19.Bölüm

İyi okumalarr

(Kombinler 2. fotoğraftakiler)
***

“Uyanıyor sanırım.” diyen sesler duydum. Gözlerimi aralamamla yerimde doğruldum. “Hah,” dedi Kerem. Masadaki bardağı bana uzatmasıyla birkaç yudum içmiştim.

“İyi misin?” dedi. Başımı salladım. “Niye bir anda bayıldın sen?” dedi. Gözlerim dolmasıyla, ağlamaya başlamıştım.

“Selen? Ne oluyor? Anlayamıyorum seni.” dedi.

Kollarımla yüzümü kapatmamla ağlamam durmuyordu. “Çıksın herkes dışarı. Hadi!” dedi Kerem.

Hepsi çıkmasıyla Kerem kolumu çekti. “Ne oluyor? Delirtme insanı.” dedi. “Ne ağlatıyor bu kadar seni?”

Yerimde doğrulmamla boynuna sarıldım. Başımı omzuna yaslamamla ağlamaya devam etmiştim. Kollarını bana sarmasıyla, sırtımı okşadı. “Selen ne oluyor?” dedi.

“Ben gitmek istiyorum. Burada durmak istemiyorum Kerem.” dedim geri çekilerek. Saçımın bir tutamını kulağımın arkasına sıkıştırdı. “O ne demek şimdi? Ben yokken bir şey mi oldu?”

“Çok şey oldu Kerem. Benim dayanacak gücüm kalmadı,” dedim iç çekerek. Ağlamam durmuyordu. “Ben kabahatim olmadığı halde her şeyin suçunu çekmekten yoruldum. Herkes üstüme üstüme oynuyor. Suçu işleyen ben değilim diyorum! Haberim bile yok. Kardeşine yapılanları duyunca o kadar üzüldüm ki, neden babamı destekleyeyim?” dedim.

“Yapmadım Kerem! Yapmadım. Bir insan daha ne kadar yapmadım diyebilir bilmiyorum ama o kadar yoruldum ki. Bu sürenin bir an önce dolmasını istiyorum sadece. Kurtulmak istiyorum buradan,” dedim.

“Annem ne yaptı Selen?” dedi.

“Sorun annen değil. Sorun benim doğduğum ailede. Kendi işledikleri kabahatlari ben çekiyorum ve kimse de çıkıp demiyor ki, bu kızın ne suçu var? Tek suçum o adamın kızı olmak ve bu benim elimde olan bir şey değil!” dedim.

“Bana anlatır mısın olanları? Hiçbir şey bilmeden seni koruyamam.” dedi.

“Sen mi beni koruyacaksın? Sanki onlardan farkın var.” dedim.

“Kurtulmak bu kadar mı istiyorsun?” dedi.

“Hiç bu kadar istememiştim.” dedim. “O kadar mutlu değilim ki, boğuluyorum resmen. Duvarlar üstüme üstüme geliyor.” dedim.

“İki gündür yüzün gülüyordu ama?” dedi.

“Beni mutlu ettiğini mi sanıyorsun? Senin gibi bir adamın yanında ben mutlu olabilir miyim sence? Sen tehlikenin ta kendisisin Kerem. Senin yanında mutlu olunmaz.”

Çenesini sıkmasıyla başını salladı. “Eyvallah.” dedi. “Beni salacak mısın? Boşanacak mıyız?” dedim.

“Hayır.” dedi. Omzundan itekledim. “İşte busun. Duygusuz, bencil, kalpsizin tekisin!” diye bağırdım. Başını salladı. “Öyleyim.” dedi.

“Nefret ediyorum senden. Ömrümün sonuna kadar da nefret edeceğim.” dedim.

“Öyle yapman daha doğru olur yoksa hiç iyi yere varmayacağız.” dedi. Ağlamaya devam ediyordum. Yastığı kucağıma almamla ona sarıldım. “Bana da sarılabilirsin.” dedi.

“İstemez.” dedim.

“Emin misin?” dedi.

“Uyumak istiyorum sadece.” dedim ve yerimde doğruldum. Diğer tarafa uzandım. “İyi geceler o halde.” dedi ve ayaklandı.

“Gidiyor musun?” dedim.

“Bekleyeceğim Selen. Kabus görme diye,” dedi. Koltuğa oturdu. “Uyu sen.”

“Annem kabus görmeyeyim diye hep elimi tutardı.” dedim. Kaşları çatıldı. “Yani? Elini mi tutacağım? Kaç yaşındayız?” dedi. Ofladım.

“Tutma sen zaten. Kalsın. Dokunmamı istemiyordun sana pardon.” dedim.

Aradan geçen yarım saat sonra uyuyakalmıştım. Uyku arasında, elimde hareketlilik hissettim. “Bunu yaptığıma inanamıyorum anasını satayım. Ne ara bu hale düştüm?” dedi ve elimi sımsıkı kavradı.

Hafif gülümsememle uyumaya devam etmiştim.

***
geçiş bölümü gibi oldu sanki nys
ilk kez sarıldılar bu arada ??