Bölümler 39Şu an: Önsöz
- 1 Önsöz651 kelime · Okuduğun bölüm
- 2 I. Bölüm1.377 kelime
- 3 Iı. Bölüm1.998 kelime
- 4 Iıı. Bölüm2.281 kelime
- 5 Bölüm IV4.028 kelime
- 6 Beşinci Bölüm3.499 kelime
- 7 Bölüm VI2.002 kelime
- 8 Bölüm VII2.508 kelime
- 9 Bölüm VIII2.106 kelime
- 10 Bölüm IX2.229 kelime
- 11 Bölüm X2.980 kelime
- 12 On Birinci Bölüm4.501 kelime
- 13 Bölüm XII2.928 kelime
- 14 Xııı. Bölüm2.905 kelime
- 15 Bölüm XIV3.515 kelime
- 16 Bölüm XV3.487 kelime
- 17 Bölüm XVI2.704 kelime
- 18 Bölüm XVII5.614 kelime
- 19 On Sekizinci Bölüm4.205 kelime
- 20 Xıx. Bölüm2.549 kelime
- 21 Bölüm XX4.150 kelime
- 22 Xxı. Bölüm6.077 kelime
- 23 Xxıı. Bölüm1.976 kelime
- 24 Xxııı. Bölüm2.788 kelime
- 25 Bölüm XXIV4.874 kelime
- 26 Xxv. Bölüm3.482 kelime
- 27 Xxvı. Bölüm3.105 kelime
- 28 Xxvıı. Bölüm7.684 kelime
- 29 Bölüm XXVIII4.844 kelime
- 30 Xxıx. Bölüm3.186 kelime
- 31 Otuzuncu Bölüm2.680 kelime
- 32 Xxxı. Bölüm2.175 kelime
- 33 Xxxıı. Bölüm3.338 kelime
- 34 Otuz Üçüncü Bölüm3.414 kelime
- 35 Bölüm XXXIV6.532 kelime
- 36 Xxxv. Bölüm3.023 kelime
- 37 Bölüm XXXVI2.722 kelime
- 38 Bölüm XXXVII5.243 kelime
- 39 Otuz Sekizinci Bölüm — Son1.249 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
W. M. THACKERAY, BEYEFENDİ’YE,
Bu Eser
SAYGILARLA İTHAF EDİLMİŞTİR
YAZARI TARAFINDAN
ÖNSÖZ
“Jane Eyre”in ilk baskısına önsöz yazmak gereksizdi, bu yüzden yazmadım; ikinci baskı ise hem teşekkürlerimi sunmak hem de çeşitli konularda birkaç söz söylemek için vesile oluyor.
Teşekkür borcumu üç ayrı kesime borçluyum.
Gösterişsiz, büyük iddiaları olmayan bir anlatıya kulak veren hoşgörülü okurlara.
Dürüst oylarıyla adı duyulmamış bir hevesliye adil bir alan açan basına.
Bilinmeyen ve kimsenin tavsiye etmediği bir yazara sağladıkları yardım için; basiretleri, enerjileri, pratik zekâları ve açık yüreklilikle gösterdikleri cömertlik için yayıncılarıma.
Basın ve kamuoyu benim için ancak belirsiz kişileştirmelerden ibaret; onlara belirsiz sözlerle teşekkür etmeliyim. Yayıncılarım ise bellidir. Yüreği geniş, yüksek karakterli insanların mücadele eden bir yabancıyı nasıl yüreklendireceğini bilen bazı cömert eleştirmenler de öyle. Onlara, yani yayıncılarıma ve seçkin eleştirmenlere içtenlikle şunu söylüyorum: Beyefendiler, size yürekten teşekkür ederim.
Böylece bana yardım edip beni takdir edenlere borcumu teslim ettikten sonra başka bir kesime dönüyorum: bildiğim kadarıyla sayıları az, ama bu onları göz ardı etmek için neden değil. “Jane Eyre” gibi kitapların eğiliminden kuşku duyan ürkek ya da kusur arayan birkaç kişiyi kastediyorum. Onlara göre alışılmadık olan her şey yanlıştır; bağnazlığa, yani suçun anasına yöneltilen her itirazda dindarlığa, yani yeryüzünde Tanrı’nın vekiline hakaret sezerler. Bu kuşkuculara bazı apaçık ayrımları göstermek, bazı basit gerçekleri hatırlatmak isterim.
Geleneklere uygunluk ahlak değildir. Kendini doğru sanmak din değildir. İlkine saldırmak, sonuncusuna saldırmak demek değildir. Ferisi’nin yüzündeki maskeyi söküp almak, Dikenli Taç’a saygısızca el uzatmak değildir.
Bu şeyler ve davranışlar birbirine taban tabana zıttır; erdemle kötülük ne kadar ayrıysa onlar da o kadar ayrıdır. İnsanlar bunları sık sık birbirine karıştırıyor; oysa karıştırmamalılar. Görünüş gerçeğin yerine konmamalı; yalnızca birkaç kişiyi yüceltip büyütmeye yarayan dar insani öğretiler, dünyayı kurtaracak Mesih inancının yerini almamalı. Tekrar ediyorum, aralarında bir fark vardır; bu ayrım çizgisini belirgin ve açık biçimde çizmek kötü değil, iyi bir davranıştır.
Dünya bu fikirlerin birbirinden ayrıldığını görmekten hoşlanmayabilir; çünkü onları harmanlamaya alışmıştır. Dış görünüşü gerçek değer saymayı, badanalı duvarların kutsal yerlerin temizliğine kefil olmasını uygun bulur. İnceleyip açığa çıkarmaya, yaldızı kazıyıp altındaki adi madeni göstermeye, mezara girip kemik kalıntılarını ortaya çıkarmaya cesaret edenden nefret edebilir; ama etsin, ona borçludur.
Ahab, kendisi hakkında iyi değil kötü şeyler söyleyen Mikaya’dan hoşlanmazdı. Muhtemelen Chenaanah’ın dalkavuk oğlunu daha çok severdi; yine de Ahab dalkavukluğa kulaklarını tıkayıp sadık öğütlere kulak verseydi kanlı bir ölümden kurtulabilirdi.
Günümüzde, sözleri nazik kulakları okşamak için kurulmamış bir adam var. Bana kalırsa o, toplumun büyüklerinin huzuruna, İmla’nın oğlu Yahuda ve İsrail’in tahta oturmuş krallarının huzuruna nasıl çıktıysa öyle çıkar; aynı derinlikte bir gerçeği, peygamberleri andıran canlı ve güçlü bir sesle, yılmaz ve gözü pek bir tavırla dile getirir. “Vanity Fair”in hicivcisi yüksek mevkilerde takdir görüyor mu? Bilmiyorum; ama alayının Yunan ateşini üzerine savurduğu, kınamasının yıldırım damgasını çaktığı kişilerden bazıları uyarılarını zamanında dinlese, kendileri ya da soyları ölümcül bir Ramot-Gilat’tan hâlâ kurtulabilir.
Bu adamdan neden söz ettim? Okur, ondan söz ettim, çünkü onda çağdaşlarının henüz fark etmediği kadar derin ve benzersiz bir zekâ görüyorum; çünkü onu çağımızın ilk toplumsal yenilikçisi, çarpıtılmış düzeni yeniden doğruluğa kavuşturacak çalışma birliğinin gerçek önderi sayıyorum; çünkü yazıları üzerine yorum yapanların hiçbiri, yeteneğini doğru tanımlayacak benzetmeyi ve sözcükleri henüz bulmuş değil. Ona Fielding’e benziyor diyor, zekâsından, mizahından, komedi gücünden söz ediyorlar. Fielding’e benzerliği, kartalın akbabaya benzediği kadardır: Fielding leşin üzerine süzülebilirdi, ama Thackeray bunu asla yapmaz. Zekâsı parlak, mizahı çekicidir; ama ikisi de ciddi dehasıyla, yaz bulutunun kenarında oynayan sönük şimşeğin, bağrında saklı ölümcül elektrik kıvılcımıyla ilişkisi neyse öyle bir ilişki içindedir. Son olarak Bay Thackeray’den söz ettim, çünkü tam bir yabancının bu takdirini kabul ederse, “JANE EYRE”in bu ikinci baskısını ona ithaf ettim.
CURRER BELL.
21 Aralık 1847.
ÜÇÜNCÜ BASKIYA NOT
“Jane Eyre”in üçüncü baskısının bana sunduğu fırsattan yararlanıp kamuoyuna bir kez daha seslenerek, romancı unvanı iddiamın yalnızca bu tek esere dayandığını açıklıyorum. Öyleyse başka kurmaca eserlerin yazarlığı bana atfedildiyse, hak edilmeyen bir onur verilmiş, dolayısıyla hak ettiği kişiden esirgenmiş demektir.
Bu açıklama, şimdiye dek yapılmış olabilecek yanlışları düzeltecek ve ilerideki yanlışların önüne geçecektir.
CURRER BELL.
13 Nisan 1848.
Bölüm etkileşimi
