29.Bölüm/125 Borç

Bölümler 47Şu an: 29.Bölüm/125 Borç

Remzi, göğsü düzensizce inip kalkarak başını geriye doğru bastırdı. "Beni... beni burada tutamazsın. Aden seni bulacak. Aydemirler pes etmeyecek, seni her yerde arayacaklar!"

Sözleri odadaki buz gibi havada asılı kaldı. Dudaklarımda hafif, alaycı bir kıvrılma belirdi ama gözlerimde tek bir duygu bile kımıldamadı.

"Aden benim arkamı temizlemekle meşguldü Remzi. Aydemirler ise senin finansal leşini toplamakla..." dedim, masadaki neşteri kenara bırakıp ikinci sayfaya parmağımla bastırırken. "Kimse burayı bilmiyor. Kimse seni aramayacak. Çünkü dünya için sen zaten yok oldun."

Defterin ikinci sayfasındaki satırları okumaya başladım.

"04 Nisan 2015. Saat 18.00. Yanında çalışan bir adamın hatası yüzünden hırsını benden çıkardığın, sağ omzuma o kızgın metal çubuğu bastırdığın gün."

Remzi dehşetle gözlerini açtı, başını hırsla sağa sola salladı. "Hayır... Yapma, lütfen... Yalvarırım yapma!"

Masadan ucu neşter kadar keskin, gümüş çeliği aldım. Soğukluğunu parmak uçlarımda hissederken Remzi’ye doğru bir adım attım.

"Yalvarışların sesini seviyorum," dedim fısıltıyla. "Geçmişte benim çığlıklarımı dinlerken aldığın hazzı şimdi ben alıyorum. Farkı ne biliyor musun? Sen bunu bir güç gösterisi için yapıyordun. Ben ise sadece borç tahsilatı yapıyorum."

Metal ucu sağ omzunun üzerine koyup yavaşça bastırdım. Derinin altındaki direnç kırıldıkça Remzi’nin genzinden hayvani bir böğürtü koptu. Zincirleri delicesine sarstı, sandalye betonda acı bir gıcırtıyla kaydı. Taze kan teninden süzülürken, milim şaşmadan o tarihi omzuna kazımaya devam ettim: 04.04.15

Acının şiddetinden çenesi kilitlendi, gözleri kaydı.

İşimi bitirdiğimde çeliği kenara çektim. Yaradan akan sıcak kanı yine işaret parmağıma sürüp siyah defterdeki tarihin yanına ikinci kırmızı noktayı koydum.

"İkinci borç da kapatıldı."

Gözlerimi Remzi’nin titreyen bedenine diktim. Yüzümde en ufak bir acıma kırıntısı yoktu.

"Sana merhamet edip bu süreci haftalara yaymayacağım Remzi," dedim sesimdeki buz gibi tonla. "Tam bir haftan var. Yedi gün boyunca, hiç durmadan o defterdeki 125 özel tarihi tek tek bedenine kazıyacağım. Tam 125 damga... Yedi günün sonunda vücudunda geçmişimin izini taşımayan tek bir santim bile kalmadığında, bu başlangıç kısmı bitecek."

Eğilip yüzüne yaklaştım, gözlerinin içine baktım.

"Ve o 125 damga tamamlandığında... Asıl işkence başlayacak. Şimdi üçüncü sayfayı aç," dedim defteri hızlıca çevirerek. "Zamanımız dar, ödenmesi gereken 123 borç daha var."

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

45okunma 2beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.