48.Bölüm

İyi okumalarr

***
Kuruyemişten sevdiklerimi ayıklayıp, ağzıma atıyordum. Eve geleli bir saat olmuştu ve dördümüz film izliyorduk. Kerem’e söylememiştim.

Eda üstüme gelip durmuştu ama kararım kesindi. Söyleyememiştim. Daha kendim bile kabullenememiştim.

Kerem kolunu omzuma atmasıyla göğsüne çekti beni. “İyi misin?” dedi alnımı öperek. Başımı sallayıp geçiştirdim onu. “Yoruldum galiba.” dememle Eda bana göz devirdi.

“Üşüyor musun?” dedi iki kolunu da bana sardı. Kollarımı sıvazladı. “Üşümüyorum.” dedim. Başımı omzuna yaslamamla filme odaklanmaya çalıştım.

Midem bulanmasıyla kalktığım gibi lavaboya gittim. “Niye kusuyor bu şimdi?” dedi Kerem. Midemde ne varsa kusmamla şifonu çektim.

“Selen? Ne oldu yavrum? Doktoru çağırayım mı?” demesiyle başımı iki yana salladım. “Sorun yok.” dedim ve yüzümü yıkadım.

“Betin benzin atmış.” dedi.

“İyiyim diyorum Kerem,” dedim bıkkınlıkla. “Üstüme gelmesene bu kadar. Ne sıkıyorsun?” dedim.

“Ne sıkması Selen? Endişeleniyorum senin için. İyi misin?” dedi.

“Ya ne bu böyle sabahtan beri iyi misin deyip durmalar? İyiyim! Tamam mı? Yetti mi sana?” deyip omzuna çarptım. İçeri girmemle yerime geri oturdum.

“Ne oluyor ya sana? Bugün bir agresifsin sen?” dedi Kerem.

“Hasbinallah ya. Normalim Keremcim.” dedim sırıtarak.

“Belli.” dedi. Yanıma oturmasıyla kolunu omzuma attı. “Neyse alttan alırım ben seni.” dedi saçlarımdan öperek.

“Ne demeye çalışıyorsun sen? Ben bilerek sorun mu çıkarıyorum yani?” dememle kaşları çatıldı. “Selen Allah aşkına, ne desem batıyor sana. Demiyorum abi ben bir şey.” deyip uzaklaştı benden.

“İyi olur.” dedim. Parfümü midemi bulandırmıştı. Uzaklaştırmaya çalıştırıyordum onu. Yerimden kalkıp, mutfağa girdim.

“Sen tam bir aptalsın! Aptal.” dedi Eda peşimden gelerek.

“Sus Eda ya! Valla sana da patlarım şimdi.” dedim.

“Niye söylemiyorsun Selen? Neden?” dedi.

“Koruyamam çocuğumu çünkü! Kerem’in kaç tane düşmanı var farkındasın değil mi? Bir kere adamın kendisi tehlike zaten! Ben böyle bir yere çocuk falan getiremem.” dedim.

“Selen sen Kerem’in kim olduğunu biliyordun,” dedi Eda. “Şimdi yeni öğreniyormuş gibi triplere giremezsin.” dedi.

“Eda biliyorum zaten! Ama yani düşünsene,” dedim. “Ya gazetelerde bir cinayet olsa herkesin aklına tek bir şüpheli geliyor oda benim kocam!” dedim.

“Azalttı Selen. Adam düzenini oturtmaya çalışıyor. Sen bana asıl sebebini söylesene, ben bu çocuğu doğurmak istemiyorum de mesela.” dedi.

“Ne?” dedim.

“Öyle Selen, kusura bakma ama dostumsan doğruları da söylemek benim boynumun borcu. Bence sen ne Kerem’i seviyorsun nede ondan bir parça taşımak.” dedi.

“İntikam falan mı senin bu tavırların? Doğruyu söyle bana.” dedi.

“Ne diyorsun ya sen? Kerem’i her şeyden çok seviyorum ben! Korkuyorum sadece ve korktuğum da Kerem değil, çevresi. Düşmanları. Bebeğim hakkında endişelenmek benim en doğal hakkım ve sen bunu intikam parçası gibi yapıp da sevgimi sorgulayamazsın. Bunlar sana düşmez.” dedim.

“Sen Kerem’i hiç mi tanımadın? Adam baba olduğunu öğrense sence sizi koruyamayacak mı? O güç onda yok mu?” dedi.

“Bilmiyorum Eda. Kerem de zarar görmesin, çocuğumuz da. Söyleyeceğim ama.” dedim.

“Hadi söyle şimdi,” dedi. Salona geçmemizle Kerem sigara içiyordu. Bir dosya hakkında konuşuyorlardı. Yanına oturmamla söndürdü sigarayı.

“Sakinleştin mi?” dedi bana bakarak.

“Özür dilerim, hormonlardan oluyor sanırım.” dedim gülümseyerek. Kaşları çatıldı. “Neyden?” dedi.

“Hormonlar.” dedim.

“Anlamadım ki.” dedi afallayarak. Efe kahkaha attı. “Mal lan bu! Valla mal.” dedi.

“Niye gülüyorsunuz ya? Ne hormonu?” dedi. Çenesini okşadım, gülerek. “Şapşal sevgilim.” dedim ve elini tutmamla karnıma yerleştirdim. “Hamileyim diyorum.”

Kerem şaşkınlıkla bana bakarken, bakışları karnıma indi. Tekrar gözlerime baktı. Tekrar karnıma. Birkaç kere tekrarladı bunu.

“Sabaha kadar böyle devam edecek herhalde,” dedi Efe.

“Nasıl?” dedi. “Lan!” dedi.

“Evet, baba oluyorsun.” dememle anında belime sarıldı. Yüzünü boynuma gömmesiyle birkaç kere öptü boynumu.

“Siktir! Lan inanamıyorum! Rüyadaysam asla uyandırmayın.” dedi heyecanla.

“Rüya değil. Gerçek. Biz çok güzel bir aile olacağız ve bundan asla bir şüphem yok.” dedim boynuna sarılarak.

“Sana yemin olsun,” dedi. “Son nefesime kadar yüzünüz gülsün ve tek bir kılınıza zarar gelmesin diye uğraşacağım.” Yanağımı öptü.

İlerleyen saatlerde Eda ve Efe gitmişti. Kerem ise sabaha kadar başını karnımdan çekmemişti.

***
kereemm🥹🥹🥹 seni de yerim sıcmam pırt bile yapmam
of asık olasım gelıyor bunları yazınca amk
neyse ya ıyı geceler bırtanelerım🫰🏻🫰🏻💗💗