23.Bölüm

İyi okumalarr diğer bölüm gece gelir hadi baayyss

***
Yazar’ın Anlatımıyla;

Selen’i beklemeye devam ediyordu herkes. Kuzey ve Kerem hastanede sabahlayıp duruyorlardı. Hem Selen’i vuranı bulmaya çalışıyorlardı, hemde babasını aklamaya çalışıyordu.

Belki babasını aklarsa Selen uyandığında mutlu olurdu. “İyi misin sen? Kahve getirdim sana. Uykun açılır,” dedi Kuzey. Kahveyi elinden aldı Kerem. “Düşünüyorum.” dedi Kerem.

“Neyi? Selen’i mi? Yani bu nasıl evlilikse kızın başından ayrılmıyorsun.” dedi Kuzey imayla. Kerem göz ucuyla ona baktı. “Kız benim yüzümden vuruldu.” dedi. Bunu söylemek bile onun zoruna gidiyordu. Kimse onun için kendini riske atmamıştı.

“Ya uyanmazsa?” dedi Kerem. Yüzünü sıvazladı. Bu düşünce onu geriyordu. Yine uyansın, birbirleriyle atışsınlar istiyordu. “Uyanınca ne yapacaksın?” dedi Kuzey sırıtarak.

“Çarpacağım ağzına bir tane! İyice bozdun kendini.” dedi Kerem sinirle.

“Kardeşim normal soru soruyorum. Teşekkür mü edeceksin yoksa geçmiş olsun mu diyeceksin?” dedi Kuzey.

“Ne bileyim? Önce sen salak mısın kızım derdim herhalde.” dedi Kerem.

“Ne?” dedi Kuzey şaşkınlıkla. “Senin için kendini tehlikeye atan kadına bunu mu diyeceksin?” dedi Kuzey.

“Evet. Mal mı da benim gibi biri için kendini riske atıyor.” dedi Kerem.

“Geçmiş olsun kardeşim.” dedi Kuzey. Kerem baş salladı ‘ne’ dercesine. “Odunlukta zirveye ulaştın. Ödülü eve bıraktık artık odanın en güzel yerine asarsın.” dedi Kuzey.

“Bende ciddi bir şey diyeceksin diye bekliyorum. Mal herif.” dedi Kerem.

“Ya asıl sen mal mısın? Kız ölüm döşeğinde farkındasın değil mi? Bir hafta oldu Kerem ve Selen uyanmadı. Ne olacağı belli değil, doktorlar her habere hazırlayın kendinizi diyor. Sen kıza ne diyorsun.” dedi.

“Bana sik sik konuşup sinirlerimi bozma benim. İyi olacak.” dedi Kerem.

“Ödün kopuyor lan kıza bir şey olacak diye. Diğer ihtimalden bile kaçıyorsun. Doktor her ihtimal demeden adamın boğazına yapıştın! Diğer ihtimal de var Kerem. Selen belki iyi-“ demesiyle Kerem onun yakasından tuttuğu gibi ittirdi.

“Kes sesini! İyi olacak diyorsam iyi olacak. Boş yapma benim karşımda.” dedi.

“Defne’den sonra birini kaybetmekten korkuyorsun.” dedi. Kerem afalladı. “Korkmuyorum. Vicdan azabı çekmek istemiyorum sadece.” dedi Kerem.

“Öyle mi? Benden neden kıskanıyordun onu o zaman?” dedi Kuzey.

“Kuzey yakarım seni. Kes sesini.” dedi Kerem.

“Ne oldu lan? Sıla’ya neler neler söyledin. Kızı istemediğin konusunda nettin. Neden Selen konusunda da yüzüme rahatça istemiyorum demiyorsun?” dedi Kuzey. Kerem onun bu kadar mantıklı konuşmasına sinir olmuştu.

“İçeri geçeceğim ben. Belki bir haber vardır.” dedi Kerem.

“Kaç sen kaç. O uyanınca onunla deli gibi ilgilenmek istediğinde ve koruma içgüdüsü başladığında ne yapacaksın acaba?” dedi Kuzey.

“Çoluk çocukla işim olmaz benim. Saçma sapan konuşmayı kes. Selen benim tipim değil.” dedi Kerem. Kuzey kahkaha atmıştı. “Öyle mi? Geç bunları Kerem. Çocuk dediğin kadını kaybetmekten korkuyorsun. Artık neden kaybetmekten korkuyorsun onu da sen düşün ve yüreğin yetiyorsa cevabını alırsın.” dedi ve Kerem’i düşünceleriyle bırakarak içeri girdi.

Kuzey’in gitmesi ardından yirmi dakika geçmişti ve Kerem bilmem kaçıncı sigarasından sonra oda içeri geçmişti. Gerçeği asla kabul etmeyecekti.

Fakat şöyle de bir şey vardı, gerçeklerden asla kaçılmazdı. Kerem de bunu öğrenecekti.

***
hala cocuk diyor aa
kızlar ya ben selenin sebekligini ozledim canim selenim kitabın nesesi oymuş :((