54

İso arabayı Trabzon yoluna sürdü
Arabada huzurlu bir sessizlik vardı
Aradan yaklaşık bir saat geçmişti

Fadime camdan dışarıyı izliyordu

Fa: Ne garip...

İso gözlerini yoldan ayırmadan sordu

İs: Ne?

Fa: Dört yıl sonra yine aynı arabada... Yan yanayız

İso gülümsedi

İs: Bu kez hiçbir yere gitmene izin vermeyeceğim

Fadime de gülümsedi
Bir süre sonra yol kenarında küçük bir manav gördüler
İso direksiyonu o tarafa yönlendirdi

Fa: Ne oldu?

İs: İki dakika bekle

Arabadan inip manava gitti
Bir kutu çilek aldı
Arabaya dönünce kutuyu açtı

Fa: Çilek mi?

İs: En sevdiğin

Bir tanesini alıp Fadime'ye uzattı

Fa: Kendim yiyebilirim

İso başını iki yana salladı

İs: Olmaz

Fadime gülerek çileği onun elinden yedi
İso da bir tane aldı

Fa: Sen de ye

İso tam yiyecekken Fadime gülerek çileği onun ağzına uzattı
İkisi de gülmeye başladı

...

Yol boyunca birkaç kez mola verdiler
Bir benzinlikte kahve aldılar

Başka bir tesiste kısa süre yürüyüş yaptılar
Hiç acele etmiyorlardı

Sadece birlikte vakit geçirmenin tadını çıkarıyorlardı
Tekrar yola çıktıklarında Fadime aklına gelen bir şeyi söyledi

Fa: Bir şey diyeceğim

İs: Dinliyorum

Fa: Bizim yeniden sevgili olduğumuzu...

İso başını çevirdi

İs: Evet?

Fa: Eleni'yle Oruç'a hemen söylemeyelim

İso merakla gülümsedi

İs: Neden?

Fa: Biraz bekleyelim sonra güzel bir sürpriz yaparız

İs: Bence harika fikir

Fa: İkisi de şok olsun

İs: Özellikle abim

Fadime gülmeye başladı

Fa: Eleni de kesin "Ben biliyordum" der

İs: Halbuki hiçbir şey bilmiyordur

İkisi yine gülmeye başladılar

...

Saatler sonra Trabzon tabelası göründü

Fadime koltuğuna biraz daha yaslandı
Uzun yolun yorgunluğu iyice çökmüştü
İso hafifçe ona baktı

İs: Yoruldun mu

Fa: Biraz...

İs: Az kaldı

Fadime başını salladı

Birkaç dakika sonra gözleri yavaş yavaş kapanmaya başladı
Başını cama yaslad
Farkında bile olmadan uyuyakaldı

İso onu görünce hafifçe gülümsedi
Sesini çıkarmadı

Arabada sadece radyodan gelen hafif müzik vardı
İso ara sıra ona bakıyor huzurla uyuyan yüzünü izliyordu

...

Fadime'nin evine yaklaşınca arabayı biraz ileride kimsenin göremeyeceği sakin bir sokağa çekti
Motoru durdurdu

Fadime hâlâ uyuyordu
İso birkaç dakika onu sessizce izledi
Saçlarının yüzüne düşen tutamını usulca kulağının arkasına bıraktı

Uyandırmaya kıyamıyordu ama daha fazla bekleyemezdi
Yavaşça seslendi

İs: Fadime...

Tepki gelmedi
Biraz daha eğildi

İs: Güzelim...

Fadime hafifçe kıpırdandı
Gözlerini yavaşça açtı

Fa: Geldik mi?

İso gülümsedi

İs: Geldik

Fadime etrafına baktı

Fa: Eve niye bu kadar uzakta durduk

İs: Abin bizi birlikte görürse ilk sorgu bana olur

Fadime kahkaha attı

Fa: Haklısın

İkisi de arabadan indi
Fadime çantasını aldı

İso birkaç adım ona yaklaştı.

İs: Eve varınca bana mesaj at

Fa: Atarım

İso gülümseyerek elini uzattı

İs: Görüşürüz sevgilim

Fadime utansa da elini tuttu
İso da yavaşça fadimenin elini öptü

Fa: Görüşürüz

Etrafı kontrol ettikten sonra hızla evine doğru yürümeye başladı
Kapıya yaklaşırken bir kez arkasını döndü

İso hâlâ olduğu yerde durmuş ona bakıyordu
Göz göze geldiler
İkisi de aynı anda gülümsedi

Sonra Fadime eve doğru yürümeye devam etti
İso ise o gülümsemeyle arabasına binip yavaşça oradan ayrıldı

...

Fadime derin bir nefes aldı
Kapıyı yavaşça açıp içeri girdi

Tam ayakkabılarını çıkarıyordu ki...

Ad: Fadime

Fadime irkilerek başını kaldırdı
Adil salonda kollarını bağlamış onu bekliyordu

Fa: Abi... Geldim

Ad: Fark ettim

Fadime gülümsemeye çalıştı

Fa: Yol biraz uzundu...

Adil kaşını kaldırdı

Ad: Bir gün boyunca toplantı mı olur?

Fadime ne diyeceğini bilemedi

Fa: Şey...

Ad: Hem dün gece yollar kapalıydı, bakım vardı, kedi vardı...

Fadime başını öne eğdi

Fa: Abi...

Ad: Bana doğru düzgün anlat bakalım

Tam o sırada mutfaktan Eleni çıktı

El: Baba...

Ad: Efendim

El: Daha gelir gelmez sorguya çekiyorsun

Ad: Ben sadece...

Eleni gülerek Fadime'nin koluna girdi

El: Ben halamı biraz kaçırıyorum

Ad: Eleni...

El: Beş dakika sonra geri getiririm

Adil başını iki yana salladı

Ad: Tamam ama sonra konuşacağız

Fa: Tamam abi...

Eleni hiç vakit kaybetmeden Fadime'yi odasına götürdü
Kapıyı kapatır kapatmaz yatağın üzerine oturdu
Kollarını bağladı

El: Şimdi...

Fadime masum masum baktı

Fa: Ne?

El: Rapor istiyorum

Fadime gülmemek için dudaklarını ısırdı

Fa: Ne raporu

El: İso'yla ne yaptınız

Fa: Toplantıya gittik.

Eleni birkaç saniye sessizce ona baktı
Sonra kahkaha attı

El: hala...

Fa: Ne?

El: Bir gün boyunca toplantı mı yaptınız

Fadime afalladı

Fa: Şey...

El: Sabah gittiniz gece yoktunuz sabah yine ortada yoksunuz

Fadime hemen düşünmeye başladı

Fa: Toplantı uzadı

El: Sonra?

Fa: Sonra...

Eleni gözlerini kıstı

El: Sonra?

Fa: Fabrikayı gezdik

El: İstanbul'da?

Fa: Evet

El: Trabzon fabrikasını mı?

Fadime bir an durdu

Fa: Yok... Başka fabrikaları

Eleni kahkahayı bastı

El: Hala gittikçe batıyorsun

Fadime utanarak yastığı alıp Eleni'ye attı

Fa: Dalga geçme

Eleni yastığı yakaladı

El: Ben sadece gerçeği merak ediyorum

Fa: Gerçekten toplantıya gittik...

Eleni gülümseyerek yaklaştı

El: Tamam... Peki toplantıda İso sana kaç kere öyle baktı?

Fadime'nin yanakları kıpkırmızı oldu

Fa: Ne?

El: Hadi ama...

Fadime gözlerini kaçırdı

Fa: Saymadım

Eleni bir anda doğruldu

El: Demek baktı!

Fa: Ben öyle demedim

Eleni kahkahalarla gülmeye başladı

El: Halam yakalandı

Fadime gülerek tekrar yastığı ona fırlattı

Fa: Sen gerçekten hiç çekilmiyorsun

Eleni gülmeye devam etti

El: Ben bir şey demiyorum

Sonra gözlerini kısıp şüpheyle sordu

El: Yoksa... Bir şey mi oldu?

Fadime'nin yüzündeki gülümseme bir an istemsizce büyüdü
Ama hemen toparlandı

Fa: Hiçbir şey olmadı

Eleni kollarını bağlayıp sırıttı

El: Tamam... Şimdilik inandım diyelim ama senden o raporu eninde sonunda alacağım

...

Ertesi gün...
Sabah kahvaltısından sonra Fadime salonda oturan Eleni'nin yanına geldi

Fa: Eleni...

El: Efendim hala

Fa: Akşam dışarı çıkalım mı?

Eleni gülümsedi

El: Olur tabii

Fadime birkaç saniye durdu

Fa: Bir de...Oruçla İso da gelsin

Eleni'nin elindeki çay bardağı havada kaldı

El: Bir dakika...

Şaşkınlıkla Fadime'ye baktı

El: İso mu?

Fa: Evet

El: Siz... Hani...

Fadime gülümsememek için kendini zor tuttu

Fa: Ne var?

El: Siz dört yıldır doğru düzgün konuşmuyordunuz

Fa: Artık konuşuyoruz

El: Bir şeyler kaçırıyorum ben

Fa: Akşam öğrenirsin

Eleni gözlerini kıstı

El: Kesin benden bir şey saklıyorsun

Fa: Akşama hazır ol

...

Aynı saatlerde...
İso da Oruç'un yanına gitti

Or: Hayırdır

İs: Akşam müsait misin

Or: Olurum

İs: Dışarı çıkacağız

Or: Kimler?

İs: Sen... Ben... Fadime... Bir de Eleni

Oruç şaşkınlıkla kaşlarını kaldırdı

Or: Fadime de mi geliyor

İs: Evet

Or: Siz barıştınız mı?

İso hafifçe gülümsedi

İs: Akşam anlatacağım

Oruç merakla başını salladı

Or: Tamam...

...

Akşam...
Dördü sahilde buluştu

Eleni ve Oruç yan yana dururken İso ile Fadime birkaç adım ötede birbirlerine bakıyorlardı

Eleni hâlâ hiçbir şey anlamamıştı

El: Tamam... Şimdi biri bana neler olduğunu anlatacak mı?

Or: Ben de aynı şeyi bekliyorum

İso yavaşça Fadime'ye baktı
Fadime de başını hafifçe salladı
İso derin bir nefes aldı

İs: Aslında...

Fadime'nin elini tuttu
Bir anda Eleni'nin gözleri büyüdü

El: Dur...

Oruç da şaşkınlıkla ikisinin ellerine baktı

Or: Yok artık...

İso gülümseyerek konuştu

İs: Biz...

Fa: Yeniden sevgili oldukk

Birkaç saniye boyunca tam bir sessizlik oldu
Eleni ağzı açık şekilde ikisine baktı

El: Şaka yapıyorsunuz

İkisi de başlarını iki yana salladı
Oruç'un yüzünde kocaman bir gülümseme oluştu

Or: Sonunda!

Eleni hâlâ şaşkınlığını atlatamamıştı

El: Bir dakika... Bize söylemediniz mi

Fadime mahcup bir şekilde güldü

Fa: Sürpriz yapmak istedik

Eleni iki elini beline koydu

El: Ben iki gündür senden rapor almaya çalışıyorum!

İso gülmeye başladı

İs: Başarılı olmuşuz demek ki

Eleni bir anda koşup Fadime'ye sarıldı

El: Çok mutluyum

Sonra dönüp İso'ya baktı

El: Ama seni hâlâ affetmiş değilim

İso gülümseyerek başını eğdi

İs: Haklısın

Eleni birkaç saniye ciddi durmaya çalıştı
Sonra dayanamadı
O da İso'ya sarıldı

El: Bir daha halamı üzersen...

İs: Üzmeyeceğim

Oruç da yanlarına gelip İso'nun omzuna vurdu

Or: Hoş geldin enişte moduna geri

İso kahkaha attı

İs: Özlemişim

Dördü birlikte gülmeye başladılar

...

Birlikte sahil boyunca yürüdüler
Dondurma aldılar
İskelede fotoğraflar çekildiler

Eleni sürekli Fadime'yi dürtüyordu

El: Bak bak... İso yine sana bakıyor

Fadime utanarak güldü

Fa: Sus artık

Oruç da İso'ya takıldı

Or: Gözünü bir dakika ayıramıyorsun

İso hiç utanmadan cevap verdi

İs: Dört yıl ayrı kaldım şimdi bol bol bakacağım.

Bu söz üzerine Fadime'nin yanakları kızardı.

Eleni kahkaha attı

El: Tamam tamam... Belli oldu siz gerçekten yeniden âşık olmuşsunu.

İso Fadime'nin elini yeniden tuttu
Bu kez Fadime elini hiç çekmedi

Dördü birlikte sahil boyunca yürümeye devam ettiler
Bir süre sonra Eleni bir anda durdu

El: Bir dakika...

Üçü de ona döndü

El: Madem yeniden sevgili oldunuz...

İso ile Fadime aynı anda baktılar

El: İlk buluşmanız sayılır bu

Or: Doğru lan

İso gülerek Fadime'ye döndü

İs: Sayılır mı?

Fa: Sayılır galiba

El: O zaman biz de üçüncü teker olmayalım

Oruç hemen anladı

Or: Gel Eleni

Eleni Oruç'un koluna girdi

El: Siz biraz yürüyün

İso ile Fadime şaşkınlıkla birbirlerine baktılar
İkisi uzaklaşırken Eleni arkalarından seslendi

El: Ama elinizi bırakmak yok!

Fadime utanarak başını eğdi
İso ise gülümseyip elini biraz daha sıkı tuttu

...

Bir süre sessizce yürüdüler
İso denizi izliyordu

İs: Hâlâ inanamıyorum

Fa: Neye?

İs: Tekrar yanımda olduğuna

Fadime başını onun omzuna yasladı

Fa: Ben de...

İs: Dört yıl boyunca bunu sadece hayal ettim

Fadime gözlerini ona çevirdi

Fa: Artık hayal değil

İso'nun yüzünde çocuk gibi bir gülümseme oluştu
Tam o sırada...
Arkadan Eleni'nin sesi duyuldu

El: Aaaa!

İkisi de irkilip arkalarına döndüler
Eleni telefonunu onlara doğrultmuştu

El: Yakalandınız

Fadime şaşkınlıkla güldü

Fa: Ne yapıyorsun

El: Fotoğraf çektim

Oruç da gülüyordu

Or: Vallahi çok güzel çıktı

İs: Göster bakalım

Eleni telefonu uzattı

Fotoğrafta Fadime başını İso'nun omzuna yaslamıştı

Fadime fotoğrafı görünce gülümsedi

Fa: Çok güzel olmuş

Eleni gururla konuştu

El: İlk sevgililik fotoğrafınız benden

İso kahkaha attı

İs: Demek artık aile fotoğrafçımız sensin

Eleni eğilerek selam verdi

El: Memnun oldum

Dördü yeniden yürümeye başladılar
Bir süre sonra küçük bir kafeye oturdular

Çaylar geldi
Oruç bardağını kaldırdı

Or: Bir şey diyeceğim

Herkes ona baktı

Or: Dört yıl sonra yeniden kavuşan iki inatçıya...

Eleni de bardağını kaldırdı

El: Bir daha hiç ayrılmamaları dileğiyle

İso gülümseyerek Fadime'ye baktı

İs: Söz...

Fadime de çay bardağını kaldırdı

Fa: Bu kez hiçbir şey bizi ayırmayacak

Dört bardak hafifçe birbirine değdi
Hepsi aynı anda gülümsedi

────୨ৎ────

Ayy sonu çok sacmaa olduuu
Çok cringeee😔
Ehehhe neysee yazdım artıkk✌🏿