33.Bölüm

İyi okumalarr

“Sakla beni en derininde,
aklına düştüğüm anda gülümse.”

***
Bileğimdeki ipi zorlayıp duruyordum. Adam karşımda volta atıp duruyordu. “Çok mu ileri gittin? Karahan bu abi!” dedi diğeri.

“Kes lan sende! Ne korkak çıktın?” diye bağırdı. İpi zorlamaya devam ederken, ağlıyordum. “Sırtına bakalım mı? Yaran ne durumda?” dedi. Başımı iki yana salladım.

“Ne yapsak?” dedi adam.

“Yanığa kolonya sürünce ne oluyordu?” dedi. Gözlerim irileşti. Yerimde çırpındım. En ufak yere çarptığımda bile çok acıyordu. “Videoya al,” dedi adam telefonu uzatarak.

“Karahan belamızı sikecek.” dedi telefonu tutan kişi.

Videoyu başlatmasıyla kolonyayı eline aldı. “Selam Karahancım, karın senin gerçek yüzünü bilmiyor sanırım? Ben anlatayım o halde,” dedi ve bana döndü. “Senin kocan benim adamımı sırf seni vurdu diye, bir demiri ısıtıp yaktı ellerini! Sonra da kesti. Söyle sen, sana ne yapayım?”

Yerimde çırpınmaya devam ettim. Gözyaşlarım akıyordu. Elini yüzüme uzatmasıyla geri çektim. “Sırtı açık bir şey giymişsin şansıma. Hazır mısın?” dedi.

“Senin karının yaraları henüz iyileşmemiş.” dedi adam

Kolonyayı sırtıma yavaşça dökmeye başladı. Gözlerimi kapattım. Sırtım cayır cayır yanıyordu sanki. Saçımdan kavramasıyla geri çekti. “Senin kocanın sana olan aptal aşkı yüzünden benim arkadaşım ellerini kullanamıyor!” diye bağırdı.

“Kıyamıyormuş ya sana? Bu olaylardan uzak tutmaya çalışıyor ya? Görelim bakalım, Karahan karısı için ne yapacak?” dedi ve sırtıma kolonyayı dökmeye devam etti.

Canım acıyordu. Daha ne kadar acı çekecektim bilmiyordum. Ağlıyordum sadece. “Bıçak getirin bana.” dedi.

“Abi yetmez mi?” dedi adam.

“Bıçak getir lan!” diye bağırdı. “Bu halde bile güzelsin. Kocanı şimdi anlıyorum.” dedi elinin tersiyle yanağımı okşadı. Geri çektim yüzümü.

“Kocan seni iki gün içinde bulamazsa benimsin Selen Karahan.”

Bıçağı eline almasıyla koluma kesik attı. Nefesim kesildi. Halim kalmamıştı. Kolumdan akan kanla bakışlarımı kaçırdım. Midem bulanmaya başlamıştı. Sırtım yanıyordu. Koluma da kolonya dökmesiyle gözyaşlarım akmaya devam ediyordu.

Hıçkıra hıçkıra ağlıyordum. Ağzımdaki bandı çıkardı. “Allah belanı versin senin!” diye bağırdım.

“Kerem lütfen beni bul.” dedim sesim titrerken. Sandalyemin altına tekme atmasıyla, kesik attığı kolumun üstüne düştüm. “Ah! Allah’ın belaları!” diye bağırdım.

“Kalk oradan kalkabiliyorsan.” dedi.

“Kapat videoyu da, gönder Karahan’a.” dedi ve adamlarını da alıp depodan çıktılar.

***
Yazar’ın anlatımıyla;

Kuzey ve Kerem, Selen’i bulmak için iz sürüyordu. Kerem bulamadığı her dakika kafayı yiyordu. Selen’i bulunca söyleyemediği, dokunup öpemediği her anın acısını çıkaracaktı.

Video ona düşmesiyle açtı. Kuzey de yanına oturmuş, bakıyordu. “Siktir, siktir, siktir!” dedi Kuzey. Kerem gözlerini yummasıyla, telefonu sıktı. Sırtındaki yaralar geçsin diye çok çabalamıştı ve şuan daha kötü hale gelmişti.

Bebek gibi baktığı karısına yapılanlar sinirine dokunuyordu. “O telefonu alayım ben,” dedi Kuzey. Kerem biraz daha sıksaydı kıracaktı.

“Kuzey bana karımı bul.” dedi Kerem. Kuzey onun bu ciddiliğini görünce ürkmüştü. Selen’den sonra ilk kez bu kadar ciddiydi.

“Bulacağız. Bir düşün önce, Selen’in üstünde takip cihazı falan takmadın mı?” dedi.

“Gözümün önünden gitmiyor bağırışları! Sağlıklı düşünüyor muyum ben sence?” diye bağırdı Kerem.

“Sakin! Sakin olmazsan bulamayız Selen’i. Düşün hadi.” dedi Kuzey.

“Yüzüğümüzde vardı. Lan! Doğru. Yüzükte vardı.” dedi Kerem aydınlanmış şekilde. “Bak çok iyi işte! Buluruz onu hemen.” dedi. Başını salladı Kerem ve Selen’i aramak için yola koyuldular.

Kerem bu gece Selen kollarındayken uyumak istiyordu.

***

Selen Karahan

Önüme bir tepsi itmeleriyle bu halime güldüm. Sinirlerim bozulmuştu iyice zaten birde alay eder gibi yemek bırakıyorlardı. Yerde uzanıyordum. Başım taşa çarpıp, duruyordu ve ağrıtıyordu.

Kerem belki de beni aramaktan vazgeçmişti. Zaten aramız kaç gündür kötüydü. Görüşmüyorduk bile. Varlığımdan rahatsızdı ve beni aramayı kesmişti.

Bu düşünceler canımı daha çok yakıyordu. Kerem beni bulsun istiyordum. Kerem’i özlemiştim.

Gözlerim dolarken, adam içeriye girdi.

“Ye hadi.” dedi.

“Köpek miyim ben? Siktir git.” dedim.

“Ayıp ya, üzerinde hanım hanımcık bir elbise. Ettiğin küfürlere bak.” dedi.

“Kerem sana nasıl katlanıyor?” dedi ve beni süzdü. “Gerçi böyle karım olsa, mükemmel.” dedi imayla.

“İğrençsin.” dedim.

“Şüphen olmasın.” dedi göz kırparak.

Diğer adam koşarak gelmesiyle söylediği
şeyle, kalbim duraksadı.

“Karahan bulmuş bizi! Yoldaymış, geliyormuş.” dedi panikle.

Acınası halime rağmen gülümsedim. Kerem beni bırakmamıştı. Emindim ki, bırakmazdı.

***
kavussunlar da bir çok birbirlerine yapışık vıcık vıcık çift sahneleri yazayım da bunlara görün siz🙄🙄