39.Bölüm

İyi okumalarr

***
Kerem’le o konuşmayı yapalı iki saat olmuştu. Gece ikiydi ve ben evin önünde duruyordum. Çok bencillik yapmıştım. Kendisi her anımda yanımdaydı ve ben onu yalnız bırakmıştım.

Cebimden anahtarı çıkarmamla yuvasına soktum. İki kere çevirmemle kapı açılmıştı. İçeri girmemle, kapıyı kapattım. Giriş mahvolmuştu. Çekmecenin üstündeki vazolar paramparçaydı.

Çekmeceler yerdeydi. Salona doğru ilerledim. Salon da mahvolmuştu. Kerem belli ki sinirini buradan çıkarmıştı. Ağlamaktan gözlerim kızarmış, soğuktan yanaklarım da kızarmıştı. Yukarı çıktım. Merdivenlerde hafif kan lekeleri kalmıştı.

Odamıza girmemle kapıyı kapattım. Kerem balkondaydı. Yerde kan lekeleri devam ediyordu. Gözyaşlarımı silmemle balkona ilerledim. Masada avucuna bıraktığım yüzük duruyordu.

Elinde içki şişesi, başını geriye yaslamıştı. Yanına geçmemle oturdum. Yanında bir hareketlilik hissetmesiyle bana baktı. “Eşyalarını almaya mı geldin?” dedi.

“İyi misin?” diye sormamla afalladı. “Bilmem.” dedi. Dudaklarını birbirine bastırdı. “Bir yandan kardeşim gibi gördüğüm adamın, yıllarca kardeşimin katilini aradığım kişinin çıkmasına mı üzüleyim,” dedi ve yüzüme baktı. Her bir detayımı ezberler gibi inceliyordu.

“Bir yandan,” dedi ve iç çekti. “Ömrümü adamaya hazır olduğum, onun için canımı vereceğim kadının beni o zor günde yüzüğü avucuma bırakmasına mı yanayım.” dedi.

“Yanımda olursun sandım Selen.” dedi sesi titriyordu. “Ben her anında yanındayken, seninde öyle olmanı beklemiştim.” dedi.

“Şok etkisindeydim. Gidemedim zaten.” dedim.

“Yüzüğü bıraktın.” dedi.

“Gitmedim ama.” dedim.

“Aklındaydı Selen. Beni terk ettin.” dedi.

“Yapamadım. Yaparım sandım.” dedim. Gözlerini kapattı. “Uyutayım mı seni?” dedim.

“Kendim uyurum.” dedi ve ayaklandı. “Eline ne oldu?” dedim.

“Dokunma! İyiyim.” dedi ve içeri geçti. Yatağa uzanmasıyla peşinden ilerledim. Banyoya girmemle ilk yardım setini aldım ve içeri geçtim. Yatağa oturmamla üzerimdeki ceketi çıkardım. Hapşırdım. “Nasıl yaptın?” dedim. Yüzümü buruşturdum. Eli kandan görünmüyordu.

Elindeki kanları temizlememle sarmıştım. “Rahat bir şeyler giymelisin.” dedim. Altında eşofman vardı ama üstünde gömlek vardı. Yapışıyordu resmen ona. Giyinme odasına girmemle tişört aldım. Yanına gittim.

“Kerem.” dedim.

“Üstünü değiştireyim uyu.” dedim.

“İstemem.” dedi. Masadaki bardağı almamla içinden hafif damlalar damlattım yüzüne. Gözlerini açmasıyla yerinde doğruldu. Gömleğin düğmelerini açmamla üzerinden çıkardım. Omzundaki izler dikkatimi çekmesiyle duraksadım.

“Bu..” dedim.

“Annem.” dedi. Kaşlarım çatıldı. “Defne’yi koruyamadığım için bir demirle yaktı orayı. İz kalmış.” dedi.

“Annen mi?” dedim şaşkınlıkla. Elimdeki tişörtü sıkmamla Yelda hanımdan bir kere daha nefret etmiştim. Tişörtü ona giydirmemle geri uzandı.

Bende üzerimi değiştirmiştim giyinme odasına girip. Gözyaşlarımı silmemle, ağlayıp durduğum için kendime kızıyordum. Kerem’in yanına gitmemle uzandım.

“Git Selen.” dedi.

“Gitmek istemiyorum.” dedim. Elimi kaldırmamla saç dipleriyle oynadım. Yerinde doğrulmasıyla belime sarıldı. Başını göğsüme yaslamasıyla üstünü örttüm. Çenemi başına yasladım ve saçlarına öpücük kondurdum.

“Özür dilerim. Ama bundan sonra Kerem,” dedim ve iç çektim. “Düştüğün an yanında beni göreceksin. Hatırlamayacaksın sabah ama ben bu evliliği güzelleştirmek için sana yardımcı olacağım.” dedim.

***
ask boceklerim
artık bir intikam ve aşk sahneleri birde sıla ve yelda hanımın kuduracağı sahnelere mi gecsek???