34.Bölüm/İzin Vermem

Vaveyla Yazarı: Siyah Zambak

Uygulamada Aç Kitap sayfası

Bölümler 47Şu an: 34.Bölüm/İzin Vermem

ADENİN AĞZINDAN

Dolunay gideli yaklaşık bir buçuk ay olmuştu.

Ondan geriye ne bir iz kalmıştı ne de bir ses.

Sanki bu dünyada hiç var olmamış gibiydi…

Oysa o benim dünyamdı.

Bunca sene yaşama sebebimdi.

Peki ya şimdi?

Şimdi neden yaşıyordum?

Remzi’ye ne oldu bilmiyorum ama Leyla’yı kendim halletmiştim;

tek kurşun.

Ama Dolunay tek kurşunla yetinmezdi.

Doğrusu Gece Yargıcı bu hamleyle tatmin olmazdı.

Ben gittikten sonra Dolunay iki parçaya ayrılmıştı:

Benim bücürüm ve bir katliamcı.

Ben, onun Dolunay’ı kendinde tekrar bulması için gelmiştim ama kahretsin ki onu yine kaybetmiştim!

Arkamdan bir ses geldi:

"Düşünme artık."

Elimle bir sigara yaktım.

"Nasıl düşünmeyeyim Berke? O yok, benim bücürüm yine yok."

"Bulacağız."

"O ölmüş olabilir."

Bu laf ağzımdan istemsizce çıkmıştı. Berke şaşkınlıkla doğruldu:

"Bu da ne demek?"

"O hastaydı. Gitmeden önce içinde iki farklı karakter yaşıyordu. Eğer Remzi’yi öldürdüyse —ki onu tanıyorsam henüz öldürmedi— Gece Yargıcı’nın bir amacı kalmaz. Biz yokken de Dolunay yaşayamıyor. Ya Gece Yargıcı’nı seçer, içinde yeni bir karakter oluşturur ve Dolunay’ı tamamen öldürür..."

Uzun bir duraksamadan sonra devam ettim:

"...ya da Dolunay’ı seçer ve bu dünyayı istemez."

"Sen ne saçmalıyorsun?"

"Ya onu hemen bulacağız ya da onu tamamen kaybedeceğiz diyorum."

Berke yüzüme donuk bir dehşetle baktı.

Elindeki sigarayı küllüğe bastırırken parmaklarının titrediğini görebiliyordum.

O da biliyordu, ben de biliyordum:

Dolunay’ın zihni uçurumun kenarında örülmüş incecik bir ip gibiydi. Ve o ip koptuğunda geriye ne kalacağı tamamen bir muammaydı.

"Arama motorlarını, sahte kimlik kayıtlarını, şehirden çıkan bütün otobüs ve uçak biletlerini tekrar tara Berke," dedim dumanı ciğerlerime çekerek.

"Gece Yargıcı, Remzi'yi o sığınakta bitirdiyse bile geriye kalan o enkazı tek başına taşıyamaz. Kendine bir sığınak bulmuştur, kendi içine çekilmiştir."

"Aden..." dedi Berke.

Sesi bu kez yalvarır gibi çıkmıştı:

"Eğer düşündüğün gibiyse... Ya geç kaldıysak? Ya o karanlık karakter Dolunay'ı tamamen yuttuysa?"

Sigaranın külünü yere silktim.

"Geç kalmadık. Kalmayacağız. Çünkü ben hâlâ nefes alıyorum. Benim yaşadığım bu dünyada onun tamamen kaybolmasına izin vermem."

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

37okunma 2beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.