7. bölüm · Katilin Kızı
7.Bölüm
İyi okumalaar
***
“Evlendi ve bitti yani? Bizimde bir şeyler yapmamız lazım! Böyle çok rahat.” diyen sesler duysam da gözlerimi açmadım.
“Kerem’in işine karışmayalım.” dedi diğeri.
“Ama bu kadın çok rahat. Ona böyle mi ceza keseceğiz? Görmüyor musun, hiçbir şey yaptığınız yok!” dedi.
“Ne yapacağız?” dedi kadın.
“İzle,” demesiyle biri kolumdan kavrayıp çekiştirmeye başladı. Gözlerimi aralamamla, başımda Sıla ve Kerem’in annesini gördüm.
“Ne oluyor ya? Bırak.” dedim. Halim yoktu.
“Kalk diyorum sana.” dedi ve elini alnıma koydu. İçim ürpermişti. “Ateşin var. Söndüreceğim seni. Kalk!” diye bağırdı.
“Kalk be sende!” dedi annesi ve diğer kolumdan tuttu. Beni banyoya sokmalarıyla suyu üstüme tutmuşlardı. Su çok sıcaktı. “Yanıyorum. Kapat,” dedim ve öksürdüm. “Şunu! Kapat.” dedim.
“Güzel mi? Havale geçir de geber.” dedi Sıla.
“Kapat diyorum sana! Yanıyorum.” dedim. Suyu boynuma tutmasıyla boynum cayır cayır. yanıyordu. Hasta olduğumdan fazla halim yoktu. Gözlerim kararmaya başlarken, duvara tutundum.
“Bunlar daha iyi günlerin senin. Elimden çok çekeceğin var. Sizin yüzünüzden Kerem aylardır odasından çıkmadı. Kardeşini kaybetti diye. Adam hayata küstü. Mahvoldu. Suçu kendinde aradı. Bende seni öyle mahvedeceğim.” diye bağırdı.
“Ya bırak!” diye bağırdım. “Ben mi öldürdüm onun kardeşini? Yeter artık!” dedim.
Duş kabinden çıkmaya çalışsam da engel oldular. Sırtım duvara çarpmasıyla nefesim daralmaya başladı. Yere düştüm. “Yeter Sıla, Kerem gelir her an.” dedi kadın.
“Umurumda mı? Eserimle gurur duyar oda. Bence bana teşekkürler öpücüğü bile verir.” dedi Sıla. Suyu boynuma ve yüzüme tutup duruyordu. Boynuma dokunamıyordum. Aşırı sıcaktı. Hissediyordum.
Kapı sesi gelmesiyle Sıla panikle suyu kapatıp banyoyu kilitledi.
Ellerimle yüzümü sıvazladım. Duvardan destek almamla yerden kalktım. Aynadan boynuma bakmamla gözlerim doldu. Boynum yara olmuştu. Kızarmıştı.
Havluyla vücudumu kuruladım. Kıyafetlerim sırılsıklam olmuştu. Ağlaya ağlaya kurulanıyordum. Kapıya vurulmasıyla elimle ağzımı kapattım. “Selen? Orada mısın?” dedi Kerem.
“Eve,” dedim ve nefesim yetmedi. Derin bir nefes alarak, “Evet buradayım.” dedim.
“İlaçlarını getirdiler çık hadi.” dedi.
“Tamam.” dedim. Üzerimdekiler ıslaktı. “Kerem,” dedim kapıyı açıp. “Hı?” dedi telefonla oynarken.
“Bana kıyafet getirir misin? Üstümdekiler ıslandı.” dedim. Kaşları çatıldı. “Nasıl ıslandı?” dedi.
“Ya üstüme bir şey döküldü, onu silerken işte.” dedim. Gözleri kısıldı. “Gel bir sen,” dedi.
“Ya müsait değilim. Getir işte.” dedim.
“Sesin kötü geliyor Selen.” dedi.
“Ne oldu endişelendin mi?” dedim alayla.
“Ne endişeleneceğim senin için? İyi bekle.” dedi ve içeri girdi. Boynum acısını belli ederken, Kerem kıyafet getirmişti. “Bu ne? Bunlar benim değil.” dedim.
“Senin değil zaten. Benim. İdare et, seninkiler gelene kadar.” dedi.
“İyi.” dedim. Ondan kıyafetleri almamla, üstümdekini zorla çıkardım. Canım çok acıyordu. Her yerim sımsıcaktı. Başım çok kötü dönüyordu. Acıyla inledim. “Selen? Ne oluyor kızım?” dedi Kerem, kapıya vurarak.
Acıyla boynumu tuttum. Boynumdan üstü geçirirken, acımıştı. “Bir şey yok! Ayağımı vurdum sanırım.” dedim sesim titrerken. Eşofmanı da giymemle duvara tutundum. Gözyaşlarım akarken, ağlıyordum sadece.
Musluğu açmamla boynuma biraz su döktüm. Banyodan çıkmamla Kerem kafasını kaldırmasıyla göz göze geldik. Bakışları gözlerimden boynuma kaymasıyla kaşları çatıldı.
Yerinden kalktığı gibi yanıma gelmişti. Saçlarımı sırtıma itti ve boynum açığa çıkmıştı. “Bu ne? Nasıl becerdin boynunu böyle yakmayı?” dedi.
“Sakarlık işte.” dedim ve geri çektim başımı.
“Böyle yapman için tam bir salak olman lazım Selen.” dedi.
“Salakmışın demek ki Kerem! Neyi sorguluyorsun? Çekil.” dedim. Canım o kadar acıyordu ki, sabaha kadar ağlamak istiyordum. Gözyaşlarımı sildim.
“Geç uzan.” dedi. “Bakayım ateşin düşmüş mü?” dedi ve elini alnıma koydu. İçim titredi. “Senin nasıl ateşin yükseldi? Nasıl becerdin?” dedi.
“Sana ne ya! Rahat bırak beni.” dedim ve onu itmemle yatağa uzandım. “Örtünme.” dedi örtüyü üstümden alarak.
“Üşüyorum.” dedim. Örtüyü üstüme almamla, çekti.
“Ya Kerem, gitsene sen.”
“Kızım salak mısın? Bayılıp gideceksin şimdi. Nasıl yaktın bu kadar anlamıyorum. Göğsüne kadar yanmışsın Selen.” dedi.
“Baktın mı? Oha!” dedim ve ittim onu. “Lan dur! Bakmadım. Belli oluyor. İlerisi var yani. Sapık değilim.”
“Belli.” dedim. Göz devirdi. “Ne yaptın da yaktın kendini Selen?” dedi.
“Ya ne yapacaksın Kerem? İstediğiniz oluyor tamam mı? Zehir oluyor bana bu ev. Tamam mı? Başını yastığa çok rahat şekilde koyabilirsin. Amacınıza ulaşıyorsunuz.” dedim. Yeni fark etmiştim ağladığımı. Ona sırtımı dönerek uzandım ve uyumaya çalıştım.
***
karahan ailesinden nefret🙄🙄
bence bu çiftin de şarkısı beni hatırla olmalı evt o tm? her bölüme uyuyor çünkü😭😭
