Middlemarch kitap kapağı

56. bölüm / 88

Elli Beşinci Bölüm.

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 88Şu an: Elli Beşinci Bölüm.
  1. 1 Öndeyiş.383 kelime
  2. 2 I. Kitap. — Bayan Brooke. — I. Bölüm.2.324 kelime
  3. 3 İkinci Bölüm.2.057 kelime
  4. 4 Üçüncü Bölüm.3.055 kelime
  5. 5 Bölüm Iv.1.973 kelime
  6. 6 Bölüm V.2.425 kelime
  7. 7 Bölüm Vı.2.977 kelime
  8. 8 Bölüm Vıı.1.074 kelime
  9. 9 Bölüm Vııı.1.446 kelime
  10. 10 Bölüm Ix.2.892 kelime
  11. 11 Bölüm X.3.169 kelime
  12. 12 On Birinci Bölüm.2.549 kelime
  13. 13 Xıı. Bölüm4.752 kelime
  14. 14 İkinci Kitap. — Yaşlı ve Genç. — Xııı. Bölüm.2.583 kelime
  15. 15 Xıv. Bölüm2.416 kelime
  16. 16 Xv. Bölüm.3.834 kelime
  17. 17 Bölüm Xvı.3.654 kelime
  18. 18 Bölüm Xvıı.2.468 kelime
  19. 19 Bölüm Xvııı.3.147 kelime
  20. 20 Xıx. Bölüm1.055 kelime
  21. 21 Xx. Bölüm3.207 kelime
  22. 22 Bölüm Xxı.2.160 kelime
  23. 23 Xxıı. Bölüm.3.946 kelime
  24. 24 Üçüncü Kitap. — Ölümü Beklerken. — Yirmi Üçüncü Bölüm.3.376 kelime
  25. 25 Xxıv. Bölüm.3.159 kelime
  26. 26 Xxv. Bölüm1.800 kelime
  27. 27 Yirmi Altıncı Bölüm1.318 kelime
  28. 28 Yirmi Yedinci Bölüm2.407 kelime
  29. 29 Xxvııı. Bölüm.1.394 kelime
  30. 30 Xxıx. Bölüm.2.169 kelime
  31. 31 Xxx. Bölüm1.759 kelime
  32. 32 Xxxı. Bölüm.2.732 kelime
  33. 33 Xxxıı. Bölüm3.190 kelime
  34. 34 Otuz Üçüncü Bölüm.1.445 kelime
  35. 35 Dördüncü Kitap. — Üç Aşk Sorunu. — Otuz Dördüncü Bölüm.2.094 kelime
  36. 36 Xxxv. Bölüm3.115 kelime
  37. 37 Bölüm Xxxvı.4.085 kelime
  38. 38 Xxxvıı. Bölüm.5.794 kelime
  39. 39 Bölüm Xxxvııı.2.290 kelime
  40. 40 Xxxıx. Bölüm3.210 kelime
  41. 41 Bölüm Xl.3.617 kelime
  42. 42 Kırk Birinci Bölüm.1.387 kelime
  43. 43 Bölüm Xlıı.3.195 kelime
  44. 44 Beşinci Kitap. — Ölü El. — Xlııı. Bölüm.1.854 kelime
  45. 45 Bölüm Xlıv.834 kelime
  46. 46 Bölüm Xlv.4.740 kelime
  47. 47 Xlvı. Bölüm2.478 kelime
  48. 48 Bölüm Xlvıı.1.517 kelime
  49. 49 Bölüm Xlvııı.2.440 kelime
  50. 50 Bölüm Xlıx.1.001 kelime
  51. 51 Bölüm L.2.831 kelime
  52. 52 Bölüm Lı.3.497 kelime
  53. 53 Bölüm Lıı.2.573 kelime
  54. 54 Bölüm Lııı.3.541 kelime
  55. 55 Altıncı Kitap. — Dul Kadın ve Karısı. — Lıv. Bölüm.3.150 kelime
  56. 56 Elli Beşinci Bölüm.1.282 kelime · Okuduğun bölüm
  57. 57 Elli Altıncı Bölüm.5.205 kelime
  58. 58 Bölüm Lvıı.2.681 kelime
  59. 59 Bölüm Lvııı.4.956 kelime
  60. 60 Bölüm Lıx.806 kelime
  61. 61 Bölüm Lx.2.882 kelime
  62. 62 Bölüm Lxı.3.799 kelime
  63. 63 Bölüm Lxıı.2.973 kelime
  64. 64 Yedinci Kitap. — İki Ayartı. — Lxııı. Bölüm.2.084 kelime
  65. 65 Lxıv. Bölüm.4.362 kelime
  66. 66 Lxv. Bölüm1.375 kelime
  67. 67 Lxvı. Bölüm2.589 kelime
  68. 68 67. Bölüm.1.999 kelime
  69. 69 68. Bölüm.2.039 kelime
  70. 70 69. Bölüm.2.593 kelime
  71. 71 Yetmişinci Bölüm3.299 kelime
  72. 72 Lxxı. Bölüm.4.493 kelime
  73. 73 Sekizinci Kitap. — Gün Batımı ve Gün Doğumu. — Yetmiş İkinci Bölüm.987 kelime
  74. 74 Bölüm Lxxııı.1.014 kelime
  75. 75 Bölüm Lxxıv.2.800 kelime
  76. 76 75. Bölüm2.044 kelime
  77. 77 76. Bölüm2.680 kelime
  78. 78 Bölüm Lxxvıı.1.911 kelime
  79. 79 Bölüm Lxxvııı.1.093 kelime
  80. 80 Bölüm Lxxıx.577 kelime
  81. 81 Bölüm Lxxx.1.677 kelime
  82. 82 Bölüm Lxxxı.2.617 kelime
  83. 83 Bölüm Lxxxıı.1.028 kelime
  84. 84 Bölüm Lxxxııı.2.021 kelime
  85. 85 Lxxxıv. Bölüm2.559 kelime
  86. 86 Seksen Beşinci Bölüm868 kelime
  87. 87 Seksen Altıncı Bölüm1.126 kelime
  88. 88 Son2.011 kelime

ELLİ BEŞİNCİ BÖLÜM.
Kusurları var mı? Keşke senin de olsaydı.

Onlar en seçkin şarabın meyvemsi şırasıdır;

Ya da diyelim, yeniden doğuran bir ateştir,

Yoğun, kara maddeyi

Güneşe billur bir yola dönüştüren.

Gençlik umut mevsimiyse, bu çoğu kez yalnızca büyüklerimizin bizim için umut beslemesi anlamına gelir; çünkü duygularının, ayrılıklarının ve kararlarının son kez yaşandığını sanmaya gençlik kadar yatkın başka bir yaş yoktur. Her bunalım, sırf yeni olduğu için sonmuş gibi gelir. Peru’nun en yaşlı sakinlerinin bile depremlerden etkilenmeyi sürdürdüğü söylenir; ama onlar muhtemelen her sarsıntının ötesini görür ve daha nicelerinin geleceğini düşünürler.

Dorothea hâlâ gençliğin o çağındaydı; uzun ve gür kirpiklerinin ardından gözleri, gözyağmurunu atlattıktan sonra yeni açmış bir çarkıfeleğin kirlenmemiş ve yorulmamış hâliyle bakıyordu. O sabah Will Ladislaw’la vedalaşmasının, aralarındaki kişisel ilişkinin sonu olduğunu sanmıştı. Will bilinmeyen yılların uzaklığına gidiyordu; bir gün geri dönse bile artık başka bir adam olacaktı. Zihninin gerçek durumu, yani zengin bir kadının peşinde, muhtaç bir servet avcısı gibi görünme kuşkusunu daha doğmadan boşa çıkarma konusundaki gururlu kararlılığı, Dorothea’nın aklının ucundan bile geçmiyordu. Will’in bütün davranışlarını, Bay Casaubon’un vasiyetname ekinin aralarındaki her türlü yakın dostluğu yasaklayan kaba ve zalim bir emir gibi ona göründüğünü varsayarak kolayca açıklamıştı; kendisi de öyle görüyordu. Birbirleriyle konuşmaktan, başkalarının dinlemeyeceği şeyleri paylaşmaktan duydukları o gençlik sevinci sonsuza dek bitmiş, geçmişin bir hazinesi olmuştu. İşte tam da bu yüzden, Dorothea onu içinden gelen hiçbir engel olmadan düşünüyordu. O eşsiz mutluluk da ölmüştü; gölgeli, sessiz odasında, kendisinin bile şaşırdığı tutkulu kederini dışa vurabilirdi. İlk kez minyatür portreyi duvardan indirip önüne koydu; haksız yere ağır yargılanmış kadını, kendi yüreğinin ve vicdanının savunduğu torunuyla bir arada düşünmek istiyordu. Kadın şefkatinin verdiği sevinci tatmış biri, küçük oval resmi avucuna alıp ona orada bir yatak hazırlamasını, haksızca mahkûm edilmiş bu iki kişinin acısını dindirir umuduyla yanağını ona yaslamasını kusur sayabilir mi? O zamanlar, Aşk’ın uyanmadan önce görülen bir düş gibi, kanatlarında sabahın renkleriyle kısacık uğradığını bilmiyordu; Aşk’ın, imgesi suçsuz ama karşı konulmaz gün ışığının sertliğiyle silinirken, onun ardından hıçkırarak veda ettiğini de. Yalnızca yazgısında geri dönülmez biçimde yanlış giden, yitip giden bir şey olduğunu hissediyordu; geleceğe ilişkin düşüncelerini karara dönüştürmesi de bu yüzden kolaylaşmıştı. Önlerindeki hayatı kurmaya hazır coşkulu ruhlar, kendi tasarılarını gerçekleştirmeye kendilerini bağlamaya yatkındır.

Bir gün, bütün gece kalma ve bebeğin yıkandığını görme sözünü tutmak için Freshitt’e gittiğinde, Rektör balığa çıkmıştı; Bayan Cadwallader akşam yemeğine geldi. Ilık bir akşamdı. Açık pencereden zambaklı bir gölete ve güzelce düzenlenmiş tepeciklere doğru alçalan eski çimenliğin keyif verdiği salonda bile hava öylesine sıcaktı ki, beyaz muslin elbiseli, açık renk bukleli Celia, siyah elbisesi ve kapalı başlığıyla Dodo’nun nasıl hissettiğini düşünüp ona acıdı. Ama bu, bebekle ilgili birkaç iş bitip Celia’nın zihni rahatladıktan sonraydı. Bir süre oturup yelpazesini elinde tuttuktan sonra, sakin ve boğuk sesiyle şöyle dedi—

“Canım Dodo, şu başlığı çıkarıver. Elbisenin seni hasta ettiğine eminim.”

“Başlığa öyle alıştım ki bir tür kabuğa dönüştü,” dedi Dorothea, gülümseyerek. “Çıkarınca kendimi çıplak ve savunmasız hissediyorum.”

“Seni onsuz görmeliyim; hepimizi bunaltıyor,” dedi Celia. Yelpazesini bırakıp Dorothea’nın yanına gitti. Beyaz muslin giysili bu ufak tefek hanımın, heybetli kız kardeşinin yas başlığını çözüp bir sandalyeye atışı hoş bir görüntüydü. Koyu kahverengi saçlarının kıvrımları ve örgüleri daha yeni serbest kalmıştı ki Sir James odaya girdi. Açılmış başı gördü ve memnuniyetle, “Ah!” dedi.

“Bunu ben yaptım, James,” dedi Celia. “Dodo yasını böyle bir esarete dönüştürmek zorunda değil; dostlarının yanındayken artık o başlığı takması gerekmiyor.”

“Canım Celia,” dedi Lady Chettam, “dul bir kadın en az bir yıl yas giysilerini giymelidir.”

“Yıl dolmadan yeniden evlenirse giymesi gerekmez,” dedi Bayan Cadwallader; dostu Dowager’ı şaşırtmaktan biraz zevk alıyordu. Sir James rahatsız olup öne eğildi ve Celia’nın Malta köpeğiyle oynamaya koyuldu.

“Umarım bu pek ender olur,” dedi Lady Chettam, böyle olayları önlemek istercesine. “Dostlarımızdan yalnızca Bayan Beevor kendini böyle bir duruma soktu; yaptığı zaman Lord Grinsell’i çok üzmüştü. İlk kocası sevimsiz biriydi, bu da olayı daha şaşırtıcı kılıyordu. Üstelik ağır biçimde cezalandırıldı. Kaptan Beevor’ın onu saçlarından tutup sürüklediğini, dolu tabancaları üzerine doğrulttuğunu söylediler.”

“Ah, yanlış adamı seçtiyse!” dedi Bayan Cadwallader; keyfi besbelli epey yaramazdı. “İlk de olsa ikinci de olsa, yanlış evlilik her zaman kötüdür. Başka meziyeti olmayan bir kocada ilk sırada gelmek pek az şey ifade eder. Vasat bir ilk kocadansa iyi bir ikinci kocayı yeğlerim.”

“Canım, sivri dilin seni sürüklüyor,” dedi Lady Chettam. “Sevgili Rektörümüzün başına bir şey gelse, yeniden evlenmek için acele edecek son kadın sen olurdun, eminim.”

“Ah, ben hiç yemin etmem; yeniden evlenmek gerekli bir tasarruf olabilir. Yeniden evlenmek yasal, sanırım; yoksa Hristiyan olmak yerine Hindu olsak daha iyi. Elbette bir kadın yanlış adamı seçerse sonuçlarına katlanmalı; bunu iki kez yapan da başına geleni hak eder. Ama kanı, güzelliği ve cesareti bir arada bulabileceği biriyle evlenebiliyorsa, ne kadar erken olursa o kadar iyi.”

“Bence konuştuğumuz konu çok yanlış seçilmiş,” dedi Sir James, tiksintiyle. “Başka bir konuya geçelim.”

“Benim hatırım için konu değiştirmeyin, Sir James,” dedi Dorothea; kendisine uygun kısmetlere yapılan üstü kapalı göndermelerden kurtulma fırsatını kaçırmamaya kararlıydı. “Benim adıma konuşuyorsanız, ikinci evlilik konusu kadar bana ilgisiz ve kişisel olmaktan uzak başka bir şey olmadığını söyleyebilirim. Kadınların tilki avına çıkmasını konuşmanızdan farkı yok; bunu övülecek bulsunlar ya da bulmasınlar, ben peşlerinden gitmeyeceğim. Rica ederim, Bayan Cadwallader bu konuyla da başka herhangi bir konuyla eğlendiği kadar eğlensin.”

“Sevgili Bayan Casaubon,” dedi Lady Chettam, olabilecek en ağırbaşlı tavrıyla, “umarım Bayan Beevor’dan söz ederken size bir göndermede bulunduğumu düşünmemişsinizdir. Aklıma gelen yalnızca bir örnekti. Lord Grinsell’in üvey kızıydı; Lord, ikinci karısı olarak Bayan Teveroy’la evlenmişti. Sizinle hiçbir ilgisi olamaz.”

“Ah, hayır,” dedi Celia. “Konuyu kimse seçmedi; her şey Dodo’nun başlığından çıktı. Bayan Cadwallader yalnızca doğru olanı söyledi. Bir kadın dul başlığıyla evlenemezdi, James.”

“Sus, canım!” dedi Bayan Cadwallader. “Bir daha kimseyi gücendirmeyeceğim. Dido’dan ya da Zenobia’dan bile söz etmeyeceğim. Ama ne konuşacağız? Bana kalırsa İnsan Doğası’nı tartışmaya itirazım var; çünkü rektör eşlerinin doğası zaten odur.”

Akşamın ilerleyen saatlerinde, Bayan Cadwallader gittikten sonra Celia, Dorothea’ya baş başayken şöyle dedi: “Doğrusu Dodo, başlığını çıkarmak seni birden fazla yönden yeniden kendin yaptı. Seni rahatsız eden bir şey söylendiğinde eskiden yaptığın gibi hemen karşılık verdin. Ama kimin haksız olduğunu düşündüğünü pek anlayamadım: James’in mi, Bayan Cadwallader’ın mı?”

“İkisinin de değil,” dedi Dorothea. “James bana karşı incelik göstererek konuştu ama Bayan Cadwallader’ın söylediklerini umursadığımı sanmakla yanıldı. Ancak onun ya da bir başkasının önerdiği, kanı ve güzelliği yerinde herhangi bir adamı kabul etmemi zorunlu kılan bir yasa olsaydı umursardım.”

“Ama biliyorsun Dodo, bir gün evlenirsen kanı ve güzelliği de yerinde biriyle evlenmen çok daha iyi olur,” dedi Celia; Bay Casaubon’ın bu özelliklerle pek donatılmadığını düşünüyor, Dorothea’yı zamanında uyarmanın iyi olacağını tasarlıyordu.

“Kaygılanma, Kitty; hayatımla ilgili bambaşka düşüncelerim var. Bir daha asla evlenmeyeceğim,” dedi Dorothea; kız kardeşinin çenesine dokunup ona hoşgörülü bir sevgiyle bakarak. Celia bebeğini emziriyordu; Dorothea da ona iyi geceler demeye gelmişti.

“Gerçekten mi, kesinlikle mi?” dedi Celia. “Hiç kimseyle mi? Çok olağanüstü biri olsa bile mi?”

Dorothea başını yavaşça salladı. “Hiç kimseyle. Çok güzel tasarılarım var. Geniş bir arazi edinip kurutmak ve herkesin çalışacağı, bütün işlerin iyi yapıldığı küçük bir yerleşim kurmak isterim. Orada yaşayan herkesi tanır, dostları olurdum. Bay Garth’la uzun uzun görüşeceğim; bilmek istediğim hemen her şeyi bana anlatabilir.”

“Öyleyse bir tasarının varsa mutlu olacaksın, Dodo?” dedi Celia. “Belki küçük Arthur büyüyünce tasarıları sever, o zaman sana yardım eder.”

Sir James’e aynı gece Dorothea’nın gerçekten kimseyle evlenmeye kesinlikle karşı olduğu ve eskiden yaptığı gibi “her türden tasarıya” girişeceği haberi verildi. Sir James yorum yapmadı. İçten içe bir kadının ikinci evliliğinde itici bir şey buluyor, Dorothea’nın yeniden evlenmesinin bir tür kutsala saygısızlık olduğu hissinden onu hiçbir kısmetin vazgeçiremeyeceğini düşünüyordu. Böyle bir duygunun, özellikle yirmi bir yaşında bir kadın söz konusu olduğunda, dünyanın gözünde akıl almaz sayılacağının farkındaydı. “Dünya”, genç bir dulun ikinci evliliğini kesin ve muhtemelen yakın bir şeymiş gibi görür; dul da buna uygun davranınca imalı bir gülümsemeyle karşılık verirdi. Ama Dorothea yalnızlığını seçip ona bağlanırsa, Sir James bu kararın ona çok yakışacağını hissediyordu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…