Middlemarch kitap kapağı

87. bölüm / 88

Seksen Altıncı Bölüm

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 88Şu an: Seksen Altıncı Bölüm
  1. 1 Öndeyiş.383 kelime
  2. 2 I. Kitap. — Bayan Brooke. — I. Bölüm.2.324 kelime
  3. 3 İkinci Bölüm.2.057 kelime
  4. 4 Üçüncü Bölüm.3.055 kelime
  5. 5 Bölüm Iv.1.973 kelime
  6. 6 Bölüm V.2.425 kelime
  7. 7 Bölüm Vı.2.977 kelime
  8. 8 Bölüm Vıı.1.074 kelime
  9. 9 Bölüm Vııı.1.446 kelime
  10. 10 Bölüm Ix.2.892 kelime
  11. 11 Bölüm X.3.169 kelime
  12. 12 On Birinci Bölüm.2.549 kelime
  13. 13 Xıı. Bölüm4.752 kelime
  14. 14 İkinci Kitap. — Yaşlı ve Genç. — Xııı. Bölüm.2.583 kelime
  15. 15 Xıv. Bölüm2.416 kelime
  16. 16 Xv. Bölüm.3.834 kelime
  17. 17 Bölüm Xvı.3.654 kelime
  18. 18 Bölüm Xvıı.2.468 kelime
  19. 19 Bölüm Xvııı.3.147 kelime
  20. 20 Xıx. Bölüm1.055 kelime
  21. 21 Xx. Bölüm3.207 kelime
  22. 22 Bölüm Xxı.2.160 kelime
  23. 23 Xxıı. Bölüm.3.946 kelime
  24. 24 Üçüncü Kitap. — Ölümü Beklerken. — Yirmi Üçüncü Bölüm.3.376 kelime
  25. 25 Xxıv. Bölüm.3.159 kelime
  26. 26 Xxv. Bölüm1.800 kelime
  27. 27 Yirmi Altıncı Bölüm1.318 kelime
  28. 28 Yirmi Yedinci Bölüm2.407 kelime
  29. 29 Xxvııı. Bölüm.1.394 kelime
  30. 30 Xxıx. Bölüm.2.169 kelime
  31. 31 Xxx. Bölüm1.759 kelime
  32. 32 Xxxı. Bölüm.2.732 kelime
  33. 33 Xxxıı. Bölüm3.190 kelime
  34. 34 Otuz Üçüncü Bölüm.1.445 kelime
  35. 35 Dördüncü Kitap. — Üç Aşk Sorunu. — Otuz Dördüncü Bölüm.2.094 kelime
  36. 36 Xxxv. Bölüm3.115 kelime
  37. 37 Bölüm Xxxvı.4.085 kelime
  38. 38 Xxxvıı. Bölüm.5.794 kelime
  39. 39 Bölüm Xxxvııı.2.290 kelime
  40. 40 Xxxıx. Bölüm3.210 kelime
  41. 41 Bölüm Xl.3.617 kelime
  42. 42 Kırk Birinci Bölüm.1.387 kelime
  43. 43 Bölüm Xlıı.3.195 kelime
  44. 44 Beşinci Kitap. — Ölü El. — Xlııı. Bölüm.1.854 kelime
  45. 45 Bölüm Xlıv.834 kelime
  46. 46 Bölüm Xlv.4.740 kelime
  47. 47 Xlvı. Bölüm2.478 kelime
  48. 48 Bölüm Xlvıı.1.517 kelime
  49. 49 Bölüm Xlvııı.2.440 kelime
  50. 50 Bölüm Xlıx.1.001 kelime
  51. 51 Bölüm L.2.831 kelime
  52. 52 Bölüm Lı.3.497 kelime
  53. 53 Bölüm Lıı.2.573 kelime
  54. 54 Bölüm Lııı.3.541 kelime
  55. 55 Altıncı Kitap. — Dul Kadın ve Karısı. — Lıv. Bölüm.3.150 kelime
  56. 56 Elli Beşinci Bölüm.1.282 kelime
  57. 57 Elli Altıncı Bölüm.5.205 kelime
  58. 58 Bölüm Lvıı.2.681 kelime
  59. 59 Bölüm Lvııı.4.956 kelime
  60. 60 Bölüm Lıx.806 kelime
  61. 61 Bölüm Lx.2.882 kelime
  62. 62 Bölüm Lxı.3.799 kelime
  63. 63 Bölüm Lxıı.2.973 kelime
  64. 64 Yedinci Kitap. — İki Ayartı. — Lxııı. Bölüm.2.084 kelime
  65. 65 Lxıv. Bölüm.4.362 kelime
  66. 66 Lxv. Bölüm1.375 kelime
  67. 67 Lxvı. Bölüm2.589 kelime
  68. 68 67. Bölüm.1.999 kelime
  69. 69 68. Bölüm.2.039 kelime
  70. 70 69. Bölüm.2.593 kelime
  71. 71 Yetmişinci Bölüm3.299 kelime
  72. 72 Lxxı. Bölüm.4.493 kelime
  73. 73 Sekizinci Kitap. — Gün Batımı ve Gün Doğumu. — Yetmiş İkinci Bölüm.987 kelime
  74. 74 Bölüm Lxxııı.1.014 kelime
  75. 75 Bölüm Lxxıv.2.800 kelime
  76. 76 75. Bölüm2.044 kelime
  77. 77 76. Bölüm2.680 kelime
  78. 78 Bölüm Lxxvıı.1.911 kelime
  79. 79 Bölüm Lxxvııı.1.093 kelime
  80. 80 Bölüm Lxxıx.577 kelime
  81. 81 Bölüm Lxxx.1.677 kelime
  82. 82 Bölüm Lxxxı.2.617 kelime
  83. 83 Bölüm Lxxxıı.1.028 kelime
  84. 84 Bölüm Lxxxııı.2.021 kelime
  85. 85 Lxxxıv. Bölüm2.559 kelime
  86. 86 Seksen Beşinci Bölüm868 kelime
  87. 87 Seksen Altıncı Bölüm1.126 kelime · Okuduğun bölüm
  88. 88 Son2.011 kelime

SEKSEN ALTINCI BÖLÜM
“Kalp, onu koruyup bozulmadan saklayan kutsal bir tuz misali aşkla doyar; yaşamın şafağından beri birbirini sevenlerin sarsılmaz bağlılığı ve yıllara yayılan eski aşkların tazeliği bundandır. Aşkın bir mumyalama gücü vardır. Philemon ile Baucis, Daphnis ile Chloe’den doğmuştur. İşte o yaşlılık: akşamın şafağa benzemesi.”—VICTOR HUGO: Gülen Adam.

Bay Garth çay vakti koridordan girince Bayan Garth salonun kapısını açıp, “İşte geldin Caleb. Akşam yemeğini yedin mi?” dedi. (Bay Garth’ın öğünleri “iş”in yanında pek önemsiz kalırdı.)

“Ah, evet; güzel bir yemekti—soğuk koyun eti miydi, neydi, bilmiyorum. Mary nerede?”

“Sanırım Letty’yle bahçede.”

“Fred hâlâ gelmedi mi?”

“Hayır. Çayını içmeden yine dışarı mı çıkıyorsun Caleb?” dedi Bayan Garth; dalgın kocasının az önce çıkardığı şapkayı yeniden taktığını görünce.

“Hayır, hayır; Mary’ye bir dakikalığına uğrayacağım.”

Mary, bahçenin çimenli bir köşesindeydi; orada iki armut ağacının arasına yükseğe bir salıncak kurulmuştu. Başına pembe bir mendil bağlamış, alçaktan vuran güneş ışınlarından gözlerini korumak için küçük bir siper yapmıştı. Letty’yi salıncakta var gücüyle sallıyor, Letty de çılgınca gülüp çığlık atıyordu.

Mary babasını görünce salıncaktan indi, pembe mendilini geriye itip ona doğru yürüdü; uzaktan, sevgi dolu mutluluğun istemsiz gülümsemesiyle ona gülümsedi.

“Seni aramaya geldim Mary,” dedi Bay Garth. “Biraz dolaşalım.”

Mary, babasının söyleyecek özel bir şeyi olduğunu çok iyi biliyordu: kaşları hüzünlü bir açıyla çatılmış, sesi şefkatli bir ciddiyet kazanmıştı. Letty yaşındayken bu işaretleri tanımıştı. Kolunu babasının koluna geçirdi, fındık ağaçlarının sıralandığı yola saptılar.

“Evlenebilmen için daha epey beklemek gerekecek Mary,” dedi babası; ona değil, öteki elinde tuttuğu bastonun ucuna bakıyordu.

“Üzücü bir bekleyiş değil baba; neşeli olacağım demek istiyorum,” dedi Mary gülerek. “Yirmi dört yıldan uzun zamandır bekâr ve neşeliyim; sanırım bundan bir o kadar daha beklemem gerekmeyecek.” Biraz sustuktan sonra daha ciddi bir sesle, yüzünü babasının önünde eğerek, “Fred’den memnun musun?” diye sordu.

Caleb ağzını büzüp bilgece başını yana çevirdi.

“Ama baba, geçen çarşamba onu övdün. Hayvanlardan pek iyi anladığını, gözü keskin olduğunu söyledin.”

“Öyle mi dedim?” diye sordu Caleb, hafifçe kurnazca.

“Evet, hepsini, tarihini, milattan sonrasını ve her şeyi kaydettim,” dedi Mary. “Sen kayıtların düzenli tutulmasını seversin. Bir de sana karşı davranışı gerçekten çok iyi baba; sana derin bir saygı duyuyor. Fred’den daha iyi huylu biri olamaz.”

“Eh, eh; onu iyi bir kısmet olduğuna inandırmam için beni tatlı dille kandırmaya çalışıyorsun.”

“Hayır baba, hiç de değil. Onu iyi bir kısmet olduğu için sevmiyorum.”

“Peki neden seviyorsun?”

“Ah, çünkü onu hep sevdim. Başka hiç kimseyi azarlamaktan bu kadar hoşlanamazdım; bu da bir kocada aranacak bir özellik.”

“Öyleyse kararın kesin mi Mary?” dedi Caleb, ilk konuşma tonuna dönerek. “Son zamanlarda işler böyle giderken aklına başka bir istek gelmedi mi?” (Caleb bu belirsiz sözlerle çok şey kastediyordu.) “Çünkü geç olması hiç olmamasından iyidir. Kadın yüreğini zorlamamalı; böyle yaparsa erkeğe faydası dokunmaz.”

“Duygularım değişmedi baba,” dedi Mary sakinlikle. “Fred bana sadık kaldığı sürece ben de ona sadık kalacağım. Sanmıyorum ki ikimizden biri ötekinden vazgeçebilsin ya da başkasını daha çok sevebilsin; başkalarına ne kadar hayran olsak da. Bu bizim için çok büyük bir değişiklik olurdu; eski bildiğimiz yerlerin tümü değişmiş, her şeyin adı başkalaşmış gibi. Birbirimizi daha uzun süre beklememiz gerek, ama Fred bunu biliyor.”

Caleb hemen cevap vermedi; durup çimenli yolda bastonunu çevirdi. Sonra sesi duygulanarak, “Şöyle bir haberim var. Fred’in Stone Court’a yerleşip oradaki araziyi yönetmesine ne dersin?” dedi.

“Ama bu nasıl mümkün olabilir baba?” dedi Mary şaşkınlıkla.

“Halası Bulstrode için yönetecek. Zavallı kadın yalvarıp yakararak bana geldi. Delikanlıya iyilik etmek istiyor; bu da onun için harika bir fırsat olabilir. Tutumlu davranırsa hayvanları zamanla satın alabilir; çiftçilikte de yeteneği var.”

“Ah, Fred öyle mutlu olur ki! İnanılacak gibi değil.”

“Ama şunu unutma,” dedi Caleb, uyarırcasına başını çevirerek, “bütün sorumluluğu ben üstlenip her şeyi gözetmek zorundayım; bu da anneni biraz üzecek, söylemese bile. Fred’in dikkatli olması gerek.”

“Belki de bu çok ağır bir yük baba,” dedi Mary, sevincini bastırarak. “Sana yeni bir dert açmanın mutluluğu olmaz.”

“Yok, yok; iş benim için mutluluktur yavrum, anneni üzmediği sürece. Bir de sen Fred’le evlenirsen,” dedi Caleb’in sesi belli belirsiz titreyerek, “o güvenilir ve tutumlu biri olur; annenin zekâsı sende var, benim zekâm da var, tabii kadınca. Onu yola getirirsin. Az sonra buraya gelecek. Önce sana söylemek istedim, çünkü bunu ona kendin anlatmak istersin diye düşündüm. Sonra onunla iyice konuşur, birlikte işe girişir, işin doğasını da konuşuruz.”

“Ah, sevgili, iyi babacığım!” diye haykırdı Mary; kollarını babasının boynuna dolarken o da sevilmekten hoşnut, başını usulca eğdi. “Acaba başka bir kız da babasını dünyanın en iyi erkeği sanıyor mudur?”

“Saçmalama yavrum; kocanı daha iyi bulacaksın.”

“İmkânsız,” dedi Mary, her zamanki ses tonuna dönerek. “Kocalar, yola getirilmeleri gereken aşağı sınıf erkeklerdir.”

Letty onlara katılmak için koşup yanlarına geldiğinde eve giriyorlardı. Mary, meyve bahçesinin kapısında Fred’i gördü ve onu karşılamaya gitti.

“Ne güzel giyinmişsin, savurgan delikanlı!” dedi Mary. Fred durdu, şapkasını ona şakacı bir resmiyetle kaldırdı. “Tutumlu olmayı öğrenmiyorsun.”

“Bu haksızlık Mary,” dedi Fred. “Şu ceket manşetlerinin kenarlarına bir baksana! Ancak iyi bir fırçayla saygın görünmeyi başarıyorum. Üç takım elbise için para biriktiriyorum; biri düğün takımı olacak.”

“Ne kadar tuhaf görüneceksin! Eski bir moda kitabından çıkmış bir beyefendi gibi.”

“Yok canım, iki yıl dayanırlar.”

“İki yıl mı? Aklını başına al Fred,” dedi Mary yürümeye koyulurken. “Boş yere umutlanma.”

“Nedenmiş? İnsanın hoşuna gitmeyen beklentilerden çok daha iyi yaşatırlar. İki yıl içinde evlenemezsek, gerçek ortaya çıktığında zaten yeterince kötü olacak.”

“Bir zamanlar hoş umutlara kapılan genç bir beyefendinin başına dert açtığını duymuştum.”

“Mary, bana moralimi bozacak bir şey söyleyeceksen kaçarım; eve, Bay Garth’ın yanına giderim. Keyfim yok. Babam çok perişan; evimiz artık eskisi gibi değil. Daha fazla kötü habere dayanamam.”

“Stone Court’ta yaşayacağının, çiftliği yöneteceğinin, son derece tutumlu davranıp hayvanlarla eşyaların tümü senin olana kadar her yıl para biriktireceğinin ve Bay Borthrop Trumbull’ın deyişiyle seçkin bir çiftçilik şahsiyetine dönüşeceğinin söylenmesine kötü haber der misin? Gerçi sanırım biraz tombul olacaksın; Yunancanla Latincen de epey körelmiş olacak.”

“Mary, saçmalamaktan başka bir şey söylemiyorsun, değil mi?” dedi Fred; yine de hafifçe kızarmıştı.

“Babam az önce böyle bir şey olabileceğini söyledi; o asla saçmalamaz,” dedi Mary. Fred yürürlerken elini öyle sıkı kavradı ki canı acıdı ama şikâyet etmedi.

“Ah, o zaman son derece uslu bir adam olabilirim Mary; hemen de evlenebiliriz.”

“O kadar acele etme beyefendi; evliliğimizi birkaç yıl ertelemeyi tercih etmeyeceğimi nereden biliyorsun? Böylece yaramazlık etmen için vaktin olur; sonra da başka birini daha çok seversem seni yüzüstü bırakmak için bahanem olur.”

“Ne olur şaka etme Mary,” dedi Fred, derin bir duyguyla. “Bunların hepsinin doğru olduğunu ve bundan, beni herkesten çok sevdiğin için mutlu olduğunu ciddi ciddi söyle.”

“Hepsi doğru Fred; bundan, seni herkesten çok sevdiğim için mutluyum,” dedi Mary, ezberden ders okur gibi itaatkâr bir sesle.

Eğimli çatılı sundurmanın altındaki kapı eşiğinde oyalanırlarken Fred neredeyse fısıltıyla şöyle dedi—

“İlk nişanlandığımızda, şemsiyedeki halkayla Mary, sen…”

Mary’nin gözlerinde sevinç ruhu daha belirgin biçimde gülmeye başlamıştı ki uğursuz Ben, arkasından havlayarak gelen Brownie’yle birlikte koşup kapıya geldi; onlara çarparak şöyle dedi—

“Fred’le Mary! Artık içeri girecek misiniz, yoksa pastanızı yiyebilir miyim?”

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…