5.

Gözlerimi yavaşça aralayıp ışığa alışmaya çalıştım. Tavandaki lamba odaya loş bir ışıkla dolduruyordu. Oksijen maskesini farkettiğimde bana ne olduğunu anlamaya çalıştım ve hatırladıklarımla hata yaptığımı farkettim. O gece hayatımdaki en iğrenç anı yaşadım ve o anki hislerle yolda koşuyordum. Sonra bir arabanın korna sesleri vee frenleyememesi. Siktir lan bana araba çarpmıştı! Odanın kapısı açılınca bakışlarımı o tarafa çevirdim. O pezevenk Baran girmişti odaya. Yanıma yaklaşıp bej koltuğa oturdu. Sinirli görünüyordu.

"İyi misin?" Sanane! İçimden bu geçsede cevap vermedim.

"Anlaşıldı. Yine modunda olduğuna göre iyisin." Ne modundan bahsediyordu bu salak? Lan bana araba çarptı! Kolumu bile hareket ettiremiyorum. Tabii bunlarıda içimde tuttum "Ya sen niye habersiz dışarıya çıkıyorsun? Hadi tamam çıktın. Etrafına bakmayacak kadar ne düşünüyordun? Küçükmüsün sen? 7 yaşındaki çocuk bile arabalara dikkat etmesi gerektiğini bilir!" Birde bana hesap sorması yokmu?! Oksijen maskesini çıkardıktan sonra Daha fazla dayanamayıp cevap verdim.

"Ya sen bana hangi yüzle hesap soruyorsun şerefsiz!"

"Defne! Kaç kere söyleyeceğim bele konuşurken laflarına dikkat et diye." Cidden bunamı takılmıştı?

"Siktirgit Baran"

"Ya ne olduda benle böyle konuşuyorsun?"

"Baran defol!"

"Önce sorumun cevabını ver"

"Baran,siktir ol git diyorum sana!"

"Neden benle böyle konuşuyorsun?"

"Çünkü dün gece o pezevenk sevgilinle olan konuşmalarını duydum!" Daha fazla içimde tutmanın bir anlamı yoktu. Ve yine gözlerim dolmuştu. Baran yutkundu.

"Benle evlenme sebebin çocuk yapmakmış. Çocuk dünyaya gelincede Nazar denen kadınla evlenecekmişsin! Ben senin fahişenmiyim lan kanı bozuk piç?!" Normalde bu kadar küfür etmem ama bu adam beni çok fena delirtiyordu. Öylece bana bakıyordu.

"Ne oldu Baran ağa zorunamı gitti? Dut yemiş bülbüle döndün. Ama varya bu yaptıklarını sana ödetmezsem şerefsizim. "

"Defne ben...özür dilerim"

"Dün gece o kadındanda özür diliyordun. Hangimizi kandırıyorsun?"

"Bilmiyorum! Ben ne yaptığımı ne söylediğimi bilmiyorum! Dün gece baya içmiştim ve Nazarda beni tahrik ediyordu. Bunu bilerek yapıyordu. Beni lavaboya götürdükten sonra hesap sormaya başladı bende onu kaybetmemek için öyle şeyler söyledim. Özür dilerim Defne" Nazarı kaybetmemek için beni kullanmıştı. Bu daha fazla sinirlenmemi sağlamıştı.

"Biliyormusun senin hakkında iyi düşünmeye başlamıştım. Az kalsın iyi biri olduğunu sanacaktım. Bana tekrar ve tekrar kendini hatırlattığın için sağol."

"Defne be-"

"Baran odadan çıkarmısın?" Lafını yutup odadan çıktı. Gözyaşlarımı sildim. Bu pisliğin yanında ağlamamayı öğrenmeliydim.

(Barandan)
O kadar boktan bir durumdaydımki konuşmayı bile beceremiyordum. Ne diyecektimki zaten? Konuşmaya yüzümmü vardı? Defne o kadar haklıydıki karşısında elim ayağım birbirine dolanmıştı. Piçin tekiydim! Telefonumu çıkarıp Nazarı aradım.

'Efendim aşkım'

"Nazar... bitti"

'Anlamadım canım ne bitti?'

"İlişkimiz Nazar. Bitirmek istiyorum. Defneye daha fazla zarar vermek istemiyorum"

'Ona aşık olacağını biliyordum ama bu kadar erken olmasını beklemiyordum. Şuan kendini mahcup hissediyorsun sevgilim. Biraz kendine gel öyle konuşalım.'

"Konuşma falan yok Nazar! Bitti diyorum. Birdaha arama" Telefonu yüzüne kapattım. Kendimce içimi rahatlatmaya çalışıyordum ama olmuyordu. kantine indim. Ne halt edeceğimi bilmiyordum. Nasıl affettirecektim kendimi? Babamların hastaneye girdiğini görünce yanlarına gittim. Ellerini öptüm. Babamları Defnenin odasına götürdüm. Umarım ters birşey yapmaz. Odaya girince Defne aynıydı. Siniri hala dinmemişti. Annem nasıl olduğunu sorunca Defne iyi olmadığını söyledi. Babam

"Bir yerinmi ağrıyor kızım? Doktoru çağıralımmı?"

"Yok. Bir yerim ağrıdığı için değil."

"Ne oldu o zaman?"

"Şey nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum ama... oğlunuz beni aldatıyor. Nazar diye birine söz vermiş. Önce benden çocuk peydahlayıp sonrada o kadınla evlenip beni sokağa atacakmış"
Siktir!