18. bölüm · Nefretten Kalan Aşk

18

Fatma Nurr

Aradan iki gün geçmişti
İso'nun durumu iyiydi
Doktorlar artık taburcu olabileceğini söylemişti

Bir süre sonra işlemler tamamlandı
Oruç da gelmişti
Doktor son kez uyardı.

Dok: Omzunu zorlayacak hareketlerden uzak dur

İs: Tamam

Dok: Pansumanlarını aksatma

İs: Tamam

Dok: Dinlen

İs: Tamam

Doktor uzaklaşınca Oruç güldü

Or: Hayatında ilk defa bu kadar söz dinliyorsun

İs: Çünkü hastaneyiz

Öğleden sonra herkes evine dönmüştü
İso koltuğa uzanmıştı
Televizyon açıktı ama izlemiyordu

Birkaç dakika sonra Oruç elinde pansuman malzemeleriyle geldi

Or: Tamam

İs: Ne tamam?

Or: Pansuman zamanı

İs: Yap o zaman

Oruç durdu

Or: Şey...

İs: Ne şey?

Or: Ben yapmayı bilmiyorum

İs: Şaka yapıyorsun

Or: Keşke

İs: Abi

Or: Efendim?

İs: Nasıl bilmiyorsun?

Or: Bilmiyorum işte

İso başını koltuğa bıraktı

İs: Harika

Oruç telefonu çıkardı

İs: Kimi arıyorsun?

Or: Fadime'yi.

İso hemen doğruldu

Or: Bak bak

İs: Ne bak?

Or: Hiç

Telefon birkaç saniye sonra açıldı

Fa: Alo

Or: Fadime

Fa: efendim

Or: Bir yardım lazım

Fa: Ne oldu

Or: Pansuman

Fa: Hastaneye mi gideceksiniz

Or: Yok

Fa: Eee

Or: Ben yapamıyorum

Karşı taraftan birkaç saniye sessizlik geldi.

Fa: Ciddi misin?

Or: Maalesef

Fa: Tamam gelirim

Tam o sırada Eleni sesi duydu

El: Kim o

Fa: Oruç

El: Ne olmuş

Fadime durumu anlattı
Eleni'nin yüzünde sinsi bir gülümseme oluştu.

El: Aslında onlar bize gelsin

Fa: Eleni...

El: Ne var?

Fa: Sus

El: Hem sohbet ederiz

Fa: Elenii

El: Hem sıkılmazlar

Fa: Eleniii

El: Hem—

Fa: Yeter

Karşı tarafta Oruç gülmeye başladı

Or: Aslında mantıklı

Fa: Sen de mi yaa

Or: Yarım saate oradayız

Telefon kapandı
Fadime yavaşça Eleni'ye döndü

Fa: Seni bir gün evden atacağım

El: Ama haklıyım

...

Yaklaşık kırk dakika sonra kapı çaldı
Eleni koşarak açtı
İso ve Oruç içeri girdi

El: Hoş geldiniz

Or: Hoş bulduk

İsonun gözleri direkt Fadimeyi buldu
Fadime mutfaktan çıkıyordu
İkisi birkaç saniye birbirine baktı
Sonra Fadime gülümsedi

Fa: Hoş geldiniz

İs: Hoş bulduk

İso ve Oruç'un elinde poşetlet vardı

El: onlar ne?

Or: birşeyler yaparız diye cips falan aldık

Oruç poşeti eleniye uzatır
Eleni de alır ve mutfağa götürür

Fa:o zaman ben de pansuman malzemelerini getireyim

İso ve oruç salona gecti
Fadime sehpanın üstüne gerekli malzemeleri koydu
Bir süre sonra eleni de geldi

Fa: Hazır mısın?

İs: Hayır

Fa: Geç kaldın

İs: Acıyacak mı?

Fa: Belki

İs: o zaman eve gidiyorum

Fa: Otu oturduğun yerde

Fadime dikkatlice bandajı açmaya başladı
İso'nun yüzü hafif gerildi

Fa: Acıyor mu?

İs: Biraz

Fa: Kıpırdama o zaman

İs: Tamam

Fadime yarayı temizlerken bütün dikkati omzundaydı
İso ise yaraya değil ona bakıyordu

Fa: Bana bakmayı bırak

İs: Bakmıyorum

Fa: Bakıyorsun

İs: Belki

Fa: İso

İs: Efendim?

Fa: sus

İs: Tamam

Ama yine de bakmaya devam etti

...

Pansuman bittikten sonra herkes rahatladı
Saat geç olmustu

El: Film izleyelim mi?

Or: Olur

Fa: Bana uyar

İs: Bana da

El: tamam o zaman biz birşeyler hazırlayalım

Eleni ve Fadime mutfaga geçti
Mısır patlatat, içecekleri hazırladılar ve oruçla isonun getirdiği aburcuburlari bir tabağa koydular

Sonra salona götürüp masaya yerleştirdiler
Eleni orucun yanına, Fadime isonun yanına iturdu

Film seçme kısmı tam bir savaşa dönüştü

El: Komedi izleyelim

Or: hayır romantik izleyelim

Fa: Aksiyon izleyelim

İs: hiç birini izlemeyelim korku izleyelim

El: Korku izlemeyelim

İs: İzleyelim

Fa: Bana fark etmez

En sonunda çoğunluk korkuda birleşti
Işıklar kapandı ve film başladı

İlk yarım saat sakin geçti
Sonra bir anda ekranda beklenmedik bir sahne çıktı
Fadime irkildi ama bir şey demedi
İso bunu fark etti ve sessizce gülümsedi

Film devam etti derken ekranda çok daha korkunç bir sahne belirdi

Fadime refleksle yan tarafa döndü
Ve direkt İso'nun koluna sarıldı

İs: AAAAA!

Fa: AAAAA!

İs: OMZUM!

Fa: AYYY!

İs: OMZUM GİTTİ!

Fa: ÖZÜR DİLERİM!

Oruç kahkahayı patlattı
Eleni de gülmeye başladı

Or: Daha iki günlük sevgililer

El: Çocuğu tekrar hastanelik etti

Fadime utançtan kıpkırmızı oldu
İso ise omzunu tutuyordu

Fa: Çok mu acıdı?

İs: Biraz

Fa: Çok özür dilerim

İs: Sorun yok

Fa: Emin misin?

İs: Bir dahaki sefere sağlam koluma sarılırsın

Fadime'nin yüzü daha da kızardı
Sonra iso hiç bir şey demeden yer değiştirdi

Fa: Ne yapıyorsun?

İs: beni tekrar hastanelik etme diye

Bu sefer aralı omzu diğer tarafta kalmış oldu

Bir süre sonra herkes sessizleşti
Sadece televizyondan gelen ses duyuluyordu

Fadimenin yaşadığı stres, hastane, korku...
Hepsi biraz olsun dağılmıştı

Bir sahnede istemsizce başını hafifçe yana eğdi
Ve farkında bile olmadan İso'nun omzuna yasladı

Bunu yaptığı an kendi de fark etti
Geri çekilmek için başını kaldıracaktı ki...
İso çenesini yavaşça Fadime'nin başının üstüne yasladı

Fadime bir an durdu ve kalbi hızlandı
İso ise hiçbir şey olmamış gibi filmi izlemeye devam ediyordu
Sanki onun için dünyanın en normal şeyi buydu
İkisininde çekmeye niyeti yoktu
Film boyunca öyle kaldılar

Eleni filmi izlerken bir anda dönüp onları gördü
Yüzüne gülümseme geldi
Hemen Oruç'un koluna vurdu

Or: Ne oldu?

Eleni gözleriyle İso ve Fadime'yi gösterdi
Oruç onlara baktı
Sonra Eleni fısıldadı

El: Çok tatlılar

Or: Aynen

Yaklaşık iki saat sonra film bitti ve ışıkları açtıla
Eleni esnedi

El: Ben bittim

Or: Ben de

Fa: Saat kaç ki?

Or: 22.26 olmuş

El: Ben gidiyorum

Oruç ayağa kalktı

Or: Ben de

Fa: Nereye?

El: hiiç

Eleni hemen Oruç'un kolunu çekti

El: Hadi hadi

İkisi neredeyse kaçar gibi mutfağa gittiler
Fadime ile İso salonda yalnız kaldı
Kısa bir sessizlik oldu
İso yavaşça ayağa kalktı

Fa: Nereye?

İs: Balkona geçelim mi

Fa: Gece gece?

İs: Evet

Fa: Üşürüz

İs: Beş dakikacık tek

Sonunda Fadime de ayağa kalktı
Birlikte balkona çıktılar
Gece sessizdi
Şehir ışıkları uzaktan görünüyordu

Bir süre yan yana durdular
Kimse konuşmadı

Bir süre sonra İso yavaşça elini kaldırdı ve kolunu Fadime'nin omuzlarına doladı
Fadime başını çevirip ona baktı

İs: Ne?

Fa: Hiç

İs: Öyle bakınca korkuyorum

Fa: Kork

İso güldü
Fadime yavaşça başını eğdi ve sağlam omzuna yaslandı
İsoda fadimenin omzundaki kolunu sıkılaştırdı
Bir süre öylece manzarayı izlediler

İs: Güzelmiş

Fa: Ne?

İs: Böyle

Fa: Nasıl?

İs: Seninle

Fadime gülümsedi

Fa: Çok mu romantik olmaya çalışıyorsun?

İs: Hayır

Fadimeninde isonunda kalbi garip şekilde ısınıyordu

İs: Hâlâ inanamıyorum

Fa: Neye?

İs: Sevgilim olduğuna

Fadime'nin yüzünde küçük bir gülümseme oluştu

Fa: Ben de... Aylarca kavga ettiğim çocuk şimdi bana sarılıyor

İkisi de güldü
Sonra yeniden sessizlik oldu
Fadime başını hafifçe kaldırdı ve isoya baktı

Fa: Sevgilim

İso da ona döndü

İs: Efendim

Fa: Sana bir şey söyleyeyim mi

İs: Söyle

Fa: Hastanede uyandığında adımı sayıklamışsın

İso'nun yüzü değişti

İs: Onu kim söyledi?

Fa: Hemşire

İs: böyle bir ihanet görmemiştim

Fa: Demek beni sayıklıyordun

İs: Hatırlamıyorum

Fa: aynen kesin hatırlamıyorsundur

Fadime tekrar başını isonun omzuna yasladı ve beraber manzarayı izlemeye devam ettiler

...

Ertesi sabah Eleni okula gitmişti
Fadime bir süre odasında oturduktan sonra telefonunu aldı ve İso'ya mesaj attı

Fa: Uyandın mı?

Mesaj daha gönderilir gönderilmez cevap geldi

İs: Evet

Fa: Nasılsın?

İs: Çok kötüyüm

Fa: Ne oldu?

İs: terk edildim
İs: Kimse beni sevmiyor
İs: abim bile beni bırakıp okula gitti yaa😔

Fa: İsoo

İs: Gerçekleri söylüyorum

Fadime istemsizce güldü

Fa: Evde misin?

İs: Evet

Fa: Geliyorum

Karşı taraftan birkaç saniye cevap gelmedi
Sonra mesaj geldi

İs: Gerçekten mi?

Fa: Evet

İs: Çabuk gell