32.Bölüm

İyi okumalarr

***
“Anca uyudu tüm yol boyunca!” diye sesler duymamla gözlerimi araladım. Karşımda tam üç adam vardı. Yanımdakilere bakmamla yerimde çırpınmaya başladım.

“Lan dur! Valla çakacağım ağzına bir tane. Kocanla bir olup, katilin peşine düştünüz.” dedi.

“Kocanı ikna edeceksin.” dedi. Başımı iki yana salladım.

Ağzımdaki bandı sertçe çekmesiyle yüzüne tükürdüm. “Lan valla mahvederim seni!” diye bağırdı.

“Ya benden ne istiyorsunuz?!” diye bağırdım.

“Başka kimi alacaktık? Yürü!” dedi. Araba durmasıyla, kapı açılmıştı. İki kişi beni sürükleyerek çıkardı arabadan. Onları ittirmeye çalışsam da, nafileydi.

“Rahat dur! Otur şuraya.” diyerek sandalyeye oturttular beni. Kollarımı arkaya çekmeleriyle, bağladılar. Bir kişi de önümde ayaklarımı bağlıyordu.

“Sence Kerem beni bulmayacak mı?” dedim.

“O bulana kadar sen sağ kalacağına inanıyor musun?” dedi. Buz kestim. O kadar ciddi şekilde söylemişti ki, ürpermiştim.

“Kalacağım.” dedim.

“Kocan bilgi buldu mu?” diye sordu.

“Neden söyleyeyim?” dememle boğazıma yapıştı. “Söyleyeceksin!” diye bağırdı.

“Lan bırak! Ufak bir çizgi çizsek buna gebertir Karahan bizi.” dedi.

“Sıkıyorsa dokunsana bana.” dedim.

“Kocandan mı yürekleniyorsun sen böyle? Korkmuyorum haberin olsun. Biraz daha kaşınırsan,” dedi ve baştan aşağı süzdü beni. “Kan lekelerini çoğaltırım.”

“Sırtında yanık varmış? Böyle mi bize ceza çekecek sence Karahan? Kendisi karısına eziyet ediyormuş ya zaten.” dedi adam alayla.

Gözlerim dolmasıyla bakışlarımı kaçırdım. “Ne oldu? Gerçekler yüzüne mi çarptı?” dedi.

“Kes sesini.” dedim ve başımı geriye yasladım. Umarım Kerem beni bir an önce bulurdu.

***
Yazar’ın anlatımıyla;

Kerem bir şeyden dolayı eve gelmişti. Birkaç dosya alıp geri gidecekti. Dosya odasına girmesiyle almıştı alacağını.

Feray koşarak, Kerem’in yanına gitti. “Soluklan biraz, ne oldu?” dedi Kerem.

“Selen hanım,” dedi nefes nefese.

“Ne olmuş? Yarası falan mı?” dedi Kerem.

“Yok hiçbir yerde!” dedi ve elindeki saç bandını uzattı. “Bunu buldum kapıda.” dedi.

“Çık sen.” dedi Kerem.

Aklına gelen tahminleri geri itiyordu. Umarım ona bir şey olmamıştı. Adamları aradı. Daha bugğn onu o konuyu kapatmaları için yeteri kadar kavga etmiş ve tehdit etmişlerdi.

“Erken aradın Karahan. Ne ara fark ettin karının yokluğunu?” dedi adam. “İyi oldu ama fark ettiğin. Titremekten ölecek kadın korkudan. Nasıl duruyor yanında bu korkuyla? Merak etmedim değil şimdi.”

“Bana bak bana,” dedi Kerem. “Aldığınız yere geri bırakmazsanız sana yemin ederim o patronunun soluğunu sikerim.” dedi.

“Bulamadın ki daha katili Karahan. Sal artık şu katili aramayı. Salmazsan sana bir kayıp daha yaşatırım.” dedi.

“Gerçi kıyar mıyım bilemedim.. O kadar güzel ki,” dedi adam gülerek.

“Sana ne lan benim karımın güzelliğinden? Orospu çocuğu. Karım hakkında tek kelime etme, dilini derinden sökerim senin.” dedi Kerem.

“Yavaş yavaş. İltifatlara karşı biraz açık ol Kerem. Başkaları karını güzel bulabilir.” dedi adam.

“Öyle bir şey olamaz da. Bırak karımı, benimle yap hesabını.” dedi.

“Yok. Önce biraz karında izler bırakacağım,” dedi adam. Kerem gözlerini yumdu. Daha kendisi kıyamıyordu ona. Bunu duymak bile delirtiyordu onu. “Vücudundaki izleri çoğaltmak istiyorum.” dedi adam.

“Kılına zarar gelsin bir,” dedi Kerem. “Ciddiyim. Kılına zarar gelsin, hepinizi ayrı ayrı sikmezsem bende Kerem değilim.” dedi ve kapattı.

Bir an önce Selen’i bulmalıydı. Elinde kalan saç bandını ceketinin iç cebine koyduktan sonra evden çıktı.

***
abooo
saç bandımızı ceketinin ic cebinde saklayacak oglanla😘😘🙏🏻🙏🏻