13.

"Senin evveliyatını sikerim!"

"Karının yaşamasını istiyorsan bu gece saat tam 12 de Köprüde ol"

"Lan-"

*Karşı taraf telefonu kapatınca Baran sinirle bağırdı*

"Lan Oruspu çocuğu!"

*Baran aynı numarayı tekrar aradı ancak numara kullanılmıyordu. Sinirle telefonu masaya attı. Ne istiyorlardı Barandan? Kimdi bu adamlar? Eğer para isteselerdi söylerlerdi. Baran ellerini saçlarına geçirdi. Çenesi seğiriyordu. Telefona bildirim gelince tereddütle aldı ve gelen mesaja baktı. Bir videoydu. Videodaki kadını gören Baran kaskatı kesildi. Defne uyuyordu. Ve kafasına silah dayanmıştı. Baranın yüzündeki sertlik yerine çaresizliği bıraktı. Karısı kaçırılmıştı ve hiçbirşey yapamıyordu. Ne adamların kim olduğunu biliyordu nede Defnenin nerede olduğunu. Bir mesaj daha gelince telefonu hızla aldı.

' Saat gece tam 12.00 da köprüde olmazsan karın ölür. '

*Baran yutkundu. Elbette gidecekti ancak neyle karşılaşacağını bilmiyordu...*

~8 Saat sonra~

*Baran araba kullanırken saate baktı saat 11.45'i gösteriyordu. Bir süre sonra köprü girdi bakış açısına. Arabayı durdurdu. Silahını beline takıp arabadan çıktı. Köprünün ortasında dikilen adamın yüzünü karanlıktan dolayı seçemiyordu. Baranda köprünün ucundayken adam seslendi*

"Daha fazla yaklaşma"

"Karım nerede?!"

"Yıllar önce seni ve Nazarı vurup kaçan karınmı?"

"Kes zırvalamayı! Sana bir soru sordum. Karım nerede?"

"Getirin"

*Bir hateketlenme oldu. Defneyi arabadan çıkaran adamlar onu resmen sürüklüyordu. Defne ise bağırıyor,çırpınıyordu. Baran tam ona doğru gidecektiki*

"Sakın!"

*Baranın adımları durdu. Defne köprünün tam ortasındaydı. Baran Defneye seslendi*

"Defne buradayım. Merak etme hiçbirşey olmayacak."

*Defne kafasını kaldırınca Baranla göz göze geldi. Ancak beklenmeyen birşey yaptı*

"Baran çabuk git!"

"Ne?"

"Baran git buradan! Açıklayacak zamanım yok!"

"Defne neler oluyor? Hiçbiryere gitmeyeceğim!"

"Baran-"

*Adamlardan biri Defnenin kafasına silahı dayayınca Defne sustu. Baran telaşla bağırdı*

"O tetiği çekersen celladın olurum!"

*Defneyi kaçıran adam güldü*

"Ne garip değilmi? Yıllar önce seni öldürmeye çalışan bir kadını kurtarmak. Onun ölmesi senin için daha iyi olmazmı sence?"

"Lan bana bak seni gebertirim. Andım olsun senide sülalenide yeryüzünden silerim! Bırak karımı!"

"Karım... Nazara hiç karım demişmiydin? Gerçi siz 2 saat bile evli kalmadınız."

"Senin derdin ne lan? Geldiğimden beri hep Nazar hakkında konuşuyorsu-"

*Baran o an farkettiği şeyle durdu. Bu adam... Nazarın babası Asımdı. Asım Baranın onu nihayet tanıdığını anladı.*

"Yaa işte Baran ağa. Hayat bu sürprizlerle dolu. Bu kadını öldüreceğine söz vermedinmi lan bana? Hani sırf onu öldürmek için Mardine getirtmiştin? Ulan şimdiyse karım karım diye ölüp bitiyorsun! Benim kızımın intikamını kim alacak?"

*Baran ne diyeceğini bilmiyordu. Defne ise duyduklarıyla yutkundu. Baran en başından onu öldürmek içinmi yanına almıştı? Baran şuan Asımdan çok Defneye ne hesap vereceğini düşünüyordu. Defnenin ilk göz yaşı dökülmüştü ancak hemen sildi. Tabii Baran bunlarî göremiyordu.*

"Asım! Bunu benle konuşmalıydın."

"Kes lan! Ama bitecek bu iş. Kızımın intikamını alacağım. Nasıl ölmüştü kızım... tam kalbinden vurulmuştu. Vurulmadan öncede dayak yemişti değilmi? Hah Kaburgaları ve burnu kırılmıştı bide. Bu kızada aynı şeyleri yapabilirdim ama yapmadım. Ben elimi kirletmeyeceğim. Bunu bizzat sen yapacaksın Baran ağa. Karını sen öldüreceksin..."