BÖLÜM 31: KÜLLERİNDEN DOĞAN ANKA VE ALTIN NEŞTER

Adalet sarayında Karan Soykan’ın üzerindeki son gölgenin de silinmesinin ardından, Bağlum’daki dağ evi ve hastane koridorları tamamen huzurun adresi olmuştu. Ancak Dr. Alaz Aksoy için durmak yoktu; yaşadığı her acıyı mesleğine bir tecrübe, her zorluğu ameliyathanede bir mucizeye dönüştürmüştü.
Alaz’ın ağır toraks ve batın travmalarında geliştirdiği, kanamayı milisaniyeler içinde durduran "Dinamik Neşter Mühürleme" tekniği üzerine yazdığı makale, Avrupa Travma Cerrahisi Derneği tarafından yılın en başarılı bilimsel çalışması seçilmişti.
Kongre bu yıl Avusturya’da düzenleniyordu ama Alaz, ödül töreninin canlı yayın bağlantısıyla Ankara’daki hastanenin konferans salonunda yapılmasını şart koşmuştu. Kendi ekibi, kendi hastanesi ve çocukları yanında olmadan bu başarının bir anlamı yoktu.
Tören akşamı hastanenin dev konferans salonu pırıl pırıldı. Ön sırada süslenmiş kıyafetleriyle Defne, Ateş ve Ela’nın kucağındaki minik Gece oturuyordu. Yanlarında ise Alaz’ın en büyük mesleki yoldaşı Doç. Dr. Neslihan Sancak ve hastane ekibi heyecanla bekliyordu.
Dev ekrana Avrupa Travma Cerrahisi Derneği Başkanı’nın görüntüsü geldi. Yabancı profesör, salona hitaben yaptığı konuşmada Alaz’ı şu sözlerle tanıttı:
"Bu yılki Altın Neşter Ödülü’nü, sadece cerrahi bir teknik geliştirdiği için değil; imkansız görülen vakalarda soğukkanlılığıyla bir hayat koridoru açtığı için Türkiye’den Dr. Alaz Aksoy’a takdim etmekten gurur duyuyoruz. O, tıp dünyasının gerçek bir Buz Ankası’dır."
Alkış tufanı salonu inletirken Alaz, şık siyah elbisesi ve gözlerindeki o dondurucu ama gururlu ışıkla kürsüye çıktı. Plaketini alırken bakışları en ön sırada ona gözleri parlayarak bakan çocuklarına ve Neslihan’a kaydı.
Mikrofonu eline aldığında salondaki herkes nefesini tuttu:
"Bu ödül," dedi Alaz, sesi pürüzsüz ve tüm salonda çınlayan bir kararlılıkla. "Karanlığın içinden çıkıp kendi ışığını yaratmak zorunda kalan tüm kadınlara aittir. Bir zamanlar bana zincir vurmaya çalışanlara verdiğim en büyük cevap, bugün bu neşterle kurtardığım hayatlardır. Neşteriniz soğuk olabilir ama yüreğiniz cesaretle çarptığı sürece hiçbir gölge sizi durduramaz."
Alkışlar salonu yıkarken Defne ve Ateş koşarak sahneye fırlayıp annelerinin boynuna sarıldılar. Neslihan sahne kenarından Alaz’a gururla başını salladı.
Alaz çocuklarını sımsıkı kucaklarken, zihninde geçmişe ait tek bir sızı bile kalmadığını hissetti. O artık sadece bir survivor değil, tıp tarihine adını altın harflerle yazdırmış dev bir bilim kadınıydı.