18. bölüm · Nefretten Kalan Aşk
18
Aradan iki gün geçmişti
İso'nun durumu iyiydi
Doktorlar artık taburcu olabileceğini söylemişti
Bir süre sonra işlemler tamamlandı
Oruç da gelmişti
Doktor son kez uyardı.
Dok: Omzunu zorlayacak hareketlerden uzak dur
İs: Tamam
Dok: Pansumanlarını aksatma
İs: Tamam
Dok: Dinlen
İs: Tamam
Doktor uzaklaşınca Oruç güldü
Or: Hayatında ilk defa bu kadar söz dinliyorsun
İs: Çünkü hastaneyiz
Öğleden sonra herkes evine dönmüştü
İso koltuğa uzanmıştı
Televizyon açıktı ama izlemiyordu
Birkaç dakika sonra Oruç elinde pansuman malzemeleriyle geldi
Or: Tamam
İs: Ne tamam?
Or: Pansuman zamanı
İs: Yap o zaman
Oruç durdu
Or: Şey...
İs: Ne şey?
Or: Ben yapmayı bilmiyorum
İs: Şaka yapıyorsun
Or: Keşke
İs: Abi
Or: Efendim?
İs: Nasıl bilmiyorsun?
Or: Bilmiyorum işte
İso başını koltuğa bıraktı
İs: Harika
Oruç telefonu çıkardı
İs: Kimi arıyorsun?
Or: Fadime'yi.
İso hemen doğruldu
Or: Bak bak
İs: Ne bak?
Or: Hiç
Telefon birkaç saniye sonra açıldı
Fa: Alo
Or: Fadime
Fa: efendim
Or: Bir yardım lazım
Fa: Ne oldu
Or: Pansuman
Fa: Hastaneye mi gideceksiniz
Or: Yok
Fa: Eee
Or: Ben yapamıyorum
Karşı taraftan birkaç saniye sessizlik geldi.
Fa: Ciddi misin?
Or: Maalesef
Fa: Tamam gelirim
Tam o sırada Eleni sesi duydu
El: Kim o
Fa: Oruç
El: Ne olmuş
Fadime durumu anlattı
Eleni'nin yüzünde sinsi bir gülümseme oluştu.
El: Aslında onlar bize gelsin
Fa: Eleni...
El: Ne var?
Fa: Sus
El: Hem sohbet ederiz
Fa: Elenii
El: Hem sıkılmazlar
Fa: Eleniii
El: Hem—
Fa: Yeter
Karşı tarafta Oruç gülmeye başladı
Or: Aslında mantıklı
Fa: Sen de mi yaa
Or: Yarım saate oradayız
Telefon kapandı
Fadime yavaşça Eleni'ye döndü
Fa: Seni bir gün evden atacağım
El: Ama haklıyım
...
Yaklaşık kırk dakika sonra kapı çaldı
Eleni koşarak açtı
İso ve Oruç içeri girdi
El: Hoş geldiniz
Or: Hoş bulduk
İsonun gözleri direkt Fadimeyi buldu
Fadime mutfaktan çıkıyordu
İkisi birkaç saniye birbirine baktı
Sonra Fadime gülümsedi
Fa: Hoş geldiniz
İs: Hoş bulduk
İso ve Oruç'un elinde poşetlet vardı
El: onlar ne?
Or: birşeyler yaparız diye cips falan aldık
Oruç poşeti eleniye uzatır
Eleni de alır ve mutfağa götürür
Fa:o zaman ben de pansuman malzemelerini getireyim
İso ve oruç salona gecti
Fadime sehpanın üstüne gerekli malzemeleri koydu
Bir süre sonra eleni de geldi
Fa: Hazır mısın?
İs: Hayır
Fa: Geç kaldın
İs: Acıyacak mı?
Fa: Belki
İs: o zaman eve gidiyorum
Fa: Otu oturduğun yerde
Fadime dikkatlice bandajı açmaya başladı
İso'nun yüzü hafif gerildi
Fa: Acıyor mu?
İs: Biraz
Fa: Kıpırdama o zaman
İs: Tamam
Fadime yarayı temizlerken bütün dikkati omzundaydı
İso ise yaraya değil ona bakıyordu
Fa: Bana bakmayı bırak
İs: Bakmıyorum
Fa: Bakıyorsun
İs: Belki
Fa: İso
İs: Efendim?
Fa: sus
İs: Tamam
Ama yine de bakmaya devam etti
...
Pansuman bittikten sonra herkes rahatladı
Saat geç olmustu
El: Film izleyelim mi?
Or: Olur
Fa: Bana uyar
İs: Bana da
El: tamam o zaman biz birşeyler hazırlayalım
Eleni ve Fadime mutfaga geçti
Mısır patlatat, içecekleri hazırladılar ve oruçla isonun getirdiği aburcuburlari bir tabağa koydular
Sonra salona götürüp masaya yerleştirdiler
Eleni orucun yanına, Fadime isonun yanına iturdu
Film seçme kısmı tam bir savaşa dönüştü
El: Komedi izleyelim
Or: hayır romantik izleyelim
Fa: Aksiyon izleyelim
İs: hiç birini izlemeyelim korku izleyelim
El: Korku izlemeyelim
İs: İzleyelim
Fa: Bana fark etmez
En sonunda çoğunluk korkuda birleşti
Işıklar kapandı ve film başladı
İlk yarım saat sakin geçti
Sonra bir anda ekranda beklenmedik bir sahne çıktı
Fadime irkildi ama bir şey demedi
İso bunu fark etti ve sessizce gülümsedi
Film devam etti derken ekranda çok daha korkunç bir sahne belirdi
Fadime refleksle yan tarafa döndü
Ve direkt İso'nun koluna sarıldı
İs: AAAAA!
Fa: AAAAA!
İs: OMZUM!
Fa: AYYY!
İs: OMZUM GİTTİ!
Fa: ÖZÜR DİLERİM!
Oruç kahkahayı patlattı
Eleni de gülmeye başladı
Or: Daha iki günlük sevgililer
El: Çocuğu tekrar hastanelik etti
Fadime utançtan kıpkırmızı oldu
İso ise omzunu tutuyordu
Fa: Çok mu acıdı?
İs: Biraz
Fa: Çok özür dilerim
İs: Sorun yok
Fa: Emin misin?
İs: Bir dahaki sefere sağlam koluma sarılırsın
Fadime'nin yüzü daha da kızardı
Sonra iso hiç bir şey demeden yer değiştirdi
Fa: Ne yapıyorsun?
İs: beni tekrar hastanelik etme diye
Bu sefer aralı omzu diğer tarafta kalmış oldu
Bir süre sonra herkes sessizleşti
Sadece televizyondan gelen ses duyuluyordu
Fadimenin yaşadığı stres, hastane, korku...
Hepsi biraz olsun dağılmıştı
Bir sahnede istemsizce başını hafifçe yana eğdi
Ve farkında bile olmadan İso'nun omzuna yasladı
Bunu yaptığı an kendi de fark etti
Geri çekilmek için başını kaldıracaktı ki...
İso çenesini yavaşça Fadime'nin başının üstüne yasladı
Fadime bir an durdu ve kalbi hızlandı
İso ise hiçbir şey olmamış gibi filmi izlemeye devam ediyordu
Sanki onun için dünyanın en normal şeyi buydu
İkisininde çekmeye niyeti yoktu
Film boyunca öyle kaldılar
Eleni filmi izlerken bir anda dönüp onları gördü
Yüzüne gülümseme geldi
Hemen Oruç'un koluna vurdu
Or: Ne oldu?
Eleni gözleriyle İso ve Fadime'yi gösterdi
Oruç onlara baktı
Sonra Eleni fısıldadı
El: Çok tatlılar
Or: Aynen
Yaklaşık iki saat sonra film bitti ve ışıkları açtıla
Eleni esnedi
El: Ben bittim
Or: Ben de
Fa: Saat kaç ki?
Or: 22.26 olmuş
El: Ben gidiyorum
Oruç ayağa kalktı
Or: Ben de
Fa: Nereye?
El: hiiç
Eleni hemen Oruç'un kolunu çekti
El: Hadi hadi
İkisi neredeyse kaçar gibi mutfağa gittiler
Fadime ile İso salonda yalnız kaldı
Kısa bir sessizlik oldu
İso yavaşça ayağa kalktı
Fa: Nereye?
İs: Balkona geçelim mi
Fa: Gece gece?
İs: Evet
Fa: Üşürüz
İs: Beş dakikacık tek
Sonunda Fadime de ayağa kalktı
Birlikte balkona çıktılar
Gece sessizdi
Şehir ışıkları uzaktan görünüyordu
Bir süre yan yana durdular
Kimse konuşmadı
Bir süre sonra İso yavaşça elini kaldırdı ve kolunu Fadime'nin omuzlarına doladı
Fadime başını çevirip ona baktı
İs: Ne?
Fa: Hiç
İs: Öyle bakınca korkuyorum
Fa: Kork
İso güldü
Fadime yavaşça başını eğdi ve sağlam omzuna yaslandı
İsoda fadimenin omzundaki kolunu sıkılaştırdı
Bir süre öylece manzarayı izlediler
İs: Güzelmiş
Fa: Ne?
İs: Böyle
Fa: Nasıl?
İs: Seninle
Fadime gülümsedi
Fa: Çok mu romantik olmaya çalışıyorsun?
İs: Hayır
Fadimeninde isonunda kalbi garip şekilde ısınıyordu
İs: Hâlâ inanamıyorum
Fa: Neye?
İs: Sevgilim olduğuna
Fadime'nin yüzünde küçük bir gülümseme oluştu
Fa: Ben de... Aylarca kavga ettiğim çocuk şimdi bana sarılıyor
İkisi de güldü
Sonra yeniden sessizlik oldu
Fadime başını hafifçe kaldırdı ve isoya baktı
Fa: Sevgilim
İso da ona döndü
İs: Efendim
Fa: Sana bir şey söyleyeyim mi
İs: Söyle
Fa: Hastanede uyandığında adımı sayıklamışsın
İso'nun yüzü değişti
İs: Onu kim söyledi?
Fa: Hemşire
İs: böyle bir ihanet görmemiştim
Fa: Demek beni sayıklıyordun
İs: Hatırlamıyorum
Fa: aynen kesin hatırlamıyorsundur
Fadime tekrar başını isonun omzuna yasladı ve beraber manzarayı izlemeye devam ettiler
...
Ertesi sabah Eleni okula gitmişti
Fadime bir süre odasında oturduktan sonra telefonunu aldı ve İso'ya mesaj attı
Fa: Uyandın mı?
Mesaj daha gönderilir gönderilmez cevap geldi
İs: Evet
Fa: Nasılsın?
İs: Çok kötüyüm
Fa: Ne oldu?
İs: terk edildim
İs: Kimse beni sevmiyor
İs: abim bile beni bırakıp okula gitti yaa😔
Fa: İsoo
İs: Gerçekleri söylüyorum
Fadime istemsizce güldü
Fa: Evde misin?
İs: Evet
Fa: Geliyorum
Karşı taraftan birkaç saniye cevap gelmedi
Sonra mesaj geldi
İs: Gerçekten mi?
Fa: Evet
İs: Çabuk gell
