62

İso derin bir nefes aldı
Sonra bir anda yüksek sesle bağırdı

İs: Alperen!

Alperen kaşlarını kaldırdı

Al: Ne?

İso bir anda bütün gücüyle Alperen'e yumruk attı
Alperen dengesini kaybedip yere düştü

Aynı anda...
Taşların arkasından Adil ve Oruç çıktı

Ad: Şimdi!

İkisi de silahlı adamlara doğru koştu
Kısa süreli büyük bir arbede başladı
Silahlardan biri yere düştü

Oruç adamlardan birini etkisiz hale getirirken Adil diğerine saldırdı
İso ise fırsatı değerlendirip eve doğru koşmaya başladı
Arkasından Alperen bağırıyordu

Al: Durdurun onu!

İso merdivenleri ikişer ikişer çıktı
Fadime'nin bulunduğu odanın kapısını buldu

Kapı kilitliydi
İçeriden hıçkırık sesi geliyordu

Fa: İso...

İso kapıya bütün gücüyle yüklendi
Üçüncü darbede eski kapı büyük bir gürültüyle kırıldı

Fadime korkuyla başını kaldırdı
İso'yu görünce gözlerinden yaşlar boşaldı

Fa: İso...

İso hiç vakit kaybetmeden yanına koştu
Ellerindeki bağları çözdü

İs: Tamam... Geldim

Fadime titreyerek ona sarıldı

Fa: Çok korktum...

İs: Bitti... Artık yanındayım

Tam odadan çıkacakları sırada koridordan Alperen'in sesi duyuldu

Al: Hiçbir yere gidemezsiniz!

İso Fadime'yi arkasına aldı
O anda koridorun diğer ucundan Adil ile Oruç göründü

Ad: İso! Çabuk!

İso Fadime'nin elini sıkıca tuttu
Dördü birlikte evden koşarak çıktı

Alperen peşlerinden gelmek istediği anda uzaktan polis sirenleri duyulmaya başladı
Alperen'in yüzündeki öfke yerini şaşkınlığa bıraktı

Al: Polis...

İso arabaya binmeden önce son kez Alperen'e baktı

İs: Bu kez bitti Alperen

Polis ekipleri kısa süre içinde eve girdi
Alperen ile adamları tek tek etkisiz hale getirildi
Alperen kelepçelenirken öfkeyle İso ile Fadime'ye baktı

Al: Bu daha bitmedi!

İso tek kelime bile söylemedi
Sadece Fadime'nin omzuna kolunu doladı

İs: Hadi... Buradan gidelim

...

Birkaç dakika sonra...

İso, Fadime, Adil ve Oruç arabaya bindiler
Arabanın içinde derin bir sessizlik vardı

Fadime camdan dışarı bakıyordu
Başına gelenleri düşünüyordu
İso ise gözünü bir an olsun ondan ayırmıyordu

Fa: İso...

İs: Efendim?

Fa: Bana neden bunu yaptığını anlattı

İs: Ne dedi?

Fadime birkaç saniye sustu.

Fa: Düğünün olmasını istememiş bu yüzden seni öldürmekle beni tehdit etti...

İso'nun çenesi sıkıldı
Fadime devam etti

Fa: Abime gönderilen fotoğrafları da onun gönderdiğini söyledi

Adil ön koltuktan arkasını döndü
Yüzünde şaşkın bir ifade vardı

Ad: Demek gerçekten oydu...

Fadime başını salladı

Fa: Fotoğrafların sizi ayıracağını düşünmüş ama olmayınca... Bu kez beni kaçırdı

Arabada yine sessizlik oldu
İso, Fadime'nin elini tuttu

İs: Sana dokundu mu?

Fadime hemen başını iki yana salladı

Fa: Hayır sadece odada tuttu

İso'nun omuzları biraz olsun gevşedi
Gözlerini kapatıp derin bir nefes verdi
Sonra tekrar Fadime'ye döndü

İs: Bir daha asla seni onunla aynı ortamda bırakmayacağım

Fadime küçük bir gülümsemeyle ona baktı

Fa: Biliyorum

İs: Seni bulamasaydım...

Cümlesini tamamlayamadı
elini onun elinin üzerine koydu

Fa: Ama buldun

İso'nun gözleri doldu

İs: Seni kaybettiğimi sandım

Fa: Ben de seni bir daha göremeyeceğimi düşündüm

İso yavaşça onu kendine doğru çekti
Fadime başını onun omzuna yasladı
İso saçlarını okşayarak sakin bir sesle konuştu

İs: Artık geçti güvendesin... Ben yanındayım

Fadime gözlerini kapattı
Kalbi artık eskisi kadar hızlı atmıyordu
İso'nun yanında olmanın verdiği huzuru hissediyordu

...

Yaklaşık yarım saat sonra...

Arabaları Koçari Konağı'nın önünde durdu
Konaktaki herkes kapının önünde bekliyordu

Arabanın durduğunu gören Eleni ilk koşan kişi oldu
Fadime arabadan iner inmez Eleni kendini onun boynuna attı

El: Halaa cok korktum... Seni bir daha göremeyeceğim sandım...

Fadime yeğenine sımsıkı sarıldı

Fa: İyiyim... Bak geldim

El: Seni her yerde aradık...

Fa: Biliyorum geçti artık

Tam o sırada Esme yavaşça yanlarına geldi
Hiçbir şey söylemeden Fadime'ye sarıldı

Öyle sıkı sarılmıştı ki sanki yıllardır görmediği kızına kavuşmuş gibiydi
Fadime de hiç itiraz etmeden ona sarıldı
Esme saçlarını okşayarak konuştu

Es: Çok korkuttun bizi kuzum... Bir daha böyle korku yaşatma

Fadime'nin gözleri doldu

Fa: Özür dilerim yenge...

Es: Senin özür dileyecek hiçbir şeyin yok

Esme iki eliyle Fadime'nin yüzünü tuttu
Yanaklarını okşadı

Es: Önemli olan sağ salim dönmüş olman

Fadime hafifçe gülümsedi
Tam o sırada Adil de yanlarına geldi

Ad: İyi misin tattaram

Fa: İyiyim abi

Adil derin bir nefes verdi

Ad: Seni kaybettiğimi sandım

Fadime gözleri dolarak abisine sarıldı

Fa: Buradayım

Adil de kardeşine sıkıca sarıldı
Birkaç saniye boyunca kimse konuşmadı
İso onları biraz geriden sessizce izliyordu

...

Gece iyice ilerlemişti...

Koçari Konağı'nda biraz daha oturduktan sonra İso ile Fadime kendi evlerine geçtiler

İso evin kapısını açıp Fadime'nin içeri girmesi için kapıyı tuttu

İs: Buyur karıcım

Fadime hafifçe gülümsedi

Fa: Teşekkür ederim

İkisi de içeri girdiler

İso ceketini çıkarıp koltuğun üzerine bıraktı
Fadime de derin bir nefes alıp salona geçti

Bir süre ikisi de sessiz kaldı
Sonra İso mutfağa gidip iki bardak çay hazırladı
Çayları masaya bıraktı

İs: İç biraz... İyi gelir

Fadime bardağı eline aldı

Fa: Sağ ol

Birkaç yudum içtikten sonra sessizliği bu kez Fadime bozdu

Fa: İso...

İs: Efendim?

Fadime gözlerini yere indirdi

Fa: Sana bir şey söyleyeceğim

İso dikkatle onu dinlemeye başladı

Fa: Düğünde... Hiçbir şey söylemeden gitmek zorunda kaldım... Bana kızdın mı?

İso şaşkınlıkla ona baktı

İs: Fadime...

Elini tuttu

İs: Sana nasıl kızabilirim?

Fa: Ama seni orada tek başına bıraktım...

İso başını iki yana salladı

İs: Sen beni bırakmadın beni korumaya çalıştın

Fadime'nin gözleri doldu

Fa: Seni kaybetmekten çok korktum

İso gülümseyerek yanağına dokundu

İs: Ben de seni... Ama önemli olan şu an yanımda olman

Fadime derin bir nefes verdi
Üzerindeki yük biraz olsun hafiflemişti
Bir süre daha sohbet ettiler

Sonra İso'nun aklına bir şey geldi
Yüzünde küçük bir gülümseme oluştu

İs: Bizim yarım kalan bir işimiz var

Fadime merakla baktı

Fa: Ne işi?

İs: Balayı

Fadime bir an durdu
Sonra gülümsemeye başladı

Fa: Doğru ya...

İs: Düğünde yaşananlardan dolayı gidemedik ama şimdi hiçbir şey bizi durduramaz

Fa: Gerçekten gidelim mi

İs: Tabii ki

İs: Bu kez sadece sen ve ben olacağız

Fadime heyecanla başını salladı

Fa: Tamam

İso telefonunu aldı

İs: Hadi bakalım... Nereye gitmek istiyorsun?

Fadime düşünmeye başladı

Fa: Antalya olabilir

İs: Güzel

Fa: Ya da Kapadokya...

İso gülümsedi

İs: Deniz olsun istiyorum

Fadime de gülerek başını salladı

Fa: Ben de

İkisi birlikte telefondan tatil yerlerine bakmaya başladılar

Fadime bir anda ekranı gösterdi

Fa: İso

İs: Ne oldu

Fa: Burası çok güzel

İso ekrana baktı

Masmavi denizi, bembeyaz evleri ve gün batımı fotoğraflarıyla Bodrum görünüyordu

İso gülümsedi

İs: Benim de en çok burası içime sindi

Fa: O zaman karar verildi

İs: Balayına...

İkisi aynı anda gülümseyerek söylediler

İs & Fa: Bodrum'a gidiyoruz!

...

Gece iyice ilerlemişti

İso ile Fadime odalarına geçtiler
Fadime yatağın kenarına oturup derin bir nefes aldı
İso da yanına geldi

İs: Yoruldun değil mi?

Fadime hafifçe başını salladı

Fa: Biraz...

İso gülümseyerek elini uzattı

İs: Gel

Fadime elini onun eline bıraktı
İso onu kendine çekti
Fadime başını İso'nun göğsüne yasladı
İso saçlarını yavaşça okşamaya başladı

İs: Artık hiçbir şeyden korkmana gerek yok

Fa: Biliyorum...

İs: Çünkü hep yanında olacağım

Fadime gözlerini kapattı

Fa: Seni çok seviyorum

İso alnına küçük bir öpücük kondurdu

İs: Ben de seni... Hem de herdeyden çok

Bir süre birbirlerine sarılmış halde sessizce durdular
Sonra birlikte yatağa uzandılar

İso kolunu Fadime'nin omzuna doladı
Fadime de ona biraz daha sokuldu
Birkaç dakika sonra ikisi de uykuya daldı

...

Ertesi sabah...

Güneş odanın perdelerinden içeri süzülüyordu

Fadime gözlerini açtığında İso'nun hâlâ yanında olduğunu görünce gülümsedi
İso da uyanıp ona baktı

İs: Günaydın karıcım

Fa: Günaydın kocacım

İkisi de gülümseyerek yataktan kalktılar
Birlikte mutfağa geçtiler
Fadime kahvaltıyı hazırlarken İso da masayı kurdu

Sessiz ama huzurlu bir kahvaltı yaptılar
Kahvaltının sonunda İso saate baktı

İs: Artık hazırlanmamız lazım

Fa: Bavulları hazırlayalım

İkisi odalarına geçtiler

Fadime yazlık elbiselerini, şapkasını ve güneş gözlüğünü valizine yerleştirdi

İso da tişörtlerini, şortlarını ve diğer eşyalarını hazırladı

Arada birbirlerine takılıyorlardı

İs: Bu kadar kıyafeti kaç gün için alıyorsun

Fa: Ne olur ne olmaz

İs: Bodrum'a taşınmıyoruz ama

Fadime gülerek yastığı ona fırlattı

Fa: Sen kendi valizine bak

İso kahkaha attı

Yaklaşık bir saat sonra iki bavul da hazırdı
İso valizleri kapının önüne taşıdı
Fadime son kez evi kontrol etti

Fa: Sanırım hiçbir şey unutmadık...

...

Akşamüstüne doğru...

İkisi de rahat kıyafetlerini giydi
İso evin kapısını kilitledi

Valizleri arabanın bagajına yerleştirdi
Sonra yolcu kapısını açıp gülümseyerek Fadime'ye baktı

İs: Buyurun hanımefendi

Fadime gülerek arabaya bindi

Fa: Teşekkür ederim

İso da direksiyonun başına geçti
Emniyet kemerlerini taktılar
Motor çalıştı

İso Fadime'ye dönüp gülümsedi

İs: Hazır mısın?

Fadime heyecanla başını salladı

Fa: Hazırım

İso gaza hafifçe bastı
Araba yavaşça evin önünden ayrıldı

Fadime camdan dışarı bakıyordu
Mahalleyi geride bırakırlarken yüzünde küçük ama huzurlu bir gülümseme vardı

İso bir an ona baktı

İs: Ne düşünüyorsun?

Fadime gözlerini yoldan ayırmadan cevap verdi

Fa: İlk defa gerçekten rahat hissediyorum

İso hafifçe gülümsedi

İs: Bundan sonra daha da rahat olacaksın

Fadime başını ona çevirdi

Fa: İnşallah...

...

Şehir merkezinden çıkarlarken yol kenarındaki ağaçlar birbiri ardına geride kalıyordu

Arabanın içinde hafif bir müzik çalmaya başladı
Fadime şaşkınlıkla radyoya baktı

Fa: Bunu sen mi açtın?

İs: Uzun yol müziksiz olmaz

Fadime gülmeye başladı

Fa: Haklısın

Bir süre şarkıya eşlik ettiler
Bazen yanlış söyledikleri yerlerde birbirlerine bakıp kahkaha atıyorlardı

...

Yaklaşık bir saat sonra...

Fadime başını cama yasladı
İso göz ucuyla ona baktı

İs: Yoruldun mu?

Fa: Biraz

İs: İstersen biraz uyu

Fa: Uyumam

İs: Neden?

Fadime gülümseyerek cevap verdi

Fa: Manzarayı kaçırmak istemiyorum

İso da gülümsedi

İs: Daha yol uzun

...

Yol boyunca dağlar, yeşillikler ve küçük kasabalar geride kalıyordu

Bir ara Fadime telefonunu çıkarıp camdan görünen manzaranın fotoğrafını çekti
Sonra bir tane de direksiyon başındaki İso'nun fotoğrafını çekiverdi

Telefonun sesi duyulunca İso şaşırdı

İs: Gizli gizli fotoğrafımı mı çekiyorsun?

Fadime gülerek telefonu sakladı

Fa: Belki

İs: Göster bakayım

Fa: Yok

İs: Fadime...

Fa: Olmaz

İso başını iki yana sallayıp güldü

İs: Eve dönünce hepsini isteyeceğim

...

Bir süre sonra...

İso yol kenarında güzel manzaralı küçük bir dinlenme tesisinin önünde arabayı durdurdu

Fa: Neden durduk

İs: Biraz mola verelim

İkisi de arabadan indiler
Temiz hava ikisine de iyi gelmişti
Fadime derin bir nefes aldı

Fa: Ne güzel hava var

İso yanına gelip elini tuttu

İs: Gel

Beraber tesisin önündeki seyir alanına yürüdüler
Karşılarında uzanan yemyeşil manzarayı sessizce izlediler
Fadime başını İso'nun omzuna yasladı

Fa: Böyle anları çok seviyorum

İs: Ben de... çünkü yanımdasın

Fadime gülümsedi
Bir süre daha manzarayı izledikten sonra küçük bir kafeden iki kahve alıp tekrar arabaya döndüler

...

Hava yavaş yavaş kararmaya başlamıştı
İso arabayı yeniden çalıştırdı

İs: Biraz daha yolumuz var

Fadime heyecanla ona baktı

Fa: Gerçekten Bodrum'a gidiyor olmak hâlâ bana hayal gibi geliyor

İso elini uzatıp Fadimenin elini tuttu

İs: Bu daha başlangıç önümüzde birlikte yaşayacağımız çok güzel bir ömür var...

────୨ৎ────

Bodrum tanıdıkk geldii miii
Birazz güzell seylerr olucakk
Dizide yaz ayindaymisiz gibi dusununn
Birdeee balayinda benden smut sahne beklemeyinn yazamam zatennn
Veee şunu soruyorumm bu kitabı okuyanlarr daha 17 izliyor musunuzzz???