BÖLÜM 26: MASADAKİ DOSYALAR VE KADINLARIN GÜCÜ

Karan Soykan’la cezaevinde yaşanan o son hesaplaşmanın ardından Alaz Aksoy, zihnindeki bütün pürüzleri temizlemiş olarak hastanedeki makamına dönmüştü. Ancak Başhekimlik koltuğu, kişisel zaferleri kutlamaya izin vermeyecek kadar ağır bir sorumlulukla doluydu.
Son haftalarda Acil Servis’e gelen vaka sayısı iki katına çıkmış, ameliyathane randevuları kilitlenme noktasına gelmişti. Alaz, önündeki nöbet çizelgelerine bakarken derin bir iç çekti. Kadro yetersizdi; özellikle ağır travma vakalarında bypass veya damar tamiri gerektiren hastaları Kalp-Damar Cerrahi kadrosu yetersiz olduğu için dış hastanelere sevk etmek zorunda kalıyorlardı.
"Peri," dedi Alaz, dahili telefondan sekretaryayı arayarak. "Bütün klinik sorumlularını toplantı odasında istiyorum."
Toplantı odasında dumanı tüten çaylar ve gergin bir sessizlik vardı. Alaz masanın başındaki yerini aldı.
"Arkadaşlar, durumun farkındayım," diye söze başladı Alaz, o otoriter ama ekibini koruyan sesiyle. "Biz burada hayat kurtarıyoruz, bürokrasiye kurban gidecek tek bir hastamız bile olamaz. Özellikle Kalp ve Damar Cerrahisi kliniğinin başına, ameliyathanede benimle aynı tempoda neşter sallayacak, gözünü budaktan sakınmayan güçlü bir isim şart."
Ertesi gün Alaz, Sağlık Bakanlığı Kamu Hastaneleri Genel Müdürlüğü ile bizzat görüşerek kadro taleplerini söke söke aldı.
Açılan bu kritik Kalp-Damar Cerrahisi Doçentlik kadrosuna atanan isim ise tıp camiasında disiplini, sertliği ve başarısıyla bilinen Doç. Dr. Neslihan Sancak oldu. Erkek egemen cerrahi dünyasında Alaz gibi tırnaklarıyla kazıyarak yükselmiş, kimseye eyvallahı olmayan dev bir kadın cerrahtı Neslihan.
Atama işlemlerinin bittiği gün Neslihan, Başhekimlik odasının kapısını çalıp içeri girdi. Koyu renk şık takımı, kısa kesim saçları ve kendinden emin duruşuyla Alaz’ın karşısına dikildi.
"Sayın Başhekimim," dedi Neslihan, net ve güçlü bir sesle. "Ben Dr. Neslihan Sancak. Yeni görev yerim için evraklarımı getirdim. Ama daha önemlisi... Ameliyathanenizin hazırlık durumunu kontrol etmek istiyorum."
Alaz koltuğundan kalktı. İki güçlü, dik duruşlu ve hayatın süzgecinden geçmiş kadın doktor ilk kez göz göze geldi. Alaz’ın gözlerindeki o dondurucu "Buz Ankası" ışığı, Neslihan’ın gözlerındaki sarsılmaz kararlılıkla kesişti.
Alaz hafifçe gülümsedi. Karşısında laf kalabalığı yapan biri değil, tıpkı kendisi gibi neşterine ve uzmanlığına güvenen çelik gibi bir kadın vardı.
"Hoş geldiniz Dr. Neslihan," dedi Alaz, masanın etrafından dolanıp elini sıkarak. "Aradığım güç tam olarak buydu. Bu ameliyathanede kuralları biz koyarız, hayatları da biz kurtarırız."
Neslihan da aynı kararlılıkla Alaz’ın elini sıktı. "O zaman neşterleri hazırlayalım Alaz Hocam. Yapacak çok işimiz var."