bir kız.Bende görümcelik yapacağım diye antrenman yapmıştım.Gerek kalmadı çok şükür.”dedikleriyle herkes gülerken Ceyda tekrar konuştu.

“Yusuf mesleki başarısı nasıl?”bu sefer sözü devralan Alparslan’ın babası, başsavcı Yusuf konuştu.

“Kendisi başarılı bir savcı.Disiplinli, azimli ve mesleği için birçok kez ölüme gitmiş birisi.”

“Maşallah almilaya.”dedi son olarak annesi.

Alparslan ailesini eve bırakması ile kendi evine doğru yol aldı.Bir hafta sonra orası kendi evi değil, Almila ile ikisinin evi olacaktı.

Alparslan zaten Almila ile tanıştığından beridir değişmişti.Daha çok düşünmeye başlamıştı.Biraz dalgınlığı vardı.Nedenini anlayamıyordu ancak bu evlilik işi onu çok heyecanlandırmıştı.

Hayat gerçekten garipti.Alparslanın aklından Almila ile evleneceği hiç geçmezdi.Zaten onun aklından Almila ile kaza yapacağı, asansörde kalacağı, Almilanın korumalığını yapacağı da geçmezdi fakat hayat sürprizlerle doluydu.

Ne de olsa hayat şaşırtır!