3.Bölüm/Karışmış Olabilirmişmişsiniz

Vaveyla Yazarı: Siyah Zambak

Uygulamada Aç Kitap sayfası

Bölümler 47Şu an: 3.Bölüm/Karışmış Olabilirmişmişsiniz

Remzi çıktıktan yaklaşık 10-15 dakika sonra yanıma başka bir iti geldi.

— Ne o it, adamlığını mı göstereceksin bana?

Adam yumruklarını sıktı; sinirlenmişti.

— O başka zaman. Remzi Bey seni çağrıyor. Önce odana çık, morluklarını kapat ve salona in.

O kimdi de bana emir veriyordu ya?

Dur bir dakika...

Remzi beni kolay kolay bırakmazdı. Hele o laflarımdan sonra, onuruna yediremezdi bebeğim.

Herhâlde gelen misafirlerle ilgiliydi. Genelde beni misafirlerle pek tanıştırmazdı.

Neyse, göreceğiz bakalım ne bit yeniği varmış altında

Sessizce odama çıktım ve kapatıcıyla uğraşacak vaktim olmadığı için uzun kollu bir badi giydim.

Aşağı salona doğru, sanki canım hiç acımıyormuş gibi asilce girdim.
K
Salonda oturan çifte ve yanlarında oturan —tahminen oğulları olduğunu düşündüğüm— kişiye "Hoş geldiniz," dedim.

Bütün salon birden bana baktı.

Ablacım, siktirin gidin demedim; "Hoş geldiniz," dedim, ne bakıyorsunuz ya?

Ayrıca o yanlarında oturan uzun boylu çocuk, sanki anasına avradına küfretmişim gibi bakmıştı.

Anlamlandıramadığım bir öfkeydi yani...

Muşmula surat, bende sana bayılmıyordum

Çok takmadan yavaşça Leyla'nın yanına oturdum. O sırada Remzi'ye yıkılmadığımı belli edecek bir gülümseme yolladım.

Anladı mı bilmiyorum tabii.

Sonra tekrar misafirlere baktım. Sanırım bunlar Aydemir ailesiydi.

Oldukça nüfuzlu ve saygın insanlardı ancak sanırım Zorlularla pek anlaşamazlardı.

Yani ben öyle biliyordum.

Ardından kadının gözlerinin yaşlı olduğunu fark ettim. Neler oluyordu?

— Hanımefendi, iyi misiniz?

Kadın bir an duraksadı.

— Ta... Tabi, şey... Toz kaçmış da ondan şey olmuş yani.

Hafif bir gülümseme gönderdim.

Pek inanmamıştım kadına; bir peçete uzattım.

— Teşekkürler.

Başımla onayladım. Ardından adam konuşmaya başladı. Sanki daha fazla laga luga yapmak istemiyordu.

— Merhaba Dolunay, ben Fehmi. Neden burada olduğumuzu eminim ki merak ediyorsundur.

Kaşlarım hafifçe çatılmıştı.

— Uzatmak ve daha fazla canını yakmak istemem ancak yıllar önce hastanede bir karışıklık yaşanmış olabilir.

Ne demek istediğini hiç anlamamıştım. Yıllarca kanser falandım da ben mi bilmiyordum? Gerilmiştim.

— Lütfen uzatmayın, açık konuşun.

Adam sessizce bir nefes verdi.

— Sen ve benim kızım karışmış olabilirsiniz...

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

121okunma 10beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.