-31-

Chan’nın kollarından ayrılmış,duştan sonra giymek için hazırladığın kapşonluyu üzerime geçirdim.Solona adımlarken kalp ritimlerim resmen bozulmuş gibiydi kalbim Chanın hareketleriyle atıyordu resmen.

Solondaki koltuğa oturdum chanda üzerine tişört ve sort geçirmiş bir şekilde yanıma geldi.Chan yanıma oturmuş televizyonun kumandasından kanalları geziyordu.

Chan hep yakın temastan sonra sessizleşirdi.Neyden ötürü olduğunu bilmedğim bu davranışı bana çok tatlı geliyordu.

Chan kanallarda gezip film seçerken bende telefonumu elime aldım internet çekmiyordu delirmeden telefonu elimden attım terasa yöneldim.Terastan aşağı baktığımda sıcak su ayarlı küçük havuz vardı hayvan cıvıltıları ve uluyan tilki yada köpek uğultusu vardı çok korkunç seslerdi.

Acaba burda ayı varmıdır diye düşünmeden edemedim tabiki Seungmin burda ayı olur tabi dağın başı diye düşünmemle oda oda tum camları kapatmaya gittim başımıza herşey gelebilirdi sonuçta.

Chanda korkumu fark etmiş olacakki “Bebeğim bir sorunmu var?” dedi endişeli sesle.”Ayı gelir diye önlem alıyorum” dememle Chan gülme krizine girdi dediğim şeyin nesi komiktiki.

Chana yüzümü buruşturarak gülmesine tepki verince Chan gülmesini durdurmuş düz ve samini ses tonuyla konuştu.”güzelim burda ayı olsa bile eve gelemezki merak etme ben seni korurum” diyince ister istemez gülümsemiştim koltuğa yanıns yerleşip bacaklarımı kendime çektim.

Chanın omzuna kafamı koydum rahatlamıştım onun kokusu dokunuşları sesi beni rahatlatmaya yetiyordu.Artık uyumamız lazımdı yarın akşam düğün vardı sabah erkenden kalkıcak evimize geçip hazırlık yapacaktık.

Uykum yavaştan beni esir altına almıştı.Chanın omzunda uyuya kalmıştım chanın kalcama vurarak “hadi güzelin kalk artık çıkmamız lazım” diye söyleniyordu ama ben yataktan ayrılmak istemiyordum.En sonunda kalkmış hazırlanıp zor bela evden çıkıp arabaya yerleşmiştik.

Yolda uyuyarak geçirmek istiyordum buyuzden arka koltuğa yerleştim bacaklarımı uzatıp gözlerimi kapattım.

Uyandığımda evin bahçesinde olduğumuzu gördüm.Chan bagajdan eşyaları eve taşıyordu lanet okuyarak arabadan indim Chana yardım ettikten sonra eve girdik damat bey ortalıklarda yoktu.

Cebimdeki telefonu çıkartıp Jisungu aradım “jis uyandınızmı?”jisungda telaşlı bir sesle “kravatımı kaybettim minnie” diyince sırıtmış.Jisunga cevap vermiştim “Erken değilmi?” “Evet ama hazırlıklı olmak lazım.” Demişti kendinden emin bir şekilde.

Dediğine gülmüş ve telefonu öpücük atıp kapatmıştım saat daha erken di ama Changbin orda olmamızı istiyordu.Odamıza çıkıp odadaki banyoya ilerledim duş almak istiyordum.

Banyoya girip ılık suyu açtım altına girdiğimde gelen rahatlamayla duşumu aldım.

Duştan çıktığımda telefonumdan bildirim yağmuru geliyordu oflayarak kimbu diye baktığımda Jisungun Kuaför randevusu için hazırlanmamız gerektiğini söylüyordu.Bende “tamam jis geliyoruz 10 dakikaya” mesajını gönderdim mesaja anında kalp bırakılmıştı.

Üstüme rahat birşeyler geçirmiş ve giyeceklerimi alarak chanın yanına gittim chanda masada oturmuş meyve tabağı yiyordu.”Chan Jisung Kuaför randevusu hazırlamış gitmemiz gerekiyor” dedim ısrarlı bir şekilde chan ise birşey demeden onaylamış hazırlanmak için odamıza çıkmıştı.

Chanın bu halleri beni benden alıyordu.5 dakika sonra chan aşağıya inmiştı oda benim gibi rahat kıyafetler giymişti.Chan acaleci bir şekilde evden çıkmıştık.

Chan elimden tutarak beni arabaya yöneltti arabaya yerleştikten sonra Chan arabayı çalıştırmış olabildiğince hızlı olmaya çalışıyordu düğünün başlamasına 2 saatten az bir süre kalmıştı.

Bu noktadan sonra acele etmemiz gerekiyordu.Minho ve Jisungun evine vardığımızda onları almıştık.

Jisung elinde telefonla Kuaförün adresini söylemeye çalışıyor Minho Chana hızlı sür diyerek baskınyapıyor Chan da hem Jisunga uyuyor Hemde Minhoya cevap yetiştiriryordu araba kaos oluşurken bende sadece yolu izliyordum.

Sonunda kuaföre vardığımızda 1 buçuk saat hazırlanmandan sonra hepmiziz gerçekten çok iyi duruyorduk ben beyaz krem tonlarında takım Chan ve Minho siyah bir suit jisungda beyaz gömlek krem tonlarında kumaş paltolon atmıştı.

Changbin bizi bu süre zarfında üst üste aramış “nerdesiniz amınakoydukların” diye söyleniyordu.

Kuaförden çıktığımızda düğünün olacağı mekana ilerledik olabildiğince hızlı olmamız gerekiyor du.

Düğün mekanına vardığımızda sarı krem beyaz tonlarından oluşan çiçek dekorlar loş aydınlatmalar ortama sıcaklık veriyordu.

İçeri geçtiğimizde bize ayrılan masaya oturmuş Changbinle sevgilisinin çıkışını bekliyorduk canım şimdiden sıkılmaya başlamıştı bile.

Changbin ve sevgili yüzlerindeki gülümsemeyle onlara ayrılan beyaz halı dan geçiyorlardı herkes ayağı kalkmış alkış tuhafını kopartmışlardı bende onları sırıtarak izliyordum.

Gözümde birden chan ve ben gelmişti bizde böyle olabilirmiydik? Diye düşünüyordum ister istemez gözlerim dolmuştu bu düşünceler yüzünden.

Nikah alanına geldiklerinde memur konuşmasını yapmış ve onları evli iki insan ilan etmişlerdi Changbin sevgilisinin dudağına yapıştığında herkesten alkışlar yükseliyordu.Düğünün geri kalanı hareketli geçsede benim için kafamdaki düşünceler susmak bilmiyordu.

Chanla bizim geleceğimizdi her bir soru sorularımın hepsı cevaplanması gerekiyordu.Ama Chan hiç oralı gibi durmuyordu yada nasıl konuşacağını bilmiyordu gerçi bende bilmiyordum.

İçimdeki huzursuzluğu dağıtmak için onlara katıldığımda hiç eğlenmediğim kadar eğlenmiştim günün devamı şaraplar konfetiler fotoraf çekimi dans sarki ve bissuru gösteriden oluşuyordu.

Chanla eğlenmek gülmek vakit geçirmek bunların hepsı kafamdakileri dağıtmıştı bile saatler süren düğünün ardından Changbin ve sevgilisi düğün solonundan ayrılmıştı bizde arabada evin yolunu tutmuştuk...