31.Bölüm

İyi okumalarr

“Senle bir rüya gördük,
herkesin gözü önünde kimse bilmez
ne oldu sahiden?”

***
“Kerem?”

Yerimde kıpırdandım. Telefonu kenara bırakmamla Kerem içeri girdi. “İyi misin?” diye sordu. Başımı salladım ve gözyaşlarımı sildim. “İyiyim.” dedim.

“Sen?” Sessiz kaldı. Gözlerime bakıp, iç çekti ve giyinme odasına girdi. Peşinden ilerledim. Kıyafetleri çekmesiyle kapıyı açtı. “Orada kapı mı vardı?” dedim şaşkınlıkla.

İçeri girmesiyle bende onu takip ettim. Oda silahlarla doluydu. Bir yarısında silahlar varken, diğer yarısında dosyalar vardı. “Niye geldin? Çık.” dedi.

“Merak etmiştim. Bunlar senin mi?” dedim.

“Benim.” dedi. Bir tanesini almasıyla beline yerleştirdi. “Nereye?” dedim.

“Sana ne Selen. Çık şu odadan.” dedi.

“Burada kapı olduğunu neden söylemedin?” dedim.

“Neden söyleyeyim? Seni korkutmak için mi?” dedi.

“Ne diyorsun? Ne yapacaksın bu silahla?” dedim.

“Evcilik oynayacağız.” dedi alayla.

“Çok komiksin.” dedim göz devirerek. “Aynen ondan. Bilme sen hiç.” dedi.

“Benim için mi geldin yoksa silah için mi?” dedim.

“Ne önemi kaldı sanki? Silah için tabii ki.” dedi.

“Beni vuran adam yaşıyor mu?” dedim.

“Sence?” dedi.

“Soruyorum.” dedim.

“Sorma.” dedi.

“Sordum.” dedim. İç çekti. “Çok soru soruyorsun. Uzatma.” dedi. Sessiz kaldım.

“Gidiyor musun yine?” dedim.

“Allah aşkına Selen, sen ne istiyorsun? Hem orada burada kötü konuşuyorsun bana gelince de masum masum şeyler. Dengemi sikip atma benim kızım. Uzak dur.” dedi.

“Kaldı şunun şurasında bir buçuk ay. Tamam?” dedi.

“Ne demişim?” dedim.

“Siktir et! Biraz daha çıkmazsam kalbini kıracağım uzatma. Geç dinlen,” dedi. Ceketini giymesiyle çıktı odadan. Peşine takıldım.

“Selen.” dedi.

“Kerem? Tek uyuyamıyorum.” dedim.

“Ne yapayım? Koca kadınsın. Uyu işte,” dedi.

“Sabah gitsen?” dedim.

“Sırf uyuyamıyorsun diye iptal mi edeceğim? Asla.” dedi başını iki yana sallayarak. Gözlerimi kırpıştırdım. “Sikeceğim şimdi. Tamam geç.” dedi.

Yüzümdeki gülümsemeyle yatağa uzandım. Kerem telefondan birine mesaj attıktan sonra yanıma oturdu.

“Ben uyuyacağım sende bana mı bakacaksın?” dedim. Başını salladı. “Olmaz öyle.” dedim.

“Karışma.” dedi.

“Kerem gözlerini görmüyor musun? Uyuman lazım.” dedim.

“Sana ne Selen! Uyu. Düşünüyor gibi yapma,” dedi.

“Gelir misin?” dedim elimi uzatarak. “Hayatımda gördüğüm en dengesiz kadınsın.” diyerek yanıma uzandı. Silahı masaya bırakmasıyla bana döndü. “Uyu.” dedi. Gülmeye başladım.

“Ağzını bantlayacağım ama! Uyu artık.” demesiyle gözlerimi kapattım ve uykuya daldım.

***
Uyandığımda Kerem yoktu. Banyoya girip yüzümü yıkadıktan sonra telefonumu almamla aşağı indim. Feray ve diğerleri çalışıyordu. Mutfağa girip kahve yapmıştım.

Kerem haklıydı. Dengesiz davranıyordun ve bu durumdan rahatsızdı. Ne yapacağımı, neden böyle olduğumu bende bilmiyordum. Hem istiyordum evde kalmasını, hemde gözüm onu görmek bile istemiyordu.

Çelişiyordum kendimle.

Kapı çalmasıyla açtım. “Buyurun?” dedim.

“Kerem bey sizi görmek istiyor.” dedi.

“Kendi neden gelmedi?” dedim.

“Lütfen arabaya biner misiniz? Sizi ona götüreceğiz,” dedi.

“Ben yine de bir Kerem’i arayayı-“ dememle telefonu elimden aldı. “Hanımefendi lütfen biner misiniz?” dedi.

“Gelmek istemiyorum.” dedim ve kapıyı kapatacağım sırada itti kapıyı. Sırtım duvara çarpmasıyla, elindeki bezi ağzıma koydu. Çırpınmaya başladım. Bir zaman sonra gözlerim kapandı.

“Şükür. İnşallah bu sefer o kocan katili aramayı bırakır.” diye mırıldandı.

***
kavusmaya az kaldı