35

Fadime ayağa kalkıp kapıya yöneldi

Fa: Kim geldi ki?

İs: Bilmem...

Fadime kapıyı açtığı anda olduğu yerde donup kaldı

Kapının önünde uzun zamandır görmediği arkadaşı Ceylin duruyordu

Fa: Ceylin?!

Kız gülümseyerek ona sarıldı

Ce: Sürpriiiz!

Fadime şaşkınlıkla ona sarıldı

Fa: Sen burada ne arıyorsun?!

Ce: İçeri almayacak mısın önce?

Fadime hemen kenara çekildi

Fa: Tabii ki gel!

Ceylin bavulunu içeri aldı
Salona geçtiği anda gözleri İso'ya takıldı
İso da onu görünce şaşkınlıkla ayağa kalktı

İs: Ceylin?

Ceylin hafifçe gülümsedi

Ce: Merhaba İso

Fadime şaşkınlıkla ikisine baktı

Fa: Siz birbirinizi tanıyor musunuz?

İso başını salladı

İs: Ortaokuldan arkadaşız

Ce: Evet, uzun zamandır görüşmüyorduk

Fadime hâlâ şaşkındı.

Fa: Vay be... Ne iyi oldu

Fadime hemen merakla sordu

Fa: Ama sen neden geldin? Haber bile vermedin

Ceylin koltuğa oturdu

Ce: abin aradı

Fadime'nin kaşları çatıldı

Fa: Abim mi?

Ce: Evet, senin mezuniyetin yaklaştı ya kendisi gelemeyeceği için senin yanında olmamı istedi

Fadime'nin yüzünde büyük bir gülümseme oluştu

Fa: Gerçekten mi?

Ce: Tabii birkaç hafta burada kalacağım

Fadime hemen tekrar sarıldı

Fa: Çok sevindim

Ceylin de ona sarıldı ama bakışları kısa bir anlığına İso'ya kaydı
İso sessizce onları izliyordu

Ce: Ben de özledim seni

Bir süre sohbet ettiler
Fadime mutfağa gidip içecek hazırlamak için ayağa kalktı

Fa: Siz oturun ben bir şeyler getireceğim

Fadime mutfağa girer girmez salonda kısa bir sessizlik oldu
Ceylin ve İso göz göze geldiler

Ce: Uzun zaman olmuş

İs: Evet

Ce: İstanbul sana yaramış baya değişmişsin

İs: Sen de

Tam o sırada Fadime içeri döndü

Fa: Alın bakalım

Üçü birlikte sohbet etmeye başladı
Fadime ve Ceylin uzun zamandır görüşmedikleri için konuşacak çok şey buluyorlardı

Fa: Trabzon nasıl herkes iyi mi?

Ce: İyiler, abin de sürekli senden bahsediyor zaten

Fa: Özledim ya...

Ce: Belli oluyor

Ceylin bunları söylerken göz ucuyla sürekli İso'ya bakıyordu

Ce: Sen nasılsın İso

İs: İyiyim

Ce: Hâlâ eskisi gibi az konuşuyorsun demek

İso hafifçe gülümsedi

İs: Pek değişmedim

Fadime ikisine bakıp gülümsedi

Fa: Siz gerçekten yakınmışsınız

Ce: Ortaokulda baya vakit geçirirdik

İso başını salladı

İs: Evet

Ce: Hatta İso eskiden matematikte çok kötüydü. Sınavlardan önce sürekli benden yardım isterdi

İso kaşlarını kaldırdı

İs: Abartma o kadar da değil

Ce: Öyleydi

Fadime gülmeye başladı

Fa: Demek bizim çalışkan İso eskiden öyleydi ha

İs: İkiniz birleşip bana karşı geliyorsunuz şuan

Üçü de gülmeye başladı
Bir süre sonra Ceylin saate baktı

Ce: Bu arada bavulumu nereye koyabilirim?

Fa: misafir odasına koyabilirsin

Ce: Tamam

Fadime ayağa kalktı

Fa: Gel göstereyim

İkisi odaya doğru giderken İso da kalktı

İs: Ben artık gideyim

Tam kapıya yönelmişti ki Ceylin tekrar konuştu

Ce: Bu kadar çabuk mu gidiyorsun

İs: Yarın okul var, hem siz de uzun zamandır görüşmüyorsunuz

Ce: Haklısın

Fadime İso'nun yanına geldi
Yanağını öptü

Fa: Yarın görüşürüz

İs: Görüşürüz sevgilim

İso hafifçe gülümsedi ve evden çıktı
Kapı kapanır kapanmaz Ceylin'in yüzündeki gülümseme yavaşça kayboldu

Ce: Siz baya yakın olmuşsunuz

Fadime gülümseyerek başını salladı

Fa: Evet

Ce: Ne zamandır birliktesiniz

Fa: Bir yılı geçti

Ceylin kısa bir süre sustu

Ce: Vay be... Hiç beklemezdim

Fa: Neden?

Ce: Bilmem siz eskiden sürekli kavga ederdiniz

Fadime gülerek omuz silkti

Fa: Demek ki bazen işler değişebiliyormuş

Ceylin de gülümsedi

Ce: Evet... Değişebiliyormuş...

O gece Fadime uyuduktan sonra Ceylin pencerenin önünde tek başına duruyordu
Eline telefonunu aldı ve İso'nun sosyal medya hesabına baktı

Ce: Demek gerçekten birliktesiniz... Ama bu ilişkinin ne kadar süreceğini göreceğiz...

...

Ertesi sabah Fadime erkenden uyandı
Mutfaktan gelen sesleri duyunca odasından çıktı
Mutfakta Ceylin kahvaltı hazırlıyordu

Fa: Günaydın

Ce: Günaydın, erken kalkmışsın

Fa: Okul günlerinde alışkanlık oldu artık

Ceylin gülümsedi

Fa: keşke karışmasaydın ben kahvaltıyı hazırlardım

Ce: birşey olmaz öylesine sürpriz yapmak istedim

Fadime gülümseyerek masaya oturdu

Tam o sırada kapı çaldı

Fa: Kesin İso'dur

Fadime kapıyı açınca gerçekten de kapıda İso vardı

İs: Günaydın

Fa: Günaydın sevgilim

İs: eee gelmiyor musun

Fa: daha erken değil mi hem kahvaltı hazırlıyorduk

İs: biraz yürüyüş yaparız diye düşünmüştüm

Fa: tamam gel beraber kahvaltı yapalım sonra gideriz

İs: tamam

İso içeri girdiğinde Ceylin'e de selam verdi

İs: Günaydın Ceylin

Ce: Günaydın

Fadime mutfak masasına oturdu

Fa: Hadi siz de oturun kahvaltı hazır zaten

İso da Fadime'nin yanına oturdu

Fa: Bugün matematik denemesi var bir de tarih sözlüsü...

İs: Tarih kolay halledilir

Fa: Senin için kolay

Ceylin onları sessizce izliyordu
Bir süre sonra gülümseyerek konuştu

Ce: Siz baya alışmışsınız birbirinize

Fadime gülümseyerek İso'ya baktı

Fa: Evet

İso da hafifçe gülümsedi

İs: Tabii sevgilim sonuçta

Ceylin içinden derin bir nefes aldı ama belli etmedi

...

Kahvaltı bittikten sonra Fadime saate baktı

Fa: Ayy geç kalacağız

İso hemen ayağa kalktı

İs: Hadi o zaman

Fadime çantasını almak için odasına koştu
Tam o sırada Ceylin mutfakta yalnız kalan İso'ya döndü

Ce: Bir dakika konuşabilir miyiz?

İso şaşkınlıkla ona baktı

İs: Şimdi mi?

Ce: Kısa sürecek

İso başını salladı

İs: Tamam

Ceylin birkaç saniye sustu

Ce: Uzun zaman oldu... Seni tekrar görmek garip geldi sadece onu söylemek istedim

İs: Bana da garip geldi

Ce: Hâlâ eskisi gibisin

İs: Sen de değişmemişsin

Tam o sırada Fadime odasından çıktı

Fa: Ben hazırım

Ceylin hemen gülümsedi

Ce: Güzel olmuşsun

Fa: Teşekkür ederim

İso Fadime'ye döndü

İs: Gidelim mi?

Fa: Gidelim

Kapıdan çıkacakları sırada Ceylin tekrar seslendi

Ce: Fadime!

Fa: Efendim?

Ce: Çıkışta erken gel tamam mı? Beraber vakit geçirmek istiyorum

Fa: Tabii ki

Ce: Görüşürüz

Fa: Görüşürüz

İso ve Fadime evden çıktılar

O sırada evde yalnız kalan Ceylin pencerenin önüne geçti
İso ve Fadime'nin el ele uzaklaştığını görünce yüzündeki gülümseme yavaşça kayboldu

Ce: Şimdilik mutlu olabilirsiniz...

...

Aradan iki hafta geçmişti...
Mezuniyete artık sadece bir hafta kalmıştı

Bu süreçte Ceylin neredeyse her gün Fadime ve İso'yla vakit geçiriyordu

Bir akşam yine üçü salonda oturuyordu
Fadime sınav sonuçlarına bakıyordu, İso ise telefonuyla uğraşıyordu
Ceylin bir şey anlatırken bir anda İso'nun omzuna hafifçe dokundu

Ce: Hatırlıyor musun ortaokulda pikniğe gitmiştik de sen mangalı yakmayı becerememiştin

İso kısa bir şekilde başını salladı

İs: Hatırlıyorum

Ceylin gülmeye başladı

Ce: O gün hepimiz aç kalmıştık

İso sadece hafifçe gülümsedi
Tam o sırada Fadime telefonunu bırakıp onlara baktı

Fa: Siz gerçekten baya anı biriktirmişsiniz

Ce: Evet, eskiden çok görüşürdük

Ceylin bunları söylerken tekrar İso'ya yaklaştı
Ama İso fark edilir şekilde biraz geri çekildi ve elini uzatıp Fadime'nin elini tuttu
Fadime hiçbir şey düşünmeden gülümsedi

Fa: Ne oldu?

İs: Hiiç elini tutmak istedim

Fadime hafifçe gülümsedi

Fa: Durduk yere romantikleşme yine

İs: insanın sevgilisi olunca böyle oluyor işte

Ceylin sessizce onları izledi

...

Ertesi gün okul çıkışında Fadime ve İso eve geldiklerinde Ceylin salonda oturuyordu

Ce: Geldiniz sonunda

Fa: Çok yoruldum ya

İso çantasını bırakırken Ceylin ayağa kalktı

Ce: İso şu kavanozu açabilir misin?

İs: Tabii

İso kavanozu açıp Ceylin'e uzattı
Ceylin kavanozu alırken İso'nun elini birkaç saniye daha tutmaya çalıştı
Ama İso hemen elini çekti ve dönüp Fadime'ye baktı

İs: Sen bir şey yedin mi?

Fa: Hayır

İs: O zaman sana tost yapayım

Fa: Gerçekten mi?

İs: Evet

Fadime gülümseyerek İso'nun yanına geçti

...

Günler geçtikçe Ceylin'in İso'ya yakın davranmaya çalışması daha da belirginleşmeye başlamıştı
Bir gün üçü birlikte film izliyordu
Ceylin kanepeye otururken bilerek İso'nun yanına oturdu

Ce: Burası daha rahat

Tam birkaç dakika sonra İso ayağa kalktı

İs: Ben su alıp geliyorum

Mutfaktan döndüğünde bu kez doğrudan Fadime'nin yanına oturdu
Kolunu Fadime'nin omuzlarına doladı

Fa: Ne oldu?

İs: Burası daha rahat

Fadime gülmeye başladı

Fa: Taklit yapıyorsun

İs: Evet

Ceylin ise sessizce ekrana bakıyordu

...

Bir akşam Fadime mutfakta çay hazırlarken Ceylin ve İso salonda yalnız kaldılar

Ce: Sen gerçekten değişmişsin İso

İs: İnsanlar değişir

Ce: Eskiden böyle değildin

İs: Eskiden Fadime de hayatımda değildi

Tam o sırada Fadime elinde çaylarla içeri girdi

Fa: Neyi konuşuyorsunuz

İso hiç düşünmeden cevap verdi

İs: Seni

Fa: Beni mi

İs: Evet, Ceylin'e ne kadar inatçı olduğunu anlatıyordum

Fa: Çok komiksin

İso gülümseyip Fadime'nin yanağına küçük bir öpücük kondurdu
Ceylin bakışlarını kaçırdı

...

Aradan birkaç gün daha geçmişti
O gün okul her zamankinden daha erken bitmişti
Fadime çantasını toplarken derin bir nefes verdi

Fa: Sonunda bitti...

İso gülümseyerek ona baktı

İs: Çok yoruldun değil mi?

Fa: Hem de nasıl

İso birkaç saniye sustu

İs: O zaman seni bir yere götüreyim

Fa: Nereye

İs: Sürpriz

Fa: İso...

İs: Güven bana

Fadime gülmeye başladı

Fa: Tamam

...

Yaklaşık yarım saat sonra büyük bir lunaparkın önüne geldiler
Fadime gözleri kocaman açıldı

Fa: Lunapark mıı

İs: Evet

Fa: Şaka yapıyorsun

İs: Hayır

Fadime heyecanla İso'nun koluna sarıldı

Fa: Çok özlemiştim burayı

İs: O zaman bugün doyasıya eğleneceğiz

Fa: en son seninle gelmiştik

İs: evet

...

İlk olarak dönme dolaba bindiler
Kabin yavaş yavaş yükselirken Fadime aşağı baktı

Fa: Çok güzel görünüyor...

İso gözlerini şehir manzarasından ayırıp Fadime'ye baktı

İs: Evet

Fa: Şehri mi izliyorsun beni mi?

İso hiç düşünmeden cevap verdi

İs: Seni

Fadime utançla gülümsedi

Fa: Çok şımartıyorsun beni

İs: Az bile

...

Daha sonra çarpışan arabalara bindiler
Fadime sürekli İso'ya çarpıyordu

İs: Bu artık oyun değil saldırı

Fa: Savaşta her şey mübahtır

İs: Demek öyle

Birkaç saniye sonra İso da hızla gelip Fadime'nin arabasına çarptı

Fa: Hileci

İs: Öğretmenim sensin

İkisi de kahkahalara boğuldu

...

Akşam olmaya yaklaşırken pamuk şeker alıp lunaparkın içinde yürümeye başladılar
Tam o sırada Fadime durdu

Fa: Fotoğraf çekinelim mi?

İs: Tabii

Fadime telefonunu çıkarıp ön kamerayı açtı

İlk fotoğrafta ikisi de normal poz verdi

İkinci fotoğrafta İso tam çekim sırasında Fadime'ye bakıyordu

Fa: İso kameraya baksana

İs: Ben doğru yere bakıyorum

Fadime gülmeye başladı

Fa: Çok romantiksin

İs: Senin yanında normal davranamıyorum

Fadime başını onun omzuna yasladı
Birkaç fotoğraf daha çektiler

Son fotoğrafı çektikten sonra Fadime fotoğraflara bakıp gülümsedi

Fa: Çok güzel olmuşlar

İs: Çünkü sen varsın

Fa: İso...

İs: Ne?

Fa: Seni seviyorum

İso hafifçe gülümsedi

İs: Ben de seni seviyorum sevgilim

Tam o sırada Fadime'nin telefonu çaldı
Arayan kişi Ceylin'di
Fadime telefonu açtı

Fa: Efendim Ceylin

Ce: Nerdesiniz siz

Fa: Lunaparktayız

Telefonun diğer ucunda kısa bir sessizlik oldu

Ce: gelmeyince bir an merak ettim de

Fa: oyle isoyla dışarı çıkalım dedik

Ce: iyiymiş... Eve ne zaman geliceksiniz

Fa: Çok geç kalmayız

Ce: tamam görüşürüz

Telefon kapandı
Fadime pek önemsemeden telefonu çantasına koydu

Ceylin evde oturuyordu

Ce: Eğlenin siz... daha çok eğlenicez