11.Bölüm

İyi okumalarr

***
Gözüme çarpan güneşle, gözlerimi araladım. Üstümdeki cekete bakmamla kaşlarım çatıldı. Bunun üstümde ne işi vardı? Üstümden çekmemle yataktan kalktım.

Elbisemle duruyordum. Makyajım bozulmuştu hep. Başım felaket ağrıyordu. Bahçeye inmemle tüm aile kahvaltı yapıyordu. Kerem de aralarındaydı.

“Günaydın.” dedim. Ortam sessizleşmesiyle herkes Kerem’e bakmıştı. “Günaydın kızım. Geç otur,” dedi adam.

“Siz?” dedim.

“Babasıyım. Hoş geldin kızım,” dedi. Gülümsedim. “Hoş buldum. Sizi hiç görmedim?” dedim.

“Yurt dışından yeni döndüm. Ondandır.” dedi. Başımı salladım. “Feray, gel kızın çayını doldur.” dedi adam. Feray yanıma gelmesiyle çayımı doldurmuştu. Kerem’e baktım.

“Günaydın.” dememle göz ucuyla bana baktı. Bir şey demeden önüne dönmüştü. Kaşlarım çatıldı. “Günaydın demek zor bir şey mi?” diye fısıldadım.

“Sende ki yüzsüzlük fazla ama!” dedi Sıla.

“Ben bunu parçalarım.” dedi. Kerem’in annesi, Sıla’yı durdurmasıyla anlamaz gözlerle onları izliyordum. “Ne yaptım?” dedim şaşkınlıkla.

Kerem ayaklanmasıyla, “Afiyet olsun herkese. Sıla sakın bir vukuatın kulağıma gelmesin.” dedi. Ayaklanmamla Kerem’in peşine takıldım.

“Dursana,” dedim. Dışarı çıkmamızla adamların yanına gitti. Kolundan tuttum. “Kime diyorum? Ne yaptım? Niye herkes bana kin dolu?” dedim.

“Selen gözüme gözükme.” dedi.

“Kerem.” dedim. Bakışlarını bana çevirmesiyle duraksadı. “Ne?” dedi.

“Ne yaptım? Kırdım mı seni istemeden?” dememle güldü. “Hayatımda ne gibi bir yerin var da beni kıracaksın sen? Kendine gel. Sahte bir evliliği gözünde bu kadar büyütme. Sonra hayal kırıklığına uğrarsın,” dedi. Kaşlarım çatıldı.

“Yani bilmiyorum büyütmedim zaten. Sebebini soruyorum sadece.” dedim.

“Sebebini anlatırsam burada gerçekten kavga edeceğiz. Uzatma.” dedi.

“Başıma o kadar büyük işler açıyorsun ki, seni kendime alarak hata mı ettim acaba diye düşünüyorum sadece.”

“Ne yaptım bu kadar? Bana da bir şey söyleyin.” dedim.

“Dün benimle iş yemeğine gelmiştin ya? Mahvettin onu Selen. Adamlara işi hak etmediğimi, beceremeyeceğimi söyledin. Hatta o kadar beceriksizmişim ki, sizin şirkete o yüzden ortak olmuşum. Adamda tabii karımın beni tanıdığını o yüzden böyle dediğini düşünerek vazgeçti.”

Omuzlarım düştü. “Özür dilerim.” dedim.

“Dileme! Nefret ediyorum özür dilenmesinden. Kendim de asla dilemem birinden. O saçma sapan özür şeyini duymak istemiyorum Selen! Aylarımı siktin attın. Belki de planlıydı?” dedi. Şaşkınlıkla ona baktım.

“Hayır! Neden bilerek işini sabote edeyim Kerem? Bana onca yaptığınız şeye rağmen bir şey yapmadım. Yapmam da.” dedim.

“Bilmiyorum artık. İntikam peşindesindir.” dedi.

“Beni hiç tanımamışsın.”

“Seni tanımak istemiyorum.” dedi.

“Dosyayı bana ver o zaman. Ben nasıl mahvettiysem ben düzelteyim?”

“İstemez. Kendi işimi kendim görürüm. Kimseden yardım istemem,” dedi.

“Ben kimse değilim.” dedim.

“Sana hep hatırlatmam mı lazım, kağıt üstünde bir şey olduğunu? Gerçekten eşim değilsin.” dedi.

“Nikah cüzdanı öyle demiyor ama?” dememle kaşları çatıldı. “Sabır. Çekil şuradan, şirkete gideceğim.” dedi.

“Bende geleceğim.” dedim.

“Gelmiyorsun. Otur da, az yeni yeni intikam planları düşün.” dedi.

“Ne intikamı ya? İntikam olsaydı, o daveti de mahvederdim.” dedim.

“Mahvetmedin mi? Sıla’nın elbisesine içecek döktün.” dedi.

“Hak etmişti.” diye mırıldandım. “Selen.” dedi.

“Kerem.” dedim. Hep başa sarıyorduk.

“Uzatma. İçeri geç,” dedi. “Konuşmaktan nefret ediyorum ama sen maşallah çenen o kadar düşük ki, susmuyorsun!” dedi.

“Ya ama ne yapayım? Asla bir şey anlatmıyorsunuz. Ay Sıla zaten ayrı kafada sanki ona bir şey yaptık. Ama babanı sevdim, iyi adam. Bu evdeki tek iyi o sanırım. Birde adamların falan. Gerçi biraz korkunç duruyorlar dıştan bakınca ama hiç de öyle değiller bence. Eviniz desen ayrı. Of hepiniz ayrı soğuksun-“ dememle avuç içini dudaklarımın üstüne koydu. “Sus. Azıcık nefes al, sus.” dedi.

Alık alık yüzüne bakıyordum. “Elimi çekeceğim ve susacaksın.” dedi. Başımı sallamamla elini çekti. “Sus desen susardım. Ne kapatıyorsun? Sanki sus dese susmayacağız.” dedim.

“Bak hâlâ! Gidiyorum ben. Sen gelene kadar böyle konuş dur tamam mı?” dedi ve arabasına bindi. “Ne konuşacağım be kendi kendime? Deli miyim? Manyak mıdır nedir?” dedim arabanın tekerine tekme atarak. Camı açmasıyla geri çekildim.

“Güle güle.” dedim el sallayarak. Göz devirmesiyle önümden toz olup gitmişlerdi.

“Sen gel bakalım, günümüz yeni başlıyor.” diyen Sıla’nın sesini duymamla gözlerimi yumdum. Sanırım günüm yeni başlıyordu gerçekten de.

***
sıla uza ya
öf ship bölümleri gelmiyor sıkıcı böyle