41.Bölüm

İyi okumalar

***
Odamda elime krem sürüyordum. Sıla ve Yelda hanımın sesi hiç çıkmıyordu. İşime gelirdi. Kerem de az önce gelmişti ve pek keyfi yoktu. Kuzey’den böyle bir şey beklemiyordu belli ki o yüzden kaç gündür mutsuzdu.

“İyi misin?” diye sordum. Aynadan ona bakmamla oda bana baktı. “Evet.” dedi ve yanıma gelmesiyle arkadan bana sarıldı. Kollarını belime sarmasıyla boynumu öptü.

“Seni özledim.” dedi. Gülümsedim. Yanağımı öpmesiyle ona çevirdim yüzümü. “Bende seni özledim. Seni sinir etmediğim sürece sıkılıyorum.” dedim.

Güldü. “Eğlencen miyim ben senin?” dedi boynumu bir kere daha öperek. “Estağfurullah. Kerem,” dedim.

“Efendim güzelim?” dedi.

“Dün söyleyemedim-“ dememle kapı tıklandı. Feray içeri girmesiyle Kerem geri çekildi. “Yelda hanım sizinle konuşmak istiyor.” dedi.

“Nerede ki?” dedi Kerem.

“Şey,” dedi Feray. “Sen çık.” dedim. Feray gitmesiyle kapıyı kapattı. Kerem’e döndüm. “Anneni misafirlerin olduğu odaya kapattım.” dedim.

“Sebep?” dedi.

“Soruyor musun birde gerçekten? Sebep görmüyor musun?” dedim.

“Pardon.” dedi. “Haklısın. Bir şey demiyorum.” dedi. Çenemi okşamasıyla belimden tutup kendine çekti. “Bir şey diyordun sen bana?” dedi saçlarımı sırtıma atarak.

“Kerem,” dedim. “Selen?” dedi.

“Seni çok seviyorum.” dedim boynuna sarılarak. Dudaklarını öpmemle afalladığını hissettim. Hafif öpücük bırakmamla geri çekildim. Gideceğim sırada belimden tuttu. “Yok öyle kaçmak. Bırakır mıyım hiç?” dedi.

“Ya Kerem! Utanıyorum. Bırak,” dedim gülerek.

“Niye? Öpmesini biliyorsun ama?” dedi.

“Öper kaçarım sandım. Yakalandım.” gülmemle oda gülmüştü. Beni tek koluyla kaldırmasıyla koltuğa oturttu. “Oha! Ayı.” dedim.

“Kocaya ayı denmez.” dedi kaşlarını çatarak.

“Ben derim.” dedim.

“Annemleri cezalandırıyor musun?” dedi.

“Haddim değil ama anlamalarını istiyorum sadece beni. Konu bende değilim. Kimseyi kafalarına göre bir katil koyup da onun kızını da kızı yapmamalılardı. Gördük ne olduğunu.”

“Bu laflar da bana sanırım.” dedi ve yanıma oturdu.

“Üstüne alınırsan, evet.” dedim başımı sallayarak.

“Bizden düzgün bir ilişki çıkar mı inan bilmiyorum.” dedim. “Yapabilir miyz ki?” dedim.

“Neden yapamayalım Selen? Çok mu zor sanki?” dedi.

“Değil mi?” dememle göz devirdi. “Yeter ki, isteyelim. Biz istedikçe her şey olur,” Göz kırptı.

“Sıla’dan rahatsız oluyorum. Önceden neyse, takmıyordum seni de şuan seviyor seni işte.” dememle kaşları çatıldı. “Sağol ya,” dedi alayla.

“Ne güzel de söylüyor beni takmadığını.” dedi.

Gülmeye başladım. Çenemden tutmasıyla yüzüne yaklaştırdı ve dudağımı öptü. “Gülüşünden öperim Selen.” dedi. Afalladım.

“Kahve içer misin? Yapar mısın? Ay pardon,” dedim ve yüzümü buruşturdum. “İçer misin? Ben yapmak ve sen içmek?” dememle güldü.

“Heyecanlandığında çok konuşuyorsun.” dedi.

“Heyecanlanmadım! Kahve içeriz diye düşündüm. Ama sen içmezsen bende içmem. Sen içersen bende içerim.” dememle göz devirdi.

“Makine mübarek.” dedi.

“Yaa Kerem. Aramızda anlaşalım sen benim konuşmama laf edemezsin.” dedim.

“Etmiyorum.” dedi.

“Nasıl etmiyorsun? Ağzıma sıçıyordun! Çocuk deyip duruyordun. Ne kadar nefret ediyordum senden var ya..” dedim.

“Hatırlatma şunları. Sus.” dedi.

“Yalan mı? Keşke biraz daha süründürseydim seni.” dedim.

“Selen!” demesiyle güldüm. “İhtimal veriyor muydun hiç bana aşık olacağına?” dedim.

“Yok.” dedi. “Annemler bazen işte dikkat et aklına girmesin o kız diyordu da bende tipim değil demiştim. Giremez diyordum da işte.” dedi.

“O kadar büyük konuşmamak lazımmış demek ki.” dedim sırıtarak.

“Sende hakkımda çok şey demişsindir.” dedi.

“Eda’ya biraz sinirli konuşmuşumdur herhalde.” dedim sırıtarak.

“Arkamdan neler neler dedin Allah bilir artık..” dedi.

“Tövbe. Küfür etmişim gibi konuşuyorsun.” dedim.

“Etmiyor muydun?” dedi.

“Yoo,” dedim. “Beddua da küfür mü?” demmele göz devirdi. “O toplantımı mahvettiğinde söylemiştim asla bu kızla benden olmaz diye.” dedi gülerek. “O kadar sinirlenmiştim ki sana, normalde onu başkası yapsa öldürmüştüm Selen.” dedi.

Şaşkınlıkla ona baktım. “Ciddi misin?” dedim.

“Ciddiyim. Bende hataya yer yok yani. Çevremdeki kimse hata yapamaz kafasındaydım. Hatta annem aradı bitir işini dedi. Olmaz dedim. İlk kez planımı mahveden birini hayatta bıraktım.” dedi.

“Canımı bağışladığın için çok sağol ya.” dedim alayla. Göz devirdi. “Yarın benimle şirkete gelir misin? Kaldığın yerden devam et.” dedi.

“Olur!” dedim ve boynuna atladım. Beni kaldırmasıyla bacaklarımı beline sardım. “Uyuyalım mı?” dedi. Başımı salladım.

Beni yatağa indirmesiyle üstüme doğru eğildi. “Yada uyumasak mı?” demesiyle ittirdim onu. “Kerem!” dememle güldü. Diğer tarafa yatmasıyla omzumdan tutup göğsüne çekti.

“İyi geceler güzelim, seni seviyorum.” dedi.

“Bende seni seviyorum.” dememle ışıkları kapattı. Kollarımı beline sarmamla uyumuştuk.

***

sselenkarahan; pek fotojenik birisi değil maalesef kendileri o yüzden fotoğraf bulmak zor 🤏🏻

578 bin beğeni, 45 bin yorum

***
reglken bölüm yazmanın perişanlığını anlatamam size
buna da yazacak bir şey bulamıyorum yaa bilmiyorum bakıcaz