11

Yaklaşık yarım saat sonra okuldan çıkmışlardı
İstanbul sokaklarında yan yana yürüyolardı

Bir süre sonra lunaparkın önünden geçtiler
İçeriden müzik sesleri geliyordu

Fadime istemsizce yavaşladı
İso bunu fark etti

İs: Ne oldu?

Fa: Ben küçüklüğümden beri şu dönme dolaba binmek istiyorum

İso kaşını kaldırdı

İs: “İstiyorum” ne demek hiç binmedin mi?

Fa: Yükseklik korkum var biraz

İso birkaç saniye ona baktı
Sonra sırıttı

İs: Tamam bugün biniyosun

Fa: NE?!

İso onu bileğinden hafifçe çekip içeri götürdü

Fa: İSO HAYIR BEN ŞAKA YAPTIM

İs: Geç kaldın bilet aldım bile

Bir süre sonra dönme dolabın içindeydiler
Fadime daha en başta gerilmişti bile

Fa: Çok yükseğe çıkıyo bu

İs: Daha başlamadı bile

Fadime aşağı bakıp direkt geri çekildi

Fa: İSO BEN İNMEK İSTİYORUM

İso gülmemeye çalışıyordu

İs: Dram kraliçesi

Fadime ona ters ters baktı

Bir süre sonra dönme dolap en tepeye geldi
Şehir ışıkları aşağıda parlıyordu
Fadime aşağı bakamıyordu
Cesaretini toplayıp baktı
Sonra korkuyla isonun elini tuttu
Parmakları birbirlerine kenetlendi

Fa: iso bu çok yüksekte

İs: ne güzel işte manzaraya bak

Fa: İSO YA DUSERSEK

is: düşmeyiz sakın ol

Fadimenin sakinlesmesi için iso onun elini biraz daha sıkı tuttu

Dönme dolap yavaş yavaş aşağı inince Fadime'nin korkusu azaldı

Fa: Güzelmiş aslında

İso gözlerini ondan ayırmadan konuştu

İs: Evet

Ama baktığı şey Fadimeydi...

Bir süre sonra çarpışan arabalara binmeye karar verdiler

Fa: pembe araba benim!

İs: tamamdır küçük prenses

Çarpışan arabalarda İso bilerek sürekli Fadime’ye çarpıyordu

Fa: YETER ARTIK

İs: Oyun bu zaten

Fadime sonunda intikam almak için tam hız ona çarptı
İso abartılı şekilde yana savruldu

İs: İHANET EDİYORSUN AMA

Fadime kahkaha atıyordu artık
İso bunun üzerine sinsice arkasından hizla yaklaşıp Fadimeye çarptı
Fadime yerinden oynadı resmen

Fa: OHA ÖKÜZ MÜSÜN

Çarpışan arabalarda eğlendikten sonra pamuk şeker aldılar
İso’nunki yanlışlıkla yere düştü
İso birkaç saniye elindeki çubuğa baktı

İs: Hayat çok anlamsız

Fadime gülmekten konuşamıyordu

Fa: PAUAHAHAHJAHAHSHAHAH

İs: Gülme ya param gitti

Fadime kendi pamuk şekerini ona uzattı

Fa: Al biraz

İso bir parça koparıp aldı
Sonra bilerek fadimenin yüzüne doğru yaklaştırdı

İs: Saçına yapışcak şimdi

Fa: İSO SAKIN

İso sırıtıp geri çekildi
Akşam olmaya başladığında ikisi de yorulmuştu
Sahile yakın bir yere oturup nefeslendiler

Fadime hâlâ gülüyordu

Fa: Uzun zamandır bu kadar eğlenmemiştim

İso ona baktı

İs: Ben de

Bir süre sessizlik oldu
Sahilde yürümeye başladılar
Fadime elindeki küçük taşları denize atarken konuşuyordu

Fa: Çarpışan arabalarda bilerek bana çarptın

İso masum gibi baktı

İs: Kanıtın var mı?

Fa: Bütün lunapark şahit

İs: Yetersiz delil

Fadime gözlerini devirdi

Tam o sırada yürürken ayağı kıyıdaki eski bir balıkçı ipine takıldı

Fa: AAH!

Bir anda sendeledi
İso hemen döndü

İs: Ne oldu?!

Fadime ayağını çekmeye çalıştı ama ipin sert kısmı bileğini çizmişti

Fa: Bir şey yok...

Ayağını yere basmaya çalıştı
Ama canı yanınca yüzünü buruşturdu
İso kaşlarını çattı

İs: Göster

Fa: Gerek yok

İs: Fadime

Fadime istemeye istemeye ayağını gösterdi
İp sürttüğü için bileğinin yanında kızarıklık oluşmuştu
İso'nun yüzü gerildi

İs: Bu mu "bir şey yok"?

Fa: Biraz acıyor sadece

Tekrar yürümeye çalıştı
Ama birkaç adım sonra durdu

Fa: Tamam biraz fazla acıyormuş...

İso derin bir nefes verdi
Sonra hiç beklemediği bir şey yaptı
Bir anda eğilip onu kucağına aldı

Fa: İSO?!

İs: Sus

Fa: İndir beni!

İs: Hayır

Fa: Herkes bakıyor!

İs: Baksınlar

Fa: İSO CİDDİYİM

İso yürümeye devam etti

İs: Sen de ayağının acıdığını söylemeseydin

Fa: Ben yürüyebilirim

İs: Az önce yürüyemedin

Fa: Şimdi yürürüm

İs: Deneme bile

Fa: Çok sinir bozucusun

İso hafifçe gülümsedi

İs: Biliyorum

Fa: İndir beni

İs: Hayır

Fa: İsooo

İs: Hayır

Fa: Kılçuk

İs: Yine hayır

Fadime sonunda bütün ısrarlarına rağmen inemedi kolunu isonun boynuna doladı

Tam o sırada sahilin biraz ilerisinden iki tanıdık ses geldi

El: HALAAA?!

Or: OHAAAA?!

Fadime’nin gözleri büyüdü

Fa: YOK ARTIK...

İso da durup sesin geldiği tarafa baktı
Karşılarında Eleni ve Oruç durmuş onlara bakıyordu
Oruç’un ağzı resmen açık kalmıştı

Or: Ben şu an ne görüyorum?

Eleni de şok olmuştu

El: HALAMI NEDEN KUCAĞINDA TAŞIYORSUN?!

Fadime kıpkırmızı oldu ve panikle kıpırdandı

Fa: İNDİR BENİ İSO!

İs: Az önce indirmiyordum ya?

Fa: ŞİMDİ İNDİR!

İso iç çekti

İs: Tamam tamam...

Fadime'yi dikkatlice yere indirdi

Ama yere basar basmaz canı yandı

Fa: Ayy...

Dengesini kaybetti
İso refleksle kolundan tuttu

İs: Dikkat

Bu görüntü durumu daha da kötüleştirmişti
Oruç kahkahayı patlattı

Eleni ise hemen Fadime’nin yanına geldi

El: Hala iyi misin?

Fa: İyiyim

El: Ayağına ne oldu?

Fa: İpe takıldı

El: O yüzden mi taşıdı?

İso başını salladı

İs: Yürümekte zorlanıyordu

Eleni birkaç saniye ikisine baktı

El: iyi yapmış

Fa: ELENİ?!

El: Ne var? Ya düşüp daha çok yaralansaydın?

Tam o sırada Oruç bir şey fark etmiş gibi Eleni’ye döndü

Or: Eleni

El: Ne?

Or: Bizim markete gitmemiz gerekmiyor muydu?

Eleni bir an anlamadı

El: Hangi market?

Or: Hani şu... çok önemli market

Eleni birkaç saniye ona baktı
Sonra bir anda ne yapmaya çalıştığını anladı

El: HAA EVET!

Fa: Ne marketi?

Or: Çok gizli market

El: o zaman biz kaçtık hadi görüşürüz

Fa: görüşürüz

Eleni ve oruç gittiler

Fadime isonun koluna vurdu

Fa: Senin yüzünden rezil olduk

İs: Ben ne yaptım?

Fa: Beni kucağına aldın!

İs: Çünkü yürüyemiyordun

Fa: Yürüyebiliyordum

İs: Hayır

Fa: Yürüyordum

İs: Topallıyordun

Fa: tamam ama yürüyebilirdim

İs: inatçı

Fa: sensin inatçı

Sahilde yürümeye devam ettiler
Bir süre sonra karşılarına küçük bir oyuncakçı dükkânı çıktı
Vitrinde saçma sapan oyuncaklar vardı
Fadime camın önünde durdu

Fa: Şuna bak

İso baktı
Kocaman gözleri olan garip bir peluş balık duruyordu

İs: Bu ne ya?

Fa: Çok tatlı

İs: Korku filmi karakterine benziyor

Fa: Hayır benzemiyor

İs: Gece bunu odama koysan uyuyamam

Fadime gülmeye başladı

Fadime bir oyuncağa birde isoya baktı

Fa: benziyorsunuz haa farkınız yok

Fadime gülmeye başladı

İs: gıcık

Sonra içeri girdiler
Dükkânda saçma oyuncakları inceleyip birbirleriyle dalga geçtiler
Bir ara Fadime küçük bir anahtarlık buldu
Minik bir kaplumbağaydı

Fa: Bu çok güzelmiş

İso da yanına geldi

İs: Evet fena değil

Fadime anahtarlığı yerine koyup başka tarafa geçti
Fark etmedi ama İso birkaç dakika sonra geri dönüp aynı anahtarlığı satın aldı

Akşamüstüne doğru sahil iyice kalabalıklaşmıştı
İkisi bir bankta oturup dondurma yiyorlardı
Fadime'nin dondurması güneşten erimeye başlamıştı
Bir damla tam eline düştü

Fa: Aaa

İso kahkaha attı

İs: Çocuk gibi yiyorsun

Fa: Sen çok profesyonel yiyorsun sanki

Tam bunu dediği sırada İso'nun dondurmasının üst kısmı kopup tişörtüne düştü

Fadime birkaç saniye baktı
Sonra gülmekten konuşamadı

Fa: Profesyonelmiş...

İso başını iki yana salladı

İs: Bunu görmemiş gibi davran

Fa: Asla

İs: Fadime

Fa: ASLA

Dakikalarca birbirleriyle uğraştılar
İkisi de uzun zamandır bu kadar rahat gülmemişti

Güneş yavaş yavaş batmaya başlarken dönüş yoluna çıktılar
Gökyüzü turuncuya dönmüştü
Bu kez Fadime daha yavaş yürüyordu.
Ayağı hâlâ biraz sızlıyordu ama belli etmemeye çalışıyordu

Bir süre sessizce yürüdüler
Sonra İso cebinden bir şey çıkardı

İs: Al

Fadime şaşırdı

Fa: Bu ne?

İso avucunu açtı
İçinde o dükkândaki küçük kaplumbağa anahtarlık vardı
Fadime'nin gözleri büyüdü

Fa: Sen bunu ne zaman aldın?

İs: Dükkândayken

Fa: Ama neden?

İs: Beğenmiştin

Fadime birkaç saniye konuşamadı
Anahtarlığı eline aldı
Yüzünde bir gülümseme oluştu

Fa: Teşekkür ederim

İs: Önemli değil

Fadime anahtarlığı avucunda çevirip duruyordu
Minik kaplumbağanın yüzüne baktı

Fa: Çok tatlı ya

İs: O kadar da değil

Fa: Kıskandın mı?

İs: Kaplumbağayı mı?

Fa: Evet

İs: Evet benden daha çok ilgi görüyor

Fadime güldü

Fa: Sen cidden normalsin diye düşünmeye başlamıştım

İs: Büyük hata