14.

"Yapamam"

*Baranın sesi o kadar kısık ve çaresizdiki acınası haldeydi. Defne onu böyle görmeye dayanamayınca kafasını başka tarafa çevirdi.*

"Yapamam Asım. İsteme bunu benden. İste bütün varlığım senin olsun ama o olmaz. Benden Defneyi isteme Asım. Benim canımı iste onunkine dokunma..."

*Defne anında lafa girdi*

"Sakın Baran! Bir daha bu adama yalvarma!"

*Şu durumda bile Defnenin düşündüğü Barandı. Farketmek istemeselerde onlar çoktan birbirlerini benimsemişti. Defneyi karısı olarak brnimsemişti Baran. Defneyse hislerini kabullenmek istemiyordu. Aşk değildi. Baran Defneyi etkiliyordu. Bu ihtimalden dolayı Defne ona sivriydi. Ona kapılmak istemiyordu. Tabii onlara sorsan itiraz ederlerdi. Onlar bile hislerini betimleyemezken nasıl şıp sevdi olurlardı? Asım araya girdi*

"Baran ya dediğimi yaparsın"

"Ya da?"

"Ya da o seni kalbinden vurur. İkinizden biri diğerini vuracak. Ama kim? Seçimi size bırakıyorum. Buradan bir sağ bir ölü çıkacak."

*Defnenin kanı çekilmişti. Yıllar önce yaptığı bir hatanın vebalini hala çekmeye devam ederken birkez daha bunu kaldıramazdı. Baranı vuramazdı. Baran Defneye doğru bir adım atınca Defnede ona doğru ilerledi. İkisi ortak noktada karşı karşıya gelince birbirlerinin yüzünü nihayet net görebilmişlerdi. Baran belindeki silahı Defneye uzatınca Defne önce silaha sonra Barana baktı.*

"Seni vurmamımı istiyorsun?"

"Yap şunu. Sonrada Fransaya geri dönüp kariyerine devam et. Senin peşine düşmeyecekler."

*Defne alayla güldü. Baranın uzattığı silahı aldı. Tetiği çekti. Baranın tam göğsüne doğrulttu. Baran dikleşti. Korkmuyordu ölmekten. Defne yavaşça konuştu*

"Şuan seni vurabileceğim tek sebep brni yeterince tanıyamaman."

"Ne demek istiyorsun?"

"Ben bir hatayı tekrarlamam. Ders çıkarırım. Ve unutma Baran ağa ben emirleri hiç sevmem"

*Baran Defnenin söylediklerini anlamaya çalışırken Defne silahı kendi göğsüne çevirdiği anda tetiğe bastı. Baran daha olanları algılamamışken Defnenin kararan gözleri kaymak üzereydi. Defne tam yere düşecektiki Baran onu belinden yalakadı.*

"Hayır,hayır,Hayır Defne hayır, yapma,yapma,yapma."

"Defneyle birlikte dizlerinin üzerine çöken Baran ne olduğunu hala kavrayamamıştı. Defne kendini vurmuştu. Defne Baran için kendini vurmuştu. Baran Defnenin yüzünü kavrarken onla konuşmaya devam ediyordu*

"Defne hayır gidemezsin."

*Defneden hareket gelmeyince yutkundu. Defneyi sertçe sarstı.*

"DEFNE! DEFNE UYAN ALLAHINI SEVERSEN UYAN... Defne gitme..."

*Defnenin gözleri kapandığında Baran ağlamaya başladı. Baran başını Defnenin yüzüne dayadı.*

"Gitme be kızım. Bir kez olsun kal..."