BÖLÜM 8: KÜLLERİN ÜZERİNDEKİ TAHT

Hastaneden çıkan polis ekipleri Karan’ı yakalamak için harekete geçerken, Alaz tek bir an bile kaybetmeden eve doğru yola çıktı. İçindeki tek korku, köşeye sıkışan Karan’ın çocuklara zarar verme ihtimaliydi. Ankara’nın kasvetli trafiğini yarıp geçen arabasında, aylardır ilk kez zihnini uyuşturan bir hap olmadan, berrak ve keskin bir zihinle direksiyon tutuyordu.
Eve varıp kapıyı açtığında, salonda büyük bir sessizlik hâkimdi. Eşyalar dağılmış, masadaki kadehler devrilmişti. Karan, çaresizlik ve öfke içinde valizine birkaç parça eşya tıkıştırmaya çalışıyordu.
Alaz’ı karşısında gördüğünde Karan’ın gözlerindeki o kibirli, her şeyi kontrol eden adam figürü tamamen yıkılmıştı. Yerini avını kaybetmiş vahşi bir yaratığın çaresizliği almıştı.
"Sen..." dedi Karan, sesi hırıltılı çıkıyordu. "Sen benim hayatımı mahvettin Alaz! Seni ben var ettim, seni ben bu lüksün, bu düzenin içine koydum! Ben olmasaydım sen bir hiçtin!"
Alaz bir adım bile geri atmadı. Dik durdu, soğuk gözlerini Karan’ın üzerine dikti.
"Beni sen var etmedin Karan," dedi Alaz. Sesi salondaki boşlukta çınladı. "Ben zaten vardım. Sen sadece üzerime basarak yükselmeye çalışan zehirli bir sarmaşıktın. Ama sarmaşıklar ağacı boğduklarını sanırlar... Ta ki ağaç onları kökünden söküp atana kadar."
Karan öfkeyle Alaz’ın üzerine doğru hamle yaptı. "Çocukları sana bırakmayacağım! O veletleri alıp bu ülkeden gideceğim!"
Tam o sırada kapı sertçe çalındı ve içeriye polis memurları ile Alaz’ın avukatı girdi. Karan’ın bileklerine kelepçe takılırken, Alaz ona acıma dolu tek bir bakış bile atmadı. Karan bağıra çağıra, tehditler savurarak evden çıkarılırken, Alaz doğruca çocukların odasına koştu.
Defne ve Ateş mışıl mışıl uyuyorlardı. Alaz ikisinin de üzerine örtüyü çekip alınlarına birer öpücük kondurdu. Gözlerinden akan ilk damla yaş, zayıflığın değil; özgürlüğün ve zaferin yaşıydı.
Ertesi sabah ameliyathanenin kapıları açıldığında, Alaz üzerindeki steril önlüğü ve eldivenleriyle masanın başındaydı. Yanında sadık asistanı Peri duruyordu.
"Hocam," dedi Peri gülümseyerek. "Nöbet listeniz güncellendi. Artık kimse size müdahale edemez."
Alaz neşteri eline aldı. Işığın altında parlayan o soğuk çeliğe baktı.Artık zihninde uyuşturucu hapların gürültüsü yoktu. Kendi hayatının, çocuklarının ve mesleğinin kontrolünü tamamen eline almıştı.
"Neşter," dedi Alaz.
Peri neşteri onun eline uzattı. Buz Ankası, küllerinden doğmuş ve tahtına yeniden oturmuştu.