37.Bölüm

İyi okumalarr

***
Serhat’la birlikte Kerem’i denemeye devam ediyorduk. Kerem’in sabrı taşmak üzereydi farkındaydım bunun ama kendimi durduramıyordum.

“Selen,” dedi Kerem. “Bir gelsene.” demesiyle kalkıp onu takip ettim. İçeri geçmemizle bana döndü. “Sarılsana bana.” dedi.

“Ne?” dedim şaşkınlıkla. “Sarıl işte.” dedi.

“Niye durduk yere sarılıyoruz?” dedim sorgularcasına. “İki kere o sikik herife sarılmayı biliyorsun ama?” dedi sinirle.

“Ne ne? Terbiyesiz! Düzgün konuş.” dedim.

“Yalan mı?” dedi.

“Ne alakası var? Kafanda kuruyorsun.” dedim.

“Sarılmıyor muyuz?” dedi.

Sessiz kaldım. “Her neyse,” dedi ve iç çekti. “Şirkete dönmek istiyor musun?” dedi.

“Ne?” dedim. “Bir kere sordum daha sormam.” dedi.

“Ne değiştirdi fikrini?” dedim.

“Yüzün gülüyor şirkette falan. Mutlu olursun diye düşünüyorum.” dedi.

“Teşekkür ederim.” dedim.

“Ee?” dedi. “Ne ee?” dedim.

“Bu kadar mı?” dedi.

“Ne bekliyorsun?” dedim.

“Teşekkür için sarılırsın falan?” dedi. Kaşlarım çatıldı. “Niye böyle bir şey yapayım?” dedim.

“Ya neden yapmayasın? O at denen herife sarılıyorsun ama?” dedi.

“Ne? At mı?” dedim. Başını salladı. “Alemsin Kerem gerçekten. Çocuk gibisin.” dedim.

“Ne yapmaya çalışıyorsun? Benim yaptıklarımı yapıyorsun.” dedi.

“Senin yaptığını yapsaydım, bana aşık olan bir adamın kocamı ezmesine izin verirdim.” dedim. Şaşkınlıkla bana baktı. “Ya Sıla’dan bana ne?” dedi.

“Senin bana ne dediğin kadın yüzünden sırtımda aptal bir yanıkla dolaşıyorum! Benden uzak dur Kerem. Bizden asla olmayacak.” dedim ve omzuna çarparak oradan uzaklaştım.

İçeri geçmemle Kerem’i kendi düşünceleri arasında bırakmıştım.

***
Birkaç gün sonra

Serhat kaç gündür burada kalıyordu ve Kerem fazla sakindi. Niye bu kadar sakin karşılıyordu bilmiyordum ama kaç gündür yüzü hep asıktı.

Kapıdan gelen kişiyle yüzümdeki gülümseme soldu. “Konuşalım mı?” dedi babam.

“Senin ne işin var burada?” dedi Kerem ayaklanarak. “Kızımla konuşmaya geldim.” dedi.

“Konuşacak tek kelimeniz yok sizin. Uza!” dedi Kerem.

“Kaçırılmış kızım? Neden haberim yok?” dedi babam. “Hiç arayıp sormadığın içindir baba.” dedim.

“Selen! Yapma böyle kızım. Babanım ben senin,” dedi. Başımı salladım. “Yalnız konuşabilir miyiz? Lütfen.” dedi.

“Geç.” dedim.

“Nasılsın? İyi misin?” diye sordu. Kapıyı kapatmadan, karşısına oturdum. “İyiyim baba. Ne için geldin?” diye sordum.

“Seni merak ettim kızım. Haberlerde gördük hep kaçırıldığını. Böyle mi öğrenecektik Selen?” dedi.

“Kerem’in lafından korkup da kızınla iletişimi kesen sizdiniz. O yüzden gelip bana burada niye anlatmadın deme.” dedim.

“Ondan korkan kim? Ben senin zarar görmeni istemiyorum kızım.” dedi. Güldüm. “Zarar öyle mi?” dedim ve kolumu gösterdim. “Kaçırıldığımda yaptılar bunu, Kerem onların adamının canını yakmış onlar da beni kullandı.” dedim ve arkamı dönüp, sırtımı açtım. “Sıla. Kerem’e aşık. Ona olan kıskançlığından sırtımı yaktı ve doktor iz kalacağını söyledi.” dedim sesim titrerken.

Önüme döndüm. “Kolumu kolonyayla yaktılar.” dedim.

“Beni neden aramadın?” dedi.

“Ya sen beni dinlemiyor musun? Yoktun diyorum baba! Benim bu evde cenazem de çıksa sen yoktun! Vuruldum ya ben! Kerem’e zarar gelmesin diye merminin önüne atladım. Annem bile geldi ama sen yine yoktun!” diye bağırdım.

“İşim vardı.” dedi.

“İşin mi vardı? Dalga mı geçiyorsun sen benimle? Kızını orada vuruyor saçma sapan herifler ve bunun peşine Kerem düşüyor!” dedim.

“Kızım.” dedi.

“Bana kızım deme!” dedim.

“Onlardan intikam alabiliriz.” dedi.

“Ne diyorsun sen?” dedim.

“Kerem sana aşıkmış. Nasıl becerdin bilmiyorum ama ona olan aşkını kullanabilirsin.” dedi. Ağzım açık ona baktım. “Ne?” dedim şaşkınlıkla.

“Evet. Dün geldi benimle konuştu. Kızını seviyorum dedi ondan uzak durun, üzmeyin dedi. Karahan seni seviyor Selen. Onu kullanıp, intikam alabilirsin!” dedi.

“Ne istiyorsun? Ne yapacağım?” dedim.

“Onlar da çok güçlü bir proje var. Kerem’i seviyor gibi yapıp, onun koynuna girebilirsin.” dedi.

“Kerem de buna inanacak kadar aptaldı zaten.” dedim.

“Görmüyor musun Selen? Kerem senden duyacak bir seni seviyorum lafını bekliyor. Ruhu bile duymaz. Sen gel babanı dinle.” dedi.

“Düşüneceğim.” dedim.

“Aferin benim kızıma. Hâlâ damarlarında Aksoy kanı var biliyordum!” dedi heyecanla. Babamı başımdan salmak için böyle konuşmuştum. Eğer inkar etseydim, sabahtan beri sayıp sövecekti. Kerem duymadan gitmeliydi.

“Git artık.” dedim.

“Senden haber bekliyorum.” dedi göz kırparak ve gitti. Kapıyı açmamla karşımda Kerem’i görmemle irkildim. “Ya ne yapıyorsun? Korktum!” dedim.

“Beni kullanacak kadar mı kör oldun Selen?” dedi ve başını iki yana sallayıp gitti. Arkasından bakakaldım.

Duymuştu. Bu sefer feci yanlış anlamıştı.

***
cok sevdim duydun muuuu
üf neyse aglamayın duzelirsiniz
kerem;

biraz da selenin cabaladıgı bölümlere geçelim artıkk