36.Bölüm

İyi okumalarr

***
Kahvaltı yapıyordum. Kerem bahçede Kuzey’le konuşuyordu. Eda’yla Kuzey birlikte gelmişti ve Eda’ylaydık.

“Şimdi Kerem seni sevdiğini mi söyledi?” demesiyle başımı salladım ve çayımdan bir yudum aldım. “Kızım oha! Sen ne yaptın?” dedi.

“Hiçbir şey. Ne yapayım Eda? Boynuna mı atlayayım adamın? Kaçırılmaktan korktuğum için birkaç gündür birlikte uyuyoruz da şuan yine mesafe koyacağım.” dedim.

“Daha nereye kadar gidecek Selen? O bir şey yapmadı.” dedi.

“Yine de korkuyorum. Kaçıran adamlar bile söyledi onun ne kadar tehlikeli birisi olduğunu.” dedim.

“Kerem’e karşı hislerin var mı?” diye sordu.

“Hayır.” dedim. Kaşları havalandı. “Bilmiyorum! O yüzden yardımına ihtiyacım var.” dedim.

“Ne yapacağız?” demesiyle her şeyi ona anlattım.

***
Akşam olmuştu ve yemek yiyorduk. Kerem ve Kuzey arasında konuşurken, Eda’nın gelmesini bekliyordum.

Eda’yı görmemle yerimde ayaklandım. Yanında lise arkadaşımız, Serhat vardı. “Hoşgeldin!” dedim ve yanına gidip boynuna sarıldım sevinçle.

“Selen? Güzelim?” dedi Serhat ve kollarını belime sardı. “Her şeyden haberim var merak etme.” diye fısıldadı kulağıma. Geri çekilmemle başımı salladım.

“Tanıştırayım,” dedim. Kerem tanıtmamı bekliyordu. “Kerem işte. Kuzey buda.” dedim. Kerem’in kaşları çatıldı ve Kuzey’e baktı.

“Eşiyim.” dedi Kerem elini uzatarak. Serhat şaşırmış gibi yaparak el sıkıştı. “Gelsene sende?” dedim sofrayı işaret ederek.

“Yok ya rahatsız etmeyeyim.” dedi Serhat.

“He iyi o zaman iyi akşamlar.” dedi Kuzey. Eda onun koluna vurmasıyla Kuzey göz devirdi. “Şaka yaptım. Buyurun lütfen.” dedi.

“Şakaların da pek komik.” dedim. Sırıttı. Sofraya oturmamızla Serhat yanıma oturacağı sırada Kerem oturmuştu. “Sağol ya sandalyemi çektiğin için.” dedi.

İkisine baktım. Göz kırptı bana. Göz devirip önüme döndüm. Serhat karşıma oturmuştu. “Baya uzun zaman oldu buluşmayalı.” dedi.

“Değil mi? Özledim.” dedim. Kerem’in bakışları bana döndü. Kuzey’le aralarında bakıştılar ve önüne döndü. “Bende. Okul zamanı hallerimiz ne komikti ama?” dedi Serhat.

“Nesi komikti?” dedi Kuzey.

“Sen anlamazsın ya.” dedi Serhat.

“Niye ben geri kafalı mıyım? Anlat sen.” dedi Kuzey.

“Kuzey.” dedim uyarırcasına.

“Sohbet ediyoruz ya? Ne?” dedi.

“Sorun yok Selencim.” dedi Serhat. Sıla’yla olan yakınlıklarının intikamını ve Kerem’in benden uzak durması için çağırmıştım Serhat’ı.

“Ama sen salatayı sevmezsin ki.” dedi Serhat. Kerem’e baktı. “Karının ne sevdiğini bilmiyor musun?” dedi.

“Sorun yok.” dedim. Serhat tabaklarımızı değişmesiyle göz kırptı bana. Kerem elindeki çatalı sertçe masaya bıraktı. “Pek düşüncelisin?” dedi Serhat’a.

“Senin öyle olmanı beklerdim ama neyse ben bakarım Selen’e.” dedi.

“Sen bakarsın?” dedi Kerem.

“Ben evet.” dedi Serhat. Kerem sıkıntılı nefes verdi ve önüne döndü. Yemek faslı bitmesiyle bahçede oturuyorduk. Serhat ikide bir kolunu omzuma atıp duruyordu.

Kerem her seferinde bakıp bakıp içinden saydırıyordu. Sakin kalmaya çalışıyordu. Umarım bu akşamı hayırlısıyla atlatırdık.

***
Yazar’ın anlatımıyla;
“Beş dakika veriyorum kendime.” dedi Kerem. Kuzey ona bakmasıyla güldü. “Lan valla herif çok gevşek. Ben bile kıl oldum. Ağzını yaya yaya konuşmuyor mu birde?” dedi Kuzey.

“Benim sakin kalmam lazım Kuzey. Selen’in yüzü gülüyor mahvolsun istemiyorum ama kendimi de zor tutuyorum!” dedi Kerem. Selen’i kaç gündür güldürmek için çabalamıştı ve başkası zahmetsiz şekilde güldürüyordu onu
.
“Ben nasıl komik olabilirim?” dedi Kerem.

“Ne?” dedi Kuzey.

“Ne ne gerizekalı? Kız elden gidecek şimdi. Ulan kaç gündür şu kaçırılmayı unutsun da yüzü gülsün diye bir palyaço olmadığım kaldı. Sikik herif bir kelime ediyor benim güzelim anında gülüyor.” dedi Kerem.

“Ha sen ciddisin? Dur Eda’dan öğreniriz bir şeyler.” dedi ve telefondan Eda’ya mesaj attı. Hepsi bir bahaneyle mutfakta toplanmıştı. “Ne? Niye çağırdınız beni?” dedi Eda.

“Selen’e ne yapsam bu adama güldüğünden daha çok güler bana?” dedi Kerem. Eda alık alık yüzüne bakıyordu onun. “Anlamadım?” dedi Eda.

“Hayır farklı bir dil mi konuşuyoruz anlamadım?” dedi Kuzey. “Sen Selen’i mi güldürmek istiyorsun?” dedi Eda.

“Evet. Ne sever? Ne alsam, yapsam mutlu olur?” dedi Kerem.

“Yani.” dedi Eda. Gülmemek için kendini sıkıyordu. Kerem Karahan’ın düştüğü hallere gülmeden edemiyordu. “Çiçek seviyor. Ama dalından koparılmış çiçekler değil. Saksıda olacak,” dedi Eda.

“Ama Serhat getirmiş ona,” dedi Eda ve işaret etti. Selen’in gözleri parlamış şekilde ondan çiçeği almıştı ve sarılmıştı Serhat’a.

“Karıma sarılıyor Kuzey.” dedi Kerem, Kuzey’i iterek.

“Lan ben ne yaptım? Karın elden gidiyor valla.” dedi Kuzey.

“Kes lan sesini. Bana da bir şey söyle,” dedi Kerem.

“Ne gibi?” dedi Eda.

“Ya bir şey yapayım bana da sarılsın hadi.” dedi Kerem.

“Düşüneyim,” dedi Eda.

“Sen söyleyene kadar kız gitti.” dedi Kuzey. Kerem koluna vurmuştu bir tane. “Lan! Ben ne yaptım ya? Gerçekleri söylemek suçsa, müebbet yaz hakim.” dedi.

“Ne diyorsun oğlum sen? Kendine gel.” dedi Kerem.

“Of ne bileyim ben?” dedi Kuzey.

“Şirkete geri al? Bu daha çok mutlu eder onu.” dedi Eda.

“Şirket?” dedi Kerem. Eda başını salladı.

“Tamam sağol.” dedi Kerem ve oradan ayrıldı.

Eda ve Selen’in plan şimdiden işe yarıyordu. Kerem kuduruyor ve üzülüyordu.

***
beter ol köpek
diğer bölüm gece gelir belki ihtimal oda belki de gelmez bilmiyorum
neyse kızlar bayy