Bölümler 88Şu an: Elli Beşinci Bölüm.
- 1 Öndeyiş.383 kelime
- 2 I. Kitap. — Bayan Brooke. — I. Bölüm.2.324 kelime
- 3 İkinci Bölüm.2.057 kelime
- 4 Üçüncü Bölüm.3.055 kelime
- 5 Bölüm Iv.1.973 kelime
- 6 Bölüm V.2.425 kelime
- 7 Bölüm Vı.2.977 kelime
- 8 Bölüm Vıı.1.074 kelime
- 9 Bölüm Vııı.1.446 kelime
- 10 Bölüm Ix.2.892 kelime
- 11 Bölüm X.3.169 kelime
- 12 On Birinci Bölüm.2.549 kelime
- 13 Xıı. Bölüm4.752 kelime
- 14 İkinci Kitap. — Yaşlı ve Genç. — Xııı. Bölüm.2.583 kelime
- 15 Xıv. Bölüm2.416 kelime
- 16 Xv. Bölüm.3.834 kelime
- 17 Bölüm Xvı.3.654 kelime
- 18 Bölüm Xvıı.2.468 kelime
- 19 Bölüm Xvııı.3.147 kelime
- 20 Xıx. Bölüm1.055 kelime
- 21 Xx. Bölüm3.207 kelime
- 22 Bölüm Xxı.2.160 kelime
- 23 Xxıı. Bölüm.3.946 kelime
- 24 Üçüncü Kitap. — Ölümü Beklerken. — Yirmi Üçüncü Bölüm.3.376 kelime
- 25 Xxıv. Bölüm.3.159 kelime
- 26 Xxv. Bölüm1.800 kelime
- 27 Yirmi Altıncı Bölüm1.318 kelime
- 28 Yirmi Yedinci Bölüm2.407 kelime
- 29 Xxvııı. Bölüm.1.394 kelime
- 30 Xxıx. Bölüm.2.169 kelime
- 31 Xxx. Bölüm1.759 kelime
- 32 Xxxı. Bölüm.2.732 kelime
- 33 Xxxıı. Bölüm3.190 kelime
- 34 Otuz Üçüncü Bölüm.1.445 kelime
- 35 Dördüncü Kitap. — Üç Aşk Sorunu. — Otuz Dördüncü Bölüm.2.094 kelime
- 36 Xxxv. Bölüm3.115 kelime
- 37 Bölüm Xxxvı.4.085 kelime
- 38 Xxxvıı. Bölüm.5.794 kelime
- 39 Bölüm Xxxvııı.2.290 kelime
- 40 Xxxıx. Bölüm3.210 kelime
- 41 Bölüm Xl.3.617 kelime
- 42 Kırk Birinci Bölüm.1.387 kelime
- 43 Bölüm Xlıı.3.195 kelime
- 44 Beşinci Kitap. — Ölü El. — Xlııı. Bölüm.1.854 kelime
- 45 Bölüm Xlıv.834 kelime
- 46 Bölüm Xlv.4.740 kelime
- 47 Xlvı. Bölüm2.478 kelime
- 48 Bölüm Xlvıı.1.517 kelime
- 49 Bölüm Xlvııı.2.440 kelime
- 50 Bölüm Xlıx.1.001 kelime
- 51 Bölüm L.2.831 kelime
- 52 Bölüm Lı.3.497 kelime
- 53 Bölüm Lıı.2.573 kelime
- 54 Bölüm Lııı.3.541 kelime
- 55 Altıncı Kitap. — Dul Kadın ve Karısı. — Lıv. Bölüm.3.150 kelime
- 56 Elli Beşinci Bölüm.1.282 kelime · Okuduğun bölüm
- 57 Elli Altıncı Bölüm.5.205 kelime
- 58 Bölüm Lvıı.2.681 kelime
- 59 Bölüm Lvııı.4.956 kelime
- 60 Bölüm Lıx.806 kelime
- 61 Bölüm Lx.2.882 kelime
- 62 Bölüm Lxı.3.799 kelime
- 63 Bölüm Lxıı.2.973 kelime
- 64 Yedinci Kitap. — İki Ayartı. — Lxııı. Bölüm.2.084 kelime
- 65 Lxıv. Bölüm.4.362 kelime
- 66 Lxv. Bölüm1.375 kelime
- 67 Lxvı. Bölüm2.589 kelime
- 68 67. Bölüm.1.999 kelime
- 69 68. Bölüm.2.039 kelime
- 70 69. Bölüm.2.593 kelime
- 71 Yetmişinci Bölüm3.299 kelime
- 72 Lxxı. Bölüm.4.493 kelime
- 73 Sekizinci Kitap. — Gün Batımı ve Gün Doğumu. — Yetmiş İkinci Bölüm.987 kelime
- 74 Bölüm Lxxııı.1.014 kelime
- 75 Bölüm Lxxıv.2.800 kelime
- 76 75. Bölüm2.044 kelime
- 77 76. Bölüm2.680 kelime
- 78 Bölüm Lxxvıı.1.911 kelime
- 79 Bölüm Lxxvııı.1.093 kelime
- 80 Bölüm Lxxıx.577 kelime
- 81 Bölüm Lxxx.1.677 kelime
- 82 Bölüm Lxxxı.2.617 kelime
- 83 Bölüm Lxxxıı.1.028 kelime
- 84 Bölüm Lxxxııı.2.021 kelime
- 85 Lxxxıv. Bölüm2.559 kelime
- 86 Seksen Beşinci Bölüm868 kelime
- 87 Seksen Altıncı Bölüm1.126 kelime
- 88 Son2.011 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
ELLİ BEŞİNCİ BÖLÜM.
Kusurları var mı? Keşke senin de olsaydı.
Onlar en seçkin şarabın meyvemsi şırasıdır;
Ya da diyelim, yeniden doğuran bir ateştir,
Yoğun, kara maddeyi
Güneşe billur bir yola dönüştüren.
Gençlik umut mevsimiyse, bu çoğu kez yalnızca büyüklerimizin bizim için umut beslemesi anlamına gelir; çünkü duygularının, ayrılıklarının ve kararlarının son kez yaşandığını sanmaya gençlik kadar yatkın başka bir yaş yoktur. Her bunalım, sırf yeni olduğu için sonmuş gibi gelir. Peru’nun en yaşlı sakinlerinin bile depremlerden etkilenmeyi sürdürdüğü söylenir; ama onlar muhtemelen her sarsıntının ötesini görür ve daha nicelerinin geleceğini düşünürler.
Dorothea hâlâ gençliğin o çağındaydı; uzun ve gür kirpiklerinin ardından gözleri, gözyağmurunu atlattıktan sonra yeni açmış bir çarkıfeleğin kirlenmemiş ve yorulmamış hâliyle bakıyordu. O sabah Will Ladislaw’la vedalaşmasının, aralarındaki kişisel ilişkinin sonu olduğunu sanmıştı. Will bilinmeyen yılların uzaklığına gidiyordu; bir gün geri dönse bile artık başka bir adam olacaktı. Zihninin gerçek durumu, yani zengin bir kadının peşinde, muhtaç bir servet avcısı gibi görünme kuşkusunu daha doğmadan boşa çıkarma konusundaki gururlu kararlılığı, Dorothea’nın aklının ucundan bile geçmiyordu. Will’in bütün davranışlarını, Bay Casaubon’un vasiyetname ekinin aralarındaki her türlü yakın dostluğu yasaklayan kaba ve zalim bir emir gibi ona göründüğünü varsayarak kolayca açıklamıştı; kendisi de öyle görüyordu. Birbirleriyle konuşmaktan, başkalarının dinlemeyeceği şeyleri paylaşmaktan duydukları o gençlik sevinci sonsuza dek bitmiş, geçmişin bir hazinesi olmuştu. İşte tam da bu yüzden, Dorothea onu içinden gelen hiçbir engel olmadan düşünüyordu. O eşsiz mutluluk da ölmüştü; gölgeli, sessiz odasında, kendisinin bile şaşırdığı tutkulu kederini dışa vurabilirdi. İlk kez minyatür portreyi duvardan indirip önüne koydu; haksız yere ağır yargılanmış kadını, kendi yüreğinin ve vicdanının savunduğu torunuyla bir arada düşünmek istiyordu. Kadın şefkatinin verdiği sevinci tatmış biri, küçük oval resmi avucuna alıp ona orada bir yatak hazırlamasını, haksızca mahkûm edilmiş bu iki kişinin acısını dindirir umuduyla yanağını ona yaslamasını kusur sayabilir mi? O zamanlar, Aşk’ın uyanmadan önce görülen bir düş gibi, kanatlarında sabahın renkleriyle kısacık uğradığını bilmiyordu; Aşk’ın, imgesi suçsuz ama karşı konulmaz gün ışığının sertliğiyle silinirken, onun ardından hıçkırarak veda ettiğini de. Yalnızca yazgısında geri dönülmez biçimde yanlış giden, yitip giden bir şey olduğunu hissediyordu; geleceğe ilişkin düşüncelerini karara dönüştürmesi de bu yüzden kolaylaşmıştı. Önlerindeki hayatı kurmaya hazır coşkulu ruhlar, kendi tasarılarını gerçekleştirmeye kendilerini bağlamaya yatkındır.
Bir gün, bütün gece kalma ve bebeğin yıkandığını görme sözünü tutmak için Freshitt’e gittiğinde, Rektör balığa çıkmıştı; Bayan Cadwallader akşam yemeğine geldi. Ilık bir akşamdı. Açık pencereden zambaklı bir gölete ve güzelce düzenlenmiş tepeciklere doğru alçalan eski çimenliğin keyif verdiği salonda bile hava öylesine sıcaktı ki, beyaz muslin elbiseli, açık renk bukleli Celia, siyah elbisesi ve kapalı başlığıyla Dodo’nun nasıl hissettiğini düşünüp ona acıdı. Ama bu, bebekle ilgili birkaç iş bitip Celia’nın zihni rahatladıktan sonraydı. Bir süre oturup yelpazesini elinde tuttuktan sonra, sakin ve boğuk sesiyle şöyle dedi—
“Canım Dodo, şu başlığı çıkarıver. Elbisenin seni hasta ettiğine eminim.”
“Başlığa öyle alıştım ki bir tür kabuğa dönüştü,” dedi Dorothea, gülümseyerek. “Çıkarınca kendimi çıplak ve savunmasız hissediyorum.”
“Seni onsuz görmeliyim; hepimizi bunaltıyor,” dedi Celia. Yelpazesini bırakıp Dorothea’nın yanına gitti. Beyaz muslin giysili bu ufak tefek hanımın, heybetli kız kardeşinin yas başlığını çözüp bir sandalyeye atışı hoş bir görüntüydü. Koyu kahverengi saçlarının kıvrımları ve örgüleri daha yeni serbest kalmıştı ki Sir James odaya girdi. Açılmış başı gördü ve memnuniyetle, “Ah!” dedi.
“Bunu ben yaptım, James,” dedi Celia. “Dodo yasını böyle bir esarete dönüştürmek zorunda değil; dostlarının yanındayken artık o başlığı takması gerekmiyor.”
“Canım Celia,” dedi Lady Chettam, “dul bir kadın en az bir yıl yas giysilerini giymelidir.”
“Yıl dolmadan yeniden evlenirse giymesi gerekmez,” dedi Bayan Cadwallader; dostu Dowager’ı şaşırtmaktan biraz zevk alıyordu. Sir James rahatsız olup öne eğildi ve Celia’nın Malta köpeğiyle oynamaya koyuldu.
“Umarım bu pek ender olur,” dedi Lady Chettam, böyle olayları önlemek istercesine. “Dostlarımızdan yalnızca Bayan Beevor kendini böyle bir duruma soktu; yaptığı zaman Lord Grinsell’i çok üzmüştü. İlk kocası sevimsiz biriydi, bu da olayı daha şaşırtıcı kılıyordu. Üstelik ağır biçimde cezalandırıldı. Kaptan Beevor’ın onu saçlarından tutup sürüklediğini, dolu tabancaları üzerine doğrulttuğunu söylediler.”
“Ah, yanlış adamı seçtiyse!” dedi Bayan Cadwallader; keyfi besbelli epey yaramazdı. “İlk de olsa ikinci de olsa, yanlış evlilik her zaman kötüdür. Başka meziyeti olmayan bir kocada ilk sırada gelmek pek az şey ifade eder. Vasat bir ilk kocadansa iyi bir ikinci kocayı yeğlerim.”
“Canım, sivri dilin seni sürüklüyor,” dedi Lady Chettam. “Sevgili Rektörümüzün başına bir şey gelse, yeniden evlenmek için acele edecek son kadın sen olurdun, eminim.”
“Ah, ben hiç yemin etmem; yeniden evlenmek gerekli bir tasarruf olabilir. Yeniden evlenmek yasal, sanırım; yoksa Hristiyan olmak yerine Hindu olsak daha iyi. Elbette bir kadın yanlış adamı seçerse sonuçlarına katlanmalı; bunu iki kez yapan da başına geleni hak eder. Ama kanı, güzelliği ve cesareti bir arada bulabileceği biriyle evlenebiliyorsa, ne kadar erken olursa o kadar iyi.”
“Bence konuştuğumuz konu çok yanlış seçilmiş,” dedi Sir James, tiksintiyle. “Başka bir konuya geçelim.”
“Benim hatırım için konu değiştirmeyin, Sir James,” dedi Dorothea; kendisine uygun kısmetlere yapılan üstü kapalı göndermelerden kurtulma fırsatını kaçırmamaya kararlıydı. “Benim adıma konuşuyorsanız, ikinci evlilik konusu kadar bana ilgisiz ve kişisel olmaktan uzak başka bir şey olmadığını söyleyebilirim. Kadınların tilki avına çıkmasını konuşmanızdan farkı yok; bunu övülecek bulsunlar ya da bulmasınlar, ben peşlerinden gitmeyeceğim. Rica ederim, Bayan Cadwallader bu konuyla da başka herhangi bir konuyla eğlendiği kadar eğlensin.”
“Sevgili Bayan Casaubon,” dedi Lady Chettam, olabilecek en ağırbaşlı tavrıyla, “umarım Bayan Beevor’dan söz ederken size bir göndermede bulunduğumu düşünmemişsinizdir. Aklıma gelen yalnızca bir örnekti. Lord Grinsell’in üvey kızıydı; Lord, ikinci karısı olarak Bayan Teveroy’la evlenmişti. Sizinle hiçbir ilgisi olamaz.”
“Ah, hayır,” dedi Celia. “Konuyu kimse seçmedi; her şey Dodo’nun başlığından çıktı. Bayan Cadwallader yalnızca doğru olanı söyledi. Bir kadın dul başlığıyla evlenemezdi, James.”
“Sus, canım!” dedi Bayan Cadwallader. “Bir daha kimseyi gücendirmeyeceğim. Dido’dan ya da Zenobia’dan bile söz etmeyeceğim. Ama ne konuşacağız? Bana kalırsa İnsan Doğası’nı tartışmaya itirazım var; çünkü rektör eşlerinin doğası zaten odur.”
Akşamın ilerleyen saatlerinde, Bayan Cadwallader gittikten sonra Celia, Dorothea’ya baş başayken şöyle dedi: “Doğrusu Dodo, başlığını çıkarmak seni birden fazla yönden yeniden kendin yaptı. Seni rahatsız eden bir şey söylendiğinde eskiden yaptığın gibi hemen karşılık verdin. Ama kimin haksız olduğunu düşündüğünü pek anlayamadım: James’in mi, Bayan Cadwallader’ın mı?”
“İkisinin de değil,” dedi Dorothea. “James bana karşı incelik göstererek konuştu ama Bayan Cadwallader’ın söylediklerini umursadığımı sanmakla yanıldı. Ancak onun ya da bir başkasının önerdiği, kanı ve güzelliği yerinde herhangi bir adamı kabul etmemi zorunlu kılan bir yasa olsaydı umursardım.”
“Ama biliyorsun Dodo, bir gün evlenirsen kanı ve güzelliği de yerinde biriyle evlenmen çok daha iyi olur,” dedi Celia; Bay Casaubon’ın bu özelliklerle pek donatılmadığını düşünüyor, Dorothea’yı zamanında uyarmanın iyi olacağını tasarlıyordu.
“Kaygılanma, Kitty; hayatımla ilgili bambaşka düşüncelerim var. Bir daha asla evlenmeyeceğim,” dedi Dorothea; kız kardeşinin çenesine dokunup ona hoşgörülü bir sevgiyle bakarak. Celia bebeğini emziriyordu; Dorothea da ona iyi geceler demeye gelmişti.
“Gerçekten mi, kesinlikle mi?” dedi Celia. “Hiç kimseyle mi? Çok olağanüstü biri olsa bile mi?”
Dorothea başını yavaşça salladı. “Hiç kimseyle. Çok güzel tasarılarım var. Geniş bir arazi edinip kurutmak ve herkesin çalışacağı, bütün işlerin iyi yapıldığı küçük bir yerleşim kurmak isterim. Orada yaşayan herkesi tanır, dostları olurdum. Bay Garth’la uzun uzun görüşeceğim; bilmek istediğim hemen her şeyi bana anlatabilir.”
“Öyleyse bir tasarının varsa mutlu olacaksın, Dodo?” dedi Celia. “Belki küçük Arthur büyüyünce tasarıları sever, o zaman sana yardım eder.”
Sir James’e aynı gece Dorothea’nın gerçekten kimseyle evlenmeye kesinlikle karşı olduğu ve eskiden yaptığı gibi “her türden tasarıya” girişeceği haberi verildi. Sir James yorum yapmadı. İçten içe bir kadının ikinci evliliğinde itici bir şey buluyor, Dorothea’nın yeniden evlenmesinin bir tür kutsala saygısızlık olduğu hissinden onu hiçbir kısmetin vazgeçiremeyeceğini düşünüyordu. Böyle bir duygunun, özellikle yirmi bir yaşında bir kadın söz konusu olduğunda, dünyanın gözünde akıl almaz sayılacağının farkındaydı. “Dünya”, genç bir dulun ikinci evliliğini kesin ve muhtemelen yakın bir şeymiş gibi görür; dul da buna uygun davranınca imalı bir gülümsemeyle karşılık verirdi. Ama Dorothea yalnızlığını seçip ona bağlanırsa, Sir James bu kararın ona çok yakışacağını hissediyordu.
Bölüm etkileşimi
