5. Bölüm/İntikam

Sabahın ilk ışıkları ile gözümü açtım.Güzel bir kahvaltı hazırladım.Bahçeye çıkıp kahvaltımı yaptım.Gofret’in maması bittiği için ona da mamasını verdim ve hazırlanmaya başaldım.Üzerime kısa kollu, polo yaka, üzerime tam oturan bir bluz ve bir pantolon giydim.Yanıma çantamı aldım ve evden çıkıp emniyete gittim.Emniyete gittiğim gibi beni komiser karşıladı.

“Hoşgeldiniz savcım.”

“Hoşbuldum komiser.Ufuk çınarın araştırılması bitti mi?”

“Bitti savcım.Bu onun dosyası.Ben size kısa bir özet geçeyim.”dedi ve kendi odasının kapısını açıp benim içeri gitmemi bekledi.Ceketimi ve çantamı askıya astım ardından onun koltuğuna oturdum.

“Savcım, Ufuk Çınar.Kendisi 1950 doğumlu.Bir kızı var.Karısı hayatını kaybetmiş.1998 yılında Kenan Serin adında bir asker tarafından bir görevde öldürülmüş.Kenan serin onu öldürmek zorunda olduğu için herhangi bir ceza almamış.Ve kendisi hala görevine taburda devam etmekte.Kızının adı Yeşim Çınar.Kendisi avukat.Ayrıca yeşim Çınar ve Kenan serin bir süre evli kalmışlar.Bir oğulları var.Fakat yeşim Çınar oğlu ve eşini terk etmiş.”onu başımla onayladım ve hızlıca ayağa kalktım.Ve konuştum.

“Yani Kenan aslında Yeşimin babasını yani kendi kayınbabasını öldürdü.Gerçekten tuhaf.Fakat bir görevde öldürdü.Yani ufuk aslında teröristti.Ve şimdi de ufuğun intikamını almak için terörist bir grupu oluşturulmuş ve intikam alınmaya çalışıyor.Ancak intikam Kenan’dan alınmalı, ne diye benden alınıyor?Çok garip.”dedim ve ardından devam ettim.

“Askeriyeye gidip Kenan’ı sorgulayacağım.Şuanda onu sorgu için buraya getirmenin bir manası yok.”diyip odadan çıktım.Tabura Kenan beyi sorgulamaya gidiyordum.Kısa süre sonra tabura gelmem ile arabamı park ettim.Taburdaki asker beni kapıda biraz bekletti fakat sonrasında savcı olduğumu söyledim ve içeri girdim.İçeri girer girmez beni çardakta oturan Bora, ukala bey ve tim karşıladı.Bora beni görür görmez yanıma geldi.

“Almila, ne işin var senin burada.”yürürken adımlarım duraksadı ve başımı omzuma eğerek konuştum.

“Sana da tünaydın Boracım.”demem ile bora kendini düzeltip tekrar konuştu.

“Hoşgeldin canım arkadaşım.Tünaydın.Ne işin var senin burada?”

“Sorgu yapmaya geldim.Neyse bana Kenan beyin odasını tarif eder misin?”

“Kenan albayın?”Dedi inanmayarak.Onu başımla onayladıktan sonra Kenan albayın odasını tarif etti ve bende hızla Kenan albayın odasına doğru ilerledim.Kenan albayın odasına gelmem ile kapıyı tıklattım ve içeri girdim.

“Albayım.Ben Cumhuriyet Savcısı Almila Nil Karaca.Size birkaç soru soracaktım.”

“Buyrun savcı hanım.Ne konuda acaba?”dedi ve masasının önündeki koltuğu eliyle işaret etti.Bende koltuğa oturdum ve yanımdaki küçük not defterimi ve kalemimi çıkardım.Ardından albayın sesini duydum.

“Birşey ikram edelim size savcı hanım.”

“Teşekkür ederim albayım.Fakat benim çok vaktim yok bu yüzden hızlıca sorgu yapmalıyız.”demem ile beni başıyla onayladı ve ben devam ettim konuşmaya.

“27 yıl önce Ufuk Çınar adında birini görev esnasında öldürmek zorunda kalmışsınız.Bize olayı detaylıca anlatmanız gerek.Çünkü şuan da peşinde olduğum bir cinayet vakasında baş şüpheli bu adamın intikamın almak isteyen bir örgüt.”demem ile konuşmaya başladı.

“Ufuk Çınar.Benim o zamanlar eşimin babasıydı.Ben bir görev esnasında eşimin babasının yani ufuğun terörist olduğunu öğrendim ve o görevde bana karşı silahına davranınca öldürmek zorunda kaldım.O zamanlar eşim 2 aylık hamileydi.Eşime söylememe kararı aldım.Eşime kalp krizi diye söyledik.Fakat aradan biraz zaman geçtikten sonra eşimin bana karşı davranışları değişti.Oğlumuz yavuza karşı sevgisi azaldı.Ardından doğumda bebeğimizi kaybettik.Ondan sonra yeşim bizi terk etti.”

“Eşiniz doğumdan sonra terk etti.Fakat öncesinde de davranışarı değişmişti.O zaman hem babasını öldürdüğünüzü öğrendi hemde bebeğinin ölmesini kaldıramayıp sizi terk etti.Öyle mi?”

“Yani aslında tam olarak bunu bilmiyorum.Bebeğimizi kaybedip de gitmiş olabilir.Ancak sizin dediğiniz gibi de olabilir savcım.İnanın 27 yıldır bende sadece bunu merak ediyorum.”

“Anladım.Teşekkür ederim bilgileriniz için.Sorum olursa ben size ulaşırım.İyi günler.”

“İyi günler savcı kızım.”demesi ile odadan dışarı çıktım ve komiseri aradım.

“Alo komiser, Yeşim çınarı emniyete al hemen.”

“Tamamdır savcım.”beni onaylaması ile telefonu kapattım ve askeriyenin bahçesine çıktım.Çardakta oturan time doğru birkaç adım atıp yanlarında durdum.

“İyi akşamlar.”

“İyi akşamlar”diye karşılık verdi hepsi bir ağızdan.Ardından bende hemen arabama bindim ve en yakın arkadaşım olan Selin’i aradım.

“Alo Selin’im, nasılsın.”

“İyiyim almilam sen nasılsın, alışabildin mi bakalım Diyarbakır’a.En son bir kazadan bahsetmiştin nasıl oldu anlat bakalım.”

Ona kazadan, Bora’dan , ve başımda olan bu değişik davadan biraz bahsettim.Ardından telefonu kapattık.Zaten bende emniyete varmıştım.Emniyete varınca hızla içeri girdim.Yeşim hanım getirilmişti sorgu odasına.Bende sorgu odasına girdim ve konuştum.

“Yeşim Çınar.27 yıl önce babanın ölümünü, bebeğinin ölümünü, eşini ve oğlunu terk edişini hepsini anlatmanı istiyorum.”dedim saçlarında hafif beyazlıklar olan kahverengi gözleri beni andıran kadına.

“Babamı eşim öldürdü bende onları terk ettim işte.”

“Bebeğinizin ölümü de terk edişinizi etkiledi mi?”

“Evet etkiledi.”

“O zaman hala babanın intikamını almaya çalışıyorsun.Elindeki dövme de babanın intikamı için kurulan örgütün dövmesi.Peki alacağın intikamı neden benden alıyorsun?”

“Çok meraklısın savcı.Zamanı gelince öğrenirsin.”demesi ile burnumdan sert bir nefes verdim ve konuştum.

“Soner Altun ile başında olduğunuz örgüt neden Davut beyi öldürdü.”demem ile cevap vermedi.Ve tekrar konuştum.”Konuş.Eğer hiç konuşmazsan cezanı hafifletemem bile ama eğer konuşursan cezan bir nebze azalır.”demem ile derin bir nefes aldı ve konuştu.

“Başında sorduğun örgütü Soner ile birlikte işletiyorduk.Aklımıza dahiyane bir plan geldi.Sağlık ekipleri bazı köylere yardıma gideceklerdi.Yardıma gidecekleri köyleri öğrenmek için bilgisayarlarına bağlanmamız gerekti.Bağlanmak için de o Davut’u kullandık.Fakat Davut her şeyi anladı.Ve bizi polise söyleyeceğini söyledi.Bizde eöldürmek zorunda kaldık.Sen davaya bakıyorsun diye ve Kenan’dan intikam almak için seni tehtid ettik, frenleri biz kestik, sana saldırı düzenledik.”demesi ile konuştum.

“Kenan’dan intikam almak için neden beni kullandın?”

“Zamanı gelince öğreneceksin savcı, öğreneceksin.”demesi ile yerimden kalktım ve konuştum.

“Nerede bu diğer örgüt üyeleri?”

“Diyarbakır sınırında, **** bölgesinde.”aldığım cevap ile hızlıca sorgu odasından çıktım.Komiserin yanına varınca konuştum.

“Komiser askeri bir destek ile Diyarbakır sınırında **** bölgesine bir baskın yapacağız.Sende Soner Altun’u tutuklayacaksın.Anlaşıldı mı.”

“Anlaşıldı savcım.”dediği ile hızla silahımı, gerekli malzemeleri yanıma aldım.Son hazırlıkları yaptım ve askeri ekipin gelmesi ile ben kendi arabam ile onlar askeri araç ile örgüt üyelerinin saklandığı bölgeye geldiler.Askeri tim olarak ukala beyin timi gelmişti.Hadi ama kurtulamayacak mıyım ben bu ukaladan?

Bölgeye varınca biraz ilerde bir yerde arabalardan indik.Sessiz adımlarla depoya ilerledik.İçeride neredeyse 35 kişiye yakın insan vardı.Dışardakileri hızlıca öldürüp içeri girdik.Çoğu teröristi etkisiz hale getirmiş, bazılarını ise emniyete götürmüştük.Artık çoğu kişinin etkisiz hale gelmesi ile silahımı beline koydum ve ortalığı incelemeye başladım.Ortalıkta pek bişiy yoktu.

Emniyete götürülecek teröristler tek sıra halinde dizilmiş bir şekilde yanlarında ukala bey ve bora ile bekliyorlardı.Onlara doğru ilerledim yanlarında durdum ve konuştum.

“Bunları emniyete alalım.”dedim ardından beni askerlerin baş selamı ile onaylaması ile arkamı döndüm yavaş adımlarla arabama ilerliyordum ki bir ses duydum.

“Savcı!Anne ve babana çok benziyorsun…”