16.Bölüm

İyi okumalarr

***
“Ne zaman eve gideriz?” diye sordum. Kerem, bakışlarını bana çevirmesiyle sırıttım. “Gidiyorsan git.” dedi. Göz devirdim.

“Birlikte gidelim.” dedim. Kaşları çatıldı. “Biz niye her şeyi birlikte yapıyoruz? Git işte.” dedi. Ofladım. Mete yüzünden baya yakınlaşmıştık ve kaç gündür full Kerem’i görüyordum.

Sessizlik oluştu aramızda. Kerem çalışırken, onu inceliyordum. Gözleri ne güzeldi öyle? Saçları çok yumuşak duruyordu.

Başımı iki yana salladım ve bu düşüncelerimden arındım. Kapı tıklanmasıyla içeri bir adam girmişti. “Vay kardeşim,” dedi adam.

“Kuzey? Nereden çıktın lan?” dedi Kerem. Ayaklanmasıyla sarılmışlardı. “Öyle sürpriz yapayım istedim. İlk yanına uğradım umarım Yelda teyze kızmaz bana,” dedi gülerek.

“Valla pek şansın yok gibi.” dedi Kerem. Kuzey’in bakışları beni bulmasıyla ıslık çalmıştı. “Oha, kadına bak.” dedi.

Kerem’in kaşları çatılmasıyla bana baktı. “Selen’den mi bahsediyorsun?” dedi.

“Başka kadın mı var odada? Adı Selen mi? Ne güzel adı var. Su gibi kadın maşallah,” dedi.

“Teşekkür ederim. Çok incesin,” dedim gülümseyerek. “Gülümsüyor birde?” dedi Kuzey.

“Otur Kuzey. Ağzını da kapat.” dedi Kerem.

“Niye lan? Çalışanın falan mı? Aşırı beğendim ben kadını.” dedi. Kerem’in asla karısı olduğumu söyleyeceğini zannetmiyordum. Bende onun inadına asla söylemeyecektim. “Çalışanıyım.” dedim. Kerem’le göz göze gelmemizle başını salladı ‘öyle mi’ dercesine.

“Kov sen bu kadını.” dedi Kuzey.

“Niye kovuyorum?” dedi Kerem. “Benimle çalışsın.” dedi Kuzey.

“Seninle çalışsın?” dedi Kerem. Sinirlenmeye başlıyordu çok belliydi. Bakışlarını bana çevirdi. “Çalışmak ister misin Selen?” dedi.

“Hım, bilemedim şimdi..” dedim.

“Ya ne demek bilemedim? Çok iyi anlaşırız kızım! Bu robottan daha eğlenceliyimdir.” dedi Kuzey.

“Tatlı çocuksun.” dedim gülerek.

“Tatlı?” dedi Kerem. Başımı salladım. Dudaklarını büzdü ‘vay be’ dercesine. “Tatlı dedi bana. Heyecanlandım.” dedi Kuzey.

“Sikmeyeyim heyecanını seninde şimdi. Karım lan o benim!” dedi Kerem.

“Ne?” dedi Kuzey.

“Kalırsın öyle işte. Mal herif,” dedi Kerem. “Kadına bak diyor birde, salak.” dedi Kerem.

“Kardeşim ben nereden bileyim karın olduğunu?” dedi Kuzey.

“Bilmeden sulanma o zaman!” dedi Kerem sinirle.

“Ne kızıyorsun ya? Bilmiyorum dedik alt tarafı.” dedi Kuzey.

“Kızmıyorum.” dedi Kerem. Afallamıştı. “Ne kızacağım?” dedi.

“Belli. Ağzıma sıçmadığın kaldı.” dedi Kuzey.

“Abartma. Ucundan uyardık,” dedi.

“Ucundan?” dedi Kuzey alayla. “Ne sahiplenmişsin lan kadını? Paylaşmıyor da,” dedi Kuzey.

“Kes sesini.” dedi Kerem. “Bu velet kim? Pek tatlı.” dedi Kuzey. Yanıma gelmesiyle, Mete’yi kucağına almıştı. “Bende ağlıyordu da umarım sende durur.” dedim.

“Durur yenge durur.” dedi. Yüzümdeki gülümseme silindi. Niye yenge dedi ki şimdi?

“Yenge mi?” dedim.

“Ne diyeceğim başka?” dedi Kuzey. Başımı salladım. Kerem’le göz göze gelmemizle, göz ucuyla ben ve Kuzey’i izliyordu. Bakışları pek sevgi dolu değildi ne yazık ki..

Birkaç saat Kuzey’le kaynaşmış ardından birlikte eve geçmiştik.

***
Kurabiyeyi fırına atmamla yanımda duran Kuzey’e baktım. “Çok güzel görünüyor ha! Çok heyecanlandım.” dedi. Güldüm.

“Klasik kurabiye işte. Neyine heyecanlandın ki?” dedim.

“Bayadır yemiyorum ya kurabiye falan. Yapanım yok,” dedi.

“Yersin hayrıma.” dedim.

“İşte yenge dediğin böyle oluyor,” dedi.

“Sen bana hep yenge mi diyeceksin?” dedim. Başını salladı. “Olması gereken bu.” dedi.

“Peki.” dedim. “Kerem hep böyle mi? Hiç gülmüyor mu?” diye sordum.

“Yok. Hiç güldüğünü görmedim ben onun. En son işte küçükken falan güldü sonrası yok. Seninleyken de mi gülmüyor? Eşisin falan ya ondan sana gülüyordur sanıyordum.” dedi.

“Yani,” dedim. “Bilmem ki. Meraktan sordum işte,” dedim omuz silkerek.

“Kerem ne zaman güler ancak biliyor musun?” dedi. Başımı salladım söylemesi için. “Senden şüphe duymadığında.” dedi. Kaşlarım çatıldı.

“Güvenmekle alakası yok Selen. Gitmeyeceğine inandığında, yanında hep kalacağını hissettiğinde, onu bırakıp gitmeyeceğinden emin olduğunda ancak böyle rahatlayıp güler, istediği gibi davranır.” dedi.

“Anladım.” dedim. Seksen yedi gün sonra gidecektim halbuki. “Ne zaman pişer bunlar?” dedi Kuzey. Eldiveni takmamla fırının kapağını açtım. Tepsiyi çıkarmamla tezgaha bıraktım.

Kerem gelmişti. “İkiniz ne yapıyorsunuz tek başınıza?” dedi. Sorgularcasına bizi izliyordu. “Kurabiye yaptım. Yer misin?” dedim.

“Yemem.” dedi.

“İlk kez yaptım. Tadına bak?” dedim. Yüzümü inceliyordu. “Lütfen.”

Bir şey demedi fakat diğer yanımda yer almıştı. Bir tane almamla ağzına doğru uzattım. Isırık almasıyla ona bakıyordum. “Fena değil.” dedi.

“Fena değil mi?” dedim. Moralim düşmüştü. Güzeldir diye ümit etmiştim. “Öküz müsün lan? İnsan güzel bir şey söyler.” dedi.

“Ne diyim?” dedi Kerem.

“Bir şey demesine gerek yok. Güzel olur sandım,” dedim omuz silkerek. “Kötü demedim.” dedi Kerem. Başımı salladım. “Valla demedim Selen.” dedi.

“Tamam Kerem.”

“Çok güzel olmuş.” dedi. Elimdeki yarım kalan kurabiyeyi de almasıyla ağzına atmıştı. Gülümsedim. Bakışları gülüşüme kaymasıyla rahat bir nefes verdi.

“Beğendin yani?” dedim. Başını salladı. “Kuzey’e mi yaptın sen bunları?” dedi.

“Evet.” dememle kaşları çatıldı. “Sebep?”

“Bayadır kurabiye yemiyormuş. Rica etti,” dedim.

“Feray’a söyleseymiş.” dedi Kerem. “Niye illa sen? Niye yoruyor seni?”

“Yemedik karını. Alt tarafı kurabiye lan,” dedi Kuzey.

“Kalkıp kendin yapsaydın Kuzey. Uşağın mı var?” dedi Kerem.

“Abartma sende. Ne yaptım sanki?” dedim. Bakışları bana değmesiyle susmuştu. “Ne yapıyorsanız yapın. Ne ara kaynaştınız onu da anlamadım ya?” dedi.

“Pek sevecen biri yengem ya.” dedi Kuzey, kolunu omzuma atarak. Kerem’in bakışları kola kaymıştı. “Kuzey,” dedi.

“He?”

“O elini kırmayayım senin. Fazla sırnaşma,” dedi.

“Niye ya? Baya iyi anlaştık biz.” dedi. Bakışlarıyla öldürüyordu sanki Kuzey’i. “Neyse odaya gidiyorum ben, iyi geceler size.” dedi ve gitti.

***
Kerem; Ne zaman odaya gelmeyi düşünüyorsun?

Selen; Ne?

Selen; Sen uyumadın mı?

Kerem; Hayır seni bekliyorum

Selen; Sebep?

Selen; Birlikte uyuyorduk da haberim yok herhalde

Kerem; Ne alaka

Kerem; Ne gülüşüyorsanız bu kadar

Selen; Ne

Selen; Sen bizi mi izliyorsun pencereden?

Selen; Ahsöwpdmwşdö

Kerem; Ne izleyeceğim sizi?

Kerem; Balkonumda hava alıyordum

Selen; Bizi izlemiyordun yani?

Kerem; İzlemiyorum Selen

Selen; Peki

Selen; O zaman beni beklemene de gerek yok

Selen; Al havanı ve uyu

Kerem; Siz ne yapacaksınız?

Görüldü

Kerem; ???

Selen; Pardon ya Kuzey komik bir şey diyordu da ona gülüyordum

Selen; Görüldü de kalmış

Kerem; Aman ne hoş

Kerem; Bana bu kadar gülmedin

Selen; Doğru senin yanında daha çok ağlıyordum

Kerem yazıyor…

Kerem; Ben tatlı mıyım?

Selen: Ne

Kerem; Sordum.

Selen; Nereden çıktı bu şimdi?

Kerem; Öyle sordum.

Selen; Yok değilsin

Kerem; Tamam Selen

Kerem; Sormadım say

Selen; Tamam sayarım

Kerem; Değilim yani

Selen; Hayır Kerem

Kerem; İyi

Kerem; Öylesine sormuştum zaten

Selen; He

Kerem; Ne he

Selen; Ya Kuzey’e odaklanamıyorum

Selen; Boş boş uzatıyorsun

Selen; Gidip uyu be

Kerem; İyi

Kerem; Tamam

Kerem; Gidiyorum

Kerem; İyi geceler Selen

Selen; Sana d

Kerem; Mal herif ya gelir gelmez aldı karımı (Gönderilmedi)

Kerem; Bari onu tam yazsaydın Selen

Kerem; Bu kadar takmadığını belli etme

Selen; Ney

Kerem; Yok bir şey

Kerem; İyi geceler

Selen; Sana da Kerem

Görüldü

***

kıskanclıklar baslamıs bakıyorummmm