68

Ertesi sabah...

Doktor son kez İso'nun odasına geldi

Dok: Kendinizi nasıl hissediyorsunuz?

İs: İyiyim doktor bey

Doktor birkaç kontrol daha yaptı

Dok: Değerleriniz gayet iyi bugün taburcu olabilirsiniz

Fadime'nin yüzünde rahatlamış bir gülümseme oluştu

Fa: Çok şükür...

Dok: Ama birkaç hafta kendinizi yormayacaksınız başınızdaki darbe nedeniyle dinlenmeniz önemli

İs: Tamam

Doktor odadan ayrıldı

...

Bir süre sonra taburcu işlemleri tamamlandı
Fadime İso'nun çantasını aldı

Fa: Hadi gidelim

İso ayağa kalktı
Tam iki adım attıktan sonra bir anda durdu

İs: Ah...

Fadime hemen yanına koştu

Fa: Ne oldu?

İso yüzünü buruşturdu

İs: Başım döndü galiba...

Fadime hemen koluna girdi

Fa: Yavaş yürü

İso belli etmeden gülümsemesini zor tuttu

İs: Galiba beni tutarak yürütmen gerekecek

Fadime hiç düşünmeden koluna daha sıkı girdi

Fa: Tabii ki

...

Kısa süre sonra hastaneden çıktılar
Bir taksiye binip evlerine doğru yola çıktılar

Yaklaşık yarım saat sonra evlerinin önüne geldiler
Fadime kapıyı açtı

Fa: Geldik

İso içeri girdi
Evin içinde birkaç saniye etrafına baktı

İs: Eve dönmek güzelmiş

Fadime gülümsedi

Fa: Hoş geldin o zaman

...

Fadime bavulları bir kenara bıraktı
Tam mutfağa geçecekken arkasından İso'nun sesi geldi

İs: Fadime...

Fa: Efendim?

İso kanepeye oturmuştu

İs: Sanırım ayağa kalkmam çok doğru olmaz

Fadime hemen telaşlandı

Fa: Başın mı ağrıyor?

İso ciddi bir ifadeyle başını salladı

İs: Biraz...

Fa: Bekle

Hemen mutfağa gidip bir bardak suyla ilaç getirdi

Fa: Al

İso ilacı içti
Sonra masum bir ifadeyle Fadime'ye baktı

İs: Bir de battaniye alabilir miyim

Fa: Üşüyor musun

İs: Biraz...

Fadime hemen gidip battaniyeyi getirip üzerine örttü

Fa: Başka bir şey ister misin?

İso birkaç saniye düşündü

İs: Bir yastık da olsa güzel olurdu

Fadime hiç itiraz etmeden yastığı da getirdi

İso rahatça arkasına yaslandı

...

Yaklaşık on dakika sonra...

Fa: Acıktın mı?

İs: Biraz

Fa: Sana çorba yapayım

İs: Olur

Fadime mutfağa geçti
İso ise tek başına kalınca hafifçe gülümsedi

İs(içinden): Biraz naz yapmanın kimseye zararı yok

...

Bir süre sonra Fadime elinde sıcak çorbayla salona geldi
Kâseyi masaya koydu

Fa: Hadi

İso kaşığı eline aldı
Tam çorbayı içecekken tekrar durdu

İs: Sanırım kolum biraz ağrıyor...

Fadime şaşkınlıkla baktı

Fa: Gerçekten mi?

İso masum bir ifadeyle başını salladı

İs: Galiba sen içirsen daha iyi olur

Fadime birkaç saniye ona baktı
Sonra gülümseyerek kaşığı eline aldı

Fa: Tamam bakalım

Bir kaşık çorbayı üfleyip uzattı
İso uslu uslu içti

İs: Çok güzel olmuş

Fa: Afiyet olsun

Birkaç kaşık daha içirdikten sonra Fadime hafifçe gülmeye başladı
İso merakla baktı

İs: Ne oldu

Fa: Bir şey fark ettim

İs: Ne?

Fa: Hastaneden çıkana kadar gayet iyiydin

İso hiç bozuntuya vermedi

İs: Ev rahatlığı çöküyor insana

Fadime kollarını bağladı

Fa: Emin misin?

İs: Çok eminim

Fadime gülmesini tutamadı

Fa: Bence sen biraz naz yapıyorsun

İso şaşırmış gibi davrandı

İs: Ben mi?

Fa: Evet sen

İso omuz silkti

İs: O kadar büyük bir kaza atlattım biraz naz yapma hakkım vardır herhalde

Fadime kahkaha attı

Fa: Tamam tamam

İso da gülümseyerek ona baktı

İs: Ama itiraf et...

Fa: Ne?

İs: Bana bakmayı özlemişsin

Fadime gülerek başını iki yana salladı

Fa: Sen de fırsatı kaçırmıyorsun

İso tebessüm etti

İs: Bir süre daha naz yapmayı düşünüyorum

Fadime gözlerini devirerek güldü

Fa: Anlaşılan benim işim biraz zor

İkisi de gülmeye başladı

...

İso battaniyenin altına iyice yerleşti
Fadime mutfaktan su alıp salona döndüğünde onu gözleri kapalı uzanırken gördü

Fa: Uyudun mu?

İso tek gözünü açtı

İs: Yok...

Fa: O zaman niye gözlerini kapattın?

İs: Hasta insanlar öyle yapıyor diye

Fadime istemsizce güldü

Fa: Sen gerçekten naz yapıyorsun

İso masum bir ifadeyle omuz silkti

İs: Ben sadece iyileşmeye çalışıyorum

Fa: Tabii tabii...

Tam mutfağa dönecekken...

İs: Fadime...

Fa: Efendim?

İs: Su verir misin...

Fadime bardağı uzattı
İso içtikten sonra tekrar seslendi

İs: Bir şey daha isteyeceğim

Fa: Daha ne?

İs: Televizyon kumandası biraz uzakta kaldı

Fadime kumandayı getirip eline verdi

İs: Sağol

Aradan iki dakika geçti

İs: Fadime...

Fadime başını iki yana salladı

Fa: Bu sefer ne oldu?

İs: Yastık biraz aşağı kaymış

Fadime gülerek yastığını düzeltti

Fa: Başka isteğin var mı beyefendi?

İso düşündü

İs: Şimdilik yok

Fadime tam arkasını dönmüştü ki...

İs: Aslında var

Fadime kahkaha attı

Fa: Pes ediyorum artık

İs: Beş dakika yanıma oturur musun?

Fadime'nin yüzündeki gülümseme yumuşadı
Sessizce gelip kanepenin yanına oturdu

Fa: Böyle mi?

İs: Evet

İso başını yavaşça onun omzuna yasladı

İs: Daha iyi geldi

Fadime saçlarını okşadı

Fa: Çocuk gibi oldun

İs: Biraz şımaracağım

Fa: Fark ettim zaten

...

Öğleden sonra birlikte eski fotoğraflara baktılar

İso bazen gülümsüyor, bazen de yaşadıkları güzel anıları tek tek anlatıyordu

İs: Bunu hatırlıyor musun?

Fa: Sen hatırlamıyorsun sanmıştım

İs: Şimdi hepsi aklımda

Fadime derin bir nefes aldı

Fa: Çok korkmuştum

İso onun elini tuttu

İs: Bir daha seni öyle korkutmayacağım

Fa: Söz mü?

İs: Söz

...

Akşam olunca birlikte mutfağa geçtiler
Fadime yemek hazırlarken İso da yardım etmek istedi

İs: Ben de bir şey yapayım

Fadime hemen itiraz etti

Fa: Doktor dinlen demedi mi?

İs: Ama...

Fa: Hayır

İso gülümseyerek iki elini kaldırdı

İs: Tamam teslim oldum

Fadime yemeği hazırladıktan sonra sofraya birlikte oturdular

Uzun zamandır ilk kez hiçbir korku, hiçbir hastane telaşı olmadan aynı masada huzur içinde yemek yediler
Arada birbirlerine bakıp gülümsüyorlardı

...

Yemekten sonra salona geçtiler
Dışarıda hafif yağmur başlamıştı

İkisi de sessizce yağmuru izledi
İso kolunu uzattı

İs: Gel

Fadime yanına sokuldu
İso onu omzuna yasladı

İkisinin de konuşmasına gerek yoktu
Sessizlik bile huzur veriyordu

...

Gece olduğunda yatak odasına geçtiler
Fadime yatağın kendi tarafına uzandı
Tam ışığı kapatacakken İso konuştu

İs: Bir dakika

Fa: Ne oldu?

İso hafifçe gülümsedi

İs: Doktor moralin önemli dedi

Fa: Evet

İs: Benim moralim de sen yanımdayken daha iyi oluyor

Fadime gülümseyerek ona yaklaştı
İso kolunu açtı

Fadime hiç tereddüt etmeden onun kollarının arasına girdi
İso onu dikkatlice kendine çekti
Başını saçlarına yasladı

İs: İşte şimdi tamam

Fadime hafifçe gülümsedi

Fa: İyi geceler

İs: İyi geceler karıcım

...

Ertesi sabah...

Fadime gözlerini yavaşça açtı
İso'nun hâlâ ona sarılmış şekilde uyuduğunu görünce hafifçe gülümsedi

Fa: Uyanmamış...

Sessizce kollarının arasından çıkmaya çalıştı

Tam kalkacakken...
İso gözlerini açmadan kolunu biraz daha sıkılaştırdı

İs: Gitme...

Fadime şaşırıp gülümsedi

Fa: Uyanık mısın sen?

İso gözlerini araladı

İs: Biraz

Fa: Kahvaltı hazırlayacağım

İs: Sonra hazırlarsın

Fa: Ama acıkırsın

İs: Şu an tek ihtiyacım sensin

Fadime utandığı için gülmeye başladı

Fa: Sen iyice şımardın

İs: Hak ettim bence

Fa: Emin değilim

İs: Ben eminim

...

Bir süre sonra Fadime mutfağa geçti
Çayı koyup kahvaltılıkları hazırlamaya başladı
Tam o sırada salondan İso'nun sesi geldi

İs: Fadimeee...

Fa: Ne oldu?

İs: Buraya gelir misin?

Fadime mutfaktan çıktı

Fa: Ne var?

İso masum masum baktı

İs: Canım sıkıldı

Fa: Daha iki dakika önce çıktım yanından

İs: Bana iki dakika iki saat gibi geldi

Fa: Abartma

İs: Hiç abartmıyorum

Fadime başını sallayarak tekrar mutfağa döndü
Aradan otuz saniye geçti

İs: Fadimeee...

Fa: Bu sefer ne oldu?

İs: Susadım

Fadime eline su bardağını alıp yanına geldi

Fa: Al bakalım

İso suyu içti

İs: Teşekkür ederim.

Fadime tam dönecekken...

İs: Bir şey daha

Fa: Söyle

İs: Saçımı okşar mısın?

Fadime gülmekten kendini tutamadı

Fa: Sen gerçekten çocuk oldun

Yine de elini saçlarına götürüp birkaç saniye saçlarını okşadı
İso gözlerini kapattı

İs: İşte şimdi daha iyi hissediyorum

...

Kahvaltıdan sonra birlikte balkona çıktılar
Hava serindi

İso elindeki çayı içerken sokağı izliyordu
Fadime yanına oturdu

Fa: Bugün nasılsın

İs: Çok iyiyim

Fa: Gerçekten mi

İs: Evet

Sonra bir anda yüzünü buruşturdu

İs: Ama...

Fa: Ne oldu?

İs: Galiba biraz başım döndü

Fa: İçeri geçelim

İso birkaç saniye dayanamayıp gülmeye başladı
Fadime kollarını bağladı

Fa: Yine kandırdın beni

İs: Biraz

Fa: Seninle uğraşılmaz

İs: Ama çok tatlı uğraşıyorsun

Fadime gülerek omzuna hafifçe vurdu

Fa: Şımarık

...

Öğleden sonra birlikte salonda otururlarken İso'nun gözü satranç takımına takıldı

İs: Oynayalım mı?

Fa: Emin misin

İs: Kazanacağımdan eminim

Fadime gülümsedi

Fa: Göreceğiz

Taşları dizdiler
Oyun başladı

Yaklaşık on dakika sonra...
İso uzun uzun tahtaya bakıyordu

Fa: Hani kazanıyordun?

İs: Sessiz ol

Fadime kahkaha attı

Fa: Şah

İso şaşkınlıkla tahtaya baktı

İs: Bir dakika...

Fadime bir hamle daha yaptı

Fa: Mat

İso derin bir nefes verdi

İs: Bu sayılmaz

Fa: Neden?

İs: Ben hastayım

Fadime kahkaha attı

Fa: Bahanen de hazır

İs: Hasta adama haksızlık yaptın

Fa: Bir dahaki oyunda rövanş alırsın

İs: Alacağım

...

Akşamüstü birlikte kanepeye oturdular
Televizyonda eski bir romantik film vardı
Dışarda yaz yağmuru yağıyordu

Fadime filmi izlerken İso yavaşça başını onun dizlerine koydu

Fa: Rahat mısın?

İs: Çok

Fadime parmaklarını saçlarının arasında gezdirmeye başladı
İso gözlerini kapattı

İs: Böyle kalalım

Fa: Sıkılmaz mısın?

İs: Sen yanımdayken mümkün değil

...

Akşam yağmur yavaş yavaş durmuştu
Fadime camdan dışarı baktı

Fa: Yağmur da bitti

İso da pencereye doğru baktı

İs: Hava güzel olmuş

Fadime gülümsedi

Fa: Biraz yürüyüş yapalım mı?

İso hemen dramatik bir ses tonuyla konuştu

İs: Doktor dinlen dedi...

Fadime kaşını kaldırdı

Fa: Beş dakika önce gayet iyiydin

İso birkaç saniye sustu
Sonra gülmeye başladı

İs: Tamam yakalandım

Fa: Hadi hazırlan

...

Bir süre sonra ikisi de ince montlarını giyip evden çıktılar
Yağmurdan sonra her yer toprak kokuyordu
Fadime derin bir nefes aldı

Fa: Bu kokuyu çok seviyorum

İso da aynı şekilde derin bir nefes aldı

İs: Gerçekten çok güzel

El ele yürümeye başladılar

...

Parkın yanından geçerken birkaç küçük çocuk top oynuyordu

Top bir anda yuvarlanıp İso'nun ayağına geldi
Küçük çocuk koşarak yanlarına geldi

Çocuk: Abi top...

İso topu yerden aldı

İs: Yakala bakalım

Topu hafifçe çocuğa attı
Çocuk gülümseyerek teşekkür ett.

Çocuk: Sağol abi

İso da gülümsedi

İs: İyi oyunlar

Yürümeye devam ettiler
Fadime ona bakıp gülümsedi

Fa: Çocuklar seni sevdi

İs: Çünkü ben de onları sevdim

...

Biraz ileride küçük bir büfe vardı
Vitrindeki dondurmaları görünce durdular

İs: alalım mı

Fa:oluurr

İso büfeye gidip iki külah dondurma aldı
Birini Fadime'ye uzattı

Fa: Teşekkür ederim

İs: Afiyet olsun

Yürüyerek dondurmalarını yemeye başladılar
Tam o sırada Fadime'nin dondurması eriyip eline damladı

Fa: Yaa...

İso gülmeye başladı

İs: Daha başlamadan erittin

Fadime dudak büktü

Fa: Hava sıcak

İso cebinden peçete çıkarıp uzattı

İs: Al

Fadime peçeteyi alırken gülümsedi

Fa: Hazırlıklısın

İs: Senin yanında olmak bunu gerektiriyor

...

Bir süre sonra mahalledeki küçük fırının önünden geçtiler
İçeriden yeni çıkmış poğaçaların kokusu geliyordu
İso durdu

Fa: Ne oldu?

İs: Karnım yine acıktı

Fadime kahkaha attı

Fa: Daha az önce dondurma yedik

İs: O tatlıydı

Fa: Sen hiç doymuyor musun?

İs: Yok

İkisi de gülerek fırına girdiler

Sıcak poğaça ve iki bardak çay alıp dışarıdaki masaya oturdular
Uzun uzun sohbet ettiler

...

Hava iyice serinleyince eve dönmeye karar verdiler
Kapıyı açıp içeri girdikleri anda İso derin bir nefes aldı

İs: Var ya...

Fa: Ne oldu?

İs: Bugün bana çok iyi geldi

Fadime montunu askıya astı

Fa: Bana da

İso ona birkaç saniye baktı

İs: Hastaneden çıktıktan sonra ilk defa gerçekten normal hissediyorum

Fadime yaklaşarak elini tuttu

Fa: Bundan sonra da hep böyle olsun

Sonra bir anda yine masum bir ifadeyle konuştu.

İs: Ama...

Fadime gülmeye başladı

Fa: Yine ne isteyeceksin?

İs: Bugün çok yürüdük

Fa: Evet

İs: Sanırım yine biraz naz yapma hakkım doğdu

Fadime kahkahasını tutamadı

Fa: Sen bu hakkı ömür boyu kullanacaksın galiba

İso gülerek omuz silkti

İs: Büyük ihtimalle

────୨ৎ────

Birseyy fark ettimm uzun zamandirr 4lu sahne yazmıyorumm🤏🏻