36

Aradan tam bir hafta geçmişti...

Ve sonunda herkesin heyecanla beklediği mezuniyet günü gelmişti

Sabahın erken saatleriydi
İso her zamankinden çok daha erken hazırlanmıştı
Üzerinde beyaz, ütülü bir gömlek ve siyah kumaş pantolon vardı, saçlarını da özenle düzeltmişti

İso arabasını Fadime'nin evinin önüne park etti ve saate baktı

İs: İnşallah hazırdır...

Tam o sırada evin kapısı açıldı
Önce Ceylin çıktı
Üzerinde zarif siyah bir elbise vardı

Arkasından ise Fadime göründü
İso'nun nefesi bir anlığına kesildi

Fadime'nin üzerinde dizlerinin biraz altında biten, uçuş uçuş açık mavi bir elbise vardı
Saçları hafif dalgalı bırakılmıştı
İnce bir kolye takmıştı

İso birkaç saniye hiçbir şey söyleyemedi
Sadece ona bakıyordu
Fadime gülümseyerek yanına geldi

Fa: Ne oldu?

İso hâlâ şaşkın görünüyordu

İs: ...

Fadime elini salladı

Fa: İsoo

İso sonunda kendine gelebildi

İs: Çok...

Fa: Çok ne?

İso hafifçe gülümsedi

İs: Çok güzelsin...

Fadime'nin yanakları kızardı

Fa: Abartıyorsun

İs: Hayır...

Başını hafifçe iki yana salladı

İs: şu ömrümde ilk defa bu kadar güzel birini görüyorum

Fadime utanarak gözlerini yere indirdi

Fa: Teşekkür ederim...

İso bir anda aklına bir şey gelmiş gibi arabaya yöneldi ve arka koltuğun kapısını acti
Koltuğun üzerinde duran büyük bir açık mavi ve beyaz güllerden oluşan çiçek buketini aldı

Fadimenin şaşkınlıkla gözlerini büyüdü

Fa: İso...

İso buketi uzattı

İs: Senin kadar güzel olmasa da...

Fadime'nin yüzünde kocama gülümseme oluştu

Fa: Bunlar benim için mi?

İs: Başkası için alacak hâlim yok ya

Fadime gülerek buketi aldı

Fa: çok güzel...

Hiç düşünmeden İso'ya sarıldı
İso da onu sımsıkı sardı
Birkaç saniye öylece kaldılar

Ceylin ise birkaç adım geride onları izliyordu
Yüzünde gülümseme vardı
Ama gözleri aynı şeyi söylemiyordu

...

Bir süre sonra üçü arabaya binip okula doğru yola çıktılar
Okulun bahçesi rengârenk süslenmişti
Balonlar, ışıklar ve büyük bir mezuniyet sahnesi hazırlanmıştı

Her yerde öğrenciler aileleriyle fotoğraf çekiliyordu.
Eleni ile Oruç onları görünce koşarak geldiler

El: Ohaaa

Fadime güldü

Fa: Ne oldu?

El: Hala sen resmen prenses olmuşsunn

Oruç da gülümsedi

Or: Vallahi İso'nun bugün dili tutulacak gibi duruyor

İs: Tutuldu zaten

Herkes kahkaha attı

...

Bir süre sonra fotoğraf çekilmeye başladılar
İlk önce Fadime elindeki çiçeklerle tek başına poz verdi
Eleni telefonuyla onlarca fotoğraf çekti

El: Bir tane dahaa

Fa: Eleni yeter

El: Hayır, çok güzel çıktın

Ardından İso yanına geçti
İso kolunu Fadime'nin beline doladı
Fadime de çiçeklerini tutarak ona yaslandı
Fotoğraf çekildiği anda ikisi de birbirine bakıyordu

Fotoğrafı çeken Oruç güldü

Or: Siz kameraya bakmayı bilmiyor musunuz?

İso gülümsedi

İs: Birbirimize bakmak daha güzel

Or: Romantiklik seviyeniz yine tavan

Sonra Ceylin de yanlarına geldi
Üçü birlikte bir fotoğraf çektirdiler

Fadime ortada duruyordu
Bir yanında İso, diğer yanında Ceylin vardı
Fadime o anın mutluluğuyla gülümsüyordu

...

Bir süre sonra okul bahçesinde müzik açıldı
Öğrenciler piste çıkmaya başladılar
Eleni heyecanla bağırdı

El: Haydiii dans edelimm

Oruç hemen Eleni'nin elini tuttu

Or: Buyurun hanımefendi

İkisi piste doğru koştu.
İso da yavaşça elini Fadime'ye uzattı

İs: Benimle dans eder misin?

Fadime gülümseyerek elini onun eline bıraktı

Fa: Tabikidee

İkisi müziğin ritmine göre yavaşça dans etmeye başladılar

İso fadimenin elinden tutup onu döndürdü
Sonra Fadime başını İso'nun omzuna yasladı
İso da onu incitmekten korkuyormuş gibi nazikçe belinden tuttu

Etraflarında herkes eğleniyor, kahkahalar yükseliyordu
Ama o an ikisi için sanki kalabalık tamamen kaybolmuştu

...

Müzik yavaş yavaş sona ererken sunucunun sesi okul bahçesinde yankılandı

Sunucu: Mezun olacak öğrencilerimizi tören alanına davet ediyoruz

Bahçede bir anda heyecan başladı
İso, Fadime ve oruç alana doğru gitti
Eleni onları izliyordu çünkü onun mezuniyetine daha 1 yıl vardı

Öğretmenler herkesi sıraya dizmeye çalışıyordu
Görevliler siyah mezuniyet cübbelerini uzattılar
Ardından keoleride taktılar

Fadime isoya bakıp gülümsedi

Fa: Gerçekten mezun oluyoruz...

İso ona bakıp hafifçe gülümsedi

İs: Evet... Koca lise bitti

Fadime bir an durup derin nefes aldı

Fa: Çok garip hissediyorum

İs: Ben de...

...

Seyircilerin alkışları arasında tören başladı
Öğrenciler isim sırasına göre çağrılıyordu
Eleni aşağıdan heyecanla bağırıyordu

El: Hadi halaaa!

Bir süre sonra...

Sunucu: Fadime Koçari...

Fadime heyecanla ayağa kalktı
İso gülümseyerek ona baktı

İs: Git bakalım

Fadime sahneye çıktı
Müdür elini sıktı
Diplomasını uzattı
Bahçeyi alkış sesleri doldurdu
Aşağıdan Eleni'nin sesi duyuldu

El: BRAVOOO HALAAA!

Fadime gülerek diplomayı kaldırdı
Sonra diğer öğrencilerin yanına gitti

Hemen ardından...

Sunucu: İsmail Furtuna...

İso derin bir nefes alıp kalktı ve sahneye çıktı
Müdür ile tokalaşıp diplomasını aldı
Ve fadimenin yanına geçti

Fa: tebrik ederim sevgilim

İs: bende seni tebrik ederim birtanem

Ardından...

Sunucu: Oruç Furtuna...

Oruçta sahneye çıktı ve diplomasını aldı

...

Bir süre sonra tüm mezunlar okulun ortasında toplandı
Öğretmenlerden biri yüksek sesle konuştu

Öğretmen: Hazır mıyızz??

Herkes aynı anda bağırdı

**Herkes: Hazırııızz

Öğretmen: Üçe kadar sayıyorum

Bir...

İki...

Üç!

Ve bütün Kepler gökyüzüne doğru atıldı
Şapkalar havada süzülürken kahkahalar yükseldi.

Fadime heyecanla isoya baktı
İso da gülüyordu.

Fa: Mezun oldukk

Fadime isonun boynuna atlayıp sarıldı
İso onu bir anda belinden kaldırıp döndürdü

İs: Mezun olduk sevgilim

...

Tören bittikten sonra herkes öğretmenleriyle vedalaşmaya başladı

Fadime sınıf öğretmenine sarıldı
İso da öğretmeniyle tokalaştı

Okul yavaş yavaş boşalmaya başlamıştı
Arkadaşları tek tek vedalaşıyordu

Fadime bir an okul binasına baktı
Gözleri hafifçe dolmuştu

Fa: Burası çok anı bıraktı bize...

İso onun elini tuttu

İs: Güzel olanları hep hatırlarız

...

Ceylin yanlarına geldi

Ce: Eve geçelim mi artık?

İso saate baktı
Nedense bütün gün boyunca diğerlerinden biraz daha sessizdi
Sık sık telefonuna bakıyor, derin nefes alıyordu

Yaklaşık yarım saat sonra evin önüne geldiler
Ceylin arabadan indi fadimede inecekken iso onu durdurdu

İs: Fadime seni birnyere götürücem

Fa: nereye

İs: sürpriz

Fa: iyi o zaman Ceylin sen geç eve bende sonra gelirim

Ce: tamam görüşürüz

Ceylin eve doğru yürüdü
Arkasına döndügünde yüzündeki gülümseme kayboldu

...

İso arabayı sahil yolunda yavaşça sürdü
Fadime merakla camdan dışarı bakıyordu

Fa: İso...

İs: Efendim

Fa: Artık söylesen olmaz mı

İso gülümseyip başını iki yana salladı

İs: Biraz daha sabret

Yaklaşık on dakika sonra araba durdu
Fadime etrafına baktı

Fa: Burası...

İso kapıyı açtı

İs: Gel

Arabadan indiler
İso hiçbir şey söylemeden Fadime'nin elini tuttu ve sahile doğru yürümeye başladı

Fadime birkaç adım attıktan sonra olduğu yerde durdu
Denizin hemen kenarında, kumların üzerine beyaz bir masa hazırlanmıştı

Masanın üzerinde beyaz örtü, mumlar, açık mavi çiçekler ve küçük ışıklar vardı
Etrafındaki fenerler hafif rüzgârla sallanıyordu
Güneş ise yavaş yavaş batıyordu
Fadime gözlerini kocaman açtı

Fa: İso...

İs: Beğendin mi?

Fa: Çok güzel...

İso hafifçe gülümsedi

İs: Senin için hazırladım

Fa: Benim için mi

İs: Evet

İso sandalyesini çekt.

İs: Buyrun hanımefendi

Fadime gülerek oturdu

...

Bir süre birlikte yemek yediler
Aralarında bol bol sohbet ettiler
Eski okul anılarından, ilk tanıştıkları günlerden bahsettiler
Bir ara Fadime gülerek başını salladı

Fa: Düşünsene...

İs: Ne

Fa: İlk zamanlar seni görünce sinir oluyordum

İso kahkaha attı

İs: Ben de seni görünce "Yine mi bu kız?" diyordum

İkisi birlikte gülmeye başladılar

...

Yemek bittikten sonra güneş tamamen batmıştı
Gökyüzünü yıldızlar süslüyordu
Sahilde yalnızca dalga sesleri duyuluyordu
İso ayağa kalktı

İs: Biraz yürüyelim mi?

Fadime gülümsedi

Fa: Olur

İkisi el ele deniz kenarında yürümeye başladılar
Fadime başını İso'nun omzuna yasladı
Bir süre hiç konuşmadılar
Sadece dalga seslerini dinlediler

İso'nun kalbi hızla atıyordu
Elleri hafifçe titriyordu
Fadime bunu fark etti

Fa: İso...

İs: Hı?

Fa: İyi misin?

İso derin bir nefes aldı

İs: İyiyim...

Birkaç adım daha attılar
Sonra İso yavaşça durdu
Fadime de ona döndü

Fa: Ne oldu?

İso birkaç saniye konuşamadı
Derin bir nefes aldı
Sonra yavaşça bir dizinin üzerine çöktü

Fadimenin şaşkınlıkla gözlerini büyüdü

Fa: İ-İso...

İso ceketinin cebinden küçük, siyah kadife bir kutu çıkardı ve kutuyu açtı
İçinde zarif bir pırlanta yüzük parlıyordu

Fadime hâlâ şaşkındı
İso heyecandan sesi titreyerek konuşmaya başladı

İs: Fadime...
Seni ilk tanıdığım gün... bir gün hayatımın en değerli insanı olacağını hiç düşünmemiştim

İs: Önce tartıştık...
Sonra birbirimizi anlamaya başladık...
Sonra da... sensiz bir günü bile düşünemez oldum

Fadimenin gözleri dolmustu

İs: Sen bana sevgiyi öğrettin...
Sabretmeyi öğrettin...
Güçlü olmayı öğrettin...
En önemlisi de... bana bir yuva hissi verdin

İso'nun sesi daha da titredi

İs: Hayatım boyunca her sabah ilk seni görmek...
Her akşam son kez sana "iyi geceler" demek istiyorum
Mutlu olduğumda da...
Üzüldüğümde de...
Başardığımda da...
Kaybettiğimde de...
Yanımda sadece sen ol istiyorum

Birlikte yaşlanmak...
Birlikte gülmek...
Birlikte hayal kurmak istiyorum

Derin bir nefes aldı ve gözlerinin içine baktı

İs: Fadime...
Benimle evlenir misin?

Fadime artık gözyaşlarını tutamıyordu
Ellerini ağzına kapattı
İso heyecanla onu bekliyordu
Sonunda Fadime titreyen sesiyle konuşabildi

Fa: Evet...

İso'nun gözleri doldu
Fadime gülerek tekrar söyledi

Fa: Evet...

Bir adım daha yaklaştı

Fa: Bin kere evet...

İso'nun yüzünde kocaman bir gülümseme oluştu

Titreyen elleriyle yüzüğü aldı
Fadime'nin sol elini nazikçe tuttu
Yüzüğü parmağına yavaşça taktı

İso ayağa kalkar kalkmaz Fadime kendini onun kollarına attı
Boynuna sımsıkı sarıldı

Fa: Seni çok seviyorum...

İso da onu belinden sımsıkı sardı

İs: Ben de seni çok seviyorum...

Fadime heyecandan gülüyor, bir yandan da ağlıyordu

İso geri çekilip iki eliyle onun yüzünü tuttu
Başparmaklarıyla gözlerinden süzülen yaşları yavaşça sildi

İs: Ağlama...

Fadime gülerek başını iki yana salladı

Fa: Bunlar üzüntü gözyaşı değil...

İso da duygulanmıştı

Fa: Hayatımda ilk defa bu kadar mutlu hissediyorum...

İso hafifçe gülümsedi

İs: Ben de...

İkisi birkaç saniye sadece birbirlerine baktılar
Sanki etraflarında kimse yoktu
İso eğilip Fadime'nin alnına uzun bir öpücük kondurdu

İs: Artık sözlüm oldun...

Fadime'nin yüzünde kocaman bir gülümseme oluştu

Fa: Kulağa ne kadar güzel geliyor...

İso güldü

İs: ilerde "Karım" da duyarsın benden

Fadime utancından gözlerini kapattı

Fa: Tamam ya...

İs: Utandın

Fa: Biraz...

İs: Çok tatlı oldun

Fadime gülerek omzuna hafifçe vurdu

Fa: Sen de beni sürekli utandırıyorsun zaten

İso kahkaha attı

...

Bir süre sonra yeniden denizin kenarına yürüdüler
Fadime bir an durdu
Ay ışığı yeni taktığı yüzüğün üzerinde parlıyordu

Elini kaldırıp uzun uzun baktı
Yüzüğü hafifçe çevirdi
İso yanına geldi

İs: Beğenmedin mi?

Fadime hemen başını kaldırdı

Fa: Deli misin sen? Hayatımda gördüğüm en güzel yüzük bu...

İs: Beğenmezsin diye korkmuştum

Fadime gülerek iki eliyle İso'nun yüzünü tuttu

Fa: Sen bana yüzük yerine papatya verseydin bile kabul ederdim çünkü ben yüzüğe değil... Sana "evet" dedim

...

Birkaç dakika sonra Fadime aklına bir şey gelmiş gibi heyecanlandı

Fa: Dur!

İso şaşkınlıkla baktı

İs: Ne oldu?

Fadime telefonunu çıkardı

Fa: Böyle bir günü fotoğrafsız geçiremeyiz.

İso güldü

İs: Haklısın

Fadime telefonu bir kayanın üzerine yasladı ve zamanlayıcıyı açtı
Koşarak İso'nun yanına geldi
Tam fotoğraf çekilecekken İso onu belinden kendine çekti
Fotoğraf çekilince ikisi de gülmeye başladı

Sonra ikinci fotoğraf...
Bu kez Fadime elini uzattı
Yeni taktığı yüzüğü ay ışığına doğru tuttu
İso arkasında durup iki koluyla onu sardı
Telefon bir kez daha fotoğraf çekti

Üçüncü karede ise Fadime başını İso'nun göğsüne yasladı
İso da yanağını onun saçlarına koydu
Fotoğraf çekildiğinde ikisinin de gözleri kapalıydı

...

Fotoğraflara bakınca Fadime'nin yüzü aydınlandı

Fa: Bunlar hayatım boyunca en sevdiğim fotoğraflar olacak

İso gülümsedi

İs: Bir gün çocuklarımıza gösteririz

Fadime şaşkınlıkla ona baktı

Fa: Çocuklarımıza mı?

İso gülmeye başladı

İs: Çok mu ileri gittim?

Fadime de güldü

Fa: Biraz...

İso omuz silkti

İs: Ben bugünden hayalini kurmaya başladım bile

Fadime tekrar ona sarıldı

Fa: Seni gerçekten çok seviyorum İso...

İso onu sımsıkı sardı

İs: Ben de seni...
Hem bugün...
Hem yarın...
Hem de ömrümün sonuna kadar seveceğim

Fadime gözlerini kapattı
Hayatı boyunca sadece İso'nun yanında gerçekten huzurlu hissediyordu...