-38-

Saatler ilerledikçe hava soğumuştu.Dördümüz içeriye geçmiştik,Chan bebeğimizi yatırmak için üst kata çıkmıştı.Koltuğa yerleştiğimizde”Seungmin ne zaman evlenmeyi düşünüyorsunuz?”

Sesizliği bozan soruyla Minho’ya bakışlarımı çevirdim.”Bilmiyorum Jeonginden sonra çok hareketli geçti günlerimiz,oturup bir ayarlama yapamadık.”

Jisungda lafa atılarak “Gerçekten Minnie bebeğiniz var ama evli bile değilsiniz babası sadece sen gözüküyorsun.Jeongin’e sahip olabilmek için evlenmeniz şart aksi taktirde bebeğinizi sizden almaları kolaylaşacak.”

Jisung’un söyledikleriyle beynimden vurulmuşa döndüm.Bebeğimi kimse benden alamazdı evet bir kimliği bile yoktu adlarımızın yazması gerekiyordu.

Sesli yutkunduktan sonra karşımdaki ikiliye”Merak etmeyin onu kimse benden alamaz Chan’lada konuşuruz bu konuyu hallederiz!”demiştim sesim biraz yüksek ve sinirli çıkmıştı.Bebeğimin benden alınma düşüncesi tüm vicuduma yayılmıştı.

Aniden ayağı kalmış üst kata doğru adımlamıştım okadar fazla düşünceliydimki Merdivenlerden inen Chan’ı bile fark etmemiştim.

Chan kolumdan sertçe kavrayarak “Bebeğim Nereye?” Kaşlarını çatmıştı.”Yorgunum sadece Chan” diyerek kolumu tutarak adımlarımı hızlandırdım.

….

Chan

“Seungmin’nin neyi var?”karşımdaki ikiliye Kisungda elini boynuna atarak “Evli olmadığınız için bebeği sizden kolayca alabileceklerini söylemiştik.sanırım ona biraz korkmuş” başımı anladım der gibi salladıktan sonra koltuğun köşesine oturmu bacaklarımı acmıştım bebeğimizi sallamaktan kollarım yorulmuştu.

Minho Jisung’un bacağına elini atarak solondaki sessizliği bozmuştu.”Chan biz gidelim artık sizde bu durumu halledin iyiliğiniz için çünkü canınız yansın istemiyoruz” demişti.

Jisungda onu onaylar gibi başını salladığında ikili ayaklanmış Minhoya karşılık”Ben hallederim sizi geçireyim”demiştim ayağı kalkarken.

Onları kapıdan geçirdikten sonra geri üst kata çıkmıştım,Seungmin’i görmem gerekiyorfu yatak odamızın kapısını araladığımda karşımdaki manzarayla kocaman sırıtmıştım.

Seungmin bebeğimize sarılarak uyuya kalmıştı üstğnde rahat kıyafetler olduğu için onu uyandırmamıştım.Yanlarına onları uyandırmıycak şekilde yaklaşıp iki bebeğiminde üstünü battaniyeyle örttüm.

Telefonumu komidinin üzerindeki şarj aletine telefonumu taktım.Yatağımıza yaslanarak oturur pozisyonda telefondan mekan seçmeye başladım.Güzel bir yer olmalıydı.

Bir kaç mekan arayışından sonra telefon numaralarını kaydetmiştim,sabah görüşmeden sonra tarih alıcaktık.Minho ve Jisung haklıydı böyle olmazdı bebeğimizi kaybetmek istemiyordum çünkü bebeğimizi kaybedersek Seungmin eski günlerdeki gibi hastanelik olucaktı.

Onu öyle bir durumda görmekten çok korkuyordum,yatağa uzandığımda düşünebildiğim tek şey hayatımda en değer verdiğim insanın gülümsemesiydi ve gülümsemesini kaybetmemesi için elimden ne geliyorsa yapacağıma emindim.

…

Seungmin

Sabah uyandığımda yanımda biricik bebeğim vardı elleri yüzünde birleştirmiş mışıl mışıl uyuyordu onu görmemle minik anlına bir öpücük kondurup mis gibi kokusunu içime çekmiştim.

Yan tarafıma döndüğümde Chan yoktu bebeğimi uyandırmadan beşiğine yatırmış yataktan ayaklanmıştım.Chan’ı her yanımda görmeyeşimde içimi huzursuzluk korku kaplıyor du.

Önce lavaboya sonra giyinme odamızda da göremeyince üstüme hoodie geçirmiş hızlı adımlarla aşağı kata indim.mutfaktan iştah açılak kokular gelince içim bir an olsun rahatlamıştı.

Mutfağın kapısından kafamı çıkardığımda masayı hazırlayan Chan’ ı gördüm ve koşarak arkadından sarıldım.”Chanie yine harika bir iş başarmıssın” dedim sıcak bir tonda

Chanda belindeki ellerimi tutmuş “günaydın güzelim” demişti.Onu çok seviyordum ama bundan önce aklıma bir soru takılmıştı,Chan’a “Minho ve Jisung dün akşam kaçta gittiler?”demiştim meraklı bir şekilde.

Chan ise “12 buçuk gibi gittiler” demişti elindeki yemek tabağını masaya koyarak.” Dün gece onlaramı kırıldın?” Diye sorduğunda bakışlarımı kaçırmış bir şekilde “Korktum sadece..” diyebilmiştim alçak bir sesle.

Chan’da arkasına dönnüş elleriyle yanaklarımın iki ucundan tutmuştu.”Merak etme bebeğim ben korktuğun şeylerin olmaması için ilk adımı attım bile” dediği şeyle gözlerimi kocaman açmış”gerçektenmi?” Demiştim umutlu bir sesle.

Başını sallamasıyla Chan’a kocaman sarılmıştım sarılmama karşılık oda saçlarımın tutamlarına minik öpücüklerini bırakırken tatlı romantik ağlamalarımız bebeğimizin üst kattan gelen ağlama sesleriyle son bulmuştu.

Koşarak bebeğimin yanına gitmiş onu sakinleştirmek için kucağıma almıştım bebeğimiz kucağımda hafifce sallayarak onunsakinleştirdikten sonra aşağı kata inmiştim.

Mutfağa girdiğimizde Chan elindeki biberonla bebeğimizi kucağına almıştı.”Sen yemeğini ye ben doyurup yerim ve telefonuna şeçtiğim mekanı attım beğenmessen değiştirririz.” Diyerek mutfaktan ayrılmıştı.

Bende yüzümdeki gülümsemeyle masadaki yerimi almış yemeğe başlamıştım.

….

CHANMİN İLE KALIN 💓💓💓💓💓

Bölüm atmamın sebebi ameliyattan sonra toparlanmak için biraz dinlenmem gerekiyordu😭😭🫶🏻🫶🏻🫶🏻💛💛💛 kalplerinizle geçmiş olsun bırakırsaanız çok mutlu olurummmm💕💕💕💕💕💚💚💚💚