23. Bölüm/Senden korkulur.

Yine ve yine uyanmıştım.Ve yine ve yine Alparslan ayaktaydı.Ben bunun uyuduğunu düşünmüyorum.Neyse Almila dağ gibi adama tekli koltuğu layık görünce uyuyamamış olabilir.Ve sanırım uyuyamamakta haklı.

“Oo yine erkencisin kuzey.”

“Sende her zamanki gibi uykucusun İlay.”

Ona göz devirdikten sonra üzerimizi değiştirip aşağı indik.Otelden çıkışımız akşam olacaktı.Otelden çıkmadan önce tutuklama işlemleri yapılacaktı.

Kahvaltıya inip kahvaltı yaptıktan sonra kahvaltı masasında oturuyorduk ki Alparslan konuştu.

“Ee karıcım.Diyorum ki bugün otelde işimiz kalmadı.Bizde çıkıp biraz gezelim.Ne dersin?”

Onun yüzüne güzel bir gülümseme ile baktım.

“Olur kocacım.Biraz hava alırız.”

Onun bana karıcım demesi hoşuna gidiyordu.Bunu anlayabiliyordum.Zaten benimde ona kocacım demek hoşuma gidiyordu.Bu yüzden sorun yoktu.

Odamızdan çanta ve cüzdanlarımızı aldıktan sonra birlikte gezmeye çıktık.Geldiğimiz yer güzel bir ormandı.Biraz ormanda gezdikten sonra çimenliğe oturduk.Ben etrafı incelerken onun gözleri bendeydi.Adeta beni tanımak ister gibi inceliyordu.

Benim gözlerim ise biraz uzakta olan, papatya ile seviyor-sevmiyor oynayan küçük kıza kaydı.Sonra merakla Alparslan’a kaydı gözlerim.

“Seviyor-sevmiyor yapmayı biliyor musun?”

Başını salladı soruma karşılık.

“Kardeşim, Merve yapardı.Ama ben hiç yapmadım.”

“O zaman bunun hikayesini de bilmiyorsun.”

“Hikayesi var mı?Ben öylesine yapılmış birşey sanmıştım.”

“Anlatmamı ister misin?”

“Olur.”dedi Alparslan.Ben ise nefes aldım ve konuşmaya başladım.

“Üç günlük ömrü olan kelebek papatyaya aşık olur.Ancak ölümüne çok az bir süre varken papatyaya ‘seni seviyorum’ der.Papatya ise sadece ‘bende’ diyebilir.Sonra kelebek ölür.Papatya ‘neden daha önce sevdiğimi söylemedim?’ diye üzüntüsünden hasta olur.Yapraklarını dökmeye başlar.Ve döktüğü her yaprakta ‘seni seviyorum.’ der.Sonunda o da ölür.O günden sonra sevdiğini söyleyemeyen herkes papatyaya sorar.Seviyor mu?Sevmiyor mu ?Diye.”

“Çok güzel bir hikayeymiş.Ben bu küçük eylemin bir hikayesi olduğunu düşünmezdim.”

“Bazen küçük sandığımız herşeyin büyük anlamları vardır.”dedim yüzüne bakarak.

“Doğru.Önemli olan o şeyin büyüklüğü değil.Taşıdığı anlamdır.”

Birlikte biraz daha oturduktan sonra ormanda biraz daha gezdik.Sonrasında akşam olması ile otele doğru yola çıktık.O sırada ise tutklama işlemini gerçekleştirecek ekipler hazırlanıyordu.

Odaya gelmemiz ile ikimizde eşyalarımızı toplamaya başladık.Boranın araması ile telefonumu elime aldım ve hoparlöre aldım.

“Alo, ekipler yolda.Brazdan otelde olacaklar.”

“Biz hazırız.”

Telefonu kapattıktan sonra merdivenlerden inmeye başladık.Merdivenlerden inerken aşağıdan gelen sesler ile adımlarımızı hızlandırdık.

Ekipler otele gelmiş, Fatih ise tüm otelin ortasında suçunu reddediyordu.

“Ben o suçların hiçbirini işlemedim.Bu benim karizmamın çizilmesi için yapılan bir oyun!”

“Yalan söyleme lan!Elimizde evraklar, belgeler var.”dedi Alparslan adamın önüne doğru ilerlerken.

“Kuzey bey?”

“Kuzey değil, Alparslan.”dedi Alparslan sinirli sesi yüksek çıkarken.

Fatih sinirle dişlerini sıkarken kafasını eğip kaldırdı.O sırada otelin birkaç gizli yerlerinde bekleyen kişilerden ateş seslerinin gelmesi ile ekipler, bora, Alparslan ve ben silahlarımıza davranırken ben bir taraftan etraftaki sivilleri ortamdan çıkarmaya çalışıyordum.

Bir tarafta ekipler ve ben varken diğer tarafta Fatih ve satın aldığı itleri vardı.Herkes silahına davranmış, ateş etmekten kaçınmıyordu.Sayılarının bizden fazla olması bizim için bir dezavantajdı.Hızlıca telefonumu çıkartıp destek ekip istedim.

Karşı tarafla birbirimize durmadan ateş ediyorduk.Alparslan ise hem ateş ederken hemde beni kotumaya çalışıyordu.Koca bedenini önüme siper etmiş, karşı tarafa meydan okuyordu.

Kısa süre sonra ekibin gelmesi ile Fatih tutklanmıştı.Ekip olay yerine bakarken ben ile Alparslan silahlarımızı çantalarımıza koyuyorduk.Benim gözlerim Alparslan’ın kolundaki kana kilitlenince ellerim refleks olarak kolunu tutarken endişeyle konuştum.

“Alparslan omzun!Yaralanmışsın.”

O da yarasına küçük bir bakış attıktan sonra bana döndü ve konuştu.

“Küçük bir sıyrık.Noldu karıcım, endişelendin mi?”

“Konuyu saptırma.Sıyrıkta olsa yara yaradır.Pansuman yapalım.Burada işimiz kalmadı.Arabada ilk yardım çantası var.Onda gerekli malzemeler olacaktı.Arabada pansumanını yapalım.”

“Gerek yo-“

“Gerek var.Uzatma işte Alparslan.”Dedim kimsenin karşı koyamadığı bakışımı atarken.Başımı omzuma eğmiş, dudaklarımı hafif büzmüş alaparslana bakıyordum.O ise sırıtarak beni izliyordu.

“Alp sırıtacağına yürü arabaya!Pansuman yapalım.”

“Daha demin süt dökmüş kedi gibiydin karıcım.Hemen yüzün değişti.”

“Hadi ukala hadi.”

“Vallahi senden korkulur.”

Birlikte arabaya ilerledik.

~~~~~~~

Merhaba sevgili okurlarım,

Umarım kitabı beğeniyorsunuzdur.Bugün size sevdiğim bir yazarın, sevdiğim ve takip ettiğim bir kitabının adını vereceğim.Belki ilginizi çeker okumak istersiniz.

Yazar adı: Melodi✨
Kitap adı: Ayazdan sonra

Benim sevdiğim bir kitap.Umarım ilginizi çeker ve okursunuz.O da zaten bir askeri kurgu.

Kendinize iyi bakın.Seviliyorsunuzz😇💗🌸