27.Bölüm

İyi okumalarr

***
Balkona geçmemizle Yasemin koltukta oturmuş, baygın gibiydi. “Ne olmuş?” dedim Kerem’e bakarak.

“Bilmiyorum. Fenalaştı herhalde.” dedi. Yasemin, Kerem’in elini tutmasıyla yanlarına gidip ortalarına geçtim. “Benim elimi tutsana.” dedim.

Kerem gülmesiyle göz ucuyla ona baktım. Göz kırptı. Yasemin’in elini tuttum. “Derin nefes al, ver hadi.” dedim.

“Geçti birden.” dedi ve elini çekti. Yerinde doğruldu. “Yaa birden tabii.” dedim imayla.

Kerem gülüyordu hâlâ. “Gülüp durmasana ya.” diye mırıldandım.

“Komik.” dedi.

“Neymiş komik olan?” dememle bakışları Yasemin’le bana kaydı. “Söylerim sana sonra.” dedi.

“Az bahçeye çık istersen? Havan değişir.” dedim.

“Kerem aslında koluna girsem gezdirsen beni?” dedi Yasemin. Kerem’e baktım. Koluna vurdum hafif. “Gezdirmek ister misin Kerem?” dedim. Bakışları bendeyken, “Bakayım istiyor muymuşum,” dedi ve yüzümü inceledi.

“İstiyor muymuşsun?” dedim.

“Yok ya, istemiyormuşum.” dedi. Güldüm istemeden. Sinirliydim ama yine de güldürüyordu beni. “İlla Kerem’e gerek yok canım, kapıda bir sürü adam. Biri gezdirsin seni,” dedim.

“Tanıdık biri olunca daha iyi.” dedi. Başımı salladım. “Anladım.” dedim ve içeri geçtim.

Bu kadını yolmak istiyordum!

***
Salonda film izliyorduk. Yasemin hanım kafasını dağıtmak için film açtırmıştı bize. Fakat onun tavırlarından odaklanamıyordum. “Ay Kerem çok korkunç bu sahne!” dedi.

“Yani?” dedim.

“Söyledim canım öyle.” dedi bana bakarak. Başımı salladım.

“Sizin anlaşma ne zaman bitiyor?” dedi Yasemin. Anlamaz gözlerle ona baktım.

“Anlaşma derken?” dedim.

“Benim yanımda öyle davranmana gerek yok canım. Evliliğinizin gerçek olmadığını biliyorum. Keremcim söyledi,” dedi.

“Öyle mi?” dedim.

“Evet. Gerçek eş oynamana gerek yok yani,” dedi. Tırnaklarımı avuç içime bastırdım. Kuzey’e bile anlatmayan adam bu kadına anlatmıştı. Yüzüm düşmesiyle film devam etmişti.

“Yatayım ben yoruldum baya. İyi geceler size,” dedim ve ayaklandım. Odaya çıktım. Dolaptan örtü ve yastık almamla koltuğa bıraktım. Çok geçmeden birkaç dakika sonra Kerem gelmişti.

“Bu ne?” dedi.

“Git salonda uyu. Görmek istemiyorum seni uyurken falan.” dedim.

“Ne saçmalıyorsun sen? Koltukta yatıyordum işte.” dedi.

“Yatma Kerem! Defol git salonda uyu.” dedim.

“Ne bu tavırlar Selen? Dengemi bozma benim.” dedi.

“Başlarım senin dengene de şimdi! Yürü git.” dedim.

“Ya sabır.” dedi. “Korksan da gelmem.” dedi.

“Korkan yok!” dedim.

“Eda söyledi yalnız, tek uyuyamıyormuşsun?” dedi.

Afalladım. “Sen Eda’ya benim hakkımda bir şeyler mi soruyorsun?” dedim.

“Ne alaka? Konu geçti, senden bahsetti. Ne soracağım seni?” dedi.

“İyi. Sen git,” dedim. “Neyse.”

“Ne? İyi. Gelmem bak?”

“Gelme!” dedim.

“İyi tamam.” dedi ve yastıkla örtüyü almasıyla gitmişti. Pijamalarımı giymemle yatağa uzandım. Işıkları kapattım.

***
Sola dönmemle yastığa sarıldım. “Bir kere ben haklı çıksam ne olur sanki ya?!” diye söylene söylene kalktım yataktan. Saat gece üçtü ve uyuyamamıştım.

Yastığımı almamla odadan çıktım. Aşağıya inmemle salona geçtim. Kerem koltuğu açmıştı. “Hayvan herif, tek kişisin yani.” diye konuştum kendi kendime.

Yanı boştu. “Şimdi yatarsam haklı çıkacak.” dedim.

“Hazır yastık da elimde boğsam mı?” dedim. Başımı iki yana salladım. “Ay iyice vahşileştim ben!” dememle Kerem kıpırdamıştı.

Elimle ağzımı kapattım. Koltuğun arkasına saklandım. Ofladım. Kafamı kaldırıp baktım. Uyuyordu. “Yanına mı yatsam?” dedim.

“Çüş Selen! Sapık gibi, olmaz öyle.” dedim.

Yine kıpırdamasıyla geri saklandım. Ayak sesleri geliyordu. “Ayakların gözüküyor Selen, çık.” dedi.

Gözlerimi yumdum. Kafamı kaldırıp baktım. “Ne işin var burada?” dedi.

Yerimden kalktım. “Hava alıyordum.” dedim. Salona göz attı. “Salonda?” Başımı salladım.

“Camı kapalı odada?” Başımı salladım.

“Ya bırak kızım bu yalanları. Yanına yatmaya geldim desene,” dedi.

“Ne alaka?” dedim.

“Elindeki yastıkla mı hava alıyorsun sen?” dedi.

“Şey o,” dedim. Başını salladı. “Ney?” dedi.

“Uykum kaçmasın diye.” dedim.

“Ha o misal? Tamam hadi git odana.” dedi.

“Uyuyor musun?” dedim.

“Uyuyorum.” dedi.

“Gideyim ben o zaman.” dedim.

“Güle güle.”

“Kerem.” dedim. Koltuğa yatmasıyla bana baktı. “Ne var?” dedi.

“Yanın boş mu?” dememle gülmeye başladı. “Gel buraya,” Elini uzatmasıyla yanına ilerledim. Elinden tutmamla yastığımı koyup uzandım. Üzerimi örttü.

“Uyu.”

Gülmeye başladım. “Ne gülüyorsun?”

“Komik.” dedim.

“İyi geceler Selen.” dedi.

“İyi geceler Keremcim.” dedim imayla.

“Kıskanç.” dedi.

“Ne kıskanacağım seni?” dedim.

“Uyu Selen.” ded.

“Ama kıskanmadım Kerem. Lafını geri al,” dedim. Başını salladı ve gözlerini kapattı. “Kıskanmadım.” dedim.

“Kıskançsın.” dedi.

“Ya sabır!” dedim.

“Kıskanç.” diye mırıldandı. Dayanamayıp güldüm. “Sinirlerim bozuldu iyice ondan güldüm.” dedim.

“Manyak.” dedi.

“Sensin o.” dedim.

“Sus artık ya. Ne çene var arkadaş?” dedi.

Gecenin ilerleyen saatlerinde durmadan gülmüştüm. Kerem de en sonunda bıkmış, zorla uyutmuştu beni.

***
tatlılar sanki
diğer bölüm asırı komik bir spoi vereceğim size lafınızı geri alın önce ahsöwpmdşwöd